Кіріспе
Шинто үйіне арналған амулет немесе талисман.
Жапониядағы синтоизм мен буддизмде офуда – қағаз, ағаш, мата немесе металл сияқты әртүрлі материалдардан жасалған талисман. Офудалар көбінесе синтоизм ғибадатханаларында және будда ғибадатханаларында кездеседі және ондағы құдайлардың (ками) немесе буддалық тұлғалардың күшімен толыққан деп саналады. Мұндай амулеттер (護符) деп те аталады. Офуданың кейбір түрлері нақты бір мақсатқа (мысалы, апаттан немесе бақытсыздықтан қорғау, үйдегі қауіпсіздік, немесе махаббатты табу) арналған және оны адам өзімен бірге алып жүруге немесе үйдің басқа жерлеріне (мысалы, қақпаларға, есіктерге, ас үйге немесе төбеге) орналастыруға болады. Қағаздан жасалған офудалар (紙札) деп, ал ағаштан жасалғандары (木札) деп аталады. Омамори, тағы бір жапон амулеті, офуданың кішірек, көшірме нұсқасы ретінде қарастырылуы мүмкін. Офуданың ерекше түрі – синто ғибадатханасы шығарған, үстіне ғибадатхананың аты немесе ондағы камидің аты жазылған және ғибадатхананың мөрімен мөрленген талисман. Мұндай офуда (神札), (御神札) немесе (神符) деп те аталады және көбінесе үйдегі синто алтарына (камидана) қойылады, ол киелі орынның және оның құдайларының (немесе құдайларының) символы ретінде құрметтеледі – оның киеленуі арқасында камидің мәнін немесе күшін қамтиды, сонымен қатар осы камиге құлшылық етушінің қол жеткізуіне мүмкіндік беретін құрал болып табылады. Осы тұрғыдан алғанда, олар гошинтайға (синто ғибадатханаларындағы камилерді сақтауға арналған физикалық заттар) ұқсас (бірақ олармен бірдей емес). Сол сияқты, буддалық офудалар буддалардың, бодхисаттвалардың немесе буддалық пантеонның басқа да құрметті тұлғаларының рухымен және ізгіліктерімен толыққан деп есептеледі, көп жағдайда буддалық иконалар мен мүсіндерге қарағанда экономикалық жағынан тиімді балама болып табылады.
Тарих
Синто және буддалық офуданың шығу тегі Тао [[Фулу]]дан, Японияға Онмиодё арқылы (таоизм элементтерін қабылдаған) және Нара және Хэйан кезеңдерінен бастап буддалық мәтіндер мен бейнелердің ағаштан жасалған баспаларынан бастау алады. Орта ғасырлар кезеңінде Вакаяма префектурасындағы Куманоның үш ғибадатханасы, әсіресе, бір жағына стильді қарғалардың күрделі үлгілері басылған қағаз талисманы, "Кумано Ox King Talisman"; 熊野牛王符, сондай-ақ (牛王宝印) деп те аталады. Сол кезде осы және басқа да осыған ұқсас гофулар ант беру мен келісімшарт жасау кезінде жиі қолданылған, ант немесе келісім шарттарын парақтың бос жағына жазған. Қазіргі уақытта синтоизм ғибадатханаларының көпшілігінде кездесетін шинсацу Исе (Исе Цзиньгу) Ұлы ғибадатханалары шығарған талисманнан үлгіленеді (神宮大麻). Жингу Таймалар бастапқыда Харае (тазарту таяқтары) болды, олар Исе (御師) ғибадатханаларымен байланысты көшпелі уағыздаушылар бүкіл елдегі адалдарға олардың атынан дұғалар жасалғанын көрсететін белгі және кепілдік ретінде берді. Бұл таяқтар (御祓大麻) деп аталатын, олар қапталған қағаздың пакеттерінде болған, бұл жағдайда олар (剣祓) (сонымен қатар, кенбарай) деп аталады. 1871 жылы императорлық жарлықпен оши жойылып, қазір Jingū Taima деп аталатын амулеттерді өндіру мен тарату ғибадатхананың әкімшілік кеңселеріне бөлінді. Қағазға оралған, онда ғибадатхананың атауы (天照皇大神宮) және ғибадатхананың мөрі (皇大神宮御璽) және оның бас діни қызметкері (大神宮司之印) басылған. 1900 жылы жаңа бөлім, діни қызметкерлер бөлімі; 神部署; Канбешо, өндіріс және тарату міндеттерін өз мойнына алды. Jingū Taima тарату ақырында 1927 жылы Синтоист діни қызметкерлерінің ұлттық қауымдастығына ([[:ja:全国神職会) және ақырында оның мұрагері, Синтоист ғибадатханаларының қауымдастығына, екінші дүниежүзілік соғыстан кейін]] берілді.
In 1871, an imperial decree abolished the oshi and allotted the production and distribution of the amulets, now renamed Jingū Taima, to the shrine's administrative offices. wrapped in paper on which is printed the shrine's name ( (天照皇大神宮)) and stamped with the seals of the shrine ( (皇大神宮御璽)) and its high priest ( (大神宮司之印)) – developed. In 1900, a new department, the Department of Priests; 神部署; Kanbesho, took over production and distribution duties. The distribution of Jingū Taima was eventually delegated to the National Association of Shinto Priests ([[:ja:全国神職会) in 1927 and finally to its successor, the Association of Shinto Shrines, after World War II ]]
Ofuda come in a variety of forms. Some are slips or sheets of paper, others like the Jingū Taima are thin rectangular plaques ( (角祓)) enclosed in an envelope like casing (which may further be covered in translucent wrapping paper), while still others are wooden tablets (kifuda) which may be smaller or larger than regular shinsatsu. Some shrines distribute kenharai, which consists of a sliver of wood placed inside a fold of paper. The Oharai Taima issued by the shrines of Ise before the Meiji period were usually in the form of kenharai; while the kakuharai variety is currently more widespread, Jingū Taima of the kenharai type are still distributed in Ise Shrine. Ofuda and omamori are available year round in many shrines and temples, especially in larger ones with a permanent staff. As these items are sacred, they are technically not 'bought' but rather 'received' (授かる) or (受ける), with the money paid in exchange for them being considered to be a donation or offering (初穂料). One may also receive a wooden talisman called a (祈祷札) after having formal prayers or rituals ( (祈祷)) performed on one's behalf in these places of worship.
Офуда әр түрлі формада келеді. Кейбіреулері қағаздың қаптамалары немесе парақшалары, басқалары Jingū Taima сияқты жұқа тікбұрышты плакаттар (角祓) мұқаба сияқты қоршауға жабылады (ол одан әрі мөлдір орама қағазға жабылуы мүмкін), ал тағы басқалары ағаш таблеткалар (кифуда) қарапайым шинсацудан кішірек немесе үлкен болуы мүмкін. Кейбір ғибадатханаларда кенхарай таратылады, ол қағаздың бүктемесінің ішіне салынған ағаш тілімінен тұрады. Мейдзи дәуірінен бұрын Исе ғибадатханалары шығарған Охарай Тайма әдетте кенхарай түрінде болды; қазіргі уақытта какухарай түрі кеңінен таралған болса, Кенхарай типіндегі Цзиньгу Тайма әлі күнге дейін Исе ғибадатханасында таралған. Офуда мен омамори көптеген ғибадатханаларда, әсіресе тұрақты қызметкерлері бар үлкен ғибадатханаларда жыл бойы қол жетімді. Бұл заттар қасиетті болғандықтан, олар техникалық тұрғыдан "сатып алынбайды", қайта "алынады" (授かる) немесе (受ける), ал олар үшін төленген ақша сый-тарту немесе ұсыныс (初穂料) болып саналады. Сондай-ақ, осы ғибадат орындарында өз атынан ресми дұғалар немесе рәсімдер (祈祷) жасалғаннан кейін ағаштан жасалған талисман (祈祷札) алуға болады.
In 1871, an imperial decree abolished the oshi and allotted the production and distribution of the amulets, now renamed Jingū Taima, to the shrine's administrative offices. wrapped in paper on which is printed the shrine's name ( (天照皇大神宮)) and stamped with the seals of the shrine ( (皇大神宮御璽)) and its high priest ( (大神宮司之印)) – developed. In 1900, a new department, the Department of Priests; 神部署; Kanbesho, took over production and distribution duties. The distribution of Jingū Taima was eventually delegated to the National Association of Shinto Priests ([[:ja:全国神職会) in 1927 and finally to its successor, the Association of Shinto Shrines, after World War II ]]
Ofuda come in a variety of forms. Some are slips or sheets of paper, others like the Jingū Taima are thin rectangular plaques ( (角祓)) enclosed in an envelope like casing (which may further be covered in translucent wrapping paper), while still others are wooden tablets (kifuda) which may be smaller or larger than regular shinsatsu. Some shrines distribute kenharai, which consists of a sliver of wood placed inside a fold of paper. The Oharai Taima issued by the shrines of Ise before the Meiji period were usually in the form of kenharai; while the kakuharai variety is currently more widespread, Jingū Taima of the kenharai type are still distributed in Ise Shrine. Ofuda and omamori are available year round in many shrines and temples, especially in larger ones with a permanent staff. As these items are sacred, they are technically not 'bought' but rather 'received' (授かる) or (受ける), with the money paid in exchange for them being considered to be a donation or offering (初穂料). One may also receive a wooden talisman called a (祈祷札) after having formal prayers or rituals ( (祈祷)) performed on one's behalf in these places of worship.