Гүнтер Рексродт: Неміс саяхатшысының өмірбаяны мен мансабы
Günter Rexrodt
Гүнтер Рексродт – неміс саяхатшысы, 1993-1998 жж. Германия экономика министрі. FDP өкілі, Helmut Kohl үкіметінде қызмет етті. Биографиясы мен мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гюнтер Рексродт (12 қыркүйек 1941 – 19 тамыз 2004) – Германия саясаткері, Германияның еркін демократиялық партиясының (FDP) мүшесі. 1993–1998 жылдары канцлер Гельмут Кольдің төртінші және бесінші үкіметтерінде экономика министрі қызметін атқарды. Ол Берлинде тұрды.
German politician
Günter Rexrodt (; 12 September 194119 August 2004) was a German politician of the Free Democratic Party (FDP) who served as Federal Minister for Economic Affairs in the fourth and fifth governments of Chancellor Helmut Kohl from 1993 to 1998. He lived in Berlin.
Ерте өмір және білім
1960 жылы Тюрингиядағы Арнштадт қаласындағы мектепті бітіргеннен кейін және Батыс Берлинде бір жыл қосымша оқығаннан соң, Рексродт Берлин еркін университетінде бизнес саласындағы дипломын алды, сондай-ақ 1971 жылы "Dr. rer. pol." ғылыми дәрежесін де қорғалды.
After the Abitur in 1960 in Arnstadt, Thuringia and an extra year in West Berlin, Rexrodt graduated with a Diplom in business studies from the Free University Berlin where he also received his doctorate ("Dr. rer. pol") in 1971.
Мемлекеттік сектордағы мансап
1968 жылдан 1979 жылға дейін Рексрот Берлиндегі сауда-өнеркәсіп палатасында жұмыс істеді. 1979 жылдан 1982 жылға дейін ол "Берлин Федералдық Жерінің Экономика басқармасында" бөлім жетекшісі болып жұмыс істеді. 1980 жылы Рексродт FDP партиясына мүше болды. 1983 жылдан 1987 жылға дейін – Вальтер Раш басшылығымен, ал 1989 жылдан 1994 жылға дейін – Карола фон Браун басшылығымен – ол Берлиндегі партияның төрағасының орынбасары қызметін атқарды. 1982 жылдан 1985 жылға дейін Рексродт Эльмар Пьерот басқаруындағы Экономикалық істер жөніндегі мемлекеттік хатшы болып қызмет етті. 1985 жылдан 1989 жылға дейін ол Берлин Федералдық Жерінің экономикалық істер жөніндегі мемлекеттік министрі (сенаторы) болды, оған басқарушы мэр Эберхард Дипген жетекшілік етті.
From 1968 to 1979 Rexroth worked for the chamber of commerce in Berlin. From 1979 to 1982 he worked as a ressort manager at "Office for Economy of the Federal State of Berlin". In 1980, Rexrodt became a member of the FDP. From 1983 to 1987 – under the leadership of Walter Rasch – as well as from 1989 to 1994 – under Carola von Braun – he served as the alternate chair of the party in Berlin. From 1982 to 1985 Rexrodt served as the State Secretary in the State Administration for Economic Affairs under Elmar Pieroth. From 1985 to 1989 he was the State Minister (Senator) for Economic Affairs of the federal state of Berlin, which was led by Governing Mayor Eberhard Diepgen.
Жеке сектордағы мансап
1989 жылдың сәуірінен бастап Рексродт Нью-Йорктегі Citibank-те жұмыс істеді, ал 1990 жылдың қаңтарынан 1991 жылдың тамызына дейін Франкфуртта орналасқан Citibank-тің Германиядағы бизнесінің директорлар кеңесінің мүшесі болды. 1991 жылдың қыркүйегінде Рексродт Германиядағы Treuhand ұйымына көшті, онда ол 1993 жылдың қаңтарына дейін директорлар кеңесінің мүшесі болды. Хабарлама бойынша, Канцлер Коль жеке түрде Нью-Йорктегі Citibank төрағасы Джон С. Ридке телефон соғып, Рексродтты келісімшартынан босатуды және Treuhandanstalt басқармасына мүше болуына рұқсат беруді сұрады. Treuhandanstalt-та жұмыс істеген кезінде ол Шығыс Германияның тоқыма және ауыл шаруашылығы салаларын жекешелендіруге жауапты болды. Ол сонымен қатар Германияның бұрынғы Социалистік бірлік партиясының мүлкін, оның ішінде баспагерлерді және жылжымайтын мүлікті сатты.
From April 1989 Rexrodt worked for Citibank in New York City and from January 1990 to August 1991 he was a member of the board of directors at Citibank's Germany business, based in Frankfurt. Already in September 1991, Rexrodt moved to the Treuhand in Germany, where he was a member of the board of directors until January 1993. Reportedly, Chancellor Kohl personally phoned John S. Reed, chairman of Citibank in New York, to ask that Rexrodt be let out of his contract to assume a seat on the board of the Treuhandanstalt. During his time at the Treuhandanstalt, he was in charge of privatizing Eastern Germany's textiles and agricultural sectors. He also disposed of the property of the former Socialist Unity Party of Germany, including publishers and real estate interests.
Ұлттық саясаттағы мансап
1991 жылдан бастап Рексродт партия төрағасы Отто Граф Ламбсдорф басшылығымен FDP ұлттық жетекшілігінің мүшесі болды. Сол жылы ол Ламбсдорфтың Гельмут Хаусманның Федералды экономика министрі лауазымын алмастыруға ұсынған кандидаты болды. Бірақ, ол ішкі дауыс беруде Юрген Мёльманға еңсесін тіреп қалды. 1994 жылғы сайлаулардан бастап Рексродт Германия Бундестагының депутаты болды. Ол Берлин тізімі арқылы Бундестагқа қайта сайланды.
From 1991 Rexrodt was a member of the FDP national leadership under the party's chair Otto Graf Lambsdorff. That same year, he was Lambsdorff's nominee to succeed Helmut Haussmann as Federal Minister for Economic Affairs; however, he eventually lost an internal vote against Jürgen Möllemann. From the 1994 elections, Rexrodt was a member of the German Bundestag. He was returned to the Bundestag from the Berlin list.
Экономика министрі, 1993-1998
1993 жылдың 21 қаңтарында Рексродт бұрынғы министрі Юрген Мёльманның отставкасынан кейін канцлер Гельмут Кольмен экономика министрі болып тағайындалды. Тағайындау FDP ұсынған үміткерліктен кейін жасалды; Парламенттегі еркін демократтар мен ұлттық жетекшілік оны құпия дауыс беру арқылы таңдады, 97 дауыстан 57-сі қолдау көрсетті. Лауазымда болған кезеңінде Рексродт экономикалық саясатты қалыптастырудағы ықпалы қаржы министрі Тео Вайгельге қарағанда кем болды деп есептелді. 1995 жылы кабинетте қайта құру кезінде оның орнына басқасын қою мүмкіндігі талқыланды, бірақ FDP ішіндегі тартысқа байланысты ол лауазымын сақтап қалды. Рексродт басшылығымен үкімет 1996 жылы Германиядағы қатаң сауда сағаттарын либералдады, дүкендерге жұмыс күндері кешкі 8-ге дейін, сондай-ақ сенбі күндері белгілі бір уақытқа дейін ашық болуға рұқсат берді. 1996 жылы Рексродт Кубада демократиялық реформаларды ілгерілету үшін Германияның көмегін алуға бағытталған АҚШ-тың дипломатиялық күш-жігеріне қарсы шықты, Хелмс-Бёртон заңының АҚШ емес фирмаларға қарсы аумақтық санкциялар туралы ескертуі демократияны қолдаудың дұрыс жолы емес екенін айтты. 1997 жылы Рексродт Еуропалық комиссиямен бірлесіп, Еуропада электрондық коммерцияны дамыту үшін ортақ стратегияны анықтау мақсатында 30-ға жуық еуропалық елдің үкімет министрлерін және бизнес лидерлерін Бонн конференциясына шақырды. 1998 жылғы жалпы сайлаудан кейін Рексродт Бюджет комитетіне қосылып, жылдық бюджет мәселелері бойынша парламенттік фракциясының өкілі болды.
On January 21, 1993, Rexrodt was appointed as Federal Minister for Economic Affairs by Chancellor Helmut Kohl, after the resignation of his predecessor Jürgen Möllemann. The appointment was made following a nomination submitted by the FDP; the Free Democratic members of Parliament and the entire national leadership picked him by secret ballot, with 57 out of 97 votes cast. During his time in office, Rexrodt was considered far less influential in formulating economic policy than Minister of Finance Theo Waigel. In 1995, he was rumoured to be replaced amid a cabinet reshuffle but ended up keeping his position due to internal infighting within the FDP. Under Rexrodt's leadership, the government liberalized Germany's highly regulated shop hours in 1996, permitting stores to remain open later, until 8 P. M. on weekdays and part of Saturday afternoons. Also in 1996, Rexrodt resisted U. S. diplomatic efforts to enlist Germany's help in pursuing democratic reform in Cuba, arguing that the Helms–Burton Act's threat of extraterritorial sanctions against non U. S. firms were the wrong way to promote democratization. In 1997, Rexrodt – jointly with the European Commission – convened government ministers from about 30 European nations and business leaders for the Bonn Conference on Global Information Networks to define a common strategy for fostering electronic commerce in Europe. After the 1998 national elections, Rexrodt joined the Budget Committee and became his parliamentary group's spokesperson on the annual budget.
Мемлекеттік саясатқа оралу
2000 жылдан 2004 жылға дейін Рексродт Берлиндегі FDP төрағасы қызметін атқарды. 2001 жылғы Берлиндегі мәслихат сайлауында ол FDP партиясының басты кандидат болды. Оның басшылығымен FDP 9,9% дауыспен Мемлекеттік мәжіліске қайта оралды. Әлеуметтік демократтар мен «90-шы Альянс/Жасылдар» партиясымен коалициялық үкімет құру бойынша келіссөздер сәтсіз аяқталып, ол 2002 жылдың басында, екі айдан кейін Мемлекеттік мәжілістегі мандатын тастады. 2001 жылдан бастап Рексродт төраға Гвидо Вестервеллдің басшылығымен FDP федералды қазынашысы болды. Осы лауазымда ол кейіннен Мёллемманға қатысты «парақша ісі» бойынша тергеуге қатысты. 2003 жылы Рексродт келесі жылы Берлиндегі FDP төрағалығынан кету ниетін жариялады. 2004 жылы ол партиясының Берлиндегі жалпыұлттық сайлау кампаниясын қайтадан басқару жоспарына жеткілікті қолдау таба алмады.
From 2000 to 2004, Rexrodt served as chairman of the FDP in Berlin. In Berlin's 2001 state elections, he was the lead candidate of the FDP. Under his leadership, the FDP returned to the State Parliament with a final voting result of 9.9%. When negotiations over a coalition government with the Social Democrats and Alliance 90/The Greens failed, he resigned his seat in the State Parliament after only two months in early 2002. From 2001, Rexrodt served as the federal treasurer of the FDP under the leadership of chairman Guido Westerwelle. In this capacity, he was later involved in the investigation of the "flyer affair" surrounding Möllemann. In 2003, Rexrodt announced his intention to resign as chair of the FDP in Berlin the following year. In 2004, he failed to win sufficient support for his plan to lead his party's Berlin campaign for the national elections again.
Жеке өмір
Рексродттың әкесі Вильгельм 1933 жылға дейін Германия Демократиялық партиясының басқару директоры болды. 1945 жылдан кейін Вильгельм Германияның Либералды-демократиялық партиясының құрылушыларының бірі болды. Рексродт Ингрид Хойерманнға үйленді және осы некеден ұлы болды. 1996 жылы Оңтүстік Африка және Зимбабвеге жасаған ресми сапарында Рексродт безгекке шалдықты және үш апта комада жатты. 2004 жылдың мамыр айында мойнындағы қатерлі ісікке байланысты күрделі операция жасалды, бірақ одан кейін жүрек тоқтауынан көз жұмды.
Rexrodt's father Wilhelm was managing director of the German Democratic Party until 1933. Wilhelm was after 1945 the co founder of the Liberal Democratic Party of Germany. Rexrodt was married to Ingrid Hoyermann and had a son from that marriage. During an official trip to South Africa and Zimbabwe in 1996, Rexrodt was infected with malaria and spent three weeks in a coma. In May 2004 he had to undergo a complicated surgery for cancer on the neck and died shortly after from cardiac arrest.