Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Генри Мэттьюс, 1-ші виконт Ландафф (13 қаңтар 1826 – 3 сәуір 1913) – ағылшын заңгері және консервативті саясаткер. Ол 1885 жылғы сэр Чарльз Дилк ажырасу ісіндегі рөлімен және 1886 жылдан 1892 жылға дейінгі Ішкі істер хатшысы қызметімен есімдері сақталған.
English lawyer and Conservative politician
Henry Matthews, 1st Viscount Llandaff, (13 January 1826 – 3 April 1913) was an English lawyer and Conservative politician. He is best remembered for his role in the 1885 Sir Charles Dilke divorce trial and for his tenure as Home Secretary from 1886 to 1892.
Өмірбаян және білім
Ескі Херефордшир отбасының мүшесі Мэтьюс Цейлонда дүниеге келді, оның әкесі Генри Мэтьюс (1789–1828) Жоғарғы соттың судьясы болды. Оның әкесінің әкесі, Джон Мэтьюс, 19 ғасырдың басында парламентте Херефордширді өкілдік еткен. Оның анасы Эмма (1861 жылы қайтыс болды), Уильям Блоунттың қызы. Мэтьюс Париж университетінде білім алып, 1844 жылы тәмамдағаннан кейін Лондон университетінде оқуын жалғастырып, бакалавр (BA) және құқық бакалавры (LLB) дәрежелерін алды.
The member of an old Herefordshire family, Matthews was born in Ceylon, where his father, Henry Matthews (1789–1828), was a puisne judge of the Supreme Court. His grandfather John Matthews had represented Herefordshire in Parliament in the early years of the 19th century. His mother was Emma (d. 1861), daughter of William Blount. Matthews was educated at the University of Paris, graduating in 1844, before going on to study at the University of London, from which he graduated successively BA and LLB.
Заң мансабы
Мэтьюс 1850 жылы Линкольн мейрамханасында адвокаттыққа қабылданды және 1864 жылы граф Маршалдың хатшысы боларға дейін Оксфорд аймағында тәжірибе жинады. Ол бес жыл бойы осы қызметте болды. 1868 жылы патшаның кеңесшісі атанды. Адвокаттық практикасында Мэтьюс өзін жақсы қызметкер ретінде таныстырып, әсіресе куәгерлерді тексеруде шеберлігімен көзге түсті. Оның ең әйгілі жұмысы – 1885 жылы сенсация тудырған ажырасу ісінде сэр Чарльз Дилкеден сұрақ-жауап алуы. Бұл Дилке саяси мансабынан айырылып, Мэтьюстің мансабының бастауы болды.
Matthews was called to the Bar, Lincoln's Inn, in 1850 and practised on the Oxford circuit before becoming secretary to the Earl Marshal in 1864, a position he held for five years. He was made a Queen's Counsel in 1868. At the bar, Matthews made a good name for himself, being especially noted for examination of witnesses. Most famous was his 1885 cross examination of Sir Charles Dilke in a sensational divorce case, which essentially destroyed Dilke's political career and launched that of Matthews.
Саяси мансап
1868 жылы Мэтьюс Дунгарван округінен Парламент мүшесі болып сайланды. Ол өзін «Тәуелсіз либерал және консерватор» деп сипаттады. Ол католик болғандықтан, Ирландия шіркеуінің мемлекеттен бөлінуін қолдады және Ирландияны өз билігіне алу қозғалысына белгілі бір деңгейде көңіл бөлді, бірақ бұл оның 1874 жылғы жалпы сайлауда Ирландияны өз билігіне алуды жақтаушы үміткерге жеңілуіне кедергі болмады. Содан кейін ол саясаттағы көзқарасын қайта қарастырып, Ұлыбританияда консерватор ретінде саяси мансабын жаңартты. Бірақ Гладстонның Ирландияны өз билігіне алу туралы заң жобасы бойынша күрес кезінде оның бұрынғы ұстанымы оған қатаң одақтастардың күмән тудырды. Ол 1886 жылы парламентке консерватор мүше ретінде Бірмингемнің шығыс округінен қайта сайланды және бірден лорд Солсберидің екінші үкіметінде Ішкі істер министрі болып тағайындалды. Королева Виктория оның сер Чарльз Дилк ажырасу ісіндегі өнерінен кейін оны үкіметке енгізуді талап етті және оны мақұлдады. Ол сол кезде Тай кеңесіне де мүше болып сайланды. Мэтьюстің осы лауазымдағы қызметі саяси жетістіктерінен гөрі әкімшілік табыстарымен көзге түсті. Ол «өте тапқыр» деп есептелді, ал оның жат және «сәл шетелдік» манерасы Палатаға басшылық етуін қиындатты. 1887 жылы ол Палатада проституциямен айыпталған мисс Касс қате тұтқындалуы туралы нақты сұраққа бей-жай жауап берді, бұл мәселе бойынша үкіметтің жеңіліске ұшырауына себеп болды. Өзі өлім жазасына қарсы болғанына қарамастан, Мэтьюс Израиль Липскинің дарға асылуына рұқсат бергені үшін сынға ілікті. Ол 1888-1891 жылдардағы Уайтчепельдегі кісі өлтірулер кезінде Ішкі істер министрі болды, олардың кейбіреулері Джек-Жаратушыға жатқызылады. Мэтьюс 1892 жылы либералдар билікке оралғанға дейін Ішкі істер министрі қызметін атқаруын жалғастырды. 1895 жылы консерваторлар қайтадан билікке келгенде Виктория оның қайтадан лауазымға тағайындалуын қалады, бірақ консерваторлар партиясының ішіндегі қарсылыққа тап болды. Оның орнына ол Херефорд графтығындағы Херефорд виконты Лландаф титулын алды. Ол Вестминстер соборын салуға әкелген науқанмен тығыз байланысты болды.
In 1868 Matthews was elected Member of Parliament for Dungarvan. He described himself as an 'Independent Liberal and Conservative'. He was a Roman Catholic and supported the disestablishment of the Church of Ireland and was vaguely sympathetic to the Home Rule movement, but this could not prevent his defeat by a Home Rule candidate in the 1874 General Election. He then revised his views on politics and revived his political career as a Conservative in Britain, but in the circumstances of the struggle over Gladstone's Home Rule Bill, his previous position meant that he was distrusted by strong Unionists. He returned to Parliament as Conservative member for Birmingham East in 1886, and was immediately appointed as Home Secretary in Lord Salisbury's second government. Queen Victoria reportedly demanded his inclusion after his performance in the Sir Charles Dilke divorce trial, which she approved of. He was sworn of the Privy Council at the same time. Matthews' tenure of the office was notable more for its administrative success than for political achievement. He was thought 'too clever' and his aloof and 'somewhat foreign' manner made it difficult for him to command the House of Commons. In 1887, he gave a seemingly flippant response in the House to a genuine question about the mistaken arrest of Miss Cass, who was accused of prostitution, which resulted in the government's defeat on the issue. Despite his personal opposition to capital punishment Matthews was criticised for allowing Israel Lipski to hang. He was Home Secretary throughout the Whitechapel Murders of 1888 to 1891, some of which are attributed to Jack the Ripper. Matthews continued as Home Secretary until the Liberals returned to power in 1892. When the Conservatives took power again in 1895, Victoria was again keen for him to take office but opposition within the Conservative Party prevented it. Instead he was ennobled as Viscount Llandaff of Hereford in the County of Hereford. He was closely associated with the campaign which resulted in the building of Westminster Cathedral.
Жеке өмір
Мэтьюс бірнеше туыстарынан мұра алған, бұл оны қаржылық тәуелсіздікке ие етті. Шындығында, оның қайтыс болғаннан кейін мүлкі шамамен 260 мың фунт стерлингке бағаланды. Ол 1913 жылы 87 жасында Лондондағы үйінде отбасы құрмаған күйеусіз қайтыс болды және Бельмонт аббаттығының жанындағы Херефордширдегі Клехонгерде жерленді. Виконт титулы онымен бірге тоқтатылды.
Matthews inherited property from several relatives, which left him financially independent. Indeed, upon his death his estate was valued at almost £260,000. He died unmarried in 1913 at the age of 87 at his London home and was buried at Clehonger, Herefordshire, near Belmont Abbey. The viscountcy died with him.