Абижам – Еврей Библиясындағы Юда патшалығының екінші патшасы. Соломонның немересі, Аса патшаның әкесі. Отбасы туралы мәліметтерде қарама-қайшылықтар бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Еврей Киелі кітаптарында Яһуда патшалығының екінші патшасы, Дәуіт әулетінің төртінші патшасы – Абиям ( ; ; Абиам). Ол Рохабоғамның ұлы және Сүлейменнің немересі болған. Шежірелер кітабында оны Абиях деп атайды.
Second King of Judah according to the Hebrew Bible
Abijam (; ; Abiam) was, according to the Hebrew Bible, the fourth king of the House of David and the second of the Kingdom of Judah. He was the son of Rehoboam and the grandson of Solomon. The Books of Chronicles refer to him as Abijah.
Отбасы
Абиям Яһуда патшасы Асаның әкесі, Мааханың немесе Микаяның ұлы ретінде Киелі кітаптарда есімдері тіркелген. Кейбір ғалымдар Абиямның отбасы туралы Киелі кітаптағы мәліметтердің өзара қайшы келетінін айтады, алайда еврей тілінің лингвистикалық тұрғыдан зерттелуі көрінетін қайшылықтарды жоюға мүмкіндік береді. Аталған қайшылықтардың бірі – Мааха кейде Абессаломның қызы, ал басқа жерлерде Уриелдің қызы деп сипатталады. Абессаломдың тек Тамар деген бір қызы болғандығы айтылады. Осыған қарсылық білдіргендер еврей тілінде "қыз" және "немере" сөздерінің бірдей сөзбен берілетінін атап көрсетеді. Сол сияқты, Мааха бастапқыда Әбияхтың анасы деп сипатталса, кейіннен оның ұлы Асаның анасы деп айтылады. Олар "ана" терминінің мағыналық тұрғыдан да белгісіздігін дәлелдейді. Әбиях он төрт әйел алған, одан 22 ұл мен 16 қыз дүниеге келген. Бір-бірімен үйлестіруге тырысқан ешбір зерттеу ғалымдар тарапынан қабылданбады.
Abijam is reported in the books of Kings and Chronicles as being the son of Maacah or Micaiah, and father of King Asa of Judah. Some scholars believe the biblical accounts of Abijam's family to be contradictory; however, a study of Hebrew linguistics may remove any seeming contradictions. One of the alleged contradictions is that Maacah is sometimes described as the daughter of Absalom, and elsewhere the daughter of Uriel. Absalom is described as only having one daughter, Tamar. Apologists have countered by arguing that in Hebrew, "daughter" and "granddaughter" are the same word. Similarly, Maacah is initially described as Abijah's mother, but subsequently described as the mother of his son Asa. Apologists argue similarly for the ambiguity of the term "mother". Abijah married fourteen wives, and had 22 sons and 16 daughters. No attempted harmonization has found acceptance with scholars.
Билік
Рохабоғам қайтыс болғаннан кейін, оның ұлы Абиях Яһуда патшасы болды. Ол үш жыл патшалық құрды (2 Тәжіриба 12:16; 13:1, 2) және Солтүстік Израильдің он тайпасын қайтадан адалдыққа қайтаруға күшті, бірақ сәтсіз тырысты. Бұл жолдан оның әкесі Тәжіриба 11:4-те (ТЖ) бас тартқан еді. Абиях Израиль патшасы Еробоғам I билік еткен он сегізінші жылы таққа отырып, Израильді Давидтік патшалыққа қайтару мақсатымен солтүстікке жорық жасады. Еробоғам Абияхтың әскерін қоршап алып, Земерайым тауында шайқас бастады. Сол жерде Абиях әскерін шақырып, "Құдай өзі бізбен бірге, басшымыз!" деген сөздерімен танымал болды. Абиях Израильдің Ешана, Ефрон (әл-Тайиба) және Бетел қалаларын басып алды.
Following the death of Rehoboam, his son Abijah succeeded the throne as King of Judah. He began his three year reign (2 Chr. 12:16; 13:1, 2) with a strenuous but unsuccessful effort to bring back the ten tribes of the northern Kingdom of Israel to their allegiance, a path which in Chronicles 11:4 (HE) his father had chosen not to follow. Following Abijah's ascension to the throne in the 18th year of King Jeroboam I of Israel, he marched north with the purpose of winning Israel back to the Davidic kingdom. Jeroboam surrounded Abijah's army, engaging in the Battle of Mount Zemaraim. There Abijah rallied his troops with a phrase which has since become famous: "God Himself is with us for a Captain". Abijah went on to capture the Israelite cities of Jeshanah, Ephron (et Taiyibeh) and Bethel.
Комментарийлер
Беделді дін қызметкері Александр Макларен Абижаны "әкесінен ақылдырақ және жақсырақ адам" деп есептейді. Деутерономисттің сөзіне қарағанда, "Құдай оған Иерусалимде ұл өсіру арқылы шам берді, оның орнына оны тағайындады" (1 Патшалар 15:4). Септуагинтада бұл "Иеміз оған қалдық берді" деп аударылған. Осылайша, Йахве берген шартты келісімнің нығметі Дәуіт патшаға берген уәдесін сақтауға кепілдік берді, патшалығының билеушісіне қарамастан, оны тұрақтандырды. Сонымен қатар, Шежіреші Абижаның Еробоамның оны жеңуге жасаған барлық әрекетіне қарсы сәтті күресуі арқылы Йахве берген уәдесіне назар салады:
Non conformist minister Alexander Maclaren considers Abijah "a wiser and better man than his father". According to the Deuteronomist, "God gave him a lamp in Jerusalem by raising up a son to succeed him" (1 Kings 15:4). The wording in the Septuagint is "the Lord gave him a remnant". Thus the unconditional covenant blessing of YHWH guaranteed his promise to King David, to stabilize the Kingdom of David despite its ruler. The Chronicler also emphasizes YHWH's promise as seen by Abijah's success against every effort by Jeroboam to defeat him:
Яһуда халқы өз әкелерінің Құдайы, Иемізге сенгендіктен жеңіске жетті. (2 Тарих 13:18)
Judah prevailed because they relied upon the Lord God of their fathers. (2 Chr. 13:18)
Құдай Дәуіт пен оның ұрпақтарына Патшалықты тұз арқылы шарт жасау арқылы берді (1 Тарих 17:14), яғни, мәңгілікке (Леуіліктер 2:13-ке қараңыз).
God had given the Kingdom to David and his descendants (1 Chronicles 17:14) by a covenant of salt, meaning, of permanence (cf. Leviticus 2:13).
Рабби әдебиеті
Абиях Исраилдің бұзық дінге табынатын патшасы Еробоғамға қарсы Құдайдың ісін қолға алғанмен, ол жеңісінің нәтижесін ұзақ уақыт көре алмады, өйткені науқанынан кейін көп ұзамай қайтыс болды (Иосиф, "Ежелгілер тарихы" VIII. 11, § 3). Раввиндер Абияхтың өз халқына жасаған көптеген құқысбұзушылықтарын айтады, олардың салдарынан Құдайдың құтынуы Еробоғамның бұзық дініне қарағанда оған жылдам түсті. Мысалы, ол Еробоғамның әскерлерінің мәйіттерін қиратқан және олар шіріп кеткенше жерлеуге рұқсат бермеген. Абиях Құдайдың ісіне шын ықылас көрсетпеді, себебі Бет-Элді бағындырғаннан кейін (2 Тәжіриба 13:19) алтын бұқалар оның қолына тиді, бірақ ол оларды заң (Ескертулер 7:25) талап еткендей жойған жоқ. Раввиндер сондай-ақ Абияхтың бүкіл Исраилді бұзық дінге табынуда айыптауының және Еробоғамның патшалыққа тағайындалуын "бос адамдардың, Бәлиалдың балаларының" ісі деп жариялауының дұрыс еместігін көрсетеді (2 Тәжіриба 13:7), өйткені бұл туралы алдын ала болжаған Шилолық Ахиях пайғамбар болды (1 Патшалар 11:37). Осы себептерге байланысты Абияхтың билеуі қысқа болды.
Although Abijah took up God's cause against Jeroboam, the idolatrous king of Israel, he was not permitted to enjoy the fruits of his victory over the latter for any considerable time, dying as he did shortly after his campaign (Josephus, "Ant." viii. 11, § 3). The rabbis recount many transgressions committed by Abijah against his fellow men, which resulted in drawing God's vengeance upon him more speedily than upon Jeroboam's idolatries. Thus it is stated that he mutilated the corpses of Jeroboam's soldiers, and even would not permit them to be interred until they had arrived at a state of putrefaction. Nor did Abijah show himself zealous in God's cause after all; for when, by the conquest of Bethel (II Chron. xiii. 19), the golden calves came into his possession, he did not destroy them as the law (Deut. vii. 25) enjoined. The rabbis also point out that it was improper for Abijah to accuse the whole of Israel of idolatry and to proclaim the appointment of Jeroboam as king to have been the work of "vain men, the children of Belial" (II Chron. xiii. 7), since in point of fact it was the prophet Ahijah, the Shilonite, who prophesied that Jeroboam would be king (I Kings, xi. 37). For these reasons Abijah's reign was a short one.
Хронологиялық айырмашылықтар
2 Жылнама 13:1-2 (ЖД) бойынша, Абиях Еробоамның патшалық құрған он сегізінші жылы Яһуда патшасы болды және үш жыл билік етті. Уильям Ф. Олбрайт оның билеу мерзімін б.з.д. 915–913 жылдарға даралады. Э. Р. Тиле б.з.д. 914/913 – 911/910 жылдар десе, Рохабоғам туралы мақалада айтылғандай, Тиленің Яһуданың алғашқы патшаларының жылнамасындағы ішкі қарама-қайшылық кейінгі ғалымдар тарапынан түзетілді. Олар осы патшаларды бір жылға ертерек санады, сондықтан осы мақалада Абияхтың билеу мерзімі б.з.д. 915/914 – 912/911 жылдар аралығында қарастырылады.
According to Chronicles 13:1 2 (HE), Abijah became king of Judah in the 18th year of the reign of Jeroboam, and reigned for three years. William F. Albright has dated his reign to 915–913 BCE. E. R. Thiele offers the dates 914/913 – 911/910 BCE. As explained in the Rehoboam article, Thiele's chronology for the first kings of Judah contained an internal inconsistency which later scholars corrected by dating these kings one year earlier, so that Abijah's dates are taken as 915/914 to 912/911 BCE in the present article.