Астрономиядағы жұлдыздар мен Күн жүйесіне жатпайтын объектілер – бұл "терең космос объектілері". Галактикалар, тұмандықтар, жұлдыздар шоғырларын зерттеңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жеке жұлдыз емес кез келген астрономиялық нысан.
Any astronomical object that is not an individual star
Терең аспан объектісі (DSO) – жеке жұлдыз немесе Күн жүйесінің объектісі (күн, ай, планета, комета сияқты) емес кез келген астрономиялық нысан. Бұл классификацияны көбінесе әуесқой астрономдар жұлдыздық шоғырлар, тұмандықтар және галактикалар сияқты көзбен көруге болатын әлсіз және телескоп арқылы байқалатын нысандарды белгілеу үшін пайдаланады. Бұл ерекшелік практикалық және техникалық тұрғыдан қарастырылады, байқауға қажетті құралдар мен әдістердің алуан түрлілігін көрсетеді, ал объектінің өзінің мәнін ажыратпайды.
A deep sky object (DSO) is any astronomical object that is not an individual star or Solar System object (such as Sun, Moon, planet, comet, etc.). The classification is used for the most part by amateur astronomers to denote visually observed faint naked eye and telescopic objects such as star clusters, nebulae and galaxies. This distinction is practical and technical, implying a variety of instruments and techniques appropriate to observation, and does not distinguish the nature of the object itself.
Шығу тегі және жіктелуі
Жұлдызды емес астрономиялық нысандарды жіктеу телескоп ойлап табылғаннан кейін көп ұзамай басталды. Ең алғашқы толық тізімдердің бірі – Шарль Мессьенің 1774 жылғы Мессье каталогы, онда 103 "тумандық" және басқа да әлсіз, тұманды нысандар тіркелген. Олар кометалар деп жаңылысуы мүмкін болғандықтан, ол оларды өзі іздеп жүрген нысандарға кедергі келтіретін нәрсе деп есептеген. Бұл каталог Leland S. Copeland жасаған, көп жылдар бойы Уолтер Скотт Хьюстон жазып, қазір Сью Френч жазып жүр. Хьюстонның мақалалары және кейіннен осы мақалалардың кітапшалары терминді танымал етуге көмектесті, әр ай сайын оқырманға бинокль мен кішкентай телескоптармен қарауға болатын, белгілі және аз белгілі нысандарды көрсете отырып, аспанның шағын бөлігімен таныстырып жүрді.
Classifying non stellar astronomical objects began soon after the invention of the telescope. One of the earliest comprehensive lists was Charles Messier's 1774 Messier catalog, which included 103 "nebulae" and other faint fuzzy objects he considered a nuisance since they could be mistaken for comets, the objects he was actually searching for. created by Leland S. Copeland, written for the majority of its run by Walter Scott Houston, and currently penned by Sue French. Houston's columns, and later book compilations of those columns, helped popularize the term, each month giving the reader a guided tour of a small part of the sky highlighting well known and lesser known objects for binoculars and small telescopes.
Байқаулар мен іс-шаралар
Терең ғарыш нысандарымен байланысты көптеген әуесқой астрономиялық техникалар мен іс-шаралар бар. Осы нысандардың кейбіреулерін көзілдірік пен кішкентай телескоптар арқылы табуға және көруге болады. Бірақ ең әлсіз нысандарға үлкен линзалары бар телескоптардың жарық жинау қабілеті қажет, және олар қалың көзбен көрінбейтіндіктен, табуы қиын болуы мүмкін. Осы себепті, DSO-ны автоматты түрде таба алатын GoTo телескоптарының және кең көру бұрышы бар, мұндай бақылауларға өте қолайлы Добсон стиліндегі үлкен күзгү телескоптардың танымалдылығы артты. Әлсіз нысандарды бақылау үшін қараңғы аспан қажет, сондықтан осылай портативті телескоптар жарық ластануы бар қалалық аймақтардан шығып, бақылау жасауға ниеттенген көптеген әуесқойларға да ыңғайлы. Жарық ластануын азайту және контрастты жақсарту үшін бақылаушылар белгілі бір толқын ұзындығындағы жарықты өткізіп, қалғандарын тоқтататын "тумандық сүзгілерін" пайдаланады. DSO-мен байланысты ұйымдастырылған іс-шаралардың бірі – Месье марафоны, ол жыл сайын белгілі бір уақытта өтеді және бақылаушылар бір түндік уақытта 110 Месье нысанын табуға тырысады. Месье каталогындағы нысандар салыстырмалы түрде кішкентай 18 ғасыр телескоптарымен ашылғандықтан, бұл бақылаушылар арасында танымал тізім, ол көптеген қазіргі заманғы әуесқой телескоптарының мүмкіндігіне сай. Ал тағы да қиын сынақ – Гершель 400, ол үлкен телескоптар мен тәжірибелі астрономдарды сынау үшін жасалған.
There are many amateur astronomical techniques and activities associated with deep sky objects. Some of these objects are bright enough to find and see in binoculars and small telescopes. But the faintest objects need the light gathering power of telescopes with large objectives, and since they are invisible to the naked eye, can be hard to find. This has led to increased popularity of GoTo telescopes that can find DSOs automatically, and large reflecting telescopes, such as Dobsonian style telescopes, with wide fields of view well suited to such observing. Observing faint objects needs dark skies, so these relatively portable types of telescopes also lend themselves to the majority of amateurs who need to travel outside light polluted urban locations. To cut down light pollution and enhance contrast, observers employ "nebular filters" designed to admit certain wavelengths of light, and block others. There are organized activities associated with DSOs such as the Messier marathon, which occurs at a specific time each year and involves observers trying to spot all 110 Messier objects in one night. Since the Messier catalog objects were discovered with relatively small 18th century telescopes, it is a popular list with observers, being well within the grasp of most modern amateur telescopes. A much more demanding test known as the Herschel 400 is designed to tax larger telescopes and experienced amateur astronomers.