Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бояу түрі
Type of paint
Гуашь (/ɡ//u/'/A://ʃ//, /ɡ//w//A://ʃ/; ɡwaʃ), денелі бояу немесе жарық өткізбейтін акварель – табиғи пигмент, су, байланыстырғыш зат (әдетте арабика немесе декстрин), және кейде қосымша инерт материалдан тұратын су негізді бояу. Гуашь жарық өткізбейтіндей етіп жасалған. Гуашьтың тарихы ұзақ, ол кем дегенде он екі ғасырдан бері қолданылып келеді. Оны коммерциялық суретшілер плакаттар, иллюстрациялар, комикстер және басқа да дизайндық жұмыстар үшін ең көп пайдаланады. Гуашь акварель сияқты, қайтадан суланып, кептіргенде матовый болады, сондай-ақ бояу қағазға сіңіп кетуі мүмкін. Ол акрил немесе майлы бояуларға ұқсас, себебі әдетте жарық өткізбейтін стильде қолданылады және беткі қабатты қалыптастыра алады. Көптеген акварель бояуларын өндірушілер гуашьты да шығарады, және оларды бірге қолдануға болады.
Gouache (/ɡ//u/'/A://ʃ//, //ɡ//w//A://ʃ/; ɡwaʃ), body color, or opaque watercolor is a water medium paint consisting of natural pigment, water, a binding agent (usually gum arabic or dextrin), and sometimes additional inert material. Gouache is designed to be opaque. Gouache has a long history, having been used for at least twelve centuries. It is used most consistently by commercial artists for posters, illustrations, comics, and other design work. Gouache is similar to watercolor in that it can be rewetted and dried to a matte finish, and the paint can become infused into its paper support. It is similar to acrylic or oil paints in that it is normally used in an opaque painting style and it can form a superficial layer. Many manufacturers of watercolor paints also produce gouache, and the two can easily be used together.
Сипаттама
Гуашь бояуы акварельге ұқсас, бірақ ол мөлдір емес болу үшін өңделген. Акварельдегідей, байланыстырғыш зат дәстүрлі түрде арабика желімі болған, бірақ он тоғызыншы ғасырдың соңынан бастап арзан түрлері сары декстрин қолданады. Бояу паста түрінде сатылса, мысалы, түтікшелерде, декстрин көбінесе бірдей көлемдегі сумен араластырылады. Гуашь әдетте кепкен кезде ылғал болғандағы түсінен өзгеше болады (ақшыл түстер көбінесе қараңғырақ кепсе, ал қара түстер ақшыл кепсе), бұл бірнеше сурет салу сеансынан кейін түстерді дәл келтіруді қиындатады. Оның жылдам жабылу қабілеті мен толық жасыру мүмкіндігі гуашьті акварельге қарағанда тікелей сурет салу техникасына көбірек бейімдейді. Бұл мүмкіндікті "en plein air" суреттері пайдаланады, сондай-ақ Дж.М.У. Тернердің туындылары да. Гуашь қазіргі кезде коммерциялық суретшілер плакаттар, иллюстрациялар, комикстер және басқа да дизайндық жұмыстар үшін кеңінен қолданады. Көптеген 20-ғасырлық анимациялар оны түстің мөлдір еместігін жасау үшін қолданды, ал фон үшін акварель бояуы қолданылды. Гуашты "постерлік бояу" ретінде пайдалану оның жылдамдығы үшін ыңғайлы, себебі бояу қабаты судың салыстырмалы түрде жылдам булануы арқасында толығымен кепті. Гуашты қолдану тек щетка мен акварель қағазын пайдаланатын негізгі мөлдір емес сурет салу техникаларымен ғана шектелмейді. Оны көбінесе аэрографпен де қолданады. Барлық бояу түрлері сияқты, гуашь та Брайль қағазынан картонға дейінгі ерекше беттерде қолданылған. Дәстүрлі қолданыстың бір түрі – Анри Матисс жасаған гуашь-декупелер (кесілген коллаждар) әдісі. Оның "Көк жалаңаш" сериясы осы техниканың жақсы мысалы. Бояу құрамының жаңа нұсқасы – акрилді гуашь.
Gouache paint is similar to watercolor, but it is modified to make it opaque. Just as in watercolor, the binding agent has traditionally been gum arabic but since the late nineteenth century cheaper varieties use yellow dextrin. When the paint is sold as a paste, e. g. in tubes, the dextrin has usually been mixed with an equal volume of water. Gouache generally dries to a value that differs from the one it has when wet (lighter tones generally dry darker and darker tones tend to dry lighter), which can make it difficult to match colors over multiple painting sessions. Its quick coverage and total hiding power mean that gouache lends itself to more direct painting techniques than watercolor. "En plein air" paintings take advantage of this, as do the works of J. M. W. Turner. Gouache is today much used by commercial artists for works such as posters, illustrations, comics, and for other design work. Most 20th century animations used it to create an opaque color on a cel with watercolor paint used for the backgrounds. Using gouache as "poster paint" is desirable for its speed as the paint layer dries completely by the relatively quick evaporation of the water. The use of gouache is not restricted to the basic opaque painting techniques using a brush and watercolor paper. It is often applied with an airbrush. As with all types of paint, gouache has been used on unusual surfaces from Braille paper to cardboard. A variation of traditional application is the method used in the gouaches découpées (cut collages) created by Henri Matisse. His Blue Nudes series is a good example of the technique. A new variation in the formula of the paint is acrylic gouache.
Тарих
Гуашьтың бір түрі бал немесе трагакант желімін байланыстырғыш ретінде қолданылған. Ол сондай-ақ Еуропаның көркем әшекейленген қолжазбаларында, әрі парсы миниатюраларында қолданылған. Олар көбінесе «акварель» деп сипатталғанымен, парсы және моғол миниатюралары көбінесе гуашьтың нақты мысалдары болып табылады. Гуашь термині итальян тіліндегі «гуаццо» сөзінен шыққан, сондай-ақ осы мөлдір емес техниканы қолданатын суреттерді де білдіреді. «Гуаццо» сөзі итальян тілінде «балшық» деген мағынаны білдіреді және бастапқыда 16 ғасырдың басында майлы бояуды темпера негізіне жағу тәсіліне қолданылған. Бұл бояуға матовый эффект беретін. 18 ғасырда Францияда гуашь термині мөлдір емес су бояуына қолданылды. 18 ғасырда гуашь көбінесе аралас техникада, пастель суреттеріне әрі қарай нақты бөлшектер қосу үшін пайдаланылды. Гуашь әдетте арабика қышқылы негізіндегі акварельді бояуларды мөлдір емес ақ пигментпен араластыру арқылы жасалатын. 19 ғасырда акварельді бояулар өнеркәсіптік түрде түтікшелерде шығарыла бастады және осы мақсат үшін қораптарға «қытай ақ» түтікшесі қосылды. Гуашь көбінесе 19 ғасыр суреттерінде акварельмен, жиі сиямен немесе қарындашпен бірге қолданылды. Сол ғасырдың соңында сәндік мақсаттар үшін «постерлік бояу» (АҚШ-та осылай белгілі) жаппай өндірілді, ол әлдеқайда арзан декстрин байланыстырғышына негізделген. Ол банкаларда немесе сумен араластырылатын ұнтақ түрінде сатылатын. Декстрин тері желіміне немесе өлшемге негізделген ескі бояу түрлерін ығыстырды. 20 ғасырда гуашь көбінесе жоғары сапалы көркем мақсаттар үшін түтікшелерде арнайы өндіріле бастады. Бастапқыда байланыстырғыш ретінде арабика желімі қолданылған, бірақ көп ұзамай декстринге негізделген арзан брендтер пайда болды, сондай-ақ балаларға арналған бояулар да.
A form of gouache, with honey or tragacanth gum as a binder, was used in Ancient Egyptian painting. It was also used in European illuminated manuscripts, as well as Persian miniatures. Although they are often described as "watercolor", Persian miniatures and Mughal miniatures are predominantly examples of gouache. The term gouache, derived from the Italian guazzo, also refers to paintings using this opaque method. "Guazzo", Italian for "mud", was originally a term applied to the early 16th century practice of applying oil paint over a tempera base, which could give a matted effect. In the 18th century in France, the term gouache was applied to opaque watermedia. During the eighteenth century gouache was often used in a mixed technique, for adding fine details in pastel paintings. Gouache was typically made by mixing watercolours based on gum arabic with an opaque white pigment. In the nineteenth century, watercolours began to be industrially produced in tubes and a "Chinese white" tube was added to boxes for this purpose. Gouache tends to be used in conjunction with watercolor, and often ink or pencil, in 19th century paintings. Later that century, for decorative uses "poster paint" (as it is known in the U. S.), was mass produced, based on the much cheaper dextrin binder. It was sold in cans or as a powder to be mixed with water. The dextrin replaced older paint types based on hide glue or size. During the twentieth century, gouache began to be specially manufactured in tubes for more refined artistic purposes. Initially, gum arabic was used as a binder but soon cheaper brands were based on dextrin, as is most paint for children.
Акрилден жасалған гуаша
Бұл бояудың салыстырмалы түрде жаңа нұсқасы – акрилді гуашь. Оның жоғары концентрацияланған пигменті дәстүрлі гуашьқа ұқсас, бірақ дәстүрлі гуашь арабикамен араластырылатын болса, акрилді гуашь акрил негізіндегі байланыстырғыш затпен араластырылады. Ол ылғал болғанда суда ериді, ал құрғағанда матовый, жартылай өткізбейтін және суға төзімді бетке айналады. Акрилді гуашь акрилді бояудан айырмашылығы, оның құрамында матовый әсерді қамтамасыз ететін қосымша заттар бар.
A relatively new variation in the formula of the paint is acrylic gouache. Its highly concentrated pigment is similar to traditional gouache, but it is mixed with an acrylic based binder, unlike traditional gouache, which is mixed with gum arabic. It is water soluble when wet and dries to a matte, opaque, and water resistant surface when dry. Acrylic gouache differs from acrylic paint because it contains additives to ensure the matte finish.