Кіріспе

Американдық фотограф

Уильям Вегман (2 желтоқсан 1943 жылы туған) – американдық суретші, ең көп танымал туындылары – иттерді, негізінен өзінің веймаранерлерін түрлі киімдер мен поздарда бейнелейтін композициялар сериясы.

Өмір және мансап

Бастапқыда Вейгман суретші мамандығын алуды жоспарлаған. Ол 1965 жылы Массачусетс өнер және дизайн колледжінен сурет салу бойынша бакалавр, ал 1967 жылы Иллинойс университетінің Урбана-Шампейн қаласындағы филиалынан сурет салу бойынша магистр дәрежесін алды. 1970 жылдардың басында Вейгманның туындылары халықаралық музейлер мен галереяларда көрсетілді. Париж және Нью-Йорктегі Sonnabend Gallery, Лондондағы Situation Gallery және Дюссельдорфтағы Konrad Fischer Gallery-де жеке көрмелер өткізді, сонымен қатар "When Attitudes Become Form" және "Documenta 5" сияқты маңызды көрмелерге қатысты, ал Artforum және Avalanche журналдарында жиі жарияланды. Лонг-Бич қаласында болғанда Вейгман Ман-Рэй есімді итін алды, осы итімен ұзақ және жемісті ынтымақтастық бастады. Өнер әлемінде және одан тыс жерлерде өзінің ерекше бейжай мінезімен танымал болған Ман-Рэй, Вейгманның фотосуреттері мен бейнежазбаларындағы басты кейіпкерге айналды. 1982 жылы Ман-Рэй қайтыс болды, ал The Village Voice журналы оны "Жыл адамы" деп жариялады. 1986 жылы ғана Вейгман Фэй-Рэй есімді жаңа итті алды, осымен Вегманның Polaroid 20 x 24 камерасын кеңінен пайдаланатын жаңа ынтымақтастығы басталды. 1989 жылы Фэй туғаннан кейін Вейгманның кейіпкерлер тобы Фэйдің ұрпақтары – Баттина, Круки және Чундоны, ал кейіннен олардың ұрпақтары: Баттинаның ұлы Чип (1995), Чиптің ұлы Боббин (1999) және Кэнди мен Боббиннің қызы Пенни (2004) қосылды. Вейгман негізінен фотограф ретінде танымал болғанымен, 1980-ші жылдардың ортасында сурет салуға қайта оралды. Оның суреттерінің ішінде табиғи және адам тудырған апаттарды бейнелейтін түтін мен отқа толы көптеген туындылар бар. Гонолулу өнер мұражайының қорындағы "Жанжал" картинасы осы суретшінің жұмысының осы қырын көрсетеді. Ол 2010 жылы "The Colbert Report" бағдарламасында пайда болды. Вейгман балаларға арналған көптеген кітаптардың авторы, соның ішінде New York Times бестселлеріне кірген "Көпіршіктер" кітабы. Оның соңғы балалар кітабы "Flo & Wendell" кітабы Dial Books for Young Readers баспасынан жарық көрді.

Көрмелер мен сын контексті

Оның фотосурет, бейне, кескін және сурет салу сияқты туындылары қазіргі заманғы өнер мұражайының, Уитни американдық өнер мұражайының, Хаммер мұражайының, Лос-Анджелес округі өнер мұражайының, Помпиду орталығының және Смитсонов американдық өнер мұражайының тұрақты коллекцияларында сақталған. Оның жұмыстары да кеңінен танылып, кітаптарда, жарнамаларда, фильмдерде, сондай-ақ "Сезам көшесі" және "Saturday Night Live" сияқты телебағдарламаларда көрсетілді. 2006 жылы Вегманның туындылары Бруклин мұражайында, Смитсонов американдық өнер мұражайында, Нортон өнер мұражайында, Векснер өнер орталығында және Аддисон американдық өнер галереясында ретроспективті көрмеде ұсынылды. "Уильям Вегман: Күлкілі/Таңғажайып" деп аталған көрме оның барлық медиадағы 40 жылдық еңбегін қамтыды.

Жеке өмір

Вегман әйелі Кристин Бургинге үйленген, ол оның менеджері де бар. Оның екі баласы бар. Вегман уақытын Нью-Йорк қаласы мен Мэн штатындағы Ренгли көліндегі үйі арасында бөліп өткізеді.

Балалар кітаптары

Flo & Wendell (Нью-Йорк: Жас оқырмандар үшін Dial Books, 2013). Dress Up Batty ("Баттиді киіндіру" (Нью-Йорк: Hyperion Books for Children, 2004)). Chip Wants a Dog ("Чип ит алғысы келеді" (Нью-Йорк: Hyperion Books for Children, 2003; Лондон: Turnaround, 2003)). William Wegman's Wegmanology ("Уильям Вегманның Вегманнологиясы" (Нью-Йорк: Балалар үшін Hyperion Books, 2001; Лондон: Turnaround, 2001)). The Night Before Christmas ("Рождество алдындағы түн" (Нью-Йорк: Hyperion Books for Children, 2000; Лондон: Turnaround, 2001)). Текст: Клемент Кларк Мур. Surprise Party ("Тосын сый" (Нью-Йорк: Hyperion Books for Children, 2000; Лондон: Turnaround, 2001)). Француз тіліндегі басылымы: Joyeux Anniversaire. Париж: Editions Seuil Jeunesse, 2001). William Wegman's Pups ("Уильям Вегманның күшіктері" (Нью-Йорк: Hyperion Books for Children, 1999; Лондон: Turnaround, 1999)). Baby Book ("Сәби кітабы" (Сан-Франциско: Chronicle, 1999)). Француз тіліндегі басылымы: Le Livre de Bébé (Париж: Editions Seuil Jeunesse, 1999). What Do You Do? ("Не істейсің?" (Нью-Йорк: Hyperion Books for Children, 1999)). My Town ("Менің қалам" (Нью-Йорк: Hyperion Books for Children, 1998; Scholastic, 1999)). William Wegman's Farm Days: or How Chip Learnt an Important Lesson on the Farm, or a Day in the Country, or Hip Chip's Trip, or Farmer Boy ("Уильям Вегманның ферма күндері: немесе Чип фермада маңызды сабақ алды, немесе ауылдағы бір күн, немесе Хип Чиптің саяхаты, немесе Фермер ұл" (Нью-Йорк: Балалар үшін Hyperion Books, 1997; Scholastic, 1998)). Puppies ("Күшіктер" (Нью-Йорк: Hyperion Books for Children, 1997)). William Wegman's Mother Goose ("Уильям Вегманның Ана қаз" (Нью-Йорк: Балалар үшін Hyperion Books, 1996)). Triangle, Square, Circle ("Үшбұрыш, шаршы, шеңбер" (Нью-Йорк: Hyperion Books for Children, 1995)). 1, 2, 3 ("1, 2, 3" (Нью-Йорк: Hyperion Books for Children, 1995)). ABC ("ABC" (Нью-Йорк: Hyperion Books for Children, 1994)). The Making of Little Red Riding Hood ("Қызыл шапанның жасалуы" (Нью-Йорк: Уитни американдық өнер мұражайы, 1994)). Cinderella ("Күншашар" (Нью-Йорк: Балалар үшін Hyperion Books, 1993, 1999; Нью-Йорк: Scholastic, 1996. Неміс тіліндегі басылымы: Мюнхен: Schirmer/Mosel, 1993)). Текст: Кароль Кизмарик және Марвин Хейферман. Little Red Riding Hood ("Қызыл шапан" (Нью-Йорк: Hyperion Books for Children, 1993, 1999)). Текст: Кароль Кизмарик және Марвин Хейферман. Неміс тіліндегі басылымы: Rotkäppchen (Мюнхен: Schirmer/Mosel, 1994); Испан тіліндегі басылымы: Caperucita Rojer (Барселона: Ediciones B., 2000).