Адам Мицкевичтің «Бобалар кеші» поэмасы – польша және еуропалық романтизмнің үздік туындысы. Саяси маңызы зор, түрлі интерпретацияға ұшырайтын драмалық шығарма.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Адам Мицкевичтің әдеби шығармасы "Dziady" ("Аталар рухы") - поляк ақыны Адам Мицкевичтің поэзиялық драмасы. Ол поляк және еуропалық романтизмнің ең ұлы туындыларының бірі саналады. Джордж Сэнд пен Георг Брандес үшін "Dziady" романтикалық драма теориясының ең жоғары жетістігі болды және оны Гётенің "Фауст" және Байронның "Манфред" шығармаларымен бірдей деңгейде қарастыруға болатын. Спектакльді қоюға тыйым салу 1968 жылғы Польшадағы саяси дағдарыстың бір бөлігі болды.
Literary work by Adam Mickiewicz
Dziady (, Forefathers' Eve) is a poetic drama by the Polish poet Adam Mickiewicz. It is considered one of the greatest works of both Polish and European Romanticism. To George Sand and Georg Brandes, Dziady was a supreme realization of Romantic drama theory, to be ranked with such works as Goethe's Faust and Byron's Manfred. A ban on the performance of the play was an aspect of the 1968 Polish political crisis.
Интерпретация
Дзядьи әр түрлі интерпретацияларымен танымал. Ең белгілілері – II бөлімнің моральдық жағы, IV бөлімнің жекелеген және романтикалық мәселесі, және III бөлімнің терең патриоттық, мессиандық және христиандық көрінісі. Алайда, пл. өзінің интерпретациясын драмадағы славян дінінің және оккультизм элементтеріне шоғынландырады. "Мицкевич герметик" кітабында ол Герметика, теософиялық және алхимиялық философияның кітапқа тигізген әсері, сондай-ақ масондық символдар (Мицкевичтің коммунист болғандығы туралы даулы теорияны қоса алғанда) туралы жазады.
Dziady is known for its varying interpretations. The best known ones are the moral aspect of part II, the individualist and romantic message of part IV, and the deeply patriotic, messianistic and Christian vision in part III. pl, however, focuses his interpretation on Slavic pagan and occult elements found in the drama. In his book Mickiewicz hermetyczny he writes about the influence of Hermetic, theosophical and alchemical philosophy on the book as well as Masonic symbols (including the controversial theory of Mickiewicz being a communist).
Өнер көрсетулер
Дзядидің қойылымы 1901 жылы Краковтың Театр Мьежскиде (қала театры) Станислав Виспианскийдің режиссерлігімен өтті. Польшаны коммунистер басып алғаннан кейін, жаңа үкімет Дзяди қойылымын сахналауға кедергі келтірді. Соғыстан кейінгі алғашқы қойылым, маңызды мәдени оқиға, 1945 жылдың қарашасында, 1945-46 жылғы театр маусымында Ополе қаласындағы Театр Мьежскиде ашылды. Краковтағы Teatr Stary (Ескі театр) режиссері Ежи Ронард Буянски бұл қойылымды қонақ ретінде қойды және Конрад рөлін өзі сомдады. Үш жыл өткен соң, Леон Шиллер Варшавадағы Teatr Polski (Польша театры) -нда Дзяди қойылымын дайындауға кірісті. Премьера 1948 жылдың желтоқсанына жоспарланған, бірақ түрлі себептермен, соның ішінде саяси себептермен, тоқтатылды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі Польшада Дзядидің келесі қойылымы Иосиф Сталиннің қайтысынан кейін ғана сахналанып, 1955 жылдың қарашасында Варшаваның Teatr Polski театрында өтті. Дзядидің толыққанды тұңғыш сахналық қойылымын Михал Задара режиссерлік етті және премьерасы 2016 жылдың 20 ақпанында болды. Көрсетілім 14 сағатқа созылды және алты үзіліс болды. Ол түскі сағат 12-де басталып, таңғы сағат 2-ге дейін жалғасты.
A performance of Dziady took place in Kraków's Teatr Miejski (City Theater) in 1901, directed by Stanisław Wyspiański. After the communist takeover of Poland, the new government discouraged the staging of Dziady. The first postwar production, a major cultural event, opened in November 1945, during the 1945 46 theater season, at Teatr Miejski in Opole. It was guest directed by Jerzy Ronard Bujanski of Teatr Stary (the Old Theater) in Kraków, who also starred as Konrad. Three years later, Leon Schiller began work on a production of Dziady at Teatr Polski (the Polish Theater) in Warsaw. The opening night was planned for December 1948, but was canceled for a number of reasons, some political. The next production of Dziady in post World War II Poland was staged only after Joseph Stalin's death and took place in November 1955 at Warsaw's Teatr Polski. The first ever full staging of the Dziady was directed by Michal Zadara and was premiered on February 20, 2016. The performance lasted 14 hours and included six breaks. It began at noon and lasted until 2 in the morning.