Томас Беддос: Ағылшын ақыны, драматургі және дәрігері
Thomas Lovell Beddoes
Томас Беддос (1803-1849) – ағылшын ақыны, драматургі және дәрігері. "Көңіл күйші" және "Қалыңдық трагедиясы" атты туындыларымен танымал. Өмірбаяны мен шығармашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Томас Ловелл Беддоуз (30 маусым 1803 – 26 қаңтар 1849) – ағылшын ақыны, драматург және дәрігер.
English poet, dramatist and physician
Thomas Lovell Beddoes (30 June 1803 – 26 January 1849) was an English poet, dramatist and physician.
Өмірбаян
Англияның Бристоль қаласындағы Клифтон ауданында дүниеге келген ол, Сэмюэл Тейлор Колридждің досы доктор Томас Беддоустің және Мария Эджворттың қарындасы Аннаның ұлы еді. Ол Чартерхаус және Оксфордтың Пемброк колледжінде білім алған. 1821 жылы «Импровизатор» атты туындысын жариялады, бірақ кейін оны басып тастауға тырысты. Оның келесі жобасы, «Келіннің трагедиясы» (1822) деп аталатын бос өлеңмен жазылған драма жарық көрді және жақсы пікірлер алды, соның арқасында Барри Корнуоллмен достық қарым-қатынас орнатты. Беддоустің шығармаларында өлім туралы үнемі ойлану байқалады. 1824 жылы ол медицинаны оқу үшін Геттингенге кетті, себебі адам денесінен кейін де сақталатын адам руының физикалық дәлелін табуға үміттенеді. Ол колледжден шығарылып, білімін аяқтау үшін Вюрцбургке барып оралды. Содан кейін ол мамандығы бойынша жұмыс істеп, демократиялық теорияларын уағыздады, бұл оған қиындықтар тудырды. 1833 жылы Бавариядан қуылды, ал 1840 жылы ол қоныстанған Цюрихтен де кетуге мәжбүр болды. Ол жазуын жалғастырды, бірақ ештеңе жарияламады. Швейцариядан кеткеннен кейін көшпенді өмір салған ол, 1846 жылы ғана Англияға оралды, содан кейін Германияға қайта оралды. Ол күйзеліске ұшырады және 1849 жылы 45 жасында Базельде у ішіп өз-өзіне қол жұмсады. Өліміне дейін ол «Өлімнің әзіл кітабы» атты драманы жазумен айналысып, 1850 жылы досы Т. Ф. Келсалдың естеліктерімен бірге жарыққа шығарды. Оның «Жинақталған өлеңдері» 1851 жылы жарияланды.
Born in Clifton, Bristol, England, he was the son of Dr. Thomas Beddoes, a friend of Samuel Taylor Coleridge, and Anna, sister of Maria Edgeworth. He was educated at Charterhouse and Pembroke College, Oxford. He published in 1821 The Improvisatore, which he afterwards endeavoured to suppress. His next venture, a blank verse drama called The Bride's Tragedy (1822), was published and well reviewed, and won for him the friendship of Barry Cornwall. Beddoes' work shows a constant preoccupation with death. In 1824, he went to Göttingen to study medicine, motivated by his hope of discovering physical evidence of a human spirit which survives the death of the body. He was expelled, and then went to Würzburg to complete his training. He then wandered about practising his profession, and expounding democratic theories which got him into trouble. He was deported from Bavaria in 1833, and had to leave Zürich, where he had settled, in 1840. He continued to write, but published nothing. He led an itinerant life after leaving Switzerland, returning to England only in 1846, before going back to Germany. He became increasingly disturbed, and committed suicide by poison at Basel, in 1849, at the age of 45. For some time before his death he had been engaged on a drama, Death's Jest Book, which was published in 1850 with a memoir by his friend, T. F. Kelsall. His Collected Poems were published in 1851.
Қабылдау
Сыншылар Беддосты драматург ретінде сынға алды. Артур Саймонс айтуынша, "оның шынайы драмалық күші болған жоқ. Ол тұтас сюжет құра да, сенімді жағдай жасау да білмейді". Оның сюжеттері тым күрделі, ал өлім туралы сұрақтарға деген құштарлығы соншалық, кейіпкерлерінің ешқайсысы жекеленіп шықпайды; олардың бәрі Беддосты толғандырған бірдей ойлармен күреседі. Дегенмен, Джон Уильям Кузиннің сөздерімен айтқанда, оның поэзиясы "терең ойлы және көркем тілмен толы". Кузин Беддостың "Егер сен жүрегіңді жеңілдеткің келсе" ("Өлімнің әзіл кітабы", II акт) және "Егер армандарды сатуға болатын болса" ("Dream Pedlary") сияқты қысқа туындыларын "күшті сезімнің тамаша үлгілері, керемет көркемдікпен жеткізілген" деп бағалаған. Литон Стречи Беддосты "соңғы елизаветалық" деп атап, оның ерекшелігін "адамдар мен нәрселерге қатысты ашып айтушылық көзқарастары немесе философиясы" емес, оның сөз өнеріндегі шеберлігі деп көрсетті. Филип Б. Андерсон "Өлімнің әзіл кітабынан" "Сибилланың жоқтауы" және "Құбылыш ұясынан ұшып кетеді" өлеңдерінің "Беддостың ең үздік туындылары" екенін айтты. Бұл өлеңдер формасының нәзіктігін, құштарлықпен ұсынылған қорқынышты, бейнелі тығыздық пен әсерлілікті, және кейде ерекше әзіл-қалжың күшін көрсетеді.
Critics have faulted Beddoes as a dramatist. According to Arthur Symons, "of really dramatic power he had nothing. He could neither conceive a coherent plot, nor develop a credible situation." His plots are convoluted, and such was his obsession with the questions posed by death that his characters lack individuation; they all struggle with the same ideas that vexed Beddoes. However, his poetry is "full of thought and richness of diction", in the words of John William Cousin, who praised Beddoes' short pieces such as "If thou wilt ease thine heart" (from Death's Jest Book, Act II) and "If there were dreams to sell" ("Dream Pedlary") as "masterpieces of intense feeling exquisitely expressed". Lytton Strachey referred to Beddoes as "the last Elizabethan", and said that he was distinguished not for his "illuminating views on men and things, or for a philosophy", but for the quality of his expression. Philip B. Anderson said the lyrics of Death's Jest Book, exemplified by "Sibylla's Dirge" and "The Swallow Leaves Her Nest", are "Beddoes' best work. These lyrics display a delicacy of form, a voluptuous horror, an imagistic compactness and suggestiveness, and, occasionally, a grotesque comic power that are absolutely unique."