Пола Негри: Полыптық актриса және әншісінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Поляк актрисасы және әншісі (1897–1987)

Пола Негри (туған Барбара Аполлония Чалупиц; 3 қаңтар 1897 – 1 тамыз 1987) – поляк сахна және кино актрисасы және әншісі. Ол үнсіз кино мен Голливудтың және Еуропа киносының алтын дәуірінде трагедиялық рөлдерімен және фаталь әйел бейнесімен әлемдік атырды. Ол сондай-ақ секс-символ ретінде танылды. Польшаның Конгресс Корольдігінде өскен Негридің балалық шағы бірнеше қиындықтармен сипатталды: әкесі Сібірге жер аударылғаннан кейін, анасы оны кедейлікте өсірді, ал ол жасөспірім кезінде туберкулезге шалдықты. Негри аурудан жазылып, Варшавада балет және актерлік өнерді оқыды, онда ол танымал сахна актрисасы болды. 1917 жылы ол Германияға көшіп, Берлиндегі UFA студиясының үнсіз фильмдерінде ойнай бастады. UFA үшін түсірген фильмдері Paramount Pictures компаниясының Голливудтағы басшыларының назарына ілігіп, оған кино келісімшарты ұсынылды. Негри 1922 жылы Paramount компаниясымен келісімшартқа отырып, Голливудта келісімшартқа қол қойған тарихтағы алғашқы еуропалық актриса атанды. 1920-жылдардың көп бөлігін ол АҚШ-та Paramount компаниясының көптеген фильмдерінде ойнап, американдық үнсіз киноның ең танымал актрисаларының бірі ретінде танылды. 1930-жылдары дыбысты кино пайда болған кезде Негри Еуропаға оралды, онда ол Pathé Films және UFA үшін бірнеше фильмде ойнады, сондай-ақ жазушы-әнші ретінде мансабын бастады. 1940 жылдан кейін ол тек екі фильмде ойнады, оның соңғы жұмысы Уолт Диснейдің «Ай спиннерлері» (1964) фильмінде болды. Негри өмірінің соңғы жылдарын көптеген жағдайларда қоғамдық назардан тыс өткізді. 1951 жылы ол АҚШ азаматы болып, қалған өмірін Техас штатының Сан-Антонио қаласында өткізді. 1987 жылы 90 жасында ол ми ісігінен туындаған пневмониядан қайтыс болды, ол емделуден бас тартқан болатын.

Ерте өмір

Негри 1897 жылдың 3 қаңтарында Липнода, Польшада, Ресей империясында (қазіргі Липно, Польша) поляк анасы Элеонора Киелчевскаяның (өлгені 24 тамыз 1954) жалғыз аман қалған баласы (үш баланың бірі) Барбара Аполлония Чалупиц болып дүниеге келді. Негридің айтуынша, оның анасы кедей поляк ақсүйектерінен шыққан, оның отбасы Наполеон Бонапартты қолдағандықтан байлығын жоғалтқан. Негридің әкесі Юрай Чалупек (полякша транскрипция Jerzy Chałupec немесе Chałupiec, 1920 жылы қайтыс болды) Неслушадан келген көшпелі рома словак шебер болды. Әкесі революциялық қызметтері үшін Ресей билігімен тұтқындалып, Сібірге айдалғаннан кейін, ол анасымен бірге Варшаваға көшіп барды, онда олар кедейлікте өмір сүрді, анасы ас әзірлеуші болып жұмыс істеу арқылы оларды асырады. Шалупицті өмір бойы католик дінін ұстанған анасы католик ретінде тәрбиеледі. Жастық шағында Шалупиц Варшавадағы Императорлық балет академиясына қабылданды. Оның алғашқы би өнері Чайковскийдің "Аққу көліндегі" кішкентай аққулар биі болды; ол Сент-Леон балеті "Коппелия" балетіндағы жеке рөлге дейін жетті. Алайда туберкулез ауруына шалдыққан ол билеуді тоқтатуға мәжбүр болды; оны сауығу үшін Закопанедегі санаторийге жіберді. Үш ай бойы сауығып жатқан кезінде ол итальяндық романшы және ақын Ада Негридің құрметіне Пола Негри деген псевдонимді қабылдады; "Пола" - өзінің аты Аполлонияның қысқартылған түрі (кейде Аполлония деп те жазылады).

Польша театры мен киносы

Негри санаторийден оралғаннан кейін Варшавадағы Императорлық драмалық өнер академиясындағы кастингтен сәтті өтті. Академиядағы ресми оқумен қатар, ол әйгілі поляк сахна актрисасы және профессоры Онората Лесчинскадан жеке сабақтар алды. Ол 1912 жылғы 2 қазанда Варшавадағы Кіші театр сахнасында бітіруге дейін алғашқы театрлық дебютін жасады. 1913 жылы Герхардт Хауптманның «Ханнеле» пьесасында Варшавада сахнаға шықты, ал келесі жылы «Ньевольница змыслов» фильмінде түсіп, өзінің алғашқы фильмінде ойнады. Ол академиядағы оқуын аяқтағанша сахнада өнер көрсетуді жалғастырды және 1914 жылы бітірді. Оның дипломдық жұмысы Ибсеннің «Жабайы қаз» пьесасындағы Хедвиг рөлі болды, бұл Варшавадағы бірнеше көрнекті театрлардан ұсыныстар алуға әкелді. Бірінші дүниежүзілік соғыстың аясында Негри танымал сахна актрисасы ретінде танылды. Ол «Сумурун» спектаклінде Үлкен театр сахнасында, сондай-ақ Кіші театрда (Александр Фредроның «Śluby panieńskie» пьесасы) және Саксон бағындағы Жазғы театр сахнасында өнер көрсетті. Ол 1914 жылы «Сендердің құлы» (Niewolnica zmysłów) фильмінде кинода дебют жасады. Ол Варшава киноиндустриясының «Бестя» (АҚШ-та «Польша бишісі» деп шығарылған), «№13 бөлме» (Pokój nr 13), «Оның соңғы ишарасы» (Jego ostatni czyn), «Студенттер» (Studenci) және «Әйелі» (Żona) сияқты түрлі фильмдерінде ойнады.

Эрнст Любич және неміс үнсіз киносы

Негридің Польшадағы танымалдылығы оған 1917 жылы Германияның Берлин қаласына көшіп бару мүмкіндігін берді. Ол Макс Рейнхардтың «Сумурун» театрлық қойылымының неміс тіліндегі қайта жаңғыруында биші қыз рөлінде ойнады. Осы қойылымда ол сол кезде неміс киностудиясы UFA үшін комедиялар түсірген Эрнст Любичпен танысты. Негри алғашқыда «Сатурн Фильмз» компаниясымен келісімшарт жасады, олармен бірге алты фильм түсірді, соның ішінде «Wenn das Herz in Haß erglüht» («Егер жүрек жеккөрушілікпен жанса», 1917). Содан кейін ол UFA-ның тізіміне қосылды; UFA-мен бірге түсірген фильмдерінің арасында «Mania» (1918), «Der Gelbe Schein» («Сары билет», 1918), және «Komtesse Doddy» (1919) бар. 1918 жылы Любич UFA-ны Негриді басты рөлде ойнатып, ірі масштабты фильм жасауға көндірді. Нәтижесінде «Die Augen der Mumie Ma» («Мумия Маның көздері», 1918) туды, ол үлкен сәттілікке жетіп, Любич пен Негринің бірлескен жұмыстарының қатарын ашты, әр фильм алдыңғыдан да көлемді болды. Одан кейін «Carmen» (1918, АҚШ-та 1921 жылы «Цигандық қан» деген атпен қайта шығарылды), сосын «Мадам Дюбарри» (1919, АҚШ-та «Passion» деген атпен шығарылды) түсірілді. «Мадам Дюбарри» халықаралық деңгейде үлкен жетістікке жетіп, американдықтардың неміс фильмдеріне салған тыйымын жойды және Голливудтың халықаралық кино нарығындағы басымдығын күйретуге қауіп төндіретін сұранысты тудырды. Осыдан кейін Негри мен Любич үш неміс фильмін бірге түсірді: «Сумурун» («One Arabian Night», 1920), «Die Bergkatze» («The Mountain Cat» немесе «The Wildcat», 1921), және «Die Flamme» («The Flame», 1922). UFA Негриді басқа режиссерлермен түсірілген фильмдерге де шақырды, олардың ішінде «Vendetta» (1919) және «Sappho» (1921) болды, олардың көпшілігі американдық дистрибьюторлар сатып алып, АҚШ-та көрсетілді. Голливуд бұл жаңа қауіпке жауап ретінде Германияның маңызды таланттарын сатып ала бастады, бұл Любич пен Негридің қызметтерін алудан басталды. Любич Голливудқа шақырылған алғашқы режиссер болды, Мэри Пикфорд костюмдік фильмі «Розита»да (1923) оның қызметін сұрады. Paramount Pictures компаниясының иесі Джесси Ласки 1919 жылы Берлинде «Мадам Дюбарри» фильмінің премьерасын көрді, ал Paramount 1921 жылы Негриді Голливудқа шақырды. Ол Paramount компаниясымен аптасына 3000 долларлық келісімшартқа қол қойды және 1922 жылдың 12 қыркүйегінде Нью-Йоркке шулы жағдайларда келді, Вильма Банки, Грета Гарбо және Марлен Дитрих сияқты еуропалық жұлдыздарға үлгі болды. 1922 жылдың ақпан айында Кливлендте шығатын «Hot Dog» журналы Paramount компаниясының жарнамасында Негридің нағыз аты Паула Шварц екенін және ол еврей екенін мәлімдеді, бұл мүлдем рас емес еді.

Negri's popularity in Poland provided her with an opportunity to move to Berlin, Germany in 1917, to appear as the dancing girl in a German revival of Max Reinhardt's theatre production of Sumurun. In this production, she met Ernst Lubitsch, who at the time was producing comedies for the German film studio UFA. Negri was first signed with Saturn Films, making six films with them, including Wenn das Herz in Haß erglüht (If the Heart Burns With Hate, 1917). After this, she signed to UFA's roster; some of the films that she made with UFA include Mania (1918), Der Gelbe Schein (The Yellow Ticket, also 1918), and Komtesse Doddy (1919). In 1918, Lubitsch convinced UFA to let him create a large scale film with Negri as the main character. The result was Die Augen der Mumie Ma (The Eyes of the Mummy Ma, 1918), which was a popular success and led to a series of Lubitsch/Negri collaborations, each larger in scale than the previous film. The next was Carmen (1918, reissued in the United States in 1921 as Gypsy Blood), which was followed by Madame DuBarry (1919, released in the U. S. as Passion). Madame DuBarry became a huge international success, brought down the American embargo on German films, and launched a demand that briefly threatened to dislodge Hollywood's dominance in the international film market. Negri and Lubitsch made three German films together after this, Sumurun (aka One Arabian Night, 1920), Die Bergkatze (aka The Mountain Cat or The Wildcat, 1921), and Die Flamme (The Flame, 1922), and UFA employed Negri for films with other directors, including Vendetta (1919) and Sappho (1921), many of which were purchased by American distributors and shown in the United States. Hollywood responded to this new threat by buying out key German talent, beginning with the procuration of the services of Lubitsch and Negri. Lubitsch was the first director to be brought to Hollywood, with Mary Pickford calling for his services in her costume film Rosita (1923). Paramount Pictures mogul Jesse Lasky saw the premiere of Madame DuBarry in Berlin in 1919, and Paramount invited Negri to come to Hollywood in 1921. She signed a $3,000 a week contract with Paramount and arrived in New York in a flurry of publicity on 12 September 1922. setting a precedent for imported European stars that included Vilma Bánky, Greta Garbo, and Marlene Dietrich, among many others. The Hot Dog, a Cleveland monthly publication, in its own promotional advertisement for Paramount in February 1922, claimed Negri's true name was Paula Schwartz, and that she was Jewish, which was completely untrue.

Басты кезең

Негри заманасының ең танымал Голливуд актрисаларының біріне және сол кездегі киноиндустрияның ең бай әйеліне айналды, ол Лос-Анджелесте Ақ үй үлгісінде салынған сарайда тұрды. Голливудта жүргенде ол бірнеше әйелдер сәнінің бағыттарын қалыптастырды, олардың кейбіреулері бүгінгі күнге дейін сәнге айналды, мысалы, қызылға боялған тырнақтар, былғарыдан жасалған етіктер және тюрбан. Негри Голливуд портретшісі Юджин Роберт Ричидің суретке түсіруге жиі шақырылатын моделі болды, және осы кезеңде оның бірнеше суреттері түсірілді. Негридің Paramount компаниясымен түсірген алғашқы екі фильмі – «Белла Донна» (1923) және «Алаяқ» (1923) болды, екеуі де Джордж Фицморис режиссерлігінде түсірілді және 1915 жылғы Paramount фильмдерінің қайта түсірілімдері еді. Оның алғашқы масштабты фильмі – Герберт Бренон режиссерлігіндегі «Испан бишісі» (1923) болды, ол Виктор Гюгоның «Дон Сезар де Базан» романы негізінде түсірілді. Бастапқы сценарий Рудольф Валентино Paramount-тен кеткенге дейін оның рөлі ретінде қарастырылып, кейін Негри үшін өңделді. Лубичтің Мэри Пикфордпен бірге түсірген «Розита» фильмі сол жылы шықты және ол да «Дон Сезар де Базан» романының негізінде түсірілді. «Paramount Pictures and the People Who Made Them» кітабында былай делінген: «Сыншылар екеуін салыстыруға мүмкіндік алды. Басым пікір бойынша, Пикфордтың фильмі жақсырақ өңделген, бірақ Негридің фильмі көбірек ойын-сауық берді». Бастапқыда Paramount Негриді құпия еуропалық фаталь әйел және Глория Свансон сияқты киім көрсетуші ретінде пайдаланды, сондай-ақ екі актриса арасындағы қақтығысты сахналады, актер Чарли Чаплин өзінің автобиографиясында оны «құрастырылған қызғаныш пен дау-жанжалдың қоспасы» деп еске алды. Негри Paramount компаниясының оның мансабы мен имиджін дұрыс басқара алмағанына алаңдап, бұрынғы режиссері Эрнст Любичке сыншылар тарапынан мақтау алған «Тыйым салынған жұмақ» (1924) фильмін режиссерлік етуді тапсырды. Бұл екеуінің бірлескен соңғы жұмысы болды. 1925 жылға қарай Негридің экрандағы континенттік сәні американдық көрермендердің бір бөлігі үшін көнесіп қалды, бұл жағдай Маль Сент-Клэр режиссерлік еткен «Әлем әйелі» (1925) комедиясында пародияланды, онда Негри басты рөлді сомдады. 1926 жылы Негри «Жалған тәж» және «Жақсылық пен тәлкек» фильмдерінде ойнады, олардың біріншісі Photoplay журналында жағымсыз пікір алды, онда ол «Пола Негри үшін мүмкін емес рөл» деп бағаланды. «Егер сізде басқа шаруаларыңыз болмаса, оны көріңіз және Поламен бірге азаптаныңыз». Paramount келесі жылы Негриді халықаралық шаруалар рөлінде Мауриц Стиллер режиссерлігіндегі және Эрих Поммер продюсерлік еткен «Империяль қонақ үйі» (1927) сияқты фильмдерде түсіруді жалғастырды. «Империяль қонақ үйі» киносы кинотеатрларда жақсы көрсетілгенімен, оның келесі «Қырлы сым» (1927) фильмі Роуленд В. Ли режиссерлігінде түсірілді, ал одан кейінгі бірнеше фильмдер Рудольф Валентиноның жерлеу рәсіміне қатысуына байланысты оның мінез-құлқы туралы жағымсыз жарнамаға байланысты жақсы нәтиже көрсетпеді (оның бірнеше рет есінен танып, тым қатты жылағаны) және грузин принці Серж Мдиванимен некесі, бірақ оның фильмдері халықаралық деңгейде жақсы нәтиже көрсетуде болды. Негри өзін қорғап былай деді: «Америкаға келген шетелдік үшін қиын. Маған көп нәрсе істемеуге айтылды. Бұл әсіресе маған, славянға, қиын болды. Менің эмоциям американдықтарға асыра сілкінгендей көрінді. Мен англосаксондық тыныштық пен тактіге ие емеспін». 1928 жылы Негри аптасына 10 000 доллар табады, бірақ құқықтар тым қымбат болғандықтан компания түпнұсқалық сюжетті шешті және режиссер ретінде неміс режиссері Пол Циннерді жалдады. Нәтижесінде 1929 жылы жарық көрген «Жоғалған жандардың жолы» (сонымен қатар «Ол жек көрген әйел» деп те аталады) Негридің соңғы үнсіз фильмі болды. Негри 1931 жылы Голливудқа оралып, өзінің алғашқы сөйлейтін фильмі «Әйел бұйрық береді» (1932) фильмін түсіруге кірісті. Фильмнің өзі жақсы қабылдамады, бірақ Негридің «Paradise» әнін орындауы, фильмнің басты бөлігі, ноталық музыка форматында айтарлықтай хитке айналды. Ән кішігірім стандартқа айналды және оны көптеген басқа орындаушылар, соның ішінде Рас Коломбо, Луи Прима және Кили Смит орындады. Негри әнді насихаттау үшін ваудевилл турнесіне шықты. Содан кейін ол Нью-Йорктегі Шуберт театрында премьерасы өткен «Прессбургке саяхат» атты гастрольдік театр қойылымының басты рөлінде жұмыс істеді. Алайда, ол Питтсбургте, Пенсильванияда, өндірістің аялдамасында өт қабығының қабынуынан кейін құлдырап, гастрольді аяқтай алмады. Негри Францияға оралып, Наполеон III туралы тарихи костюмді фильм – «Фанатизм» (Fanatisme, 1934) фильмінде ойнады. Фил...

Negri ended up becoming one of the most popular Hollywood actresses of the era, and certainly the richest woman of the film industry at the time, living in a mansion in Los Angeles modeled after the White House. While in Hollywood, she started several ladies' fashion trends, some of which are still fashion staples today, including red painted toenails, fur boots, and turbans. Negri was a frequent photography subject of Hollywood portrait photographer Eugene Robert Richee, and several photographs of her were taken during this period. Negri's first two Paramount films were Bella Donna (1923) and The Cheat (1923), both of which were directed by George Fitzmaurice and were remakes of Paramount films from 1915. Her first spectacle film was the Herbert Brenon directed The Spanish Dancer (1923), based on the Victor Hugo novel Don César de Bazan. The initial screenplay was intended as a vehicle for Rudolph Valentino before he left Paramount and was reworked for Negri. Rosita, Lubitsch's film with Mary Pickford, was released the same year and happened to be based on Don César de Bazan. According to the book Paramount Pictures and the People Who Made Them, "Critics had a field day comparing the two. The general opinion was that the Pickford film was more polished, but the Negri film was more entertaining." Initially Paramount used Negri as a mysterious European femme fatale and a clotheshorse as they had done with Gloria Swanson and staged an ongoing feud between the two actresses, which actor Charlie Chaplin recalled in his autobiography as "a mélange of cooked up jealousies and quarrels." Negri was concerned that Paramount was mishandling her career and image and arranged for her former director Ernst Lubitsch to direct her in the critically acclaimed Forbidden Paradise (1924). It was the last time the two worked together in any film. By 1925, Negri's on screen continental opulence was starting to wear thin with some segments of the American audience, a situation parodied in the Mal St. Clair directed comedy A Woman of the World (1925), in which Negri starred. In 1926, Negri starred in The Crown of Lies and Good and Naughty, the former of which earned an unfavorable review in Photoplay magazine, which deemed it an "impossible Pola Negri vehicle. If you have nothing else to do—see this and suffer with Pola." Paramount transitioned into casting Negri in international peasant roles the following year in films such as the Mauritz Stiller directed and Erich Pommer produced Hotel Imperial (1927), in an apparent effort to give her a more down to earth, relatable image. Although Hotel Imperial reportedly fared well at the box office, her next film Barbed Wire (1927), directed by Rowland V. Lee, and a number of subsequent films did not, reportedly due to negative publicity about her behavior at Rudolph Valentino's funeral (she fainted few times and cried exaggeratedly) and her rebound marriage to Georgian prince Serge Mdivani, although her films continued to fare well internationally. Negri defended herself, saying: "It is difficult for a foreigner coming to America I had been told so much what not to do. It was particularly difficult for me, a Slav. My emotion seemed exaggerated to Americans. I cannot help that I haven't the Anglo Saxon restraint and tact." In 1928 Negri was earning $10,000 a week, When the rights proved to be too expensive, the company settled on an original story and hired German Kammerspielfilm director Paul Czinner to direct. The resulting film, The Way of Lost Souls (also known as The Woman He Scorned), was released in 1929; it was Negri's final silent film. Negri returned to Hollywood in 1931 to begin filming her first talking film, A Woman Commands (1932). The film itself was poorly received, but Negri's rendition of the song "Paradise", the centerpiece of the film, became a sizable hit in the sheet music format. The song became a minor standard and was covered by many other performers, including Russ Columbo, Louis Prima and Keely Smith. Negri went on a successful vaudeville tour to promote the song. She then was employed in the leading role of the touring theatre production A Trip to Pressburg, which premiered at the Shubert Theatre in New York. However, she collapsed after the final curtain at the production's stop in Pittsburgh, Pennsylvania, due to gallbladder inflammation, and was unable to complete the tour. Negri returned to France to appear in Fanatisme (Fanaticism, 1934), a historical costume film about Napoleon III. The film was directed by the directorial team of Tony Lekain and Gaston Ravel and released by Pathé. It was her only French film. After this, actor director Willi Forst brought Negri to Germany to appear in the film Mazurka (1935). The film was considered "artistically valuable" (German: künstlerisch wertvoll) by the Reichsfilmkammer. Mazurka gained much popularity in Germany and abroad and became one of Adolf Hitler's favorite films, a fact that, along with her admiring comments about the efficiency of the German film industry, gave birth to a rumor in 1937 of Negri having had an affair with Hitler. Negri sued Pour Vous, the French magazine which had circulated the rumor, for libel, and won. Mazurka was remade (almost shot for shot) in the U. S. as Confession (1937), starring Kay Francis. After the success of Mazurka, Negri's former studio, the now Joseph Goebbels controlled UFA, signed Negri to a new contract. Negri lived in France while working for UFA, making five films with the company: Moscow–Shanghai (1936), Madame Bovary, Tango Notturno (both 1937), Die fromme Lüge ("The Secret Lie", 1938), and Die Nacht der Entscheidung ("The Night of Decision", 1938). After the Nazis took over France, Negri fled back to the United States. During her flight, she spent some days in Portugal. She stayed in Monte Estoril, at the Hotel Atlântico, between 28 June and 30 June 1940. The following day she moved to Estoril's Hotel Palácio. She sailed to New York from Lisbon, Portugal, and initially lived by selling off jewelry. She was hired in a supporting role as the temperamental opera singer Genya Smetana for the 1943 comedy Hi Diddle Diddle. After the success of this film, Negri was offered numerous roles which were essentially rehashes of her role in Hi Diddle Diddle, all of which she turned down as derivative. In 1944, Negri was engaged by booking agent Miles Ingalls for a nationwide vaudeville tour. According to her autobiography, she also appeared in a Boston supper club engagement in 1945 for a repertoire centered around the song "Paradise", and retired from the entertainment business altogether.

Зейнеткерлікке шығу және соңғы кездесулері

1948 жылы режиссер Билли Уайлдер Негриге «Сансет бульвары» (1950) фильмінде Норма Десмонд рөлін ойнауға ұсыныс жасады, Мэй Мюррей, Мэй Уэст, Грета Гарбо, Норма Ширер және Мэри Пикфорд рөлден бас тартқаннан кейін. Негри рөлден бас тартты, себебі сценарий дайын емес деп ойлады және Джо Гиллис рөлін ойнауға жоспарланған Монтгомери Клифт бұл рөлге лайықты емес еді. Гиллис рөлі ақырында Уильям Холденге берілді, ал Глория Свонсон Норма Десмонд рөлін қабылдады. Негри зейнеткерлікке шыққаннан кейін Уолт Диснейдің «Ай спиннерлері» (1964) фильмінде түсті, онда Хейли Миллс пен Эли Уоллах ойнады. Фильмде эксцентриктік әшекейлер жинаушы мадам Хабиб рөліндегі Негри екі апта бойы Лондонда түсірілді. «Ай спиннерлері» фильмін түсіріп жатқанда ол лондондық баспасөз алдында, фильмде де пайда болған, мықты гепардты болат тізбекпен байлап, өз қонақ үйінде көрсетті. Сол жылы ол кино саласындағы еңбектері үшін неміс киноиндустриясынан құрметті сыйлық алды, содан кейін 1968 жылы Сан-Антониода Hemis Film сыйлығын иеленді. Негри 1972 жылы Сан-Антониодағы Витте мұражайында өткен «Кармен» фильмінің көрсетілімінде арнайы қонақ болды. 1975 жылы режиссер Винченте Миннелли Негриге «Уақыт мәселесі» фильмінде Контесса Санциани рөлін ойнауға ұсыныс жасады, бірақ денсаулығының нашарлауына байланысты Негри қабылдамады. 1978 жылы Билли Уайлдер «Федора» фильмін түсірді, және Негри фильмде түспесе де, атау кейіпкері көбінесе оның образынан жасалған. Олардың қарым-қатынасы нашарлап, Негри уақытша «Құйылған жұмақ» (1924) фильмінде өзінің серігі болған актер Род Ла Роккемен араласты. Негри Рудольф Валентиномен Марион Дэвис пен Уильям Рэндольф Херст өткізген костюмдік кеште кездесіп, 1926 жылы оның қайтыс болуына дейін Валентиноның сүйіктісі болды. Ол 1926 жылғы 24 тамызда Нью-Йорктегі жерлеу рәсімінде көпшілік назарына ілігіп, бірнеше рет есінен таныды, ал актер Бен Лионның айтуынша, Валентиноның табытына «P O L A» деп жазылған үлкен гүл шоғын қойды. Баспасөз оның әрекеттерін жарнамалық трюк деп бағалады. Валентиноның өлімінен бастап өмірінің соңына дейін Негри Валентиноның өмірінің махаббаты екенін айтты. 1929 жылғы Уолл-стрит құлауынан бұрын «Нью-Йорк Таймс» газеті Негридің жеке байлығын 5 миллион долларға бағалады. Негри көп ұзамай тағы да тұрмысқа шықты, грузин өзін «принц» деп атаған Серж Мдиванимен. Бұл әрекет Рудольф Валентиноның қайтысынан кейін болғандықтан, АҚШ-тағы қоғамдық пікірдің оған қарсы бұрылуына себеп болды. Негри мен Мдивани 1927 жылғы 14 мамырда (Валентиноның қайтысынан кейін тоғыз айдан кем уақыт өткен соң) үйленді; жақын арада ол жүкті болды, және балалы болуды армандаған Негри денсаулығына көбірек мән беріп, тіпті үй шаруасындағы әйел және ана болу үшін кинодан зейнеткерлікке шығуды ойлады. Алайда, түсік тасталғаны хабарланды. Ол баласынан айырылғанына өмірінің соңына дейін қайғырды; ол және Мдивани 1931 жылғы 2 сәуірде ажырасты. 1932 жылғы сәуірде Нью-Йорктегі Амбасадор қонақ үйінде тұрып, Негри Джордж Джесселдің Шуберт театрындағы әртүрлі ревюде Рас Коломбомен бірге өнер көрсетті және Коломбомен қысқа уақыт араласты. «Ауған әйел» фильмінің премьерасынан кейін Коломбо өзінің оркестрімен Негридің «Рай» әнін орындап, оны оған арнады. Коломбо сол жылы әнді 78 айналымдық сингл ретінде жаздырып, сәл өзгерткен мәтінімен шығарды, және сингл елдің барлық аймақтарында үлкен сәттілікке ие болды. 1940 жылдардың басында Негри АҚШ-қа оралғанда, ол мұнай мұрагері, бұрынғы радио жұлдызы Маргарет Уэстпен жақын дос болды. Негри Уэстпен 1963 жылы жүрек жетіспеушілігінен қайтыс болғанға дейін бірге өмір сүрді. Негри Уэстпен бірге тұрған үйден Сан-Антониодағы 7707 Бродвейдегі қала үйіне көшіп, қалған өмірін көпшілік назарынан тыс өткізді. Рудольф Валентиноның өмірбаянын жазған Эмили Лайдер сияқты кейбір ғалымдар Негри бисексуал болған деп санайды, және ол 1948 жылдан 1963 жылға дейін бірге тұрған Уэстпен және Сан-Антонио Экспресс Ньюс, The Washington Post, Los Angeles Times, The New York Times және Variety сияқты басылымдарда осы туралы ақпараттар жарияланған. Негри 1954 жылы безгек қатерлі ісіктен қайтыс болған анасы Элеонораның қасында Шығыс Лос-Анджелестегі Кальвари зиратына жерленді. Негридің балалары мен бауырлары болмағандықтан, ол өзінің мүлкінің көп бөлігін Техастағы Сент-Мэри университетіне қалдырды, оның ішінде естелік заттар мен фильмдерінің сирек кездесетін бірнеше көшірмелері болды. Сент-Мэри университеті оның атынан стипендия да тағайындады. Ол Польшаның Даңқ аллеясында (pl) Łódź қаласында жұлдызға ие болды, ал Польша почтасы 1996 жылы оның құрметіне пошта маркасын шығарды. Лос-Анджелестегі Польша кинофестивалі оны Pola Negri сыйлығымен марапаттады, ол көрнекті кино өнерпаздарына беріледі, ал Липнодағы Pola Negri мұражайы Polita сыйлығын көрнекті өнерпаз жетістіктері үшін тағайындайды. Негри, Теда Бара және Мэй Мюрреймен бірге, Чикаго халықаралық кинофестивалінің логотипін құраған көздері болды, ол фильм тізбегінде қайталап көрсетілген қара-ақ композиттік көздердің жақын суретінен тұрады. Оны фестивальдің негіз қалаушысы және көркемдік директоры Майкл Кутца жасады. Негри (атағы жоқ биші/актриса бейнеленген) «Жас Индиана Джонс және Голливуд әуесқойлары» телефильмінде эпизодтық рөлде пайда болады. Фильмде Индиана Джонс пен Клэр Либерман Голливудтағы кеште Негри мен Валентино билеп жатқанын көреді. 2006 жылы Негридің өмірі туралы толық метражды деректі фильм «Pola Negri: Life Is a Dream in Cinema» Лос-Анджелестегі жетінші Польша кинофестивалінде көрсетілді. Фильмді Негридің өмірбаянын жазған Мариуш Котовски түсірді, және ол «Ай спиннерлері» (1964) фильмінде түскен Хейли Миллс пен Эли Уоллахпен терең сұхбаттарды қамтиды. «Pola Negri: Life Is a Dream in Cinema» фильмі Еуропа мен АҚШ-тағы Негриге арналған ретроспективтік көрсетімдерде көрсетілді, ең бастысы Нью-Йорктегі Модерн өнер мұражайында және Париждегі Cinémathèque Française-те. Котовски Негри туралы польша тілінде жазылған өмірбаянды «Pola Negri: Legenda Hollywood» (ағылшын тілінде: Pola Negri: Hollywood Legend) деп атап, 2011 жылғы 24 ақпанда Польшада жарыққа шығарды, ал Кентукки университетінің баспасы 2014 жылғы 8 сәуірде «Pola Negri: Hollywood's First Femme Fatale» ағылшын тіліндегі өмірбаянды жариялады. Котовски Негридің ерте фильмдерінен тұратын 3 дискілік DVD жинағын «Pola Negri, The Iconic Collection: The Early Years» (2011) шығарды. Польшаның қамқоршысының қасына, Сан-Антониодағы 138 Beethoven көшесіндегі Ченстохова Анамыз ғибадатханасында. 1924 жылы Тадеуш «Тадэ» Стика (1889–1954) салған Негридің портреті, Ян Стиканың ұлы, Сан-Антонио өнер мұражайының тұрақты коллекциясының бөлігі болып табылады. 2018 жылдың қараша айында Лос-Анджелестегі Our Lady of the Bright Mount шіркеуіне Пола Негриге ескерткіш орнатылды.

In 1948, director Billy Wilder approached Negri to appear as Norma Desmond in the film Sunset Boulevard (1950), after Mae Murray, Mae West, Greta Garbo, Norma Shearer, and Mary Pickford declined the role. Negri reportedly declined the role because she felt that the screenplay was not ready and that Montgomery Clift, who was slated to play the Joe Gillis character at the time, was not a good choice for the character. The role of Gillis eventually went to William Holden, and Gloria Swanson accepted the role of Norma Desmond. Negri came out of retirement to appear in the Walt Disney film The Moon Spinners (1964), which starred Hayley Mills and Eli Wallach. Negri's appearance in the film as eccentric jewel collector Madame Habib was shot in London over the course of two weeks. While she was filming The Moon Spinners she made a sensation by appearing before the London press at her hotel in the company of a feisty cheetah, which had also appeared in the film, on a steel chain leash. The same year, she received an honorary award from the German film industry for her film work, followed by a Hemis Film award in San Antonio in 1968. Negri was a guest of honor at the 1972 screening of Carmen held at the Witte Museum in San Antonio. In 1975, director Vincente Minnelli approached Negri to appear as the Contessa Sanziani in A Matter of Time, but Negri did not accept due to poor health. In 1978, Billy Wilder directed Fedora, and although Negri does not appear in the film, the title character was reportedly based largely on her. The relationship soured, and Negri became involved for a time with actor Rod La Rocque, who appeared as her leading man in Forbidden Paradise (1924). Negri met Rudolph Valentino at a costume party held by Marion Davies and William Randolph Hearst at the San Simeon estate and was reportedly Valentino's lover until his death in 1926. She caused a media sensation at his New York funeral on 24 August 1926, at which she "fainted" several times, and according to actor Ben Lyon, arranged for a large floral arrangement that spelled "P O L A" to be placed on Valentino's coffin. The press dismissed her actions as a publicity stunt. At the time of his death and for the remainder of her life, Negri claimed Valentino was the love of her life. Just before the Wall Street Crash of 1929, The New York Times estimated Negri's personal worth at $5 million. Negri soon married again, to the Georgian self styled "Prince" Serge Mdivani. This action caused public opinion in the United States to sour against her because it happened so quickly after Rudolph Valentino's death. Negri and Mdivani were married on 14 May 1927 (less than nine months after Valentino's death); shortly after she became pregnant, and Negri, who always wanted a child, started taking better care of her health and even considered retiring from movies in order to be a housewife and mother. However, she reportedly suffered a miscarriage. She grieved the loss of her child for the rest of her life; she and Mdivani divorced on 2 April 1931. While residing at the Ambassador Hotel in New York in April 1932, Negri performed with Russ Columbo in George Jessel's variety revue at the Schubert Theatre and was briefly involved with Columbo. After her film A Woman Commands premiered in Hollywood, Columbo performed Negri's signature song "Paradise" with his orchestra and dedicated the song to her. Columbo also recorded and released the song as a 78 rpm single that year with slightly altered lyrics, and the single became a huge sensation with audiences across the country. When Negri returned to the United States in the early 1940s, she became close friends with Margaret West, an oil heiress, former radio star, Negri lived with West until the latter's death of heart failure in 1963. Negri moved out of the home she had shared with West into a townhouse located at 7707 Broadway in San Antonio, where she spent the remainder of her years, largely out of the public eye. Some scholars, such as Emily Leider, a Rudolph Valentino biographer, have suggested that Negri was bisexual, and that she and West, who lived together from 1948 to 1963 and San Antonio Express News, and in publications such as The Washington Post, Los Angeles Times, The New York Times, and Variety. Negri was interred in Calvary Cemetery, East Los Angeles next to her mother Eleonora, who died in 1954 from pancreatic cancer. As Negri had no children or siblings, she left most of her estate to St. Mary's University, in Texas, including a collection of memorabilia and several rare prints of her films. St. Mary's University also set up a scholarship in her name. She received a star in Poland's Walk of Fame(pl) in Łódź and Poland's post office issued a postage stamp honoring her in 1996. The Polish Film Festival of Los Angeles remembered her with the Pola Negri Award, given to outstanding film artists, and the Pola Negri Museum in Lipno gives a Polita award for outstanding artist achievement. Negri, with Theda Bara and Mae Murray, were the actresses whose eyes were combined to form the Chicago International Film Festival's logo, a stark, black and white close up of the composite eyes set as repeated frames in a strip of film. It was created by Festival Founder and Artistic Director Michael Kutza. Negri (portrayed by an uncredited dancer/actress) makes a cameo appearance in the TV film Young Indiana Jones and the Hollywood Follies. In the film, Indiana Jones and Claire Lieberman attend a Hollywood party, where they spot Negri dancing with Valentino. In 2006, a feature length documentary about Negri's life, Pola Negri: Life Is a Dream in Cinema, premiered at the Seventh Annual Polish Film Festival of Los Angeles. The film was directed by Negri's biographer, Mariusz Kotowski, and includes in depth interviews with Hayley Mills and Eli Wallach, who starred in Negri's final film The Moon Spinners (1964). Pola Negri: Life Is a Dream in Cinema has played at Negri retrospective screenings in Europe and the U. S., most notably at the Museum of Modern Art in New York and at the Cinémathèque Française in Paris. Kotowski wrote a Polish language biography of Negri titled Pola Negri: Legenda Hollywood (English title: Pola Negri: Hollywood Legend), released in Poland on 24 February 2011, and an English language biography Pola Negri: Hollywood's First Femme Fatale, published by the University Press of Kentucky on 8 April 2014. Kotowski produced a 3 disc DVD compilation of early Negri films, Pola Negri, The Iconic Collection: The Early Years (2011). next to Poland's patron, at Shrine of Our Lady of Częstochowa, at 138 Beethoven Street, in San Antonio. A 1924 portrait of Negri, by Tadeusz "Tadé" Styka (1889–1954), son of Jan Styka, is part of the San Antonio Museum of Arts permanent collection. In November 2018, a monument to Pola Negri, was set at Our Lady of the Bright Mount Church, Los Angeles.

Конгресс Польша мен Регенттік Корольдікте

Жыл Фильм Режиссер Компания Ескертулер Сілтеме (Ref.) 1914 Niewolnica zmysłów Aleksander Hertz Sphinx Company Балама атаулары: Der Sklave der Sinne, ағылшын тілінде: Slave of Sin Польшаның алғашқы толық метражды фильмі 1915 Żona ағылшын тілінде: Wife Czarna książka ағылшын тілінде: The Yellow Pass Дер Гельбе Шейннің (Сары билет) ерте нұсқасы 1916 Studenci ағылшын тілінде: Студенттер 1917 Bestia ағылшын тілінде: Beast; Балама атаулары: The Polish Dancer (АҚШ-тағы көрсетілім атауы), Bad Girl Tajemnica alei Ujazdowskich ағылшын тілінде: Уяздовский даңғылының құпиясы Tajemnice Warszawy (Варшаваның құпиялары) сериалының бөлігі Pokój Nr. 13 ағылшын тілінде: Room #13 Tajemnice Warszawy (Варшаваның құпиялары) сериалының бөлігі Arabella Ескерту: Фильмнің көп бөлігі жоғалған деп есептелсе де, қысқа фрагмент сақталған, себебі ол поляк фильмі O czym się nie mówi (1939) үшін қолданылған. Оның соңғы қимылы ағылшын тілінде: His Last Gesture

Германияда (бейбіт кезең)

Жыл Фильм Режиссер Компанияның жазбалары Сілтеме (Reference) 1917 Nicht lange täuschte mich das Glück Курт Матулл Saturn Film AG Негри діңгелек және кабаре бишісі рөлінде ойнайды Zügelloses Blut Белгісіз Küsse, die man stiehlt im Dunkeln Ағылшынша: Қараңғыда ұрланған сүйіспеншіліктер Die toten Augen Ағылшынша: Өлі көздер Жүрек жеккөрушілікпен жанғанда Курт Матулл Неміс: Wenn das Herz in Haß erglüht Бұл фильм сақталды және Париждегі La Cinémathèque Française мен Польшадағы Лодзьдегі Кинематография мұражайында көрсетілді 1918 Rosen, die der Sturm entblättert Белгісіз Мания Евгений Иллес UFA Декорациясын Пол Лени жасады. Толық атауы: Mania, Die Geschichte einer Zigarettenarbeiterin (Мания: Темекі қызының оқиғасы). Die Augen der Mumie Ma Эрнст Любич Ағылшынша: Мумияның көздері Ма Ко-жұлдыздары: Гарри Лидтке және Эмиль Яннингс Бірінші Негри/Любич ынтымақтастығы Der gelbe Schein Виктор Янсон және Евгений Иллес Ко-жұлдыздары: Гарри Лидтке және Виктор Янсон Балама атауы: Сары билет Carmen Эрнст Любич Ко-жұлдызы: Гарри Лидтке Балама атауы: Жинақ қан (АҚШ релизі) 1919 Өмірдің каруселі Георг Жакби Ко-жұлдызы: Гарри Лидтке Неміс: Das Karussell des Lebens; Балама атауы: Соңғы төлем (АҚШ релизі) Вендетта Ко-жұлдыздары: Эмиль Яннингс және Гарри Лидтке Балама атауы: Blutrache (Қан кек) Dämmerung des Todes Жол қиылысындағы әйел Неміс: Kreuziget sie! Ағылшынша: Crucify Them! Ко-жұлдыздары: Гарри Лидтке және Виктор Янсон Мадам Дюбарри Эрнст Любич Ко-жұлдыздары: Эмиль Яннингс және Гарри Лидтке Балама атауы: Passion (АҚШ релизі) Графиня Додди Георг Жакби Ко-жұлдыздары: Гарри Лидтке және Виктор Янсон Балама атауы: Комтесса Долли 1920 Армиани маркизасы Альфред Халм Неміс: Die Marchesa d'Armiani Сумурун Эрнст Любич Ко-жұлдыздары: Эрнст Любич, Пол Вегенер, Гарри Лидтке және Джени Хассельквист Балама атауы: Бір араб түні (АҚШ релизі) Макс Рейнхард театрының ремейкі, бұл фильмде Негри мен Любич те бірдей рөлдерде ойнады, бұл екеуінің экранға бірге шыққан жалғыз жолы және Любичтің актер ретінде соңғы рет экранда пайда болуы. Интрига Пол Людвиг Штайн Неміс: Das Martyrium Ағылшын: The Martyrium Жабық тізбек Die geschlossene Kette; Балама атауы: Интрига (АҚШ релизі) Қызыл пион Неміс: Arme Violetta Ағылшын: Poor Violetta, фильм 2020 жылы Нью-Йорктегі жертөледе қайта ашылды 1921 Die Bergkatze Эрнст Любич Ко-жұлдыздары: Виктор Янсон, Пол Хайдман Ағылшын: Тау мысығы; Балама атауы: The Wildcat Неміс экспрессионистік комедиясы және экспрессионисттік фильм жанрының пародиясы Сапфо Димитри Буховецки Ко-жұлдыздары: Альфред Абель және Йоханнес Риман Балама атауы: Mad Love (АҚШ релизі) Die Flamme Эрнст Любич Ernst Lubitsch Film GmbH Ағылшын: The Flame Ко-жұлдыздары: Альфред Абель және Херман Тимиг Балама атауы: Montmartre (АҚШ релизі) Эрнст Любичтің соңғы неміс фильмі

Year Film Director Company Notes Ref. (Reference) 1917 Nicht lange täuschte mich das Glück Kurt Matull Saturn Film AG Negri plays a dual supporting role as a nun and a cabaret dancer Zügelloses Blut Unknown Küsse, die man stiehlt im Dunkeln English: Kisses Stolen in the Dark Die toten Augen English: Dead Eyes When the Heart Burns with Hate Kurt Matull German: Wenn das Herz in Haß erglühtThis film survives and has been shown at La Cinémathèque Française in Paris, France, and at the Museum of Cinematography in Łódź, Poland 1918 Rosen, die der Sturm entblättert Unknown Mania Eugen Illés UFA Set design by Paul LeniFull title: Mania, Die Geschichte einer Zigarettenarbeiterin (Mania: The Story of a Cigarette Girl). Die Augen der Mumie Ma Ernst Lubitsch English: The Eyes of Mummy MaCo stars: Harry Liedtke and Emil JanningsFirst Negri/Lubitsch collaboration Der gelbe Schein Victor Janson and Eugen Illés Co stars: Harry Liedtke and Victor JansonAlternate title: The Yellow Ticket Carmen Ernst Lubitsch Co star: Harry LiedtkeAlternate title: Gypsy Blood (U. S. release) 1919 The Carousel of Life Georg Jacoby Co star: Harry LiedtkeGerman:Das Karussell des Lebens ; Alternate title: The Last Payment (U. S. release) Vendetta Co stars: Emil Jannings and Harry LiedtkeAlternate title: Blutrache (Blood Revenge) Dämmerung des Todes The Woman at the Crossroads German: Kreuziget sie! English: Crucify Them!Co stars: Harry Liedtke and Victor Janson Madame DuBarry Ernst Lubitsch Co stars: Emil Jannings and Harry LiedtkeAlternate title: Passion (U. S. release) Countess Doddy Georg Jacoby Co stars: Harry Liedtke and Victor JansonAlternate title: Komtesse Dolly 1920 The Marquise of Armiani Alfred Halm German: Die Marchesa d'Armiani Sumurun Ernst Lubitsch Co stars: Ernst Lubitsch, Paul Wegener, Harry Liedtke, and Jenny HasselqvistAlternate title: One Arabian night (U. S. release)A film remake of the Max Reinhardt theater production, which also featured Negri and Lubitsch in the same respective roles, this is the only time the two appeared on screen together and is the last time the Lubitsch appeared on screen as an actor. Intrigue Paul Ludwig Stein German: Das Martyrium English: The Martyrium The Closed Chain Die geschlossene Kette; Alternate title: Intrigue (U. S. release) The Red Peacock German: Arme Violetta English: Poor Violetta, film was rediscovered in a basement in New York in 2020 1921 Die Bergkatze Ernst Lubitsch Co stars: Victor Janson, Paul Heidemann English: The Mountain Cat; Alternate title: The WildcatA German Expressionist comedy and parody of the Expressionist film genre Sappho Dimitri Buchowetzki Co stars: Alfred Abel and Johannes RiemannAlternate title: Mad Love (U. S. release) Die Flamme Ernst Lubitsch Ernst Lubitsch Film GmbH English: The FlameCo stars: Alfred Abel and Hermann ThimigAlternate title: Montmartre (U. S. Release)Ernst Lubitsch's final German film

Басты кезең

Жыл Фильм Режиссер Компания Ескертулер Сілтеме (Дереккөз) 1923 Белла Донна Джордж Фицморис Famous Players–Lasky/Paramount Ко-ға қатысушы актерлар: Конвей Тирл, Конрад Нагель, Адольф Менжу 1915 жылғы «Белла Донна» фильмінің қайта түсірілуі, негізгі рөлде Паулин Фредерик «The Cheat» Ко-ға қатысушы актерлар: Джек Холт және Чарльз де Рош 1915 жылғы «The Cheat» фильмінің қайта түсірілуі, негізгі рөлдерде Фанни Уорд және Сессу Хаякава «Голливуд» Джеймс Круз Негри бұл фильмде камео рөлде ойнайды, сонымен қатар сол дәуірдің көптеген голливудтық жұлдыздары да қонақ ретінде түскен «Испан бишісі» Герберт Бренон Ко-ға қатысушы актерлар: Антонио Морено, Уоллес Бери және Адольф Менжу 1924 «Париждің көлеңкесі» Герберт Бренон Ко-ға қатысушы актерлар: Чарльз де Рош, Адольф Менжу және Джордж О'Бриен «Ерлер» Димитри Буховецки «Шаң гүлі» Ко-ға қатысушы актерлар: Бен Лайон, Ноа Бери және Раймонд Гриффит «Тыйым салынған жұмақ» Эрнст Любич Ко-ға қатысушы актерлар: Род Ла Рок, Адольф Менжу, Полин Старке және Кларк Гейбл (эпизодтық рөлде). Американдық Любич/Негри ынтымақтастығының жалғыз фильмі және олардың соңғы бірлескен жұмысы 1925 «Суэц шығысында» Рауль Уолш Ко-ға қатысушы актерлар: Эдмунд Лоу және Ноа Бери Негридің Рауль Уолш режиссерлік еткен жалғыз фильмі «Сүйкімді» Сидни Олкотт Ко-ға қатысушы актерлар: Уоллес Макдональд және Чезаре Гравина «Түннің гүлі» Пол Берн Ко-ға қатысушы актерлар: Уорнер Оланд, Густав фон Сейффертиц «Әлем әйелі» Малкольм Сент-Клэр Ко-ға қатысушы актерлар: Чарльз Эммет Мак, Холмс Герберт, Честер Конклин 1926 «Өтіріктің тәжі» Димитри Буховецки «Жақсы және тәлкек» Малкольм Сент-Клэр Ко-ға қатысушы актерлар: Форд Стерлинг және Мисс Дюпон 1927 «Империяль қонақ үйі» Мауриц Стиллер Ко-ға қатысушы актерлар: Джеймс Холл, Джордж Сигман және Макс Дэвидсон Кассалық рекордтарды сату бойынша ең көп билет сатылған фильм «Қырлы сым» Роуленд В. Ли Мауриц Стиллер Paramount Ко-ға қатысушы актерлар: Клайв Брук, Эйнар Хансон және Густав фон Сейффертиц Мауриц Стиллер фильмді бастады, бірақ оның орнына ерте кезеңде Роуленд В. Ли келді «Соттағы әйел» Мауриц Стиллер Ескерту: Көбінесе жоғалып кеткен, аман қалған фрагменттері Қазіргі заман өнері мұражайында сақталады 1928 «Құпия сағат» Роуленд В. Ли «Үш күнәкар» Ко-ға қатысушы актерлар: Уорнер Бакстер, Пол Лукас және Ольга Бакланова «Актрисаның махаббаты» Ко-ға қатысушы актерлар: Нилс Астер және Пол Лукас Ұнсыз фильм, саундтрекпен «Мәскеуден келген әйел» Людвиг Бергер Ко-ға қатысушы актерлар: Норман Керри, Пол Лукас және Отто Матисен Балама атауы: Рейчел Ұнсыз фильм, саундтрекпен

Year Film Director Company Notes Ref. (Reference) 1923 Bella Donna George Fitzmaurice Famous Players–Lasky/Paramount Co stars: Conway Tearle, Conrad Nagel, Adolphe MenjouRemake of the 1915 film Bella Donna starring Pauline Frederick The Cheat Co stars: Jack Holt and Charles de RocheRemake of the 1915 film The Cheat starring Fannie Ward and Sessue Hayakawa Hollywood James Cruze Negri plays a cameo role in this film, which features guest appearances from many other Hollywood stars from the period The Spanish Dancer Herbert Brenon Co stars: Antonio Moreno, Wallace Beery and Adolphe Menjou 1924 Shadows of Paris Herbert Brenon Co stars: Charles de Roche, Adolphe Menjou, and George O'Brien Men Dimitri Buchowetzki Lily of the Dust Co stars: Ben Lyon, Noah Beery, and Raymond Griffith Forbidden Paradise Ernst Lubitsch Co stars: Rod La Rocque, Adolphe Menjou, Pauline Starke, and Clark Gable (in a bit role). Only American Lubitsch/Negri collaboration and their final film together 1925 East of Suez Raoul Walsh Co stars: Edmund Lowe and Noah BeeryNegri's only film directed by Raoul Walsh The Charmer Sidney Olcott Co stars: Wallace MacDonald and Cesare Gravina Flower of Night Paul Bern Co stars: Warner Oland, Gustav von Seyffertitz A Woman of the World Malcolm St. Clair Co stars: Charles Emmett Mack, Holmes Herbert, Chester Conklin 1926 The Crown of Lies Dimitri Buchowetzki Good and Naughty Malcolm St. Clair Co stars: Ford Sterling and Miss DuPont 1927 Hotel Imperial Mauritz Stiller Co stars: James Hall, George Siegmann, and Max DavidsonBroke box office records for highest ticket sales Barbed Wire Rowland V. LeeMauritz Stiller Paramount Co stars: Clive Brook, Einar Hanson, and Gustav von SeyffertitzMauritz Stiller started the film, but was replaced with Rowland V. Lee early on in the film The Woman on Trial Mauritz Stiller Note: While mostly lost, surviving fragments are owned by the Museum of Modern Art. 1928 The Secret Hour Rowland V. Lee Three Sinners Co stars: Warner Baxter, Paul Lukas, and Olga Baclanova Loves of an Actress Co stars: Nils Asther and Paul LukasSilent film with soundtrack The Woman from Moscow Ludwig Berger Co stars: Norman Kerry, Paul Lukas, and Otto MatiesenAlternate title: RachelSilent film with soundtrack

Халықаралық (дыбыс кезеңі)

Жыл Фильм Режиссер Компания Ел Ескертулер Сілтеме (Қолданыс) 1929 The Woman He Scorned Пол Циннер Чарльз Уиттакер Продакшн Ұлыбритания (Warners UK таратқан) Ұлыбритания Ко-жұлдыздары: Ханс Рехман, Уорвик Уорд Балама аттары: Жоғалған жандардың жолы, Тасталған балалар көшесі Саундтрекпен бірге түсірілген үнсіз фильм. Негридің соңғы үнсіз фильмі. 1932 A Woman Commands Пол Л. Штайн RKO АҚШ Ко-жұлдыздары: Базил Ратбоун, Роланд Янг, Х. Б. Уорнер Балама атауы: Мария Драга Негридің алғашқы дыбысты фильмі; "Paradise", "I Wanna Be Kissed", "Promise You Will Remember Me" әндерін қамтиды. "Paradise" үлкен жетістікке жетіп, көп жылдар бойы стандартқа айналды; оны Расс Коломбо және Луи Прима орындады, "Adventures in Paradise" телешоуында көрсетілді және сол кездегі басқа фильмдердің саундтрегі ретінде пайдаланылды. 1934 Fanatisme Тони Лекайн, Гастон Равел Pathé Франция Негридің жалғыз француз фильмі; ол үш ән орындайды. 1935 Mazurka Вилли Форст Cine Allianz/Tobis Klangfilm Германия Ко-жұлдыздары: Ингеборг Теек, Пол Хартман және Альбрехт Шенхальс "Je sens en moi", "Mazurka" және "Nur eine Stunde" әндерін қамтиды. 1937 жылы Warner Brothers компаниясы "Confession" фильмін қайта түсірді, оның басты рөлдерін Кей Фрэнсис орындады, ал режиссерлік жұмысын австриялық Джо Май жүзеге асырды. 1936 Moscow–Shanghai Пол Вегенер UFA Ко-жұлдыз: Густав Диссль Немецше: Moskau Shanghai; Балама аттары: Von Moskau nach Shanghai, Der Weg nach Shanghai, Begegnung in Shanghai, Zwischen Moskau und Shanghai "Mein Herz hat Heimweh" әнін қамтиды. 1937 Madame Bovary Герхард Лампрехт Негридің АҚШ-та көрсетілген жалғыз неміс дыбысты фильмі. Tango Notturno Фриц Кирхофф Ко-жұлдыз: Альбрехт Шенхальс "Ich hab an Dich Gedacht" және "Kommt das Glück nicht heut'? Dann kommt es morgen" әндерін қамтиды. 1938 The Secret Lie Нунцио Маласома Немецше: Die fromme Lüge Ко-жұлдыз: Герман Браун The Night of Decision Нунцио Маласома Немецше: Die Nacht der Entscheidung Ко-жұлдыз: Иван Петрович "Siehst Du die Sterne am Himmel" және "Zeig' der Welt nicht Dein Herz" әндерін қамтиды.

Year Film Director Company Country Notes Ref. (Reference) 1929 The Woman He Scorned Paul Czinner Charles Whittaker Productions UK (Distributed By Warners UK) United Kingdom Co stars: Hans Rehmann, Warwick WardAlternate Titles: The Way of Lost Souls, Street of Abandoned ChildrenSilent film with soundtrack. Negri's final silent film. 1932 A Woman Commands Paul L. Stein RKO United States Co stars: Basil Rathbone, Roland Young, H. B. WarnerAlternate title: Maria DragaNegri's first sound film; features the songs "Paradise", "I Wanna Be Kissed", "Promise You Will Remember Me". "Paradise" was a major hit and a went on to become a standard for many years; it was covered by Russ Colombo and Louis Prima, featured in the television show Adventures in Paradise, and used as soundtrack music for other films from the time. 1934 Fanatisme Tony Lekain, Gaston Ravel Pathé France Negri's only French film; features her singing three songs 1935 Mazurka Willi Forst Cine Allianz/Tobis Klangfilm Germany Co stars: Ingeborg Theek, Paul Hartmann, and Albrecht SchoenhalsFeatures the songs "Je sens en moi", "Mazurka", and "Nur eine Stunde". Remade in 1937 by Warner Brothers as Confession starring Kay Francis and directed by Austrian director Joe May 1936 Moscow–Shanghai Paul Wegener UFA Co star: Gustav DiesslGerman: Moskau Shanghai; Alternate titles: Von Moskau nach Shanghai, Der Weg nach Shanghai, Begegnung in Shanghai, Zwischen Moskau und ShanghaiFeatures the song "Mein Herz hat Heimweh " 1937 Madame Bovary Gerhard Lamprecht Negri's only German sound film to be shown in the United States Tango Notturno Fritz Kirchhoff Co star: Albrecht SchoenhalsFeatures the songs "Ich hab an Dich Gedacht" and "Kommt das Glück nicht heut'? Dann kommt es morgen" 1938 The Secret Lie Nunzio Malasomma German: Die fromme LügeCo star: Hermann Braun The Night of Decision Nunzio Malasomma German: Die Nacht der EntscheidungCo star: Iván PetrovichFeatures the songs "Siehst Du die Sterne am Himmel" and "Zeig' der Welt nicht Dein Herz"

Соңғы фильмдер (АҚШ)

Жыл Фильм Режиссер Компания Ескермелер Сілтеме (Ref.) 1943 «Hi Diddle Diddle» Эндрю Л. Стоун Эндрю Л. Стоун Продакшнз (United Artists таратылыммен) Басты рөлдерде: Адольф Менжу, Марта Скотт, Билли Берк, Дэннис О’Киф, Июнь Хавок 1964 «Ай айналдырушылар» Джеймс Нилсон Уолт Дисней Продакшнз Басты рөлдерде: Хейли Миллс, Эли Уоллах

Дискография

Негри 78 айналымды он сингл шығарды. 1931 жылы ол Лондонда жеті цыган халық әнін гитара мен хордың сүйемелдеуімен жазды, олардың алтауы «His Master's Voice» лейблінде үш жазбаның бір жағы ретінде шығарылды. Ол 1933 жылы Парижде «Paradise» әнінің француз тіліндегі нұсқасын «Mes Nuits sont Mortes» әнімен бірге жазды. (Ағылшын тіліндегі нұсқаға ноталар шығарылды, бірақ жазылған нұсқа тек 1932 жылғы «A Woman Commands» фильмінде пайда болды және жазба ретінде шығарылмады.) Негридің 1935 жылдан 1938 жылға дейін жазған әндерінің қалған бөлігі ол неміс дыбысты фильмдерінде орындаған әндерге негізделген. Матрицалық №. Сингл №. Лейбл Ән атауы Жазу орны және уақыты Ескермелер OB 641 HMV EK 114 His Master's Voice V chas toski (Сағыныш сағаты) Кіші Королева залы, Лондон, 1931 жылғы 12 наурыз Борис Головка және екі гитарашы, хормен бірге. OB 642 HMV EK 114 His Master's Voice Chto nam gore? (Неге қайғырып отырсыз?) Сол жерде, сол уақытта OB 643 (Шығарылмаған) His Master's Voice Yescho raz (Тағы бір рет) Сол жерде, сол уақытта OB 647 HMV B 3820 His Master's Voice Ochy Tchornye (Қара көздер) Кіші Королева залы, Лондон, 1931 жылғы 13 наурыз Сол жерде, сол уақытта OB 648 HMV EK 115 His Master's Voice Why Fall in Love? Сол жерде, сол уақытта OB 649 HMV B 3820 His Master's Voice Adieu (Қош бол, менің цыган лагерім) Сол жерде, сол уақытта OB 650 HMV EK 115 His Master's Voice Dwe gitary (Екі гитара, немесе «Цыган, ән айт!») Сол жерде, сол уақытта; Пола Негриге Борис Головка арнады P 76523 AP 989 Ultraphone Mes Nuits sont Mortes Париж, 1933 жылғы шілде P 76524 AP 989 Ultraphone Paradis Париж, 1933 жылғы шілде «Paradise» әнінің француз тіліндегі нұсқасы; AP 989 синглының А жағы P Be 10937 3 0–4723 Odéon Mazurka (Ich Spür' In Mir) Берлин, 1935 жылғы 8 сәуір «Mazurka» (1935) фильмінен ән; оркестрді Питер Кройдер реттеді P Be 10938 3 0–4723 Odéon Nur eine Stunde Берлин, 1935 жылғы 8 сәуір «Mazurka» (1935) фильмінен ән; оркестрді Питер Крейдер реттеді 128338 R 2271 Parlophone For That One Hour of Passion Берлин, 1936 жылдың басында «Nur eine Stunde» әнінің ағылшын тіліндегі нұсқасы. «Mazurka» фильмінің түпнұсқа нұсқасы. 128337 R 2271 Parlophone Stay Close to Me Берлин, 1936 жылдың басында «Ich Spür' In Mir» әнінің ағылшын тіліндегі нұсқасы. «Mazurka» фильмінің түпнұсқа нұсқасы. P Be 11241 0–4736 Odéon Vergiss deine Sehnsucht Берлин, 1936 жылғы 17 наурыз Оркестрді В. Шмидт Боэльке реттеді. P Be 11242 0–4736 Odéon Wenn die Sonne hinter den Dächern versinkt Берлин, 1936 жылғы 17 наурыз Оркестрді В. Шмидт Боэльке реттеді. P Be 11432 2 0–4742 Odéon Mein Herz hat Heimweh Берлин, 1936 жылғы 2 қыркүйек «Moskau Shanghai» (1936) фильмінен ән. Оркестрді Ханс Отто Боргманн реттеді. P Be 11433 0–4742 Odéon Ich möchte einmal nur mein ganzes Herz verschwenden Берлин, 1936 жылғы 2 қыркүйек Оркестрді Ханс Отто Боргманн реттеді P Be 11891 0–4765 Odéon Ich hab an Dich gedacht Берлин, 1937 жылғы 15 желтоқсан «Tango Notturno» (1937) фильмінен ән. Оркестрді Ханс Отто Боргманн реттеді. P Be 11892 0–4765 Odéon Kommt das Glück nicht heut'? (Бақыт бүгін келмейді) Dann kommt es morgen Берлин, 1937 жылғы 15 желтоқсан «Tango Notturno» (1937) фильмінен ән. Оркестрді Ханс Отто Боргманн реттеді. P Be 12171 0 288233 Odéon Zeig der Welt nicht Dein Herz Берлин, 1938 жылғы 30 желтоқсан «Die Nacht der Entscheidung» (1938) фильмінен ән. Оркестрді Лотар Бруне реттеді. P Be 12172 0 288233 Odéon Siehst Du die Sterne Берлин, 1938 жылғы 30 желтоқсан «Die Nacht der Entscheidung» (1938) фильмінен ән. Оркестрді Лотар Бруне реттеді.

Negri released a total of ten 78 rpm singles. In 1931, she recorded seven gypsy folk songs in London accompanied by guitars and chorus, six of which were released as the sides of three records on Victor's His Master's Voice imprint. She recorded a French language version of "Paradise" in Paris in 1933 with "Mes Nuits sont Mortes" as its flip side. (Sheet music was released for the English language version, but the recorded version only appeared in the 1932 film, A Woman Commands, and was never released as a record.) The remainder of Negri's recordings, cut from 1935 to 1938, centered around songs that she sang in her German sound films. Matrix No. Single No. Label Song Title Time and Place of Recording Notes OB 641 HMV EK 114 His Master's Voice V chas toski (The Hour of Longing) Small Queen's Hall, London, 12 March 1931 Accompanied by Boris Golovka and two others on guitar, with chorus. OB 642 HMV EK 114 His Master's Voice Chto nam gore? (Why Are You Sorry?) same same OB 643 (Not Released) His Master's Voice Yescho raz (Once again) same same OB 647 HMV B 3820 His Master's Voice Ochy Tchornye (Dark Eyes) Small Queen's Hall, London, 13 March 1931 same OB 648 HMV EK 115 His Master's Voice Why Fall in Love? same same OB 649 HMV B 3820 His Master's Voice Adieu (Farewell, My Gypsy Camp) same same OB 650 HMV EK 115 His Master's Voice Dwe gitary (Two Guitars aka "Gypsy, Sing!") same same; dedicated to Pola Negri by Boris Golovka P 76523 AP 989 Ultraphone Mes Nuits sont Mortes Paris, July 1933 P 76524 AP 989 Ultraphone Paradis Paris, July 1933 French language version of "Paradise"; A side of single AP 989 P Be 10937 3 0–4723 Odéon Mazurka (Ich Spür' In Mir ) Berlin, 8 April 1935 Song from the film Mazurka (1935); orchestra arr. by Peter Kreuder P Be 10938 3 0–4723 Odéon Nur eine Stunde Berlin, 8 April 1935 Song from the film Mazurka (1935); orchestra arr. by Peter Kreuder 128338 R 2271 Parlophone For That One Hour of Passion Berlin, early 1936 English language version of "Nur eine Stunde". Original version from the film Mazurka. 128337 R 2271 Parlophone Stay Close to Me Berlin, early 1936 English language version of "Ich Spür' In Mir". Original version from the film Mazurka. P Be 11241 0–4736 Odéon Vergiss deine Sehnsucht Berlin, 17 March 1936 Orchestra arranged by W. Schmidt Boelcke. P Be 11242 0–4736 Odéon Wenn die Sonne hinter den Dächern versinkt Berlin, 17 March 1936 Orchestra arranged by W. Schmidt Boelcke. P Be 11432 2 0–4742 Odéon Mein Herz hat Heimweh Berlin, 2 September 1936 Song from the film Moskau Shanghai (1936). Orchestra arranged by Hans Otto Borgmann. P Be 11433 0–4742 Odéon Ich möchte einmal nur mein ganzes Herz verschwenden Berlin, 2 September 1936 Orchestra arranged by Hans Otto Borgmann P Be 11891 0–4765 Odéon Ich hab an Dich gedacht Berlin, 15 December 1937 Song from the film Tango Notturno (1937). Orchestra arranged by Hans Otto Borgmann. P Be 11892 0–4765 Odéon Kommt das Glück nicht heut'? Dann kommt es morgen Berlin, 15 December 1937 Song from the film Tango Notturno (1937). Orchestra arranged by Hans Otto Borgmann. P Be 12171 0 288233 Odéon Zeig der Welt nicht Dein Herz Berlin, 30 December 1938 Song from the film Die Nacht der Entscheidung (1938). Orchestra arranged by Lothar Bruhne. P Be 12172 0 288233 Odéon Siehst Du die Sterne Berlin, 30 December 1938 Song from the film Die Nacht der Entscheidung (1938). Orchestra arranged by Lothar Bruhne.

Пайдаланылған әдебиеттер

Козарски, Ричард. 1976 жыл. Голливуд режиссерлері: 1914–1940 жылдар. Оксфорд университетінің баспасы. Конгресс кітапханасының каталог нөмірі: 76-9262.