Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Манхэттендегі тұрғын үйлер, Нью-Йорк қаласы
Residential skyscraper in Manhattan, New York
Парк-Роу ғимараты, сондай-ақ 15 Парк-Роу деп белгілі, Нью-Йорк қаласының Манхэттен ауданындағы Парк-Роу көшесіндегі Қаржылық ауданда орналасқан сәнді пәтерлер үйі және ерте заманғы көкжиек. 391 фут (119 м) биіктігі бар, 31 қабаттан тұратын ғимаратты болаттан жасалған аспан қыртыстарын жобалаудағы пионер Р. Х. Робертсон жобалаған, ал инженерлік жұмыстарын Натаниел Робертс фирмасы жүзеге асырған. Парк-Роу ғимаратында 26 толық қабат, жартылай 27-ші қабат және төрт қабаттан тұратын екі күмбез бар. Фасадтың сәулеттік элементтеріне ірі бағаналар мен пилястрлар, сондай-ақ көптеген әсем балкондық кеңістіктер кіреді. Дж. Масси Ринд ғимараттағы балкондар мен ғимараттың үстіндегі бірнеше мүсіндерді қоса алғанда, әсемдемелердің бірнеше бөліктерін жасаған. Парк-Роу ғимаратын 1897 және 1899 жылдар аралығында Парк-Роу құрылыс компаниясы кеңсе ғимараты ретінде салған. Ол болаттан жасалған қаңқа мен лифттерді пайдаланып, сол кездегі әлемдегі ең биік ғимараттардың біріне айналды. Оның құрылысы екі жыл мен тоғыз айға созылды. Аяқталу кезінде Парк-Роу ғимаратында шамамен 4000 адам жұмыс істеді, оның ішінде Associated Press және Interborough Rapid Transit Company сияқты арендаторлар болды. 1908 жылы Сингер ғимараты салынып біткенге дейін бұл қаланың ең биік ғимараты және әлемдегі ең биік кеңсе ғимараты еді. Парк-Роу ғимараты 2000-шы жылдардың басына дейін кеңсе ретінде пайдаланылды, содан кейін тұрғын үйге айналдырылды. Бүгінде Парк-Роу ғимаратында 339 сәнді пәтер, екі пентхаус, бірінші қабатта сауда орындары және ғимараттың тарихи күмбезді кеңістігінде орналасқан кеңселер бар. Салынысымен бірге Парк-Роу ғимараты жұртшылықтан мақтау алды, бірақ сәулетшілер ғимаратты сынға алды. Нью-Йорк қаласының ескерткіштерді сақтау комиссиясы 1999 жылы Парк-Роу ғимаратына қалалық ескерткіш мәртебесін берді, ал ғимарат 2005 жылы тарихи орындардың ұлттық тізіліміне қосылды.
The Park Row Building, also known as 15 Park Row, is a luxury apartment building and early skyscraper on Park Row in the Financial District of the New York City borough of Manhattan. The 391 feet (119 m), 31 story building was designed by R. H. Robertson, a pioneer in steel skyscraper design, and engineered by the firm of Nathaniel Roberts. The Park Row Building includes 26 full floors, a partial 27th floor, and a pair of four story cupolas. The architectural detail on the facade includes large columns and pilasters, as well as numerous ornamental overhanging balconies. J. Massey Rhind sculpted several ornamental details on the building, including the balconies and several figures atop the building. The Park Row Building was developed by the Park Row Construction Company as an office building between 1897 and 1899. It used a steel frame and elevators to make it one of the world's tallest buildings at the time. It was constructed over a period of two years and nine months. Upon completion, about 4,000 people worked at the Park Row Building, with tenants such as the Associated Press and the Interborough Rapid Transit Company. Until the completion of the Singer Building in 1908, it was the city's tallest building and the world's tallest office building. The Park Row Building was used as an office structure until the early 2000s, when it was converted to residential use. Today, the Park Row Building consists of 339 luxury apartment units, two penthouse apartments, ground floor retail, and office suites located in the building's historic cupola space. Upon its completion, the Park Row Building received praise from the general public, although architectural critics reviewed the building more harshly. The New York City Landmarks Preservation Commission gave city landmark status to the Park Row Building in 1999, and the building was added to the National Register of Historic Places in 2005.
Сайт
Парк Роу ғимараты Манхэттеннің қаржы ауданында, Нью-Йорк қалалық әкімшілігінен оңтүстікке қарай, қалалық саябақ пен азаматтық орталықта орналасқан. Парк Роу ғимаратының алғашқы құрылысшылары Энн көшесі мен Парк Роу бұрышындағы, сондай-ақ Энн көшесі мен Театр аллеясындағы участоқтарды сатып ала алмады. Ғимараттың Парк Роуға қараған жағы 32 метр, Энн көшесіне қараған жағы 6 метр, ал Театр аллеясына қараған жағы 48 метрді құрайды. Ол солтүстік-шығысында 25 Парк Роу ғимаратымен тікелей іргелес орналасқан. Жақын жердегі ғимараттардың ішінде: шығысында 5 Бикман көшесі, солтүстігінде Вулворт ғимараты, батысында Сент-Полс шіркеуі және оңтүстігінде Беннет ғимараты бар. Сонымен қатар, 41 Парк Роу, 150 Нассау көшесі, Морс ғимараты және Поттер ғимараты Бикман көшесінен солтүстік-шығысқа қарай орналасқан. Робертстің бас суретшісі Джордж Ши Дейтон да жобаға үлкен үлес қосты. Джон Дауни бас мердігер ретінде тағайындалды; Т. П. Галлиган негізді салуға жауапты болды; Дж. Б. және Дж. М. Корнелл темір конструкцияларды орнатты; ал Доусон мен Арчер кладка жұмыстарын жүргізді. Аспан қыртысын салуға кеткен жалпы шығын 2,4–2,75 миллион долларды құрады. Ғимаратта 26 толық қабат, 27-ші қабаттың бір бөлігі және 28-ден 31-ге дейінгі қабаттардағы төрт қабаттан тұратын екі мұнара бар. Оңтүстік және шығыс жақтары, сондай-ақ оңтүстік-батысқа қараған жарық алаңында қарапайым кірпіш қабырғаларға орнатылған бір, екі немесе үш терезе бар. Бұл жақтар бастапқыда Парк Роу және Энн көшесіне қараған қасбеттердің түсімен үйлесетін крем түсіне боялған. Парк Роу ғимараты 1908 жылға дейін Нью-Йорк қаласының ең биік ғимараты және әлемдегі ең биік кеңсе ғимараты болып саналды, одан кейін 612 фут (187 м) биіктігіндегі Сингер ғимараты оны басып өтті. Парк Роу Құрылыс Компаниясы 1901 жылы ғимараттың меншігін Парк Роу жылжымайтын мүлік компаниясына, сондай-ақ Белмонт басқарған компанияға берді. 1899 жылы ғимараттың құрылысы аяқталған кезде, онда шамамен 4000 адам жұмыс істеді, және ол жаңадан құрылған Associated Press ақпарат агенттігінің алғашқы кеңсесі болды. 1903 жылы тез байыту схемасы, ал 1904 жылы заңсыз құмар ойындар ойнау орынды болды. Белмонт 1906 жылы Парк Роу ғимаратынан көріністі сақтау мақсатымен сатып алған 3 Парк Роудағы сегіз қабатты ғимаратты салды. Парк Роу ғимараты мен 3 Парк Роу 1923 жылдың шілдесінде Фредерик Браунға 5 миллион долларға сатылды. Браун ғимараттарды бірден Коннектикут штатының Бриджпорт қаласындағы МакНил көмір компаниясының иесі Кеннет В. МакНилге қайта сатты. 1924 жылдың қазан айында МакНил ғимараттарды Бернард Дорфқа Бронкстың Гранд Конкорседегі Теодор Рузвельт пәтерлерімен 12 миллион долларға айырбастады. 1929 жылғы Уолл-стрит құлағаннан кейін ғимарат банкротқа түсіп, 1930 жылы аукционда W. Ирвинг Мосс 2,9 миллион долларға сатып алды, ал келесі жылы ол Чарльз В. Кросбиге сатылды. 1930 жылдың тамызында Клинтон мен Расселл ең төменгі екі қабатты 300 000 долларға жаңарту үшін жалданып, жоба 1931 жылдың басында аяқталды. Клинтон мен Расселл қасбетті ауыстырумен қатар, ішкі кеңістіктерді қалпына келтіріп, бірінші қабатта коммерциялық кеңістік қосты. ХХ ғасырдың соңында әртүрлі салаларды ұсынатын көптеген жалдаушылар пайда болды. Олардың ішінде: "Паттерсон бауырлары" (Patterson Brothers) аппараттық тауарларын сатушылар, "Универсал Ұлттық Банк" – Нью-Йорк қаласындағы қара нәсілділер басқаратын екінші банк және "Заң көмегі қоғамы" (The Legal Aid Society) бар. Ғимарат ғасырдың соңына дейін аз ғана өзгерістерге ұшырады, тек терезелер ауыстырылып, вестибюльдің бастапқы төбесі жөнделді.
The Park Row Building is in the Financial District of Manhattan, just south of New York City Hall, City Hall Park, and the Civic Center. The Park Row Building's original developers had been unable to acquire the corner lots at Ann Street and Park Row and at Ann Street and Theatre Alley. The building has a frontage of 104 feet (32 m) on Park Row, 20 feet (6 m) on Ann Street, and 48 feet (15 m) on Theatre Alley. It is immediately adjacent to 25 Park Row to the northeast. Other nearby buildings include 5 Beekman Street to the east, the Woolworth Building to the north, St. Paul's Chapel to the west, and the Bennett Building to the south. In addition, 41 Park Row, 150 Nassau Street, the Morse Building, and the Potter Building are across Beekman Street to the northeast. Roberts's chief draftsman, George Shea Dayton, was also highly involved in the design. John Downey was hired as the general contractor; T. P. Galligan was the foundation contractor; J,B. & J. M. Cornell were the iron contractors; and Dawson and Archer were the masonry contractors. The total cost to build the skyscraper was $2.4–2.75 million (equivalent to $– million in ). The building has 26 full floors, a partial 27th floor, and a pair of four story towers on the 28th through 31st floors. The southern and eastern elevations, as well as the light court facing southwest, have single, double, or triple windows set within a bare brick facade. These elevations were originally painted in a cream color, the same color as the Park Row and Ann Street facades. The Park Row Building continued to be New York City's tallest building and the world's tallest office building until 1908, when it was surpassed by the 612 feet (187 m) Singer Building. The Park Row Construction Company transferred the building's ownership in 1901 to the Park Row Realty Company, also operated by Belmont. At the time of the building's completion in 1899, approximately 4,000 people worked there as was the first office of the recently organized Associated Press. a get rich quick scheme in 1903, and a gambling ring in 1904. Belmont built an eight story edifice on 3 Park Row, the lot that he had purchased to preserve the views from the Park Row Building, in 1906. The Park Row Building and 3 Park Row were sold to Frederick Brown in July 1923 for $5 million. Brown immediately resold the buildings to Kenneth W. McNeil of the McNeil Coal Company in Bridgeport, Connecticut. In October 1924, McNeil sold the buildings to Bernard Dorf in exchange for the Theodore Roosevelt Apartments on the Bronx's Grand Concourse, in a sale worth $12 million. Following the Wall Street Crash of 1929, the building went into receivership, W. Irving Moss bought the building at auction in 1930 for $2.9 million, and it was resold the next year to Charles W. Crosby. Clinton and Russell were hired in August 1930 to renovate the lowest two floors for $300,000, and the project was completed by early 1931. In addition to replacing the facade, Clinton and Russell restored the interior spaces and added commercial space on the first floor. During the later 20th century, more tenants moved in, representing a variety of fields. These included Patterson Brothers, hardware dealers; Universal National Bank, New York City's second black controlled bank; and The Legal Aid Society. The building received few modifications throughout the remainder of the century, except for the replacement of windows and refurbishment of the lobby's original ceiling.
Тұрғын үйге арналған
Джозеф пен Рашель Фридман, электрондық және музыка сатушы J&R иелері, 1990 жылдары 15 Park Row сатып алды. Ол кезде J&R Park Row-дағы бірнеше көршілес төмен қабатты ғимараттарды пайдаланды, ал Фридмандар Park Row және Ann Street бұрышындағы көрші ғимаратты бұзып, орнына жаңасын салған еді. 2000 жылы бүкіл құрылысты толыққанды жаңарту жоспарлары жасалды. 1-ден 10-қабатқа дейін коммерциялық кеңістік ретінде сақталды, ал 10-қабаттан жоғары барлық бөлік 210 тұрғын үй бірлігіне айналдырылды, студиялық пәтерлерден бастап екі бөлмелі люкске дейін. 28-30 қабаттардағы куполалардағы екі пәтер жаңартылмады және 2013 жылы жиһазсыздан сатылымға қойылды. 2000-жылдардың басында және 2010-жылдардың басында J&R 15 Park Row-ді қамтитын Park Row блогының көптеген дүкендерін иеленді, ғимараттың бірінші қабатында және мезанинінде сауда алаңы орналасқан еді. 2013 жылы J&R бес қабатқа кеңейіп, 15 Park Row пен 1 Park Row арасындағы қабырғаларды бұзуды жоспарлаған. Алайда, J&R келесі жылы толығымен жабылды. 3-тен 10-қабатқа дейінгі бөліктер де тұрғын үйге айналдырылды. 2018 жылға қарай ғимаратта 332 пәтер болды, тағы бесеуі салынып жатыр, оның екеуі 15 Park Row мұнаралары үшін жоспарланған. J&R Music Lounge By City Winery 2020 жылдың басында 15 Park Row жертөлесінде ашылуы тиіс еді. Бірақ COVID-19 пандемиясы басталғаннан кейін бұл жоспарлар тоқтатылды. Atlas Capital Group 2021 жылдың қаңтарында Фридман отбасынан Park Row ғимаратын шамамен 140 миллион долларға сатып алды. 2022 жылдың басында тұрғындар ғимараттың лифттері, жылу жүйесі, су және газ қызметтері кейде дұрыс жұмыс істемейтініне шағымданып, арыз түсірді. Сол наурыз айында шеф-аспаз Тодд Инглиш ғимараттың төменгі қабаттарын жалға алып, онда мейрамхана ашуға келісті. Атлас 2022 жылдың ортасында Беркшир Резиденциал Инвестментстен Park Row ғимаратын жақсарту үшін 136,5 миллион долларлық несие алды, бірақ жалға беруден бас тарту салдарынан ғимарат несие төлемдерінің тек 30 пайызын ғана қамтамасыз ете алатын кіріс тапты. 1918 жылдың 8 қыркүйегінде Стив Петерсон Францияға арналған тегін сүт қорына ақша жинау үшін ғимаратқа көтерілгенде осыған ұқсас оқиға болған. 1920 жылдың 3 мамырында таңғы сағат 4:20-да анархист Андреа Салседо 15 Park Row-дың он төртінші қабатынан құлап түсті. Ол Роберто Элиямен бірге Нью-Йорк, Бостон, Вашингтон, Филадельфия, Патерсон, Кливленд және Питтсбург қалаларында болған бірқатар жарылысқа қатысы бар деген күдікпен Әділет министрлігінде ұсталған еді. Оқиға орнынан "Анархистік күрескерлер" деген атпен қол қойылған "Түсініксіз сөздер" атты жалақпарат табылды, ал баспа шрифтіндегі қате "S" әрпінен кейін билік өкілдері Сальседо мен Элия жұмыс істеген баспахананы анықтады. Олар сегіз апта бойы 15 Park Row-да шектеулі байланыспен ұсталды. Сальседо құлаған кезде анархистер оны тастап жіберді деп мәлімдеді, ал полиция ол өздігінен секірді деп хабарлады.
Joseph and Rachelle Friedman, owners of electronic and music retailer J&R, bought 15 Park Row in the 1990s. At the time, J&R occupied several neighboring low rise buildings on Park Row, and the Friedmans had demolished and replaced the neighboring building at the corner of Park Row and Ann Street. By 2000, plans were developed for a thorough renovation of the entire structure. The 1st through 10th floors would remain as commercial space, while everything above the 10th floor would be converted into 210 residential units, ranging from studio apartments to two bedroom suites. The pair of apartments in the cupolas at the 28th through 30th floors were not renovated, and were offered for sale as unfurnished units in 2013. In the 2000s and early 2010s, J&R took up most of the storefronts along the block of Park Row that included 15 Park Row, with a sales space at the ground floor and mezzanine of the building. By 2013, J&R was planning to expand to five floors and knock down the walls separating 15 Park Row from 1 Park Row. However, J&R closed permanently the following year. The 3rd through 10th floors were subsequently converted for residential use as well. By 2018, the building had 332 apartments, with five more under construction, two of which were planned for the towers atop 15 Park Row. J&R Music Lounge By City Winery was also supposed to open in 15 Park Row's basement in early 2020. These plans were canceled following the onset of the COVID 19 pandemic. Atlas Capital Group bought the Park Row Building from the Friedman family in January 2021 for about $140 million. By early 2022, residents had raised complaints that the building's elevators, heat, water, and gas services sometimes did not work properly. That March, chef Todd English agreed to lease in the building's lower stories and open a restaurant there. Atlas obtained a $136.5 million loan from Berkshire Residential Investments in mid 2022 to fund improvements to the Park Row Building, but the ongoing rent strike meant that the building provided enough income for only 30 percent of the loan payments. A similar climb took place on September 8, 1918, when Steve Peterson climbed the building to raise money for the Free Milk for France Fund. At 4:20 a. m. on May 3, 1920, anarchist Andrea Salsedo fell from the fourteenth floor of 15 Park Row. He was being held with Roberto Elia by the Justice Department in connection with a series of bombings that had occurred in New York City, Boston, Washington, D. C., Philadelphia, Paterson, Cleveland, and Pittsburgh. A leaflet entitled "Plain Words", signed by the "Anarchist Fighters", was found at the sites, and because of an aberrant "S" in the printing, the authorities tracked down the print shop where both Salsedo and Elia worked. They were held at 15 Park Row for eight weeks with limited external communication. When Salsedo fell, the anarchists claimed he was thrown, while the police claimed he jumped.
Әсері
Архитектура қауымдастығының сын-пікірлері сол кезде салыстыратын ешқандай құрылыстардың болмауынан қатаң болды. Атын атамаған сыншы күмбездерді "ешқандай мән қоспайтын ұсақ аяқталулар" деп сипаттады, бұл Сент-Пол ғимаратының жоғарғы қабаттарына кері, олардың жақсы жобаланғанын айтты. Дегенмен, сыншы Парк-Роу ғимаратындағы Риндтің мүсіндерін Карл Биттердің Сент-Пол ғимаратының қасбетіндегі "шындыққа келмейтін реализмімен" салыстырып, жоғары бағалады. Жағымсыз сын-пікірлер қасбеттің композициясын да сынады. 1898 жылы "Инженерлік жаңалықтар" газеті ғимараттың "ешқандай қалыптасқан архитектура стиліне ешқандай қатысы жоқ" екенін жазды. Парк-Роу ғимаратының да жанкүйерлері болды, олардың ішінде суретшілер Чарльз Шилер мен Альвин Лэнгдон Кобурн бар, олар ғимараттың әшекейсіз қабырғаларын және оның ерекше пішінінен туған көлеңкелерді суретке түсірді. 1898 жылы Scientific American журналы Робертсонның дизайнын "өте қанағаттанарлық әсер" береді деп мақтады, себебі қасбет "қаңқаны әртүрлі, беделді және орынды көрінетін тас пен шыныдан жасалған киіммен жаба алды". Ол 2005 жылғы 16 қарашада Ұлттық тарихи орындар тізіміне қосылды.
Criticism from the architectural community was harsh because of the lack of comparable structures at the time. The unnamed critic described the cupolas as "insignificant terminations which add nothing", in contrast to the top stories of the St. Paul Building, which they felt was well designed. However, the critic also praised Rhind's figures on the Park Row Building as compared with the "impossible 'realism'" of Karl Bitter's figures on the St. Paul Building's facade. Negative criticism highlighted the composition of the facade as well. In 1898, the Engineering News said that the building was influenced by "no established style of architecture". The Park Row Building also had admirers, including the photographers Charles Sheeler and Alvin Langdon Coburn, who took pictures of the undecorated side walls of the building and the shadows made by its unusual shape. Scientific American, in 1898, praised Robertson's design as having a "very satisfactory effect", in that the facade was able to "clothe the 'skeleton; with a mantle of stone and glass that shall appear diversified, dignified and appropriate". It was added to the National Register of Historic Places on November 16, 2005.