Леон Доде: Француз журналисі, жазушы және монархист
Léon Daudet
Леон Доде: француз журналисі, жазушы, монархист және Гонкур академиясының мүшесі. Виктор Гюго немересіне үйленді, өмірбаяны мен шығармашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз журналисі (1867–1942)
French journalist (1867–1942)
Леон Дауде (Léon Daudet; 16 қараша 1867 – 2 шілде 1942) – француз журналисі, жазушы, белсенді монархист және Гонкур академиясының мүшесі.
Léon Daudet (dodɛ; 16 November 1867 – 2 July 1942) was a French journalist, writer, an active monarchist, and a member of the Académie Goncourt.
Оңға жылжу
Дауде Парижде дүниеге келген. Оның әкесі – романист Альфонс Дауде, анасы – Джулия Дауде, ал кіші інісі Люсьен Дауде де суретші болды. Ол Луи-ле-Гранд лицейінде білім алып, соңынан медицинаны оқыды, бірақ осы мамандықтан бас тартты. Леон Дауде 1891 жылы Виктор Гюгоның немере қызы Жанна Гюгоға үйленді, осылайша француздық Үшінші Республикасының жоғары әлеуметтік және интеллектуалдық топтарына енді. 1895 жылы әйелінен ажырасып, Республиканы, Дрейфусшылдарды және демократияны жалпы түрде қатаң сынады. Шарль Маурраспен бірге (өмір бойы досы болып қалды) ол 1907 жылы ұлтшыл, интегралистік «Action Française» журналын құрды және оның редакторы болды. 1919-1924 жылдары депутат болған ол 1927 жылы сенатор болып сайлануға тырысқанда сәтсіздікке ұшырады, бірақ монархистердің дауысы ретінде танымал болды. Мауррас премьер-министр Леон Блумды сөзбен шабуылдағаны үшін түрмеден босатылғаннан кейін, 1937 жылдың шілде айында Дауде басқа саяси лидерлер – Ксавье Валлат, Даркье де Пеллепои және Филипп Анриотпен бірге оны Вел' д'Хивте күтіп алды.
Daudet was born in Paris. His father was the novelist Alphonse Daudet, his mother was Julia Daudet and his younger brother, Lucien Daudet, would also become an artist. He was educated at the Lycée Louis le Grand, and afterwards studied medicine, a profession which he abandoned. Léon Daudet married Jeanne Hugo, the granddaughter of Victor Hugo, in 1891 and thus entered into the higher social and intellectual circles of the French Third Republic. He divorced his wife in 1895 and became a vocal critic of the Republic, the Dreyfusard camp, and of democracy in general. Together with Charles Maurras (who remained a lifelong friend), he co founded (1907) and was an editor of the nationalist, integralist periodical Action Française. A deputy from 1919 to 1924, he failed to win election as a senator in 1927 – despite having gained prominence as the voice of the monarchists. When Maurras was released from prison after serving a sentence for verbally attacking Prime Minister Léon Blum, Daudet joined other political leaders Xavier Vallat, Darquier de Pellepoix, and Philippe Henriot to welcome him in the Vel' d'Hiv in July 1937.
Айыптар және кейінгі өмір
1923 жылы оның ұлы Филипп қаза болған кезде, Дауде республикалық билікті анархист белсенділерімен бірге оның өліміне қатысқан деп айыптады және Филипптің денесі табылған такси жүргізушісі тарапынан шамаланғандық үшін сотқа берілді, бірақ сотта жеңіліске ұшырады. Сол жылы Жермен Бертон Action Française жазушысы Мариус Платоны өлтірді. Дауде де осы қастандықтың нысаны болған, бірақ оқ атылған кезде қасында болмады. Бес айға түрмеге кесілген Дауде Бельгияға қашып, 1930 жылы кешірім алды. 1934 жылы Стависки ісі кезінде ол премьер-министр Камилль Шотемпсты "тоналғандар мен кісі өлтірушілердің бастығы" деп айыптады. Ол сондай-ақ социалистер мен басқа солшыл партиялар коалициясының үміткері Леон Блумға да айқын наразылық білдірді. Маршал Петен басқарған Виши үкіметін қолдаған Леон Дауде Сен-Реми-де-Прованста қайтыс болды.
When his son Philippe was discovered fatally shot in 1923, Daudet accused the republican authorities of complicity with anarchist activists in what he believed to be a murder, and lost a lawsuit for defamation brought against him by the driver of the taxi in which Philippe's body was found. That same year, Germaine Berton carried out an assassination against fellow Action Française writer Marius Plateau. Daudet was also a target of this assassination but was not present at the time of the shooting. Condemned to five months in prison, Daudet fled and was exiled in Belgium, receiving a pardon in 1930. In 1934, during the Stavisky Affair, he was to denounce Prime Minister Camille Chautemps, calling him the "leader of a gang of robbers and assassins". He also showed particular detestation for the subsequent Prime Minister Léon Blum, candidate of a coalition of socialists and other parties of the left. A supporter of the Vichy administration headed by Marshal Pétain, Léon Daudet died in Saint Rémy de Provence.