Кіріспе
Бірнеше ғасыр бойы Католик шіркеуі Трент кеңесі де қасиетті ордендер деп атаған үлкен ордендер мен кіші ордендерді ажырататын. Трент соборының катехизисі «қызметтері бойынша дін қызметіне арналған, және кіші ордендерден бастап үлкен ордендерге дейін біртіндеп өрлеуге мүмкіндік беретін, әртүрлі ерекше қызметкерлер топтары» туралы айтады, және олардың саны, Католик шіркеуінің біртұтас және әмбебап іліміне сәйкес, жеті: Портер, Оқырман, Экзорцист, Аколит, Субдиакон, Диакон және Діни қызметкер. Олардың кейбіреулері үлкен, «Қасиетті» деп аталады, ал кейбіреулері кіші, «Кіші ордендер» деп аталады. Үлкен немесе Қасиетті ордендер – субдиакондық, диакондық және діни қызметкерлік; кіші немесе кіші ордендер – Портер, Оқырман, Экзорцист және Аколит. Осылайша, Трент соборының катехизисі сол кеңестің Орден сакраменті туралы жарлығының II тарауында айтылғандарды қайталайды, епископтар мен пресвитерлердің екеуіне де сілтеме жасау үшін «діни қызметкер» сөзін қолданады. IV тарауда ол «діни қызметкер» сөзін тек пресвитерлерге қатысты қолданады. Сондықтан ол епископтарды «діни қызметкерлерден жоғары» деп, ал «епископтардың, діни қызметкерлердің және басқа ордендердің тағайындалуы» туралы айтады. Оның VI канонында Католик шіркеуінде «Құдайдың тағайындауымен құрылған, епископтар, діни қызметкерлер және қызметкерлерден тұратын иерархия бар» деп жариялайды. 1972 жылдың 15 тамызындағы *Ministeria quaedam* motu proprio арқылы Папа Павел VI: «Бұрын кіші деп аталатын ордендер енді «қызметтер» деп аталады» деп жарлық шығарды. «Кіші ордендер» терминін қолдануды тоқтату «үлкен ордендер» терминін де тоқтатуға әкелді. Сол motu proprio латын шіркеуінде енді субдиакондық үлкен орден болмайды деп жарлық шығарды, бірақ ол «субдиакон» терминін (бұрын кіші орден деп аталатын) «аколит» қызметін атқаратындарға қолдануға ниет білдірген кез келген епископтық конференцияға рұқсат берді. Осылайша, Латын шіркеуінде енді үш орден бар, бұл туралы Канондық құқық кодексінде былай делінген: «Ордендер – епископтық, пресвитераттық және диакондық». Бұл үш орденді «қасиетті ордендер» немесе «қасиетті қызметтер» деп те атайды.
Their number, according to the uniform and universal doctrine of the Catholic Church, is seven, Porter, Reader, Exorcist, Acolyte, Sub deacon, Deacon and Priest. Of these, some are greater, which are called "Holy", some lesser, which are called "Minor Orders". The great or Holy Orders are Sub deaconship, Deaconship and Priesthood; the lesser or Minor Orders are Porter, Reader, Exorcist, and Acolyte. The Catechism of the Council of Trent thus repeats what is stated in chapter II of that Council's Decree on the Sacrament of Order, using the word "priest" to refer both to bishops and to presbyters. In chapter IV, it uses the word "priest" to refer instead to presbyters alone. It thus speaks of bishops as "superior to priests", and of "the ordination of bishops, priests, and of the other orders". In its canon VI, it declares that in the Catholic Church "there is a hierarchy by divine ordination constituted, consisting of bishops, priests, and ministers". By his motu proprio Ministeria quaedam of 15 August 1972, Pope Paul VI decreed: "The orders hitherto called minor are henceforth to be spoken of as 'ministries'." This abandonment of the term "minor orders" automatically brought an end also to use of the term "major orders". The same motu proprio also decreed that the Latin Church would no longer have the major order of subdiaconate, but it permitted any episcopal conference that so desired to apply the term "subdeacon" to those who hold the ministry (formerly called the minor order) of "acolyte". For the Latin Church there are thus now only three orders, as stated in the Code of Canon Law: "The orders are the episcopate, the presbyterate, and the diaconate." These three orders are also referred to as "sacred orders" or "holy orders".