Варшава бекінісі: 19 ғасырдағы польшалық қамалдағы қала. Бірінші және екінші дүниежүзілік соғыстарда неміс әскерлерінің қорғаныс стратегиясы туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
19 ғасырдағы қамал Польша астанасында.
the 19th century fortress in the Polish capital
Неміс тілінде Festung Warschau ("Варшава бекінісі") термині қамалмен қоршалған және жақсы қорғалған Варшаваны білдіреді. 20 ғасырда бұл термин Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстар кезінде үш рет қолданылды. Ол 1914 жылы немістердің орыс әскерінің шабуылын тойтарып, Варшава қазан айындағы шайқасқа жақын келген кезде пайдаланылды. Бұл термин 1939 жылдың қыркүйегінде Польшаға неміс басқыншылығы кезінде қайта қолданылды. Соғыстың соңында, 1944 жылдың қыркүйегінен 1945 жылдың қаңтарына дейін, шегініп жатқан неміс әскері қалада Кеңес Одағының шабуылына қарсы қорғаныс құруға тырысқан кезде бұл термин тағы да қолданылды.
In the German language, Festung Warschau ("Fortress Warsaw") is the term used to refer to a fortified and well defended Warsaw. In the 20th century, the term was in use on three occasions during World War I and World War II. It was used when the Germans threw back the Russian advance in 1914, where Warsaw came within distance of the fighting in October. The term resurfaced during the September 1939 German invasion of Poland. Later in the second war, the term resurfaced between September 1944 and January 1945, when the retreating Germans tried to establish a defense in the city against the advancing Soviet Union.
1939 жыл
1939 жылы Польшаға жасалған шабуыл кезінде неміс әскерлері 9 қыркүйекте Варшаваның шеттеріне жетті. Жоғарғы әскери басшылығы (Оберкомандо дез Херес) (ОКХ) көптеген террорлық бомбалаулар салдарынан зақымдалған, бекінісі жоқ қаланың неміс моторизацияланған бөлімшелері тарапынан қарсылықсыз басып алынатынын болжады және Польша астанасы алынды деп жариялаған баспасөз және радио хабарламаларын шығарды. Бірақ неміс моторизацияланған шабуылы жеңіліске ұшырады және алға жылжыған әскерлер ауыр шығындарға ұшырап кері шегінуге мәжбүр болды. 8 қыркүйектен бастап қала неміс хабарларында Варшава бекінісі деп аталды, бұл азаматтық нысаналарды әуеден бомбалауды ақтауға бағытталған шара болды. Бастапқыда бірнеше батальон мен екінші шеп әскерлерінің түрлі бөлімшелерінен құралған қорғаушылар күштері, Бзура шайқасынан кейін қалаға жеткен Познань және Поморье армияларының сарбаздарымен күшейтілді. Немістер қаланы қоршап алып, шеткері орналасқан ауыр артиллериямен қалаға оқ жаудыра бастады. Алайда, қорғаушы әскерлер барлық шабуылдарды жеңіп, қыркүйек айының соңына дейін немістер қалаға енуге мүмкін болмады. Үш апталық үздіксіз әуе және артиллериялық бомбалаулар мен шабуылдардан кейін Варшаваның азаматтық халқының жағдайы қиынға айналды. Азық-түлік, су және дәрі-дәрмек жетіспеушілігі, сондай-ақ Люфтваффе қала тұрғындары мен қала ішінде жиналған босқындарды атқылауы Варшаваның азаматтық билігін атысты тоқтату туралы өтініш жасауға мәжбүр етті. Варшава президенті Стефан Старзинский және Варшава гарнизонының қолбасшысы генерал Валериан Чума, одан әрі қарсылық көрсету мүмкін болғанымен, бұл тек азаматтық халқына қажетсіз қиындықтар тудыратынын шешіп, 1939 жылдың 28 қыркүйегінде капитуляцияға қол қойды. Германияның капитуляция шартының неміс тіліндегі мәтіні және неміс пропагандасы Фестунг Варшау терминін қолданып, Вермахттың сәтсіздіктерін олардың өтуге тиіс болған мықты бекінілген аймақтармен байланыстырды. Бұрынғы орыс бекінісі болған Варшавада қаланың айналасындағы бекіністер сақинасы және 1835-1905 жылдар аралығында салынған цитадель сияқты бірнеше ескі бекіністер болды. Бірақ бұл бекіністер 1915 жылы Варшаваны неміс және австро-венгр әскерлері басып алуына кедері келтіре алмады.
During the invasion of Poland in 1939 the German troops reached the outskirts of Warsaw on 9 September. The Oberkommando des Heeres (OKH) assumed that the unfortified city damaged by countless terror bombing raids would be taken by German motorized units without any resistance and issued a press and radio release stating that the capital of Poland was taken. However, the German motorized assault was defeated and the advancing troops were forced to retreat with heavy casualties. From 8 September the city started to be referred to as Fortress of Warsaw in German broadcasts, which was to justify the aerial bombardment of civilian targets. The forces of the defenders, composed initially of only several battalions and various units of second line troops, were soon strengthened by the soldiers of the Armies Poznań and Pomorze that reached the city in the aftermath of the Battle of Bzura. The Germans laid a siege to the city and started shelling it with heavy artillery located in the outskirts. However, the defending troops managed to defeat all assaults and until the end of September the Germans could not manage to break into the city. After three weeks of constant aerial and artillery bombardment and assaults, the situation of the civilian inhabitants of Warsaw became dire. Food, water and medicine shortages as well as the Luftwaffe strafing inhabitants and refugees grouped within the city caused Warsaw's civilian authorities to request a cease fire. Warsaw President Stefan Starzyński and Gen. Walerian Czuma, commander of the Warsaw garrison, decided that further resistance, although possible, would only expose the civilians to unnecessary hardship and signed the capitulation on 28 September 1939. The German text of the capitulation treaty as well as German propaganda used the term Festung Warschau to suggest that the failures of the Wehrmacht were due to heavily fortified terrain they had to cross. Warsaw, as a former Russian fortress, had several older fortifications, e. g. a ring of forts around the city and a citadel, built between 1835 and 1905. But those fortifications failed to prevent the city from being overrun in World War I, as Warsaw was occupied by German and Austro Hungarian troops in 1915.
1944 жыл
1944 жылға қарай Германияның Шығыс майданындағы жағдай үмітсіз болды. ОКВ және ОКХ-да көптеген міндеттерді жеке өз мойнына алған Адольф Гитлер, ашық далалық шайқастармен тоқтатылмайтын кеңестік шабуылдарды тоқтату үшін «бір қадам да артқа шегінбеу» саясатын бұйырды. Осы саясат бойынша бірнеше қалалар «Фестунгтер» (Бекіністер) деп жарияланды және олар неміс әскері үшін кез келген жағдайда, тіпті қоршауға алынса да, қоршауды бұзу мүмкіндігі болмаса да, қорғалып ұсталуға тиіс болды. Бұл саясаттың мысалдары – Сталинград және Киев фестунгтері. Соғыстың соңында «Фестунг» тұжырымы, 1807 жылы Наполеонға қарсы Колбергтің қорғанысын еске түсіретін «Колберг» атты үгіт фильмінде көрсетілді, және бұл тұжырым Кенигсберг, Бреслау, Франкфурт (Одер) және Берлин сияқты неміс қалаларына да қолданылды. Көбінесе, тіпті азаматтық халық та өте қауіпті қорғаныс әрекеттерін қолдауға міндеттелді, себебі қалалар шайқастар барысында көбінесе қиратылды. 1944 жылдың 27 шілдесінде Адольф Гитлер Варшава Фестунгін құруға және оны кез келген құнмен қорғауға бұйрық берді. Сол күні генерал-губернатор Ханс Франк 17-65 жас аралығындағы 100 000 поляк еркегін келесі күні Варшавадағы бірнеше жиналу орындарына шақырды. Олар Вермахт үшін қаланың ішінде және айналасында бекіністер салуға жұмылдырылуға тиіс болды. Армия Крайова бұл әрекетті жерасты күштерін бейтараптандыру әрекеті ретінде қарастырды және жерасты қозғалысы Варшава тұрғындарын оған назар аудармауға шақырды. Қаланың қирап, Сталинград пен Киевтің тағдырына ұшырауынан қорқып, генерал Тадеуш Бор-Коморовский Варшавада «Темпест» операциясын бастауға бұйрық берді, нәтижесінде тамыздан қыркүйекке дейін созылған Варшава көтерілісі болды. Көтерілістен кейін, кеңес әскерлері Вислаға жақын келген кезде, немістер қаланы толығымен қиратты және Фестунг Варшаваны Қызыл Армиядан төрт ай бойы қорғауға арналған бетон бункерлерді салуды жалғастырды. Алайда, 1945 жылдың 17 қаңтарында кеңес әскерлері Висланы кезіп өткенде, қала қалған неміс гарнизонынан аз қарсылықпен бірнеше сағаттың ішінде басып алынды. Неміс армиясы Бас штабының Операциялық бөлімінің бастығы (Generalstab des Heeres), полковник Богислав фон Бонин, 1945 жылдың 16 қаңтарында, кеңестік Висла-Одер шабуылы кезінде, неміс А армиясы тобының Варшавадан кері шегінуіне рұқсат берді және 1945 жылдың 19 қаңтарында Гестапо оны Фленсбург және Дахау концлагерлерінде тұтқындады, себебі ол Адольф Гитлердің тікелей бұйрығын орындамады.
By 1944, the German Eastern Front's situation became hopeless. Adolf Hitler who took over personally many duties in the OKW and OKH ordered the no step back policy in an attempt to halt the Soviet offensives which could not be contained by open field battle anymore. Following this policy, several cities were declared Festungen (Fortresses) and were to be held by the German army at all costs, even if surrounded and with no hope to break the siege. Examples of this policy were the Festung Stalingrad and Festung Kiev. Later in the war, the "Festung" concept that was to be illustrated by the propaganda film Kolberg which reminds of Kolberg's defense against Napoleon in 1807, was also applied to German cities like Königsberg, Breslau, Frankfurt (Oder) and Berlin. Often even the civil population was supposed to support the rather suicidal attempts of defense, as the cities were largely destroyed in the course of the fights. On 27 July 1944, Adolf Hitler ordered the Festung Warschau to be created and defended at all cost. The same day the governor of the General Government, Hans Frank, called for 100,000 Polish men between the ages of 17–65 to arrive at several gathering places in Warsaw the following day. They were to be employed at construction of fortifications for the Wehrmacht in and around the city. This move was viewed by the Armia Krajowa as an attempt to neutralize the underground forces, and the underground urged Warsaw inhabitants to ignore it. Fearing that the city would be turned into ruins and share the fate of Stalingrad and Kiev, General Tadeusz Bór Komorowski ordered Operation Tempest to be started in Warsaw, which resulted in the Warsaw Uprising that lasted from August through September. After the Uprising, during which the Soviets troops had arrived near the Vistula, the Germans razed the city to the ground and continued the construction of concrete bunkers that were to defend Festung Warschau against the Red Army for four months. However, when the Soviets finally crossed the Vistula on 17 January 1945, the city was captured in several hours with little resistance from the remaining German garrison. The Chief of the Operational Branch of the German Army General Staff (Generalstab des Heeres), Colonel Bogislaw von Bonin, gave permission for the retreat of German Heeresgruppe A from Warsaw on 16 January 1945, throughout the Soviet Vistula Oder Offensive and was imprisoned on 19 January 1945 by the Gestapo at Flossenbürg concentration camp and Dachau concentration camp as he rejected a direct command of Adolf Hitler by this action.