Кіріспе
Американдық белсенді Хосе Хулио Саррия (13 желтоқсан 1922 – 19 тамыз 2013), сондай-ақ «Ұлы ана», Сан-Францисконың бірінші абсолютті императоршасы және Жесір Нортон ретінде танымал, Сан-Франциско, Калифорниядан шыққан американдық саяси белсенді. 1961 жылы ол АҚШ-та мемлекеттік лауазымға тұңғыш рет ашық түрде гомосексуалды кандидат болып сайланды. Ол Black Cat барында драг-квиндер ретінде өнер көрсеткенімен және Императорлық сот жүйесін құрғандығымен де есте қалады.
José Julio Sarria (December 13, 1922 – August 19, 2013), also known as The Grand Mere, Absolute Empress I de San Francisco, and the Widow Norton, was an American political activist from San Francisco, California, who, in 1961, became the first openly gay candidate for public office in the United States. He is also remembered for performing as a drag queen at the Black Cat Bar and as the founder of the Imperial Court System.
Отбасылық тарихы
Хосе Саррия Калифорния штатының Сан-Франциско қаласында Мария Долорес Малдонадо мен Хулио Саррияның отбасында дүниеге келді. Оның отбасы испан және колумбиялық тегінен шыққан. Оның анасы Мария Богота қаласында жоғары дәрежелі және саяси белсенді отбасында туған. Мың күндік соғыс кезінде және анасының қайтысынан кейін Мария Колумбиядан қашу үшін анасының досы, генерал Рафаэль Урибе Урибеден қорғау іздеді. Генерал Марияның тірі қалған туысын тауып, оны Америка консулдығына алып барды. Онда ол АҚШ-тың қарауына алынып, Панамаға көшірілді. "Анам Панамаға Копп деген отбасының үйіне бару туралы нұсқаулармен келді. Ол сол жердегі ірі неміс сыра компаниясының төрағасы еді", - деді Саррия. "Ол Копптарға жұмысқа орналасты. Анам үйдің жоғарғы қабатында қызмет етіп, балаларға қараумен айналысты". Саррияның айтуынша, "Содан кейін кемеде анам әкем Хулио Сарриямен танысты. Ол үлкен, өте бай және танымал отбасынан шыққан. Оның ата-бабалары Испаниядан келген". Бастапқыда Мария Америка Құрама Штаттарына сапарына демеушілік еткен әйелге жұмыс істеді, содан кейін Жост деген отбасында үй қызметкері болып жұмысқа орналасты. Хулио Палас қонақ үйіндегі мейрамхана басшысы болды. Хулио Мария жүкті екенін білгенге дейін оған уәждес болды. Олардың ұлы Хосе 12 желтоқсанда дүниеге келді. Оның туу туралы куәлігінде 1923 жыл деп көрсетілген, бірақ Саррия 1922 жылы туғанын сендірді. Хулио мен Мария ешқашан үйленбеді.
Ерте өмір
Саррияның анасы Джосттар отбасында жұмыс істеуді жалғастырды, бірақ оған жұмыс міндеттерін орындау және нәрестеге күтім жасау қиынға соқты. Мария оны Жессерина мен Чарльз Миллендерге тәрбиелеуге тапсырды. Жессеринаның кіші баласы дифтериядан қайтыс болғандықтан, ол қатты депрессияға түсті. Оның дәрігері тағы бір баланы асырап алуды ұсынды, ал Мария онымен кездескеннен кейін Хосеге Миллендерлер тәрбиелеуге келісті. Хосе Миллендерлер мен олардың балаларын екінші отбасысы деп санады. Мария үй сатып алып, Миллендерлер мен Хосені сол үйге көшірді. Хулио 1945 жылы Никарагуада қайтыс болды. Бірнеше жыл өткен соң, Хосе әкесінің оны тұңғыш ұлы ретінде мойындағанын білді. Саррия балабақшаға «Эмерсон» мектебіне барып, содан кейін, тек испан тілінде сөйлейтіндіктен, ағылшын тілін үйренгенге дейін жеке мектептерге жіберілді. Кейде оны қыз киімімен отбасылық сапарларға алып шығып, ән салдыратын. Жасөспірім шағында Саррия «Коммерциялық» орта мектепке түсіп, француз және неміс тілдерінен кеңейтілген курстарды оқыды. Испан және ағылшын тілдерін қоса алғанда, ол төрт тілді білді. Оның тілдерге қабілеті оның басқа ер адаммен алғашқы махаббатына себеп болды. Саррия нацистер Австрияға басып кірген кезде Швейцарияға қашқан австриялық барон Пол Колишке сабақ берді. Ол әйелі мен ұлы Жонатанды да бірге алып келді, екеуі де астма мен туберкулезден зардап шекті. Әйелі қайтыс болғаннан кейін, ол Жонатанды Америкаға әкелді. Колиш ұстазына ғашық болды, ал Саррияның отбасы оны және оның ұлын құшақ жая қарсы алды.
Әскери қызмет
Перл-Харборға жасалған шабуылдан кейін Саррия әскери қызметке қатысуға бекінді. Жозе Саррияның бойы 2 метрден аспаса да, ол әскери резервке қабылданды және активтік қызметке шақырылуын күтіп, оқуын жалғастырды. Әскери қызметке жіберуге тікелей алдында оның жақын екінші әкесі Чарльз Миллен жүрек талмасынан қайтыс болды. Саррияның қабылдануы бір айға кейінге шегерілді, содан кейін ол әскери ант беріп, Калифорния штатының Сакраменто қаласына Сигнал корпусындағы негізгі дайындыққа жіберілді. Оның бірнеше тілді білуіне байланысты Саррияны барлау мектебіне жіберді. Бірақ, қауіпсіздік мақсатындағы стандартты тексеруден кейін, оған бағдарламадан шығарылатыны хабарланды. Саррия тергеушілер оның гомосексуалистігін анықтағандықтан осылай болды деп ойлады. "Менде дыбыстау бұзылысы жоқ еді, бірақ мен қаладағы ең еркек адам емес едім, сондықтан олар мені аздап гей деп ойлады деп есептеймін". Саррия ресми түрде Сигнал корпусына бекітілді, бірақ оны пешекшілер мен нан пісірушілер мектебіне жіберіп, аспаздыққа оқытты. Автокөлік паркінде жұмыс істеген кезде Саррия майор Матаксис есімді жас офицермен танысты. Ол майордың жеке қызметшісі болды, соңынан оккупацияланған Германияда офицерлердің асханасын басқарды. 1947 жылы ол штаб-сержант шенімен әскерден босатылды. Саррия шетелден оралғаннан кейін Колиш олардың болашағы туралы алаңдады. Америка Құрама Штаттарында бір жынысты қатынастар заңмен мойындалған жоқ еді, сондықтан Колиш өлімінен кейін Саррияны қамтамасыз етудің жолын іздеді. Ол Саррияның анасы Марияға үйленуді ұсынды. Мария келісім білдірді, бірақ Хосе рұқсат бермеді. Басқа амал қалмағандықтан, Колиш өзінің жалғыз қалған ересек туысы, Голливудта тұратын ағасымен хабарласып, Саррия мен оның отбасына күтім жасау туралы нұсқаулар қалдырды. 1947 жылғы Рождество күні Колиш пен оның ұлы Саррия мен оның отбасымен мереке тойлауға бара жатқанда мас адам ұрып жіберді. Екеуі де қаза тапты. Сот сарапшысы Жонатан бірінші өлгенін анықтады, яғни Пауылдың ағасы барлық мүлікті мұраға алды. Ағасы Пауылдың Саррияға қатысты өсиетін елемеді. "Мен үйлердің біреуін алсам ғой", - деді Саррия, "бірақ ол маған аздап ақша мен бір жүзік берді ғана. Ол менің осыны ғана қалағанын айтты. Ол өте жаман адам еді. Кейін ол: 'Егер басқа нәрсе күтетін болсаң, онда ештеңе алмайсың' деді".
Монтгомери көшесінің қарақұйрығы
Әскери қызметтен кейін Саррия Сан-Францискоға оралды. Ол мұғалім болуды көздеп колледжге түсті. Ол және оның қарындасы Тереза қаланың битниктер мен богемиялық өнердің орталығы – Black Cat Bar-ге жиі бара бастады. Саррия мен Тереза екеуі де Джимми Мур есімді официантқа ғашық болып, кім оны бірінші болып төсекке қадап алатынына тіл білді. Жозе тіл білді және көп ұзамай Мурмен араларына махаббат оянды. Саррия Мур жұмыс істей алмай қалғанда оған көмектесе бастады, ал көп ұзамай Black Cat иесі Сол Стаумен оны коктейль официанты ретінде жұмысқа алды. Осы шамада Саррияны сауда-саттық жасағаны үшін тұтқындады. Бірақ ол сотталып, ірі айып төледі. Саррия сотталуының мұғалімдік лицензия алуға мүмкіндік бермейтінін түсініп, колледжден шығып кетті. Сан-Францискоға қайтып келген соң, ол Black Cat-те коктейль жасағанда, аз ғана әншілік жұмыстар да тапты. Бір күні кешке Black Cat-те Саррия фортепианошының Бизенің «Кармен» операсынан орындағанын танып, ішімдік әкеліп тұрғанда операдан ариялар айта бастады. Бастапқыда ол танымал лирикалық әндердің пародийаларын орындады. Бірақ көп ұзамай Саррия өзінің табиғи, биік тенор дауысымен толыққанды пародиялық операларды қоя бастады. Оның ерекшелігі – қазіргі Сан-Францискодағы оқиғаларға негізделген «Кармен» операсының жаңаша нұсқасы болды. Саррия «Кармен» рөлінде танымал Юнион-сквер аймағында серуендеп жүрді. Көрермендер оны полициядан қашып құтылып, қашқанда қолдады. Саррия клиенттерді мүмкіндігінше ашық әрі адал болуға шақырды. «Адамдар екі өмір сүріп жүрді, мен мұны түсінбедім. Бұл қуғын-сүргін еді. Неге өзіңнің кім екеніңнен ұялу керек?» Кешкі сағатта ол клиенттерді қол ұстатып, «God Save Us Nelly Queens» әнін «God Save the Queen» әуенімен шырқауға шақырды. Кейде ол көпшілікті сыртқа шығарып, түнгі рейдтерде тұтқындалған түрмедегі адамдарға соңғы шумақты айтуға шақырды. Саррия полицияның гейлерге және гей-барларға жасаған қысымға қарсы күресті. Гей-барларға рейд жасау жиі кездесетін жағдай еді, рейдке түскен бардың ішіндегі барлық адамдар қамауға алынып, «үйдегі тәртіпсіздікке қатысу» сияқты қылмыстармен айыпталар еді. Көбінесе қылмыстық іс тоқтатылғанымен, тұтқындалған клиенттердің есімдері, мекенжайлары және жұмыс орындары газеттерде жарияланды. Егер қылмыстық іс тоқтатылмаса, тұтқындалғандар көбінесе үндемей кінәларын мойындады. Саррия ер адамдарды кінәсіз деп мойындауға және сот отырысын талап етуге шақырды. Әсіресе Хэллоуиннен кейін түн ортасында қолданылатын бір әдіс – әйелдер киімін киген травестилерді тұтқындау еді. Бұл әрекет бұрынғы қалалық ереже бойынша «алдау ниетімен» әйелдер киімін киюге тыйым салды. Адвокат Мелвин Беллимен кеңесіп, Саррия бұл әдіске қарсы тұрып, әріптестеріне (қара мысықтың басы пішіндес, қолмен жасалған) «Мен ұлмын» деген жазуы бар белгілер таратты. Егер травеститің белгісін көрсетуіне қарсылық туса, ол алдау ниеті жоқ екенін дәлелдеді. Саррияның әрекеттері Хэллоуин күні полиция шабуылдарын тоқтатуға көмектесті. LCE, басқа гомофильді ұйымдар сияқты, гомосексуализм тақырыбында білім беру бағдарламаларын жүргізді және гей болғаны үшін остракизмге ұшыраған ерлерге, сондай-ақ полиция шабуылдарына түскендерге қолдау көрсетті.
Sarria fought against police harassment, both of gays and of gay bars. Raids on gay bars were routine, with everyone inside the raided bar taken into custody and charged with such crimes as being "inmates in a disorderly house". Although the charges were routinely dropped, the arrested patrons' names, addresses and workplaces were printed in the newspapers. When charges were not dropped, the arrested men usually quietly pleaded guilty. Sarria encouraged men to plead not guilty and demand a jury trial. One favored harassment technique, employed especially on Halloween after midnight, was to arrest drag queens under an old city ordinance that made it illegal for a man to dress in women's clothing with an "intent to deceive". In consultation with attorney Melvin Belli, Sarria countered this tactic by distributing labels to his fellow drag queens (hand made, in the shape of a black cat's head) that read "I am a boy". If confronted, the queen would simply display the tag to prove that there was no intent to deceive. Sarria's actions helped bring an end to Halloween police raids. The LCE, like other homophile organizations, ran educational programs on the topic of homosexuality and provided support for men being ostracized for being gay and for those caught in police raids.
Саяси кандидатура
1959 жылы Сан-Франциско қала әкімінің сайлауынан кейін полиция күшін күшейткен кезде, қала билігінің гомосексуалдарға қатысты ыстық көзқарасы мәселе болып қойғанда, Саррия 1961 жылы Сан-Франциско қадағалау кеңесіне үміткер болып, АҚШ-та мемлекеттік қызметке тұңғыш рет ашық гей үміткер атанды. Саррия жеңіске жетеді деп күтпесе де, ол іс жүзінде жеңіске жақын болды. Үміткерлер тіркелген соңғы күні қалалық шенеуніктер бес бос орынға бес үміткерден кем тіркелгенін анықтады, бұл Саррияға орын алуға кепілдік беретін еді. Күнінің соңына қарай барлығы 34 үміткер тіркелді. LCE-нің негізін қалаушы Стрейт, Саррияның үміткерлігін қолдау мақсатында LCE News-ті басыла бастады. Саррия қалалық сайлауда шамамен 6000 дауыс жинады, "Ол гейлердің дауысын картаға түсірді", - деді GLBT тарихи қоғамының бұрынғы атқарушы директоры Теренс Киссак. "Ол оны көзге көрінетін етіп, сайлаушылар тобының бар екенін көрсетті". 1962 жылы Саррия бар иелері мен қызметкерлерімен бірге елдегі алғашқы гей бизнес бірлестігі – Таверна гильдиясын құрды. Гильдия гей-барларда ұсталғандарға заңдық көмек және кепілдік ақысын төлеу үшін ақша жинады, сондай-ақ бар иелеріне Калифорния алкогольдік бақылау департаменті мен полицияның қысымына қарсы тұруда көмектесті. Саррия "Қара мысық" барында 15 жылға жуық полиция қысымынан кейін 1963 жылы барының алкогольдік лицензиясынан айырылғанша өнер көрсетулерін жалғастырды. "Қара мысық" 1964 жылдың ақпан айында толығымен жабылатынша бірнеше ай бойы тамақхана ретінде жұмыс істеді.
he almost did win by default. On the last day for candidates to file petitions, city officials realized that there were fewer than five candidates running for the five open seats, which would have guaranteed Sarria a seat. By the end of the day, a total of 34 candidates had filed. LCE co founder Strait began printing the LCE News in part to support Sarria's candidacy. Sarria garnered some 6,000 votes in the citywide race, "[He] put the gay vote on the map", said Terence Kissack, former executive director of the GLBT Historical Society. "He made it visible and showed there was a constituency." In 1962, Sarria along with bar owners and employees formed the Tavern Guild, the country's first gay business association. The Guild raised money for legal fees and bail for people arrested at gay bars and helped bar owners coordinate their response to the harassment by the California Department of Alcoholic Beverage Control and the police. Sarria continued to perform and agitate at the Black Cat until, after some 15 years of unrelenting police pressure, the bar lost its liquor license in 1963. The Black Cat stayed open as a luncheonette for a few more months before finally closing for good in February 1964.
Жозе I, жесір Нортон
Қара мысықтың құлауымен, 1963 жылы Саррия Жеке құқықтар қоғамын (SIR) құруға көмектесті. SIR, LCE-нің бағыты бойынша Саррия мен Стрейт арасындағы даудан туындады. Стрейт және оның жақтастары топтың ақпараттық бюлетенін шығаруға көбірек назар аударуды қаласа, Саррия мен оның қолдаушылары көшедегі ұйымдастыру ісіне басымдық беруді жөн көрді. SIR әлеуметтік және саяси шараларды ұйымдастырды, оның ішінде боулинг лигалары, бридж клубтары, сайлаушыларды тіркеу науқандары және «Үміткерлер кештері» өткізілді, сондай-ақ өзінің «Vector» журналын жариялады. SIR 17 жыл бойы өмір сүрді. 1964 жылы Таверна гильдиясы Саррияны «Сұлулар сарайының патшайымы» деп танып, ол өзін «Сан-Францисконың императорлық бикесі, Жозе I, Нортон жесірі» деп жариялады. Саррия «Нортон жесірі» деген атты 19 ғасырдағы Сан-Францисконың танымал азаматы Джошуа Нортонның есіміне орай ойлап тапты, ол 1859 жылы өзін АҚШ императоры және Мексиканың қорғаушысы деп жариялаған еді. Саррия Нортонның қабіріне гүл қою үшін жыл сайынғы қажылық сапарларын ұйымдастырды, ол Калифорния штатының Колма қаласындағы Вудлон зиратында орналасқан. Ол Нортонның қабіріне жақын жерді сатып алып, қазір сол жерде жерленген. Саррияның императрица атағын қабылдауы Императорлық сот жүйесінің құрылуына әкелді, ол АҚШ, Канада және Мексика бойынша коммерциялық емес қайырымдылық ұйымдарының желісі болып табылады және түрлі жандарға қаржы жинауға көмектеседі. Саррия Императорлық сот жүйесінің мүшелері арасында «Мама» немесе «Мама Жозе» деп құрметпен аталады. «Жозе құрмет сыйлықтары» Императорлық соттың жоғары лауазымды тұлғаларына және басқа да адамдарға Саррияның құрметіне өткізілетін екі жылдық банкетте табыс етіледі.
Ресторатор
1964 жылы Саррия Кармельде (Калифорния) және Нью-Йоркте "Lucky Pierre" атты мейрамханалардың иесі, ресторатор Пьер Паркермен бизнеске кірісті. Олар Паркер бір түні "Қара мысыққа" кіргенде танысып, дос болып кетті. Паркер өзінің мейрамханаларынан басқа, Дүниежүзілік көрмедегі француз тағамдарына арналған концессияны ұстады. Саррия қатты күйзелгенімен, көрмеден үйіне орала алмады. Маусым аяқталған соң ол Мурдың әкесімен бірге қайтып келді де, олар бір-бірін жұбатты. "Осылайша менің үлкен махаббатым аяқталды. Өмірімнің ең бағалы жары. Ол тоғыз жылға созылды". Саррия мен Паркер Нью-Йорк көрмесінің екі маусымында, Монреальдегі Expo 67, Техас штатының Сан-Антонио қаласындағы HemisFair '68 және Вашингтон штатының Спокан қаласындағы Expo '74 кезінде бірге жұмыс істеді, содан кейін Саррия зейнеткерлікке шықты. Олар Паркермен бірге Аризона штатының Финикс қаласына көшіп, Саррия 1977 жылы Сан-Францискоға қайтып келгенге дейін онда тұрды. Ол саяси белсенділігін жалғастырып, Харви Милктің қадағалау кеңесіне кандидаттығын қолдады. 1977 жылы Милк 1961 жылы Саррия талпынған басқарма орынды жеңіп алды.
Кейінгі өмірі
Саррия және Императорлық сот мүшелері 1995 жылы «Вонг Фуға, бәріне рахмет!» фильмінде Джули Ньюмармен бірге тағы басқа белгілі трансвеститтермен бірге пайда болды. Олар фильмнің басындағы «Жылдың сүйікті әйелі» сайысының төрешілерін сомдады. 2005 жылы Саррия 1991 жылы Клиффорд Болденнің кісі өлтіру ісінде қазылар алқасының құрамында болғандығына байланысты заңдық даудың ортасында қалды. Болден 1991 жылы 1986 жылы Генри Майкл Педерсенді өлтіргені үшін өлім жазасына кесілген. Болден оны Сан-Францисконың Кастро ауданындағы бір бардан танысқан. Болденнің адвокаттары Саррия, Болденді кінәлі деп тапқан қазылар алқасында болмағанмен, жаза тағайындау кезеңінде орынбасар ретінде отырған, Болденнің сүйіктісі Педерсенді және тағы бір қазыны білгенін мәлімдеді. Олар ол бұл ақпаратты жасырып, қазылар алқасының құрамында қалып, өлім жазасын алу үшін тырысқан деп айыптады. Саррия басқа қазымен кейде сөйлескенін мойындады, бірақ қалған айыптауларды жоққа шығарды. 2008 жылдың ақпан айында Саррияның кінәсі жоқ деп танылды. 2005 жылы Саррия Сан-Франциско ЛГБТ мақтаныш мерекесі комитетінің өмірлік жетістіктері үшін берілетін Ұлы Маршал сыйлығымен марапатталды. 2006 жылдың 25 мамырында Сан-Франциско қаласы Кастродағы 16-шы көшенің бір бөлігін Хосе Саррия алаңы деп атады. 2009 жылы Калифорния штатының Ассамблеясы 21 маусымда ЛГБТ мақтаныш айының ресми салтанатында Саррияны құрметтеді. Саррия 2007 жылдың 17 ақпанына дейін Императорлық сот жүйесімен басқарды, содан кейін ол өзінің бірінші мұрагері Николь Мюррей Рамиреске тақтан бас тартып, оған Американың патшайымы Николь Ұлы, Ана патшайым атағын берді. Бұл бас тарту 42 жылдық пионерлік саяси белсенділік пен есімде қалған гейлік салтанаттың соңына белгі берді. Саррия 1996 жылы Сан-Францискодан кетіп, Калифорнияның Палм-Спрингс қаласына қоныстанды. 2012 жылдың наурыз айында Саррияға өмірлік жетістіктері үшін сыйлық табыс еткен Альбукерке Прайд оның Лос-Ранчоста «әдемі кішкентай каситада тұрып, тауық шаруашылығымен айналысып жатқанын» атап өтті. «Касита» Тони Росс пен оның күйеуі П.Ж. Седиллоға (Фонтана ДеВайн, Сандия Біріккен Сотының Императорлық Жесір Императрицасы VI) тиесілі үйге іргелес қонақ үй болды; Росс пен Седилло Саррияның соңғы үш жылында оның күтімін қарады.
Өлім
Саррия 2013 жылдың 19 тамызында 89 немесе 90 жасында Лос-Ранчос-де-Альбукеркидегі үйінде бүйрекүсті безінің қатерлі ісігінен қайтыс болды. Некрологтар мен құрмет білдірулер АҚШ-тың түкпір-түкпірінде, соның ішінде The Advocate, KALW Public Radio (Сан-Франциско), The New York Times және San Francisco Chronicle сияқты бұқаралық ақпарат құралдарында жарияланды. АҚШ-тан тыс ақпарат құралдары оның қазасы туралы хабарлады: Лондондағы Gay Star News онлайн газеті, Польшаның Варшава қаласындағы ай сайын жарық көретін ЛГБТ журналы, Нидерландының Энсхеде қаласындағы аймақтық ЛГБТ радио бағдарламасы және онлайн журнал, Испанияның ұлттық қоғамдық телеарнасы RTVE сайты, Швецияның Стокгольм қаласындағы Svenska Dagbladet күнделікті газеті. Саррияның императорлық стильдегі трагикалық тақырыптағы қоштасу рәсімі 2013 жылдың 6 қыркүйегінде Сан-Францискодағы Грейс соборында өтті. Рәсімге шамамен 1000 адам қатысты. Калифорния штатының сенаторы Марк Лено, Сан-Францисконың бұрынғы мэрі Арт Агнос, Сан-Францисконың қазынашысы Хосе Циснерос және Сан-Франциско қадағалау кеңесінің мүшелері сияқты жергілікті және штаттық сайланған лауазымды тұлғалар да қатысты. Императорлық сарай жүйесінің басшылары мен Мәңгілік кешірім әпкелері толық регалиямен, Саррия бұрыннан белгілеп берген соттың ресми аза тұту киімімен келді. Қоштасу рәсіміне қатысқан басқа да құрметті тұлғалардың арасында саясаткер Харви Милктің жүрегі жақын туысы және Харви Милк қорының төрағасы Стюарт Милк болды. Қоштасу рәсімінен кейін шамамен 500 адамнан тұратын процессия Саррияның денесін Кольмадағы Вудлон еске алу паркі зиратына алып барды, онда ол Джошуа Нортонның қабірінің іргесінде бұрын сатып алған жерге толық әскери салтанатпен жерленді.
Мұрағат және естелік заттар
Саррия өмір бойы қоғамдық және жеке қызметтерін құжаттап, кең көлемде мұрағаттық материалдар мен артефакттар жинады. Ол қағаздарының көп бөлігін, естелік заттарын және костюмдерінің бір бөлігін Сан-Францискодағы GLBT тарихи қоғамына – мұрағат және зерттеу орталығына сыйға берді. Алғашқы сыйлық 1996 жылы жасалды, ал 2012 жылы тағы да маңызды көлемде материал тапсырылды. Сонымен қатар, Саррия Калифорния штатының Окленд мұражайына костюмдердің, аксессуарлардың және құжаттардың шағын жинағын сыйлады, оның ішінде "Қара мысықта" Аиданың комедиялық нұсқасын орындағанда киген плащы мен бас киімі де болды. 2011 жылы "The Atlantic" журналында жарияланған мақалада Саррияның Смитсондар институтына да материалдар сыйға тартқаны айтылды. Алайда, бұл мәлімдеме дұрыс емес сияқты, өйткені Саррия 2012 жылы Смитсондар институтының ұсынысын қабылдамағанын мәлімдеді. Вашингтон штатында 501(c)3 статусымен тіркелген қайырымдылық ұйымы өзінің миссиясын былай анықтайды: "Фондтың мақсаты – Хосе Хулио Саррияның есімін болашақ ұрпақтарға жеткізу, оның өмірлік игілік қызметін жалғастыру, оны көңіл көтерумен үйлестіру".
Қоғамдық еске алулар
Сан-Францисконың "Гордость" кеңесі Хосе Хулио Саррия атындағы "Тарих жасаушылар" сыйлығын ЛГБТ+ қауымдастығының жаңалықтарға лайық жетістіктерге қол жеткізген, бірақ толыққанды мойын көрмеген тұлғаларын құрметтеу үшін құрды. Бұл сыйлық Саррияның қайтыс болуына аз уақыт бұрын жасалды. Саррия Сан-Францисконың Кастро ауданындағы "Көксерек құрмет" жолында құрметтелген ЛГБТ+ тарихи тұлғаларының бірі. 2017 жылдың қараша айында Кастро көшесіндегі құрмет жолының аясында Саррияның есіміне арналған қола тақта ашылды. 2019 жылдың 12 маусымында Хосе Саррия "The View" телешоуындағы "Мақтаныш айы F.Y.I." атты күнделікті сегментте көрсетілді. Шоуда маусым айы бойы ЛГБТ+ қауымдастығының жетекші пионерлері күн сайын таныстырылды. 2019 жылдың маусым айында Саррия Нью-Йорк қаласындағы Стоунволл мейрамханасындағы Стоунволл ұлттық монументі (SNM) ішіндегі Ұлттық ЛГБТ+ құрмет қабырғасына енгізілген алғашқы елу американдық "пионер, жол ашушы және батыр" қатарында болды. SNM – ЛГБТ+ құқықтары мен тарихына арналған АҚШ-тың алғашқы ұлттық монументі, ал қабырғаның ашылуы Стоунволл көтерілісінің 50 жылдығымен сәйкес келеді. 2022 жылы Саррия Палм-Спрингс қаласындағы Жұлдыздар аллеясында жұлдызбен марапатталды. Оның жұлдызы Мэрилин Монроның мүсіліне жақын Музей жолында орналасқан.
Шығармалық бейнелер
2017 жылы Майкл ДеЛоренцо «Біз көтерілгенде» атты қазіргі ЛГБТ қозғалысы тарихы туралы мини-сериалда Саррия рөлін сомдады. 2020 жылы Саррия HBO-ның «Equal» деректі драмасында бейнеленді.