Кіріспе

Польша Республикасының Мемлекеттік кеңесі (Rada Państwa) 1947 жылғы Кіші Конституциямен атқарушы биліктің органы ретінде құрылды. Мемлекеттік кеңес төраға ретінде Польша Республикасының Президенті, Сеймнің маршалы мен вице-маршалдары, Жоғарғы Эсептік Палатаның президенті және басқа да мүшелерден тұрды. Мемлекеттік кеңес Министрлер Кеңесі шығарған қаулыларды бекіту, жергілікті ұлттық кеңестерге жоғары бақылау жүзеге асыру, бюджет және әскери шақыруға қатысты заңдарды жариялау, төтенше жағдай мен соғыс жағдайын жариялау, заңнамалық бастама көтеру және тағы басқаларына өкілеттік берілді. Польша Халық Республикасының 1952 жылғы Конституциясына сәйкес Польша Президентінің лауазымы жойылды және Мемлекеттік кеңес мемлекеттік биліктің ұжымдық органына айналды. Конституцияның 29-бабына сәйкес, Мемлекеттік кеңес он жеті адамнан тұрды: төраға, төрт төраға орынбасары, хатшы және тағы он бір мүше. Олардың барлығы Сейм мүшелерінен сайлаудан кейін парламенттің алғашқы сессиясында сайланды. Әдетте, олар Польша Біріккен Жұмысшылар партиясын ұсынушы депутаттардың арасынан таңдалды, бірақ кейде басқа депутаттар да сайланды. Іс жүзінде кеңес (және поляк мемлекеті) көбінесе төрағасы арқылы ұсынылды, оны шетелдік өкілдер Польша Президенті деп атауы мүмкін. Кеңес халықаралық келісімдерді ратификациялады немесе олардан бас тартты, Польшаның басқа мемлекеттердегі және халықаралық ұйымдардағы өкілдерін тағайындады және қайтарды; ордендермен марапаттады және кешірім беру құқығына ие болды. Оның тағы да бірқатар конституциялық функциялары болды: алайда демократиялық централизм қағидаттарына байланысты мұндай мақұлдаулар көбінесе тек формальды рәсім болды. Мемлекеттік кеңес 1989 жылғы 19 шілдеде конституциялық түзету арқылы таратылды. Оның кейбір функциялары қайта құрылған Польша Президенті институтына берілді.