Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Боу Крик, АҚШ-тың Пенсильвания штатындағы Дофин округінде орналасқан.
Bow Creek, in Dauphin County, Pennsylvania, in the United States
Боу Крик – 4 км (2.25 миль) ұзындығындағы Лия өзенінің құятын толысу-таятын уақыты бар сағасы және Боу Бэк Риверс жүйесінің бөлігі. Боу Локс-тен төменгі ағысында бұл канал Лондоның шығысындағы Ньюэм және Тауэр Хамлетс аудандарының шекарасын құрайды.
Bow Creek is a 2.25 mile (4 km) long tidal estuary of the English River Lea and is part of the Bow Back Rivers. Below Bow Locks the creek forms the boundary between the London Boroughs of Newham and Tower Hamlets, in East London.
Тарих
Лия өзені Бедфордширдегі Лутон қаласында басталып, шығысқа қарай ағып, содан кейін оңтүстікке қарай Лемут қаласында Темза өзеніне жетеді. Соңғы 4 км Боу Крик деп аталады және бұрынғы Бромли Марш деп аталатын, бірақ қазір газ өндірісі және сауда орындары орналасқан төмен жатқан айманда иректеп ағады. Өзен елдегі ең көне кеме жүзететін су жолдарының бірі, бірақ өзеннің су деңгейі төмен болған кезде кеме жүруге жеткілікті тереңдік болмайды. Өзенді кеме жүру үшін пайдалану туралы жазбалар 1190 жылға дейін барады, және ол Ұлыбританиядағы парламент актісімен жақсартылған алғашқы өзен болды – Ли өзенінің кеме жүруі туралы заң, 1425 жыл (3 Hen. 6. c. 5). Ли өзенінің кеме жүруі туралы 1571 жылғы заң (13 Eliz. 1. c. 18) Лорд-мэрге өзенге кесіп-қуысу және жақсарту жұмыстарын жүргізуге, сондай-ақ оның екі жағында сүйрейтін жолдар салуға рұқсат берді. Бұл жұмыстарға Олд Форд пен Боу Локс арасындағы жаңа кесік кірді, ол Боу өзені деп аталады және Боу Крик сияқты, оны пайдаланушылардан жол ақысы алынбайды. 1665 жылғы үлкен оба кезінде өзендегі баржашылар Лондон халқына азық-түлікпен қамтамасыз етуді жалғастырды және олардың қабылдаған тәуекелдерін ескере отырып, Темзаның жарық кемесінен көмек сұрамай Темзада жүзуге рұқсат алды. Өзеннің кеме жүру үшін маңыздылығын ескере отырып, инженер Джон Смитоннан 1765 жылы оны зерттеп, жақсарту жолдарын ұсынуын сұрады. Ол 1766 жылы флеш-бұғаларды заманауи фунт-бұғалармен ауыстыруды және Боу Крик үшін Боу тасқын қақпаларынан Темзаға дейін Лаймхаусқа жаңа кесік жасауды ұсынатын есеп дайындады. Лаймхауздан кіру батысқа қарай сәл ғана болса да, Лондонға қарай бағытталған кемелер үшін Иттер аралын айналып өтудің ұзақ жолынан аулақ болды. Кесік 1770 жылдың 2 шілдесінде ашылуы тиіс еді, бірақ қабырғаның құлауы оқиғаны қыркүйекке дейін кешіктірді, ал желтоқсанда оған көпір құлады. Кемелер жаңа кесікке ауыса бастады, ол баржалардың бір-бірінен өтуіне мүмкіндік бермейтін, сондықтан оны кеңейту бағдарламасы жүргізілді, ол 1777 жылдың қыркүйегінде аяқталды. Қазір канал Лаймхаус бассейніне аяқталады. Жаңа кеме жүруге, қазір Ли кеме жүруі деп аталатын, Боудағы тасқын қақпалары арқылы кіруге болады. Бұл жерде кем дегенде 1307 жылдан бері қақпалар болған, өйткені Англияның Эдуард I тұсында Генри де Бедик осы құрылысты тұрғызған. 1573 жылы қақпаларды тасқын диірменнің иелері қайта салды, бірақ Лондон қаласы жоспарларды тексеру үшін геодезист және жұмысты қадағалау үшін комитет тағайындады. 1588 жылғы құжаттарда бұл қақпалар өзінен жоғарыдағы өзен деңгейіне жеткен кезде автоматты түрде ашылатыны айтылған. 1721 жылы тағы бір қайта құру болды, оны да тасқын диірмендерінің иелері жүргізді, ал Лондон қаласы жұмысты қадағалау үшін геодезист тағайындады. 1766 жылы Смитон қақпаларды кәдімгі фунт-бұғамен ауыстыруды ұсынды, бірақ бұл орындалмады. Алайда 1852 жылы қақпалар да өз орнында қалды, бірақ бұға салынды. 1900 жылы бұға қайта құрылып, қысқартылды, ал 1931 жылы оның жанында екінші бұға салынды. 2000 жылы Ли кеме жүруінің су басуын болдырмау үшін су басқыштары мен қабырғалар қосылды. Өзеннен Боу Бэк өзендеріне қолжетімділік 1930 жылдары су жолдарын жақсарту және жұмыспен қамту үшін жүргізілген жаңартудың бөлігі ретінде өзгертілді. Прескотт каналы тасқын диірмендерін айналып өту үшін салынды және өзеннен Үш диірмен қабырғасы өзеніне және Су құбыры өзеніне кіруге мүмкіндік берді. Жаңа арнаның аузындағы бұға және шлюз құрылысы 1960 жылдары пайдаланылмай қалды және кейіннен алынып тасталды, бірақ 2012 жылғы жазғы Олимпиада ойындарына арналған су жолдарын жаңарту аясында 350 тонналық баржаларды ұстауға қабілетті жаңа құрылым салынды, бұл өзен мен Боу Бэк өзендері арасындағы кеме жүруге болатын байланысты қайта құрды. Крик Абби Крик және Чаннелси өзеніне қолжетімділік берді, ол Хакни батпақтарының жанында Леа өзенінің ескі ағысына қосылды. Осыдан бері осы су жолының көп бөлігі құбырлармен жабылды. Су да өзенге Үш диірмендегі тасқын диірмендерінің шлюздары арқылы кірді. Кемелер Лимут қаласының оңтүстік жағында Орчард Хаус сарайында салынды және олар Ли өзенінің бойымен солтүстікке немесе Темза өзеніне қарай жүзуге болатын сағаға жіберілді. 1810 жылы қазіргі A13 көпірінің оңтүстігінде өзенді қамтитын темір көпір салынды. Бұл тіректер жаяу жүргіншілерге арналған "Юбилей көпірі" үшін қайта пайдаланылды.
The River Lea rises in the town of Luton in Bedfordshire, and flows to the east and then the south to reach the River Thames at Leamouth. The final 2.25 mile (4 km) are known as Bow Creek, and follow a meandering route across a low lying area formerly called Bromley Marsh, but now occupied by gas works and trading estates. The river is one of the oldest navigations in the country, but the creek is tidal, providing insufficient depth for navigation at low tide. Use of the river for navigation is recorded in documents dating from 1190 and it became the first river in Britain where improvements were authorised by an act of Parliament, the River Lee Navigation Act 1425 (3 Hen. 6. c. 5). The River Lee Navigation Act 1571 (13 Eliz. 1. c. 18) allowed the Lord Mayor to make cuts and improvements to the river and to construct towing paths on both sides of it. This work is thought to have included a new cut between Old Ford and Bow Locks, which is known as Bow River and, like Bow Creek, is not subject to tolls for those using it. During the great plague of 1665, bargemen on the river continued to supply food to the population of London and were granted permission to navigate the Thames without having to ask a Thames Lighterman for assistance, in recognition of the risks they had taken. Because of the importance of the river for navigation, the engineer John Smeaton was asked to survey it and to suggest how it could be improved in 1765. He produced a report in 1766, which recommended replacing the flash locks with more modern pound locks, and more significantly for Bow Creek, making a new cut from Bow tidal gates to the Thames at Limehouse. Although only a little further to the west, access at Limehouse avoided the long loop around the Isle of Dogs for traffic heading towards London. The cut was to be opened on 2 July 1770, but failure of a side wall delayed the event until September and a bridge collapsed into it in December. Traffic began to switch to the new cut, which was too narrow to allow barges to pass one another, and so a programme of widening it, which was completed in September 1777, was carried out. The channel now ends in Limehouse Basin. Access to the new navigation, now known as the Lee Navigation, was still by tidal gates at Bow. There had been gates at the site since at least 1307, as a structure was erected by Henry de Bedyk during the reign of Edward I of England. The gates were rebuilt in 1573 by the owners of the tide mill, but the City of London appointed a surveyor to inspect the plans and a committee to oversee the work. Documents from 1588 suggest that the gates opened automatically when the incoming tide reached a level with the river above them. Another rebuilding took place in 1721, again by the tide mill owners, and with the City of London appointing a surveyor to oversee the work. Smeaton, in 1766, suggested that the gates should be replaced by a conventional pound lock, but this was not carried out. However, in 1852 a lock was constructed, although the gates also remained in place. The lock was rebuilt and shortened in 1900, and a second lock constructed beside it in 1931. Higher floodgates and walls were added in 2000 to prevent the inundation of the Lee Navigation when the level of the tide in the creek exceeded the level in the navigation. Access from the creek to Bow Back Rivers was altered in the 1930s as part of an upgrade carried out to improve the waterways and to provide employment. The Prescott Channel was constructed to bypass the tide mills, and gave access from the creek to the Three Mills Wall River and the Waterworks River. The lock and sluice structure at the mouth of the new channel became disused in the 1960s and was subsequently removed, but a new structure capable of handling 350 tonne barges has been built as part of the upgrade to the waterways for the 2012 Summer Olympics, recreating a navigable connection between the creek and the Bow Back Rivers. The creek gave access to Abbey Creek and the Channelsea River, which connected to the old course of the River Lea near Hackney Marshes. Most of this waterway has since been culverted. Water also entered the creek through the sluices of the tide mills at Three Mills. Ships were built at the Orchard House Yard, in the southern reaches at Leamouth, and launched in the creek where they could travel north along the River Lee Navigation or south to the River Thames. In 1810, an iron bridge was built spanning the creek – just south of the modern A13 bridge. The abutments have been reused for the pedestrian Jubilee Bridge.