Кіріспе

Һаронның ұлдары
Һаронның ұлдары

Киелі кітаптардың Шығу, Леуіліктер және Сандар кітаптарында Надаб пен Абиһу Һаронның екі үлкен ұлы болды. Леуіліктер кітабының 10-тарауына сәйкес, олар оның нұсқауларын бұзып, "жат отпен" құрбандық шалғандықтан, бірден Құдайдың отымен жанып кетті. Мұса Һаронға және оның отбасына қайғыруға тыйым салды, бірақ халыққа қайғыруға рұқсат берілді.

Өмірбаян

Надаб пен Әбиһу – леуілік Һаронның Яһуда руынан шыққан Әминадабтың қызы Елішебаға үйленген ең кіші ұлдары еді. Олардың барлығы төрт ұлы болды, кішілері Елазар мен Ітамар деп аталды. Исраилдіктер Құдаймен өзара келісімді растағаннан кейін, Әбиһу мен Надаб Мұса, Һарон және 70 қартпен бірге Синай тауына шықты. Сол жерде олар Құдайды айқын көрді, Ол сапфир тастан жасалған төсекте жүрді, және Құдайдың алдында тамақтанды, одан ешқандай зиян көрмеді. Һарон мен оның төрт ұлы Құдайдың діни жүйені орнатқанда тағайындалған алғашқы дін қызметкерлері болды. Леуіліктер руы кейін алтын бұзауға табынудан кейін 'Оның' жағына шақырылып, діни қызметке бекітілді. Надаб пен Әбиһу қайтыс болғаннан кейін, Елазар мен Ітамар дін қызметкерлерінің орнына келді, себебі Надаб пен Әбиһудың ұлдары болған жоқ.

Құдайдың заңын бұзу және жаза

Шығыс 30-шы тарау мен Леуіліктер кітабында Құдай Өзіне лайықты құрбандық қалай болу керектігін көрсетеді. Олар өздерінен жаққан хош иісті құрбандық дайындады, бірақ қасиетті қола алтарьдағы қасиетті хош иісті жағамды пайдаланбады. Бұл жат немесе киелі емес от (’êš zārāh) деп есептелді. Құрбандық шалу жүйесін өзгерткен әркім Құдайға ғана тән құқыққа таласты.

Жерлеу

Надаб пен Әбиһу өлгеннен кейін, Мұса олардың мәйіттерімен не істеу керектігін айтты. Ол Һаронның және оның қарындасы Мириямның інісі Ұззиелдің ұлдары Мисаил мен Елзафанға, мәйіттерді киелі орыннан алып, лагерьтен тыс жерге апарып тастауды бұйырды. Мисаил мен Елзафанға Надаб пен Әбиһудің киімдеріне ғана тиіп, денелеріне тимеулерін қатаң тапсырды. Көмудегі басты мәселе – қасиеттінің бұзылуына және Құдайға қызмет етуге кедеріс келтірмеу болды. Мәйіттерді дереу алып кету қажет еді, себебі мәйіттердің киелі орында қалуы Құдайдың қаһарына соқтыруы мүмкін. Бұл тікелей физикалық байланыстан сақтану үшін жасалды. Бұл оларды діни тазалыққа келтіруге қажетті уақытты және рәсімдерді азайтты, бірақ олардың ритуалдық таза еместігіне алып келді.

Қайғы

Аарон мен басқа аман қалған дін қызметкерлеріне қайғыруға, қайғыру рәсімдеріне қатысуға және өлгендермен байланысқа түсуге тыйым салынды. Бұл тек осы жағдайда ғана емес, сонымен қатар тұрақты бұйрық ретінде белгіленді. Дін қызметкерлері қайғыра алғанымен, тіпті қайтыс болған жұбайымен, ата-анасымен немесе баласымен де байланысқа түсе алмайтын және қоғамдық қайғыру рәсімдеріне қатыса алмайтын. Халықтың өкілдері ретінде дін қызметкерлері Құдайға қызмет етуге кедерес келтіретін кез келген нәрседен сақтануға тиіс болды. Олардың осы әрекеттері немқұрайлылық, құрметсіздік және сенімсіздік танытты, бұл дін қызметкерлері үшін өте өкінішті жағдай еді. Мұндай жаман үрдістің пайда болуы қауіпті болғандықтан, дін қызметкерлерінің өзі үшін де, қасиетті нәрселер үшін де Құдайдың жазасын беру қажет болды.

Рим католиктік діні

Надаб пен Әбиһу Құдай белгілеген құрбандық жүйесін мақтандығынан, не ойсыздықтан және немқұрайлылықтан бұзған болса да, олардың кінәсі қатты жазаланды. Осылайша, барлық адам Құдайдың бұйрықтарын дәл орындауға және оларды өзгертуге немесе түсіндіруге тырыспауға үйренді. Құдай сөзіне жалғанды араластыру – ауыр күнә. Әсіресе дін қызметкерлері сияқты биліктегілер өз мінез-құлқына ерекше көңіл бөлгені жөн, себебі олар өз қызметін атқаратындарға үлгі болып табылады.