Америка шебіндегі қайсар әйел: Ларсена Пеннингтон Пайдж өмірі
Larcena Pennington Page
Ларсена Пеннингтон Пейдж (1837-1913) – американдық шекараны мекендеген ерлік әйел. Апачилердің қолына түсіп, қасірет көрген, бірақ 16 күн бойы жүріп құтқарылған. Тарихы, өмірі туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық пионер (1837–1913)
American pioneer (1837–1913)
Ларсена Пеннингтон Пейдж (10 қаңтар 1837 – 31 наурыз 1913), туған аты Ларсена Энн Пеннингтон, қазіргі Аризона штатында 23 жастағы үйленген әйел ретінде апачилердің қолына түсіп, құтылуымен танымал американдық пионер. Ол өлді деп есептелді және тұра алмай, келесі он алты күн бойы қауіпсіз жерге жете алу үшін илеумен жүрді. Қолға түскеннен кейін Ларсена апачилермен байланысты бірнеше оқиғаға тікелей де тікелей емес қатысты. Оның өмірінде отбасының көптеген мүшелері тума тайпалардың шабуылынан немесе шекарадағы жұқпалы аурулардан қайтыс болды.
Larcena Pennington Page (January 10, 1837 – March 31, 1913), born Larcena Ann Pennington, was an American pioneer known for surviving a kidnapping by Apache as a young married woman of 23 years old in present day Arizona. Left for dead and unable to stand, she crawled over the next sixteen days to reach safety. After her kidnapping, Larcena was indirectly involved in several other incidents with Apache. Much of her family died during her life as a result of native attacks or from infectious disease on the frontier.
Ерте өмір
Теннесси штатының Нэшвилл қаласында туған Ларсена Энн Пеннингтон Элиас пен Джулия Энн Пеннингтонның қызы болды. Ол 12 баланың бірі, жеті әпкесі және төрт інісі болған. Оның әкесі Элиас, американдық революциялық соғыс кезінде Вэлли-Форджда генерал Джордж Вашингтонның әскерінде қызмет еткен Илья Пеннингтонның ұлы еді. Оның анасы Джулия Энн Пеннингтон күйеуі жоқ кезде он екінші баласын дүниеге келтіргеннен кейін бір жыл ішінде қайтыс болды. Осыдан кейін әкесі қалған Пеннингтондарды Техас штатының Кичи деген жеріне жақын аймаққа көшірді.
Born Larcena Ann Pennington, in Nashville, Tennessee, she was the daughter of Elias and Julia Ann Pennington. One of 12 children, she had seven sisters and four brothers. Her father, Elias, was the son of Elijah Pennington, a soldier who served under General George Washington at Valley Forge during the American Revolutionary War. Her mother Julia Ann Pennington died within a year after the birth of her twelfth child while her husband was away. After that, the father took the surviving Penningtons to an area near Keechi, Texas.
Техас қаласынан
1857 жылы Пеннингтон отбасы экономикалық өркендеу үмітімен батысқа сапар шекті, бастапқыда Калифорнияда қоныстану ниетімен. Кейчиден олар үш вагонды, өгіздер мен есектер жеккен ірі қара малмен батысқа бет алды. Вагон тізбегі Пекос өзенін кесіп өтті, онда бірнеше сиыр суға батып кетті, содан кейін Пасо-дель-Нортеге дейін жол жүрді. Одан олар Рио-Гранде өзенінің бойымен солтүстікке қарай Месиллаға жетіп, кейін батысқа қарай Тусонға қадам басты. Олар күмәнді шабуылдарға ұшыраған апачилердің бекіністері бар бірнеше каньондардан өтті, соның ішінде Doubtful Canyon, Apache Pass және Cooke's Canyon. (1861 жылы Кукс каньоны шайқасында вагон тізбегі сонда шабуылға ұшырады.) Олар Сан-Симон, Сулфур Спрингс, Сан-Педро және Драгун Спрингс арқылы батысқа қарай жол тартты. 1857 жылдың маусым айында Пеннингтондар Форт Бьюкененнің жанындағы Соноита сайында уақытша тоқтады, себебі олардың малдары шаршап немесе апачилар ұрлап кеткен еді, ал Ларсена безгекпен ауырған. Ерлер фортты сенамен жабдықтау үшін үкіметтен келісімшарт алды, ал әйелдер солдаттардың киімдерін тігіп, ақы алды. Келісімшартты орындағаннан кейін Пеннингтондар Санта-Крус өзені бойындағы Калабасасқа батысқа қарай көшті. 1859 жылдың қыркүйегінен бұрын олар Мексика-Америка соғысындағы АҚШ жеңісінен кейін жер аударылған губернатор Мануэль Мария Гандараның бұрынғы резиденциясына көшіп барды. Апачилер найза мен садақпен қаруланған. Төртеуі жас жігіттер еді, ал бесіншісі үлкенірек болды және аздап испан тілінде сөйлей білді. Үлкен апачи Мерседеске Пейджді өзі өлтіргенін айтты, ал Ларсена қыздың айтқанын естіген соң айқайлады. Апачилердің бірі Ларсенаға найзасын бағыттап, тоқтамаса өлтіретінін қорқытты. "Таба алатынын" ұрлап, Пейджтердің азық-түлік қаптарын кесіп-жарғаннан кейін, апачилер екі әйелді солтүстік-шығысқа алып кетті, олар Санта-Рита тауларының етегімен Сан-Педро өзені бойындағы бекіністерінің біріне қарай жүрді. 1867 жылы Ларсенаның әпкесі безгекке шалдығып қайтыс болды, ал 1868 жылы оның інісі Джим Пеннингтон апачилерге қарсы шабуыл кезінде қаза тапты. 1869 жылдың маусым айында оның әкесі мен тағы бір інісі фермада жұмыс істеп жатқанда апачилар өлтірді. Пеннингтон отбасының қалған мүшелері Тусонға кетіп, кейін Калифорнияға көшуді шешті. Тусоннан шамамен 32 шақырымдай жерде Ларсенаның қарындасы Эллен пневмонияға шалдығып, ауырғанда олар қайта оралуға мәжбүр болды. Эллен медициналық көмек алғанмен, қайтыс болды. Ларсена мен оның інісі ғана отбасының соңғы мүшелері болып қалды. Джек Техасқа көшіп кетті, ал Ларсена Тусонда қалуды шешті. Ларсена барлық қиындықтарына қарамастан Аризонаны тастап кетпеді. Ларсена христиан дініне келді және Тусон қауымдық шіркеуінің алғашқы мүшелерінің бірі болды. Ол сондай-ақ Аризона тарихи қоғамының президенті болып тағайындалды. Ларсена өмірінің соңына дейін тыныш өмір сүрді.
In 1857, in hopes of economic prosperity, the Pennington family traveled west, originally with the intention of settling in California. From Keechi they headed west with three wagons pulled by oxen and mules, and a herd of cattle. The wagon train forded the Pecos River, where several of the cows drowned; it continued to Paso del Norte. From there they followed the Rio Grande north to Mesilla and then moved west toward Tucson. They passed through several canyons where Apache were known to spring surprise attacks, including Doubtful Canyon, Apache Pass, and Cooke's Canyon. (A wagon train was later attacked there in the Battle of Cookes Canyon in 1861.) They passed through the San Simon Valley, Sulphur Springs Valley, the San Pedro and Dragoon Springs on their way west. In June 1857, the Penningtons temporarily stopped at Sonoita Creek, next to Fort Buchanan, because their animals were either exhausted, or had been stolen by Apache, and Larcena had contracted malaria. The men obtained a contract from the government to supply the fort with hay and the women sewed soldiers' uniforms for pay. When they completed the contract, the Penningtons moved west to Calabasas, along the Santa Cruz River. Before September 1859 they moved into the former residence of Governor Manuel Maria Gandara, who was displaced after the United States victory in the Mexican–American War. The Apache were armed with lances and bows. Four were young men but the fifth was older and spoke a little Spanish. The older Apache told Mercedes that he had killed Page; and Larcena screamed after the girl told her. One of the Apache put his lance to Larcena and threatened to kill her if she didn't stop. After stealing "whatever they could" and cutting open the Pages' sacks of food, the Apache took the two women northeast, who walked roughly along the base of the Santa Rita Mountains, toward one of their strongholds along the San Pedro River. In 1867 Larcena's sister died of malaria and in 1868 her brother, Jim Pennington, was killed during attacks against the Apache. In June 1869, her father and another brother were both murdered while working at a farm by Apaches. The remaining members of the Pennington family left for Tucson and then decided to move to California. About 20 mile (32 km) outside Tucson, they had to return when Larcena's sister Ellen became gravely ill with pneumonia. Despite seeking medical help, Ellen died. Larcena and her brother were the only two remaining family members. Jack moved to Texas and Larcena decided to remain in Tucson. Larcena refused to leave Arizona, despite all the hardships she went through there. Larcena became a Christian and was one of the first members of the Congregational Church in Tucson. She was also named president of the Arizona Historical Society. Larcena lived a relatively quiet life from then until her death.
Мұра
Тюсон қаласының орталығындағы Пеннингтон көшесі Ларсена Пеннингтон және оның отбасының құрметіне аталған. Скотт даңғылы оның екінші күйеуі Уильям Ф. Скотттың есімімен аталады. 2000-жылдардың басында Аризона штатының Сахуарита қаласының оңтүстік-шығысында "Стоун Хаус" атты тұрғын үй кешені салынды. Ол Санта-Крус өзені жағасындағы Пеннингтон отбасының тас үйінің құрметіне аталған.
Pennington Street in downtown Tucson is named after Larcena Pennington and her family. Scott Avenue is named for her second husband William F. Scott. In the early 2000s, a residential community named Stone House was built southeast of Sahuarita, Arizona. It was named after the Penningtons' stone house along the Santa Cruz River.