Паромдық қондырғы және жүк тасымалдау терминалы

Кіріспе

Паромдық тұрақ – паром немесе теміржол паромдары үшін арналған мамандандырылған тұрақ. Дөңгелекті көліктерді су арқылы тасымалдауға қолданылатын баржа немесе автобаржаны қабылдайтын ұқсас құрылым баржалық тұрақ деп аталады. Автокөліктерді тасымалдауға арналған паромдар көбінесе өздерімен реттелетін пандусқа ие болады. Ол көтерілгенде толқыннан қорғайды, ал аяқтамада су астына созылатын тұрақты жолға қосылу үшін көлденең түсіріледі. Кейде пандус паром тұрағына орнатылады және оны байланыстырушы көпір немесе алжапқыш деп атайды. Мұндай пандус су деңгейінің өзгеруіне және паромның жүктемесіне бейімделу үшін, сондай-ақ жақындау және кету кезінде жолдан шығару үшін реттеледі. Егер паром теміржол вагондарын тасымалдаса, онда алжапқышта олар үшін рельстер болады. Әлемнің кейбір аймақтарында бұл құрылымдар байланыстырушы көпірлер деп те аталады. Осыған ұқсас құрылымдар баржаларды қабылдау үшін де қолданылады, әсіресе баржа вагондарды тасымалдауға арналған болса.

Бұл мысалды тарихи мәнін

Бұл мысал Сан-Францискода, Калифорния штатында, Қытай бассейніне оңтүстікке қарай орналасқан және Санта-Фе темір жолының теңіз операциялары үшін маңызды экипаж алмасу пункты болды. Қазір ол қолданылмайды. Ол бұрынғы қалпында сақталған, бірақ жағалау бойындағы жалғастыру рельстері жоқ, бұл аймақ бұрын Сан-Франциско белдеуі темір жолына тиесілі болған, Калифорния штаты теңіз трафигін қолдау үшін Эмбаркадеро бойында пайдаланған. Бұл үлкен жүк кемелерінің қораптармен немесе паллеттермен жүктелген заманда кеңінен қолданылды, олар кемешілер мен кемежайдағы жұмысшылар арқылы кеме жүктеріне тиеліп, түсіріліп, кеменің шпарлық крандары мен лебёдкаларымен жылжытылатын. Кемежайларға және кері тасымалдау көбінесе теміржол арқылы жүзеге асырылды. Сан-Франциско түбегінен ұзақ сапар шегудің орнына, Санта-Фе де, Оңтүстік Тынық мұхиты да теміржол вагондарын шығанақ бойымен баржамен тасыды. Оңтүстік Тынық мұхиты ақырында көптеген буксирлер мен баржалардан тұратын жүйесін бір арнайы пароммен алмастырды. Санта-Фе Сан-Францискода екі паромды пайдаланды, біреуі осы жерде, Қытай бассейніне жақын, екіншісі қаланың солтүстік шетінде, Теңіз мұражайының жанында. Көбінесе трафик шығанақ арқылы Оклендке немесе Ричмондқа, негізгі трансконтинентальдық теміржол желілеріне тасымалданды, ал Калифорнияның солтүстік жағалау аймағына (Редвуд Империясы деп аталатын) аз көлемдегі трафик Ричардсон шығанағындағы Тибуронға апарылды. Сан-Франциско енді жүк тасымалы үшін маңызды порт емес, себебі қазіргі тасымалдау әдісі контейнерлерді, контейнерлік кемелерді пайдаланады. Контейнерлер Окленд портында кемелерге тиеліп, түсіріледі, ол құрлықтағы контейнерлік тасымалдау түрлеріне – теміржолға және арнайы жүк көлігіне ыңғайлы жақын орналасқан. Окленд портының өсуі және Сан-Францискоға жүк порты ретінде басымдығы, бәсекелес тарапынан бұрынғы технологияға салыстырмалы түрде аз инвестиция жасап, жаңа технологияны тиімді пайдаланудың мысалы болып табылады. Жоғарыда суреттелгенге ұқсас нысандар 2007 жылға дейін Нью-Йорк және Нью-Джерси порттарында коммерциялық режимде жұмыс істеді, Нью-Джерси штатының Джерси-Ситидегі Гринвилл сарайы мен Нью-Йорк штатының Бруклиндегі Буш Терминалы сарайы арасында жүк вагондарын тасыды. Оларды New York New Jersey Rail, LLC басқарады.

This example, located in San Francisco, California, south of China Basin was a principal crew change point for maritime operations of the Santa Fe Railroad. It is no longer in use. It remains intact but there are no longer any connecting rails along the shoreline once the province of the San Francisco Belt Railroad, operated along The Embarcadero by the state of California in support of maritime traffic. This was used extensively in an era when large cargo ships would contain crates or pallets of stores, moved to and from the ship's cargo holds by crews of stevedores and on the docks by crews of longshoremen, with the ship's own spar cranes and winches used for movement. Transport to and from the docks was mostly by rail. Rather than make a long trip down the San Francisco Peninsula, railcars were barged about the bay, both by the Santa Fe and by the Southern Pacific. Southern Pacific eventually replaced their multiple tug and barge system with a single specialized ferryboat. Two ferry slips were used by Santa Fe in San Francisco, here near China Basin, and at the north edge of town near the Maritime Museum. Most traffic would be taken across the bay to Oakland or Richmond for connection with the major transcontinental rail lines, with a small amount of traffic for California's northern coastal region (the so called Redwood Empire) passing through a slip at Tiburon on Richardson Bay. San Francisco is no longer a significant port for freight as the mode of transport is now in containers, carried by container ships. The containers are loaded on and off ships at the Port of Oakland across the bay, conveniently close to the land modes of container transport railroad and specialized trucking. The rise of the Port of Oakland and its dominance over San Francisco as a freight port is an example of the exploitation of a disruptive technology by a competitor with a relatively insignificant investment in the older form of the technology. Facilities very similar to those pictured above were still in commercial operation as of 2007 in the Port of New York and New Jersey, transferring freight cars between Greenville Yard in Jersey City, New Jersey, and Bush Terminal Yard in Brooklyn, New York. They are run by New York New Jersey Rail, LLC.