Кіріспе

Шилпаратна – Оңтүстік Үндістанның дәстүрлі бейнелеу өнерінің классикалық мәтіні. Ол әсіресе сурет салу және театр өнеріне зор әсер етеді. Бұл еңбек 16 ғасырда Шрикумара жазған. Мәтінде «Шильпа» (мүсіншілік) және «Ратна» (ғажайыптар) сөздері кең мағынада қолданылып, дене арқылы өнерді білдіретін барлық форманы – би, драма, би-драма сияқты өнер түрлерін, сондай-ақ дене бейнесін көркемдік тұрғыдан бейнелейтін мүсін және қабырға суреттерін қамтиды. Сахналық өнердің негіздері туралы мәтін ретінде «Натья Шастра» мен «Абхиная Дарпанадан» кейін орын алады. Ол сурет салудың қағидаларын, атап айтқанда, дұрыс түстер жиынтығын және стильдік тепе-теңдік пен ырғақты қамтамасыз ететін дұрыс комбинацияларды анықтайды. Бұл қағидалар Оңтүстік Үндістан суреттерінде Дравида қабырға суреті ретінде белгілі. Мәтінде сары, ақ, қызыл және terreVerte түстер таза түстер ретінде сипатталған. Бұл түстерді жеке немесе басқа түстер жасау үшін біріктіріп қолдануға болады. «Шилпаратна» сонымен қатар сахналық қойылымдардың принциптерін, мысалы, қойылымға арналған оптималды кеңістікті де белгілейді. Кераладағы «Натьягриха» (классикалық би орындары мен театрлар), «Натья» (дене бітімімен би) және «Гриха» (үй) осы мәтіндегі, сондай-ақ «Натья Шастрада» баяндалған қағидаларға сәйкес салынған. Ол «Бхаратанатьям» және «Катхакалиде» қолданылатын мудралардың (қол және дене қалпының стильдік ишараттары мен символдық белгілері) күрделі кодталған тілін «ангикабхиная» деп сипаттайды, яғни дене арқылы берілетін өнер.