Томас Чаттертон Хаммонд: Ирланд дін және теолог өмірі мен қызметі
T. C. Hammond
Томас Чаттертон Хэммонд (1877-1961) – ирланд дінші, реформаттық теология мен протестанттық апологетикадағы еңбектерімен белгілі. Биографиясы, білімі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландиялық ғалым (1877–1961)
Irish academic (1877–1961)
Томас Чаттертон Хаммонд (20 ақпан 1877 – 16 қараша 1961) – ирландиялық англикан дін қызметкері. Оның реформаланған теология және протестанттық апологетика салаларындағы еңбектері евангелисттер арасында, әсіресе Ирландия, Австралия және Оңтүстік Африкада елеулі ықпалға ие болды. Ол сонымен қатар Жаңа Оңтүстік Уэльс Үлкен Апельсин Ложасының Ұлы Шебері болды.
Thomas Chatterton Hammond (20 February 1877 – 16 November 1961) was an Irish Anglican cleric whose work on reformed theology and Protestant apologetics has been influential among evangelicals, especially in Ireland, Australia and South Africa. He was also Grand Master of the Grand Orange Lodge of New South Wales.
Өмірбаян
Корк қаласында фермер Колман Марк Хаммонд пен оның екінші әйелі Элизабет (құрмет аты Сержант) отбасында дүниеге келді. 1883 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін ол біраз уақыт католик туысының үйінде тұрды. Ол Корк үлгілік мектебінде білім алды, 13 жасында теміржол кызметкері болып жұмысқа орналасты. 1892 жылы Ирландия шіркеуіне мүше болды. Сонымен қатар, ол Корктегі жаңадан құрылған YMCA-ға қосылып, болашақ қайын інісі, YMCA кітапханашысы Джон МакНеймен бірге оқыды. 18 жасында Дублиндегі Ирландия шіркеуінің миссионерлік оқу мектебіне түсті. Хаммонд 1903 жылы Ирландия шіркеуінде дьякон, ал 1905 жылы діни қызметкер болып тағайындалды. Ол Дублиннің Камден Роудегі Сент-Кевин шіркеуінің пасторы болып тағайындалды, ал Хаммондтар отбасы жақын жердегі Синг көшесіне көшті. 1903 жылы Даблиннің Тринити колледжінде бакалавр, содан кейін магистратураны аяқтады. Кейіннен ол Австралия теологиялық колледжінен (ACT) докторлық диссертациясын қорғады. 1906 жылы Корк қаласынан (шотланд тегінен, бірақ Типперри округінде туған) Маргарет МакНейге үйленді. Олардың үш ұлы болды: Джон Колман, Томас Чаттертон ('Чат'), Чарльз Кимбл ('Карл') және қызы Дорис. 1919 жылдан 1936 жылға дейін Ирландия шіркеуінің католиктерге миссионерлік жұмысының басқарушысы болды, ол Дублинде евангелистік миссиялар жүргізіп, жиі католик апологтарымен пікір таластырды. Оның доктриналық мәселелердегі білімі Ирландия шіркеуінің епископтарымен жиі сұралатын, бірақ әрдайым жарияланбаған. Хаммонд Австралия Англикан шіркеуінің (сол кезде Австралиядағы Англия шіркеуі деп аталған) конституциясын жасауға көмектесті және Сидней Англикан епархиясының тәуелсіздігін сақтады. Ол сондай-ақ Оңтүстік Африкадағы Англия шіркеуінің конституциясын жасауға көмектесті, бұл деноминация Оңтүстік Африка провинциясының шіркеуінен, негізінен англо-католицизмге бағынған шіркеуден бөлек құрылды. 1936 жылы Хаммонд Ирландиядан Сиднейдегі Мур теологиялық колледжінің директоры лауазымын иелену үшін кетті. Сонымен қатар, ол Йорк көшесіндегі Сент-Филипс шіркеуінің пасторы болды. 1949 жылы архидиакон болып тағайындалды. Оның ең танымал кітаптары – «Түсіну арқылы адамдар» (христиан доктринасы бойынша нұсқаулық) және «Жүз мәтін» – Реформация ілімін түсіндіретін Киелі кітаптың аяттарымен. Ол католиктермен пікірсайысын жалғастырды, оның 2CH радиосындағы бағдарламасы 2SM радиосындағы католик апологы доктор Рамблдің бағдарламасымен бәсекелесті.
Born in Cork to Colman Mark Hammond a farmer and his second wife, Elizabeth (née Sergeant). After his father died in 1883 he lived for some time with a Roman Catholic aunt. He was educated at Cork Model School and at age 13 he went to work as a railway clerk. He became a member of the Church of Ireland in 1892. He also joined the newly formed YMCA in Cork and studied with John McNay (his future brother in law) the YMCA librarian. At the age of 18 he entered the Irish Church Missions Training School in Dublin. Hammond was ordained as a deacon in the Church of Ireland in 1903 and priest in 1905. He was appointed curate of St. Kevin's Church, Camden Row, Dublin, and the Hammond family lived on nearby Synge Street. He received a BA in 1903 and subsequently an MA from Trinity College Dublin. Later in life he was awarded a Th. D. from the Australian College of Theology (ACT). He married Margaret McNay from Cork (of Scottish extraction but born in County Tipperary) in 1906, they had three sons; John Colman, Thomas Chatterton ('Chat'), Charles Kimble ('Carl') and a daughter, Doris. He was superintendent of the Irish Church Missions to the Roman Catholics from 1919 to 1936, where he engaged in evangelistic missions in Dublin and often in controversies with Roman Catholic apologists. A lively intellectual, his expertise in doctrinal difficulty was often sought by the bishops of the Church of Ireland, but not always publicly acknowledged. Hammond also helped draw up the constitution of the Anglican Church of Australia (at that time called the Church of England in Australia) and safe guarded the independence of the Anglican Diocese of Sydney. He was also helpful in drawing up a constitution for the Church of England in South Africa, a denomination which was created separately from the largely Anglo Catholicism dominated Church of the Province of South Africa. In 1936, Hammond left Ireland to take up position as Principal of Moore Theological College, Sydney. In addition, he was made the rector of St Philip's, York Street. He was made an archdeacon in 1949. His best known books are In Understanding be Men (a handbook of Christian doctrine) and The One Hundred Texts, with Bible verses explaining Reformed teaching. He continued to debate Catholics, with his program on radio 2CH competing with that of the Catholic apologist Dr Rumble on 2SM
Хаммонд Ирландияда да, Австралияда да Дублиндегі және Сиднейдегі Orange Order мүшесі ретінде даулы тұлға болды, ақырында 1961 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльс Orange институтының бас шебері лауазымына көтерілді. Соңғы уақытта оның жетімдерге, үйленбеген аналар мен олардың балаларына және ұсақ қылмыскерлерге арналған Бетани үйін құруға және басқаруға қатысуы да сұрақ тудырды, әсіресе өлім-жітімнің жоғары көрсеткішіне байланысты. Бұл үйді балаларға, қараусыз қалғандарға, жыныстық және физикалық зорлық-зомбылықтан зардап шеккендерге мемлекеттік жәрдем беру жүйесіне қосу туралы үнемі талаптар қойылып келеді. Хаммонд 1922 жылдан 1935 жылға дейін Бетани үйінің қамқоршылар кеңесінде отырды, Ирландия шіркеуінің басқа дін қызметкерлері де оның барлық өмірі бойында осы кеңесте болды. Хаммонд 1961 жылдың 16 қарашасында Сиднейде қайтыс болды. Оның өмірбаяны, «Т. С. Хаммонд – ирланд христиандығы», Rev. Уоррен Нельсон (Айрландиялық Киелі кітап институтының негізін қалаушы) 1994 жылы жарық көрді.
Hammond was a controversial figure both in Ireland and Australia as a member of the Orange Order in Dublin and Sydney, eventually rising to the position of Grand Master of the Orange Institution of New South Wales in 1961. In recent times, his involvement in the establishment and running of the Bethany Home, a home for orphans, unmarried mothers and their children, and petty criminals, has also been raised for questioning, particularly due to the high mortality rate. The home is subject to ongoing calls to be added to the State redress scheme for victims of child, neglect, sexual and physical abuse. Hammond sat on the board of trustees of the Bethany Home from 1922 until 1935, as other members of the Church of Ireland clergy did throughout its existence. Hammond died on 16 November 1961 in Sydney. A biography, T C Hammond Irish Christian, by Rev. Warren Nelson (founder of the Irish Bible Institute) was published in 1994.
Жарияланымдар
Шіркеудегі билік: Англикан қауымындағы епископтардың мәні мен құзыретін зерттеу, Figgis & Co, Дублин, 1921. "Евангелистік қайта жандану және Оксфорд қозғалысы", Churchman 47(2), 1933. "Түсінуде ер болыңыз", Inter Varsity Press, 1936. "Кемістіксіз еркіндік", 1939. "Сөніп бара жатқан жарық", Германиядағы рухани құлдырау трагедиясы, Marshall, Morgan & Scott, 1942. "Ғасырлық сұрақтар", Marshall, 1942. "Ақылға қонымды сенім: Христиан апологетикасына кіріспе", Inter Varsity Fellowship, 1943. "Жүз мәтін: Теология нұсқаулығы", 1952. "Жаңа жаратылыс", Marshall, Morgan & Scott, Лондон, 1953.
Authority in the church: Being an examination into the position and jurisdiction of bishops in the Anglican Communion, Figgis & Co, Dublin, 1921. "The Evangelical Revival and the Oxford Movement", Churchman 47(2), 1933. In Understanding Be Men, Inter Varsity Press, 1936. Perfect Freedom, 1939. Fading Light, The Tragedy of Spiritual Decline in Germany, Marshall, Morgan & Scott, 1942. Age Long Questions, Marshall, 1942. Reasoning Faith: An Introduction to Christian Apologetics, Inter Varsity Fellowship, 1943. The One Hundred Texts A Manual of Theology, 1952. The New Creation, Marshall, Morgan & Scott, London, 1953.