Кіріспе

Венесуэла және Тринидад және Тобагодан шыққан халықтық музыка. Паранг – Венесуэла және Тринидад және Тобагодан бастау алған танымал халықтық музыка. Оны Тринидад және Тобагоға венесуэлалық көшіп келгендер әкелді, олардың көпшілігі үндістер, испандықтар, метистер, пардо және африкалық текті болған, бұл музыканың өзінде анық көрінеді. Бұл сөз испан тіліндегі екі сөзден туындаған: parranda – "той-думан", parar – "тоқтату". Бұрын паранг орындаушылары түнде туыстар мен достарының үйіне барып, оларды ұйықтатып ояту дәстүрлі болған. Бүгінде паранг Тринидад және Тобагоның Парамин, Лопинот және Арима сияқты аймақтарында ерекше дамыған. Парангтың жаңа түрі – сока-паранг пайда болды. Сока-паранг – сока мен парангтың үйлесімі.

Өнер көрсету

Тринидадта дәстүрлі паранг музыкасы көбінесе Рождество маусымында орындалады, онда әншілер мен аспапшылар (бірлесіп parranderos деп аталады) қауымдастықта үйден-үйге саяхаттайды, көбінесе достары, көршілері және туыстары қосылады, қолдарында бар аспаптарды пайдаланады. Көрікті паранг аспаптарының қатарында венесуэлалық куатро (кішкентай, төрт тартылғыш гитара) және маракастар (жергілікті жерде шак-шак деп аталады) бар. Сондай-ақ, көбінесе скрипка, гитара, клавес (жергілікті деңгейде ток-ток деп аталады), қорап бас (жергілікті аспап), домбыра, мандолина, бандол, каха (соққылы қорап аспап) және маримбола (афро-венесуэлалық аспап) қолданылады. Parranderos көңіл сыйлағаны үшін дәстүрлі түрде тамақ пен сусынмен күтіледі: пастель, пастелле, соррель, ром және Понче Крема (алкогольді жұмыртқа сусынын). Дәстүрлі үйден-үйге ән салу дәстүрі кейбір шағын және ірі ұйымдастырылған топтарда сақталса, қазіргі паранг музыкасы да қазан айынан қаңтар айына дейін өтетін паранг фестивалі деп аталатын сахналық қойылымдар маусымын қалыптастырды, ол ұлттық паранг сайысымен аяқталады. Бүгінде паранг Тринидад және Тобагодағы Парамин, Лопинот және Арима сияқты қалаларда ерекше дамыған.