Кіріспе
Америкалық суретші Хоффман Велтин қыздар мектебіне, Чапин және Брирли жеке мектептеріне қатысты. Брирлиде оқығанда, ол Нью-Йорктегі Қолданбалы дизайн әйелдер мектебінде және Нью-Йорк өнер студенттері лигасының кешкі сабақтарына қатысты. 1908 жылы Хоффман Кэтрин Роудс және Марион Х. Бекетпен бірге Парижге сапар шегіп, онда өнерді оқыды. 1909 жылы ол әкесінің қайтыс болуына екі апта бұрын оның бюстін, өзінің алғашқы аяқталған мүсінін жасады. Ол келесі жылы Ұлттық академияда көрмеге қойылды. Ол Джанет Скаддердің студиясында көмекші болып жұмыс істеді. Түнде ол Коларосси академиясында оқыды. Ол Эмануэле Розалеспен оқыды. Ол Альфред де Мюссе өлеңін еске түсіруге тырысқанда оның назарын аударды. 1912 жылы ол Колумбия университетінің Дәрігерлер мен хирургтар колледжінде денелерді зерттеу үшін Манхэттенге сапар жасады.
Hoffman attended Veltin School for Girls, Chapin, and Brearley private schools. While at Brearley, she took evening classes at the Woman's School for Applied Design and the Art Students League of New York. In 1908, Hoffman traveled to Paris with Katharine Rhoades and Marion H. Beckett and studied art there. In 1909 she made a bust of her father, her first finished sculpture, two weeks prior to his death. It was exhibited at the National Academy the following year. She worked as a studio assistant for Janet Scudder. During the nights she studied at Académie Colarossi. She studied with Emanuele Rosales She caught his attention when she quoted a poem that he attempted to remember by Alfred de Musset. She made a trip to Manhattan in 1912 to dissect bodies at the College of Physicians and Surgeons at Columbia University.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Хоффман француз соғысындағы қайырымдылық ұйымына көмектесті, ол мұқтаж суретшілерге көмек көрсеткен Appui aux Artistes ұйымының американдық өкілі болды. Ол сондай-ақ балаларға арналған американдық югославтық көмек қорын ұйымдастырды. Ол хорват мүсіншісі Иван Мештровичтің тірі өлшемдегі мүсінін жасады, онымен бірге оқыған еді. Оның әпкесі Хелен, Сербияға киім-кешек және медициналық жабдықтар жіберген Қызыл Крест кеңесінің мүшесі болды. 1916 жылы ол серб полковнигі Милан Прибичевичпен танысты, ол АҚШ-қа келгенде, серб иммигранттарын өз отанын қорғау үшін күресуге шақыратын құмарлы сөздер айтты. Хоффман, полковникпен романтикалық қарым-қатынаста болған болуы мүмкін, «қуатты, харизматикалық» адамдарға қызығушылық танытты. Ол бірде: «Менің эмоционалдық өмірімнің маңызды бөлігі – батырларға табыну болды» деді. Ол оның мүсінін «Заманауи крестоносец» (1918) деп атады. Оның жүрегі туысы, ол «ол әлсіз және шаршаған» екенін айтты. Тек оның қатаң ерні мен күшті жағы оның жарты онжылдық соғыста өткен өміріндегі адамдық емес жазаның ешбір іздерін көрсетпеді. Метрополитен өнер мұражайында, Смитсоновтың американдық өнер мұражайында және Чикаго өнер институтында оның қалыптары сақталған. 2018 жылы Сербияның Нови-Сад қаласында оның туындыларына арналған «Кім Малвина Хоффман?» көрмесі ашылды. Бұл «Сербия, соғыс және плакаттар» мемлекеттік жобасының бір бөлігі болды. Белградтағы АҚШ елшілігімен бірлесіп ұйымдастырылған Хоффман көрмесі кейін елдің барлық аймақтарына саяхат жасады. Көрмеде басқа экспонаттармен қатар, 1919 жылы Сербияға сапары кезінде салған Хоффманның суреттері де көрсетілді. Соғыстан кейін ол «Құрбандық» мүсінін жасады, ол 1923 жылы Нью-Йорктегі Әулие Иоанн соборында орнатылды. Мүсінде 13 ғасыр крестоносецінің басы, шапанға оралған әйелдің тізесінде жатыр. Бұл Францияның бұрынғы елшісі Роберт Бэкон мен соғыста қаза болған Гарвард университетінің түлектеріне арналған ескерткіш. 1932 жылы Гарвард университетіндегі Естелік шіркеуі аяқталғаннан кейін, ол сол жерге қойылды.
Адамдар залы
1929 жылы Хоффман Стэнли Филдтен телеграмма алды: "Ұсыныс жасауға ниетім бар, қарастыруға келісерсіз бе? Әлемді аралап саяхаттай келе үлгі алуға болатын нәсілдік типтер". — Мальвина Хоффманның өз мүсіндері антропологиялық зерттеуден гөрі артық екенін түсіндірген сөзі: "Адам көзінде жалыстап жатқан құштарлықты түсіну, адам бетіне ойылған азаптың иероглифтерін оқу, қол қимылын бақылау немесе адам даусынан жалғандықты және шындықты ажырату – портрет жасай бастағанда мен ашуға және түсінуге тырысқан сырлар осы". Адамдар залы 1969 жылы демонтаждалды, бірақ кейбір мүсіндер көрмеде қалды.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Епинал американдық зираты мен мемориалдағы бас рельефті панель (шамамен 1949 ж.). Бұл Арденн операциясы болған жерде (1944 ж.). Зиратта 5255 американдық әскері жерленген. Ол бес құрметті докторлық дәрежесімен марапатталды. Оның қоғамдық қызметі үшін алған наградаларының ішінде Францияның Құрмет Легионы және Югославияның ІІІ дәрежелі Санкт-Сава Корольдік ордені бар. Оның туындылары Детройт өнер институтында, Санта-Барбара өнер мұражайында, Веро-Бич өнер мұражайында, Гарвард өнер мұражайларында, Мичиган университетінің өнер мұражайында, Даллас өнер мұражайында, Смитсоновтың американдық өнер мұражайында, Нашер өнер мұражайында және Гилкриз мұражайында сақталуда.
Жеке өмір
Мюррей Хилл, Нью-Йорк, Хоффманның студиясы орналасқан Сниффен Корттың артқы қабырғасы. Ол қабырғадағы плакеттерді өзі жасаған. 1924 жылдың 4 маусымында ол ағылшын азаматы Сэмюэл Бонариус Гримсонға тұрмысқа шықты. Гримсон Бірінші дүниежүзілік соғыста горчичный газ бен фосгенге ұшырап жарақат алған, ал соғыс кезінде жүк көлігімен болған апатта қолдары сынып қалғаннан кейін концерттік альтист ретіндегі мансабы аяқталды. Соғыстан кейін ол көне суреттер мен музыкалық аспаптарды жинады. Ол сондай-ақ түсті теледидарға арналған электрондық сәулелі түтік ойлап тапты. Гримсон антропологиялық серия үшін нағыз халық өкілдерін іздеу кезінде онымен бірге саяхаттады, бұл 1942 жылы болды. Ол одан 16 жас кіші еді. Гримсон 1955 жылы қайтыс болды. 1966 жылдың 10 шілдесінде Малвина Корнелл Хоффман Манхэттендегі студиясында жүрек талмасынан қайтыс болды, бұл студияны меценат Мэри Уильямсон Аверел сатып алып, Хоффманға төмен бағамен жалға берген еді.