Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапонияның Киото префектурасы, Нишикё ку ауданындағы құрылыс
Building in Nishikyo ku, Kyoto Prefecture, Japan
Кацура императорлық вилласы (桂離宮), немесе Кацура жеке сарайы – Жапонияның Киото қаласының батыс жақ сыртында орналасқан бау-бақшалары мен қосалқы ғимараттары бар императорлық резиденция. Кацурадағы Кацура өзенінің батыс жағасында орналасқан Вилла, Киотодағы негізгі Император сарайынан 8 км қашықтықта. Вилла мен бақтар Жапонияның маңызды мәдени мүлігі ретінде ұлттық деңгейде танылған. Вилланың аумағы дәстүрлі жапон бағдарламалау өнерінің көрнекті үлгісі саналады. Серуендеу бақтарындағы шай ішу үйлері және негізгі вилланың өзі әртүрлі жапырақтарды және маусымдық көріністерді барынша тамашалау үшін орналасқан. Сарай бастапқыда Хачидзё но Мия (八条宮) әулетінің әміршісіне тиесілі болған. Қазіргі уақытта осы жерді Императорлық үй шаруашылығы агенттігі басқарады. Императорлық вилланың өзі келушілерге ашық болмаса да, бақтарға қоғамдық экскурсиялар алдын ала жазылу арқылы ұйымдастырылады.
The Katsura Imperial Villa (桂離宮), or Katsura Detached Palace, is an Imperial residence with associated gardens and outbuildings in the western suburbs of Kyoto, Japan. Located on the western bank of the Katsura River in Katsura, Nishikyō ku, the Villa is 8km distant from the main Kyoto Imperial Palace. The villa and gardens are nationally recognized as an Important Cultural Property of Japan. The grounds of the villa are regarded as a notable exemplar of traditional Japanese gardening. Tea ceremony houses within the strolling gardens and the main villa itself are all sited to maximize appreciation of varied foliage and changing seasonal vistas. The palace originally belonged to the prince of the Hachijō no miya (八条宮) family. The Imperial Household Agency currently administers the site. Although the Imperial Villa itself is not open to visitors, public tours of the gardens are available by appointment.
Тарих
Киотоның Кацура ауданы виллалар үшін ұзақ жылдардан бері танымал болды, ал Хэйан дәуірінде Фудзивара но Мичинага мұнда вилла салдырған. Хэйан сарайының мүшелері бұл жерді айды тамашалауға өте қолайлы деп санады. Кацура императорлық вилласын құрған ханзада Хачидзё Тошихито (智仁; 1579–1629) 1579 жылдың 13 ақпанында дүниеге келді. Ол ханзада Санехитоның алтыншы ұлы және император Огимачиның ұрпағы еді. 1586 жылы Тошихитоны Тоётоми Хидэёси асырады, бірақ Хидэёсидің өз ұлы дүниеге келгеннен кейін 1589 жылы олардың жолдары айырылысты. Хидэёси Тошихитоға 3000 коку (15 000 бушель күріш) өнім беретін жерді сыйлап, императорлық әулеттен жаңа үйді құруға рұхсат берді, ол Хачидзё әулетінің бастауы болды. [1]
The Katsura district of Kyoto has long been favored for villas, and in the Heian period, Fujiwara no Michinaga had a villa there. The members of the Heian court found it an elegant location for viewing the Moon. Prince Hachijō Toshihito (智仁; 1579–1629), the founder of the Katsura Imperial Villa, was born on 13 February 1579. He was the sixth son of Prince Sanehito, and a descendant of Emperor Ogimachi. In 1586, Toshihito was adopted by Hideyoshi Toyotomi, but they separated in 1589 when Hideyoshi had his own son. He presented Toshihito with land that yielded 3000 koku (15,000 bushels of rice) and allowed him to establish a new house in the imperial line, which became the Hachijo family line. [1]
Кішкентай кезінен ханзада Тошихито «Гэндзи әңгімелері», «Өткен мен қазіргі өлеңдер» және По Чуидің шығармаларын жақсы білген. [2] Ол осы еңбектерді өте ұнатты және бос уақытында олардан үзінділер көшіріп алатын болған. «Гэндзи әңгімелерінен» алынған бір үзіндіде былай делінген:
From an early age, Prince Toshihito was very familiar with the Tales of Genji, the Poems of Past and Present, and the works of Po Chu i. [2] He was incredibly fond of these works, and was said to copy passages from the works for leisure. One such passage, from the Tales of Genji, had written:
Тошихито Кацура өзенінің оңтүстік жағалауында жер алғанда, «Гэндзи әңгімелері» романындағы орын, ол одан үзінділерді үлгі етіп вилла салуға кірісті. Алайда, оның байлығы мен ресурстары жеткіліксіз болғандықтан, алғаш салынған вилла «қарбыз егісіндегі шайханаға» ұқсас болды [4]. Бірақ Токугава Кадзуконың император Го Мизуноға үйленуіне Тошихито белсенді қатысқаннан кейін вилланың құрылысы қайта басталды. Ханзада Тошихитоның қоғамдық өміріндегі беделі арта келе, Кацура императорлық вилласына келушілер саны да көбейді. 1624 жылға қарай ол вилланы кеңейтуге көбірек қаражат жұмсады, бақта дөңестер жасалып, ортасында тоған қазылды. 1624 жылы Кацураға келген дін қызметкері бұл жердің «Жапониядағы ең әдемі көрініс» екенін жазған. 1631 жылға қарай вилла «сарай» деп аталды [5]. Ханзада Тошихито 1629 жылы қайтыс болды, оның ұлы Тошитата (сондай-ақ Норитата деп те аталды) он жаста болғанда. Бала болғандықтан, Тошитата бақты аз пайдаланды және вилланың нашарлауына жол берді. Алайда, ол әкесімен бірдей қызығушылық танытты және 1641 жылы виллаға барды. Кага лордының қызына үйленгеннен кейін оның табысы артты, ол императорлық вилланы жаңартуға кірісті. Әкесінің «Ескі Сёин» деп аталатын вилланың бөлігімен қатар Тошитата негізгі үйді, сондай-ақ бірнеше шайханаларды салдырды, олар «Орталық Сёин» деп аталатын бөліктің құрамына кірді [6]. Осы жөндеулерден кейін Кацура вилласының даңқы арта түсті. 1654 жылы Тошитата бұрынғы император Го Мизуноның көптеген ұлдарының бірі, принц Сачини асырады, ал бірнеше жылдан кейін Го Мизуно онымен кездесуге шешім қабылдады. Экс-императордың сапары үшін «Жаңа сарай», сондай-ақ «Императорлық сапар сарайы» [7] деп те аталатын сарай салынды. Ханзада Тошитата 1662 жылы қайтыс болды, ал оның мұрагері бірнеше жылдан кейін дүние салды. Осыдан кейін төртінші және бесінші буын ханзадалары жасөспірім шақта қайтыс болды, бұл Кацура императорлық вилласына қосымшалар жасауға мүмкіндік бермеді. Алайда, жетінші буын ханзадасы Якахито ханзадасы виллаға көптеген рет барып, оны жөндеп, оның көп бөлігін бастапқы түрінде сақтап қалды. Хачидзё но мия үйі өзінің атын Токиваи но мия (常磐井宮), Кёгоку но мия (京極宮) және ақырында Кацура но мия (桂宮) деп өзгертті, ал 1881 жылы бұл әулет тоқтап қалды. Императорлық үй шаруашылығы министрлігі 1883 жылы Кацура филиал сарайының бақылауын алды, ал Екінші дүниежүзілік соғыстан бері Императорлық үй агенттігі басқарып келеді.
When Toshihito obtained land along the south bank of the Katsura River, the location of the novel the Tales of Genji, he set out to construct a villa modeled on passages from it. However, because he lacked wealth and resources, the first constructed villa was similar to "a teahouse in the melon patch" [4]. However, after the marriage of Tokugawa Kazuko to Emperor Go Mizunoo, which Toshihito had been active in creating, construction of the villa began. As Prince Toshihito became a greater figure in public life, more guests came to visit the Katsura Imperial Villa. By 1624, he had devoted more of his resources to the expansion of the villa, and it was recorded that hills had been formed and a pond had been dug in the middle of the garden. A priest that visited Katsura in 1624 wrote that it had the "finest view in Japan". By 1631, the villa was called a "palace"[5]. Prince Toshihito died in 1629, when his son Toshitada (also called Noritada) was ten years old. Because he was only a child, Toshitada made little use of the garden, and the villa was allowed to deteriorate badly. However, he shared the same interests as his father, and visited the villa by 1641. After marrying the daughter of Lord Kaga, which greatly increased his income, he set out to renovate the imperial villa. With the section of the villa his father built known as the "Old Shoin", Toshitada constructed the main house, as well as several teahouses, and these became part of the section called the "Middle Shoin"[6]. After these renovations, the fame of the Katsura villa grew. In 1654, Toshitada adopted Prince Sachi, one of the ex Emperor Go Mizunoo’s many sons, and a few years afterwards, Go Mizunoo decided to visit. It is said that the New Palace, also called the "Imperial Visit Palace"[7], was built to accommodate the ex Emperor while he was visiting. Prince Toshitada died in 1662, and his heir died a few years later. After this, the fourth and fifth generation princes died in their teens, making additions to the Katsura Imperial Villa impossible. However, the seventh generation prince, Prince Yakahito, visited the villa numerous times and made repairs to it, leaving most of the layout in its original form. The Hachijō no miya house changed its name to Tokiwai no miya (常磐井宮), Kyōgoku no miya (京極宮), and finally Katsura no miya (桂宮), before the line died out in 1881. The Imperial Household Ministry took control of the Katsura Detached Palace in 1883, and since World War II, the Imperial Household Agency has been in control.
Дәстүрлі жапондық және буддалық идеялармен байланысы
Кацура императорлық вилласы жапондық дәстүрлі дизайнның мәніне тамаша мысал. Вилла ертедегі синтоизм ғибадатханаларында қолданылатын қағидаларды біріктіреді және оны Дзен буддизмінің эстетикасы мен философиясымен үйлестіреді. Виллада көптеген дәстүрлі жапондық идеялар орын алған. Кацураның дәстүрлі идеяларды пайдалануының бір мысалы – татами кілемдерімен жабылған көтерілген едендерді қолдануы. Татами – шамамен 3 футқа 6 фут болатын кілемдер, олар вилланың едендері ретінде ғана емес, сонымен қатар әрбір жеке бөлменің және үйдің жалпы көлемін анықтау үшін де қолданылады. Кацурада осы кілемдер бүгінгі күнде кең жайылған, дөңгелек тәрізді жоспарды құруға мүмкіндік береді. Татами кілемдері арқылы жасалған террасалар мен верандалар пейзажға көңіл танытуға және ішкі кеңістікті сыртқы ортамен байланыстыруға жағдай жасайды. Фусума – шоджидің бір түрі. Бұл үйдің ішкі бөлігінде қолданылатын ақ немесе боялған жылжымалы экранды бөліктер. Фусуманы жылжыту арқылы, тұрақты шоджимен бірге, тұрғын архитектура ішінде жаңа бөлмелер құруға болады. Мысалы, бір фусума қабырғасын жылжыту арқылы екі бөлмені бір үлкен бөлмеге және кішкентай сақтау бөлмесіне айналдыруға болады. Кацура императорлық вилласында фусума бөлмелерді өзгертуге және табиғи әлемге ашуға мүмкіндік береді, сыртқы палубалар ішкі кеңістіктің жалғасы болып, ландшафттың көрінісін жасайды. Мұның бір мысалы – Олд Шоинге жалғасқан айды қарау платформасы. Бұл сипаттамалардан өзге, Кацура императорлық вилласында декоративтік ниша (токонома), кіріктірілген жазу үстелі (цукэшоин) және шаршы бағаналар сияқты көптеген дәстүрлі жапондық идеялар қолданылған. Соңында, ғимараттардың ішкі жоспары материалдарға және кеңістіктік үйлесімділікке деген құрметті көрсету үшін жасалған, бұл ішкі қарапайымдық пен сананың тыныштығына жететін ойларға жетелеуге арналған.
The Katsura Imperial Villa is a good example of the essence of Japanese traditional design. The Villa combines principles usually used in early Shinto shrines and merges it with the esthetics and philosophy of Zen Buddhism. Villa incorporates many traditional Japanese ideas. One example of Katsura's use of traditional ideas is its use of raised floors with tatami mats covering them. Tatami are mats approximately 3 feet by 6 feet in length that are not only used as the floors of the villa, but are also used to define the dimensions of each individual room and the house as a whole. At Katsura, the mats are used to create the sprawling and pinwheel like plan that it has today. The terraces and porches created by the arrangement of the tatami mats provide opportunities to view the landscape and link interior spaces with the outside world. The fusuma is a subcategory of the shoji and it is the white or painted moving screen partition used on the interior of the house. By moving the fusuma, when in conjunction with a stationary shoji, the resident is able to create new rooms within the architecture. For instance by moving one fusuma wall, one could transform two rooms into one large room and a small storage closet. In the Katsura Imperial Villa, the fusuma allows the rooms to change and open up to the natural world with exterior decks becoming extensions of the interior and framing views of the landscape. An example of this type of transformation is the moon viewing platform connected to the Old Shoin. Besides these characteristics, there are many traditional Japanese ideas that are used in the Katsura Imperial Villa, like the decorative alcove (tokonoma), built in desk (tsukeshoin) and square posts. Finally, the interior of the buildings were planned so that the designers imparted their reverence for the materials and spatial harmony, which are intended to promote reflection that will achieve inward simplicity and tranquillity of the mind.
Ғимараттар мен бау-бақшалар
Ескі Шоин, Орта Шоин және Жаңа сарайдың әрқайсысы шоин стилінде, иримоя кокерабуки (柿葺) шатырларымен салынған. Ескі Шоинды ханзада Тошихито салған. Ол тоғыз, он және он бес татамидан тұратын бөлмелерден құралған және төбесі ағаш тіреулермен бекітілген. Оңтүстік жағында сукия стилінің элементтерін көрсететін верандасы бар бөлме орналасқан. Айды тамашалау үшін арнайы жасалған бамбук платформа верандадан тысқары созылған. [8] Ескі Шоин, көбінесе, көптеген адамдарды бейресми жиындарда қабылдау үшін салынған. Ескі Шоинмен салыстырғанда, Орта Шоин көбірек қаттылық танытады. Ол L пішіндес құрылымдалған, бір жағында токонома, ал оң жағында чигадана (декоративтік сөрелердің тізбегі) орналасқан. Токонома мен чигадананың қабырғалары пейзаждардың сиямен салынған суреттерімен, сондай-ақ Бамбук тоғайының жеті данасымен безендірілген. [9] Орта Шоин ханзаданың тұратын жері ретінде салынған, мұны ванна мен дәретхананың болуы дәлелдейді. Орта Шоинның екі жағында веранда орналасқан, ол баққа қараған. Жаңа сарайда үлкен, екі еңкейген шатыр және ағаш жақтаулармен қоршалған веранда бар. Жаңа сарайдың дизайны Ескі және Орта Шоинге қарағанда құрылымдырақ, ол сегіз татамилық бөлме, алты татамилық бөлме және L пішіндес орналасқан үш татамилық аймақтан тұрады. Төбесінде ою-өрнектелген қабырғалы төбе және үлкен терезесі бар алкове бар. Әсіресе, кіреберіске қарама-қарсы бұрышта орналасқан Кацура сөрелері ерекше назар аударады. Жаңа сарайдағы басқа бөлмелер: императордың жатын бөлмесі, жұбайының киім бөлмесі, аспаздық, киім шкафы, ванна, дәретхана және жуынатын бөлме. [10]
The Old Shoin, Middle Shoin and New Palace are each in the shoin style, with irimoya kokerabuki (柿葺) roofs. The Old Shoin was constructed by Prince Toshihito. It is composed of rooms with nine, ten, and fifteen tatami, and has ceilings supported by wooden slats. On the southern side, there is a room with a veranda attached, which shows elements of the sukiya style. A bamboo platform, created for moon viewing, extends beyond the veranda. [8] The Old Shoin was most likely built to accommodate a large number of people at informal gatherings. Compared to the Old Shoin, The Middle Shoin appears stiff. It is arranged in an L shape, and at one end there is a tokonoma, and to its right there is a chigaidana (a staggered group of ornamental shelves). The walls of the tokonoma and chigaidana are decorated with ink paintings of landscapes, as well as the Seven Sages of the Bamboo Grove. [9] The Middle Shoin is said to have been built as the prince’s living quarters, which is evidenced by a bath and toilet. A veranda ran along two sides of the Middle Shoin and faced the garden. The New Palace features a large hipped and gabled roof, as well as a veranda enclosed by wooden shutters. The design of the New Palace is more structured than the Old and Middle Shoin, and is composed of an eight mat room, a six mat room, and a three mat area that are arranged into an L shape. There is a coffered ceiling, and an alcove containing a large window. The Katsura Shelves are especially noteworthy, and are located in the corner opposite of the entrance. Other rooms in the New Palace are the imperial bedchamber, the consort’s dressing room, a pantry, a wardrobe, a bath, a toilet, and a washroom. [10]
Бақта бастапқыда бес шайхана болған. [1] Қазіргі уақытта тек төрті ғана сақталған болса да, павильондар жапондық шай рәсімінің өнерін жүзеге асыру үшін салынған. Шағын құрылыстар шай рәсімінің мәнін білдіретін қасиеттерді, яғни үйлесімділік, тыныштық және құрметті қамтиды. [2] Сонымен қатар, шай рәсімдері рухани және табиғи әлемді біріктіруге тырысқан, сондықтан шайханалар бақтың атмосферасын жалғастыра отырып, бүршікпен жабылған ағаш тіректер сияқты табиғи элементтерді пайдаланған. [3]
Within the garden, there were originally five teahouses. [1] Although currently there are only four standing, the pavilions were implemented for practicing the Japanese art of the tea ceremony. The small structures were built to incorporate qualities that are at the essence of the tea ritual, such as harmony, silence, and reverence. [2] Additionally, the tea rituals tried to incorporate the spiritual and natural world, therefore, the teahouses used natural elements such as wooden supports with bark, continuing the atmosphere of the garden. [3]
Геппа ро, "Ай толқыны мұнарасы" деп те аталады, тоғанға көрініс ашады. Оның ауданы 15x24 фут болса да, ашық төбесі мен шатыр құрылысының есебінен кеңістіктік әсерімен танымал. Шатыры төрт бұрыштан көтерілетін төрт көлбеу арқалықпен, бұрыштағы бағанаға тірелген иілген патша арқалықпен бекітілген. Бұл шатырдың арқалықтары мен қиғаштарын көрсететін әсем безендірілген астыңғы жағын құрады, бұл ерекше кеңістіктік әсер тудырады. [4]
The Geppa rō, also known as the "Moon wave Tower," has a view overlooking the pond. Although it is only fifteen by twenty four feet in area, it is known for its spatial effect due to its exposed ceiling and roof structure. The roof is supported by four slanting beams that rise from the corners of the building with a ridge pole that is further supported by a curving king pole resting on a tie beam. This creates a unique spatial effect as the roof has a decorated underside that exposes the beams and rafters. [4]
Геппа ро тоғанының арғы жағында Шокин теи, "Шағала латын павильоны" деп те аталады. Павильондар бір-бірінен өзгеше: Геппа ро белсенді және тоғанға қарайтын биік жерде орналасқан, ал Шокин теи аз белсенді және су деңгейінен көп биік емес. Шокин теи орналасқан жер бастапқыда келушілер тоғанды көретін алғашқы нүкте болған. Алайда, жерді кеңейту (оңтүстік-батысқа қарай) және негізгі үйді қайта құру сияқты жерді дамыту арқылы, бүкіл аумақ көрініс бағына емес, саяхат бағына айналды. Ол үй ішінде ғана емес, кеңістік арқылы жүруді көздейді. Сәйхананың ең көрнекті және ерекше ерекшелігі - еденсіз лоджия. Ол шай рәсімдері үшін ортада ашық асханасы бар тоғанға қарайды. Бұл шай ішетіндерге емес, үйдің артқы жағында болуы ерекше жағдай. Сонымен қатар, лоджияның ұзартылған төбелерін табиғи күйінде қалған үш ескі дуға тіреулер ұстап тұр. Сабанмен жабылған шатыры бар павильонның қарапайымдылығы рустикалық киоскі еске түсіреді. Ішкі кеңістіктің ерекшелігі - токонома мен Бірінші және Екінші бөлмелер арасындағы жылжымалы есіктердің қабырғаларындағы көк және ақ түсті шаршы үлгісі бар ауыр қағаздар. [5]
Across the pond from the Geppa rō is the Shōkin tei, also known as the "Pine Lute Pavilion." The pavilions contrast one another, as the Geppa rō is active and situated on higher ground looking down onto the pond whereas the Shōkin tei is less active and elevated not far above the water level. The site in which the Shōkin tei is located was initially the first point in which the visitors could view the pond. But through the development of the land, such as extending the pond to the southwest and reconstruction of the main house, the entire site developed into a tour garden rather than a view garden. It intends for one to walk through the space rather than just view it from the interior of a house. The most prominent and unusual aspect of the teahouse is the unfloored loggia. It is facing the pond with an open pantry in the center for tea ceremonies. This was very unusual to have in view of the tea drinkers and not in the back of the house. Additionally, three oak logs in their natural states support the extended eaves of the loggia. With the thatched roof, the roughness of the pavilion resembles a rustic kiosk. A prominent feature in the interior is the heavy papering with a blue and white checkered pattern on walls of the tokonoma and sliding doors between the First and Second rooms. [5]
Шокин теиден шығып, "тау жолымен" Шока теиге жетесіз, ол шамамен "Гүл бағалайтын павильон" дегенді білдіреді, өйткені оны вишня ағаштары қоршап тұрады. Бұл бақтың ең биік жерінде орналасқан шағын шайхана. Ағаштар арқылы үйдің ең жақсы көрінісі осы жерден ашылады. Бағаналар бүршікпен жабылған, ал еден жоспары тек төрт татамидан тұрады. Тау үйінің атмосферасын күшейту үшін павильонның алдыңғы жағына қара көк және ақ матадан жасалған жолақтар ілінген. Шока теиден жол екіге бөлінеді: оң жақ негізгі үйдің алдыңғы көгалдығына, сол жақ кішкентай ата-бабалар ғибадатханасы Онрин доға апарады. Бұл ғибадатханадан кейін Шойкенге апаратын ашық жер бар. [6] Оны "Күлкілі ойлар павильоны" деп те атайды. Кіреберіс бөлмесінің жоғарғы қабырғасында ерекше алты дөңгелек терезелер тізбегі орналасқан, бұл жақындап келе жатқан адамға ғимарат оған күліп тұрғандай сезім тудырады. Бұл павильон басқаларынан сыртқы түрімен емес, бөлмелердің орналасуымен ерекшеленеді. Тар дәретханадан бастап, кең бөлмелерге, содан кейін ас үйге және қызметшілер бөлмелеріне өтетін павильон дербес үй сияқты жұмыс істейді. Сыртқы жерлерге қараған шөін терезесі бар шағын бөлме, көрерменді бақ емес, нақты әлеммен психологиялық байланысқа түсіреді. [7]
Leaving the Shōkin tei, one follows up a "mountain path" to the Shōka tei, which roughly means "Flower Appreciation Pavilion," as cherry trees surround it. It is a small teahouse that is situated at the highest point in the garden. It has the clearest view of the main house through the trees. The posts are barked logs, as the floor plan is made of only four tatami mats in a U shaped pattern. Emphasizing the atmosphere of a mountain house, strips of dark blue and white cloth are hung on the front of the pavilion. As the path away from the Shōka tei splits, the right leads to the front lawn of the main house, while the left leads to the Onrin dō, a small ancestral shrine. Following this shrine, there is an open area leading to the Shōiken. [6] It is also referred to as the "Laughing Thoughts Pavilion." The upper wall of the entry room has uncharacteristic row of six round windows, giving the approaching visitor a feeling that the building is laughing at them. This particular pavilion is different from the others not in appearance but in the arrangement of rooms. From a processing of a narrow toilet to wider rooms to the kitchen and servant quarters, the pavilion appears to operate as an independent house. A small room with a shoin window overlooks the farmlands outside the grounds, connecting the viewer psychologically with the real world rather than the garden. [7]
Жапониядан тыс ықпал
Ғимараттар, ал Кацура бақтары одан да аз дәрежеде, 1934 жылы неміс сәулетшісі Бруно Тауттың жарық көрген кітабы арқылы 20 ғасырда көптеген танымал модернист сәулетшілер үшін бағыт-бағдар нүктесіне айналды. Таут 1934 жылдың 3 мамырында Цуруга портына Жапонияға келді. Елде болған екінші күнінің өзінде ол Жапонияның Халықаралық сәулет қоғамының мүшелерімен бірге Кацура вилласын аралады. Қонақтарының қуанышына орай, Таут вилланы жапондық модернизмнің теңдесі жоқ үлгісі деп мәлімдеді. "Ниппон" және кейіннен "Жапон мәдениетіне жеке көзқарастар" атты жарияланымдарында Таут Кацура вилласының архитектураға ерекше жапондық көзқарас символы ретінде танылуына үлкен үлес қосты. 1953 жылы келген Ле Корбюзье және одан кейін Уолтер Гропиус та Кацурадағы ғимараттардың минималды және тікбұрышты дизайнынан шабыттанды. Содан кейін Кацура 1950-1960 жылдары Филип Кокс, Питер Мюллер және Невилл Грузман сияқты Австралиядан келген сәулетшілердің екінші толқыны үшін кеңінен танылды. Кацура вилласы ирланд сәулетшісі Ронни Таллонның ұзаққа созылған ықпалы ретінде еске алынды, ол виллаға жасаған көптеген сапарларын "ем іздеу үшін Лурдеске бару сияқты" деп сипаттады. Таллонның Кацура ғимараттарының ықпалына құрмет көрсетуі – Дундалк қаласындағы PJ Carroll Tobacco темекі фабрикасы. Калифорния штатының Вудсайд қаласындағы Ларри Эллисонның үйі – Кацура вилласының толық көшірмесі, ол жиырма үш акр жерді алып жатыр.
The buildings, and to a much lesser extent the gardens of Katsura, became a reference point for a number of well known modernist architects in the 20th century through a book published in 1934 by German architect Bruno Taut. Taut arrived in Japan at Tsuruga port on 3 May 1934. On only his second day in the country he was taken to visit the Katsura villa by members of Japan’s International Architectural Society. To the delight of his hosts Taut promptly declared the villa an unparalleled Japanese modernist archetype. In his subsequent publication of ‘Nippon’ and later ‘Personal views on Japanese Culture’ Taut did much to spread the view of the Katsura villa as a symbol of a uniquely Japanese approach to architecture. Le Corbusier and later Walter Gropius, who visited in 1953, also found inspiration in the minimal and orthogonal design of the buildings at Katsura. Subsequently, Katsura become well known to a second wave of architects from Australia such as Philip Cox, Peter Muller and Neville Gruzman who visited in the late 1950s and 1960s. The Katsura villa was also cited as lasting influence of Irish architect Ronnie Tallon who described his many visits to the villa as "like going to Lourdes for a cure". Tallon’s architectural homage to the influence of the Katsura buildings; the PJ Carroll Tobacco cigarette factory in Dundalk. The home of Larry Ellison in Woodside, California is a replica of the entire Katsura villa, covering twenty three acres.