Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапондық заманауи металл жаттығу қылышы.
Japanese modern metal practice sword
Иайто (居合刀) – кескіш жиегі жоқ, негізгі арнасы жапондық қылыш өнерінің – иайдоның жаттығуларын жасау болып табылатын заманауи металл жаттығу қылышы.
The iaitō (居合刀)
is a modern metal practice sword, without a cutting edge, used primarily for practicing iaido, a form of Japanese swordsmanship.
Басқа жапон семсерлері
Нағыз (жіті) катананы әдетте "шын қылыш" деп атайды. :wiktionary:真; 真[[:wiktionary:剣. Шинкенге қарағанда, иайтоның кескіш жиегі болмайды және иай/батто жаттығулары үшін жасалған, сондықтан олар қылышпен қылышқа тиісуге көбінесе жарамсыз. Бұларды әсемдік үшін жасалған, жалпы алғанда, жаттығуларда қолдануға қауіпті еліктеу қылыштармен шатастырмау керек.
A real (sharp) katana is called a lit., real sword; :wiktionary:真; 真[[:wiktionary:剣. In contrast to shinken, iaitō have no cutting edge and are designed for iai/battō practice and are usually unsuited for sword to sword contact. These should not be confused with imitation swords primarily made for decorative reasons, which are generally unsafe for martial arts practice.
Материалдар мен өндіріс
Иаитоның көпшілігі алюминий-цинк қорытпасынан жасалады, ол болаттан арзан және жеңіл. Бұл қорытпаны қолдану және ұшын дөңгелектеу жапондық заңдардағы темір металдардан жасалған қылыштарды өндіруге қатысты шектеулерді айналып өтуге мүмкіндік береді. Сондықтан, Жапонияда жасалған иаито жаттығу қаруы ретінде қарастырылады және кез келген тікелей соқтығысуға жарамсыз. Сапалы қорытпадан жасалған иаито нағыз қылыштардың өте дәл көшірмесі болып табылады, олардың салмағы мен пішіні, сондай-ақ жоғары сапалы өңделуі мен әр түрлі бөлшектері сақталған. Иаитода тіпті қылыш жүзінің (刃文; Хамон) бейнесі де болуы мүмкін – қаталданған болат қылыштың қатаю сызығы. Нағыз (打刀) қылыштың орташа салмағы қаптамасыз шамамен алғанда, ал әдеттегі қорытпа иаитоның салмағы шамамен болады. Кейбір иаито болаттан да жасалады және олардың салмағы шамамен бір келіге жетеді. Кейбір жапон қылыштарының имитациясы Жапониядан басқа елдерде де жасалады. Олар нағыз катана сияқты бүктелген болаттан жасалуы мүмкін, бірақ ұшы дөңгелек болады. Мұндай қарулар Жапонияда нағыз қылыштарға қолданылатын пайдалану және меншік құқығына қатысты шектеулерге тап болады және Жапонияда иаито деп есептелмейді. Алғашқы иаитолар Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, заманауи будомен айналысу үшін жаттығу қылышына қол жеткізе алмаған адамдарға мүмкіндік беру мақсатымен жасалды. Бүгінгі таңда иаито арнайы шеберханаларда шынкен қылыш жасаушыларының тікелей қатысуынсыз өндіріледі. Жапониядағы кейбір додзёлар иаидоны жаттығу үшін тек қорытпадан жасалған қылыштарды пайдалануды ұсынады, егер оқушының дағдысы өткір қылышты қауіпсіз пайдалануға жеткілікті болса. Кейбір иаидо мектептері оқушыдан бірден шынкенді пайдалануын талап етеді, ал басқалары шынкенді пайдалануға толығымен тыйым салады. Иаитоның ұзындығы, салмағы және тепе-теңдігін оқушының дене бітімі мен күшіне сәйкес келтіру иаидо формаларын (ката) қауіпсіз және дұрыс орындау үшін маңызды. Иаидо жаттығуларының қайталанатындығына байланысты, иаито көбінесе басқа қылыштарға қарағанда, тепе-теңдік нүктесі қылыштың ұшынан (киссаки) алыстатылып, қорғауышқа (цуба) жақындатылып жасалады.
Most iaitō are made of an aluminium zinc alloy which is cheaper and lighter than steel. This use of alloy and a blunt edge also circumvents Japanese legal restrictions on the manufacture of swords made of ferrous metals. As such, Japanese made iaitō are intended as practice weapons and are not suited for any type of contact. The best alloy blades are rather faithful reproductions of real swords with authentic weight and shape along with similarly high quality finish and fittings. Iaitō may even have a mock lit., blade pattern, the temper line of a tempered steel blade; 刃文; [[Hamon (swordsmithing). The average weight for a real (打刀) is typically without the scabbard while a typical alloy iaitō is roughly Some steel iaitō are also constructed and can weigh around for a blade. Some imitation Japanese swords are made in countries other than Japan. They may even be made of folded steel, much like a real katana, but with a blunt edge. Such weapons would face the same use and ownership restrictions in Japan as genuine swords, and would not be considered iaitō in Japan. The first iaitō were made after the Second World War to permit people without means to own a training sword for their practice of modern budō. Iaitō today are produced by specialized workshops without requiring any direct involvement of shinken swordsmiths. Some dōjō in Japan recommend that only alloy blades be used for practicing iaidō until the practitioner's skill is consistent enough to safely use a sharp edged sword. Some iaidō schools may require a practitioner to start with a shinken right away, while other schools prohibit the use of a shinken altogether. The matching of iaitō length, weight, and balance to the practitioner's build and strength is of utmost importance to safely and correctly perform the iaidō forms (kata). Due to the repetition involved in the practicing of iaidō, iaitō are often constructed with the balance point of the blade being set farther from the blade's point (kissaki) and closer to the guard (tsuba) than other blades.
Заңнама
Жапонияда 1958 жылы қабылданған атыс қаруын, семсерлерді және басқа да осындай қаруларды бақылау туралы заң, кез келген өткір (немесе өткірленуге болатын) семсерді иеленуді, жасауды және импорттауды тыйым салады. Бұл ережеден өте аз ерекшеліктер бар, бірақ ерекше айта кететін жайт, дәстүрлі жапон семсершілеріне жыл ішінде шектеулі мөлшерде жарақтар жасауға рұқсат беріледі. Жапон семсершілерінің ерекше мәртебесі бар, ал олар жасаған қарулар қару ретінде емес, өнер туындысы ретінде қарастырылады. (Осы себепті, Жапониядан тысқары елдерге экспортталатын нихонтолар экспортқа жіберілгенге дейін жіктеліп бағалануы тиіс.)
The Act for Controlling the Possession of Firearms or Swords and Other Such Weapons, established in Japan in 1958, forbids the possession, production, and importation of any sharpened (or sharpenable) sword. Very few exceptions to this rule exists, but, notably, traditional Japanese swordsmiths are permitted to produce a restricted number of blades over the course of the year. Japanese swordsmiths have a special status, and the weapons they make are considered work of art rather than weapons. (This also explains why nihontō exported outside Japan must go through a declassification process before their exportation.)