Кіріспе

Женева, Швейцарияда орналасқан үкіметтік емес адам құқықтары ұйымы.

Халықаралық заңгерлер комиссиясы (ICJ) – халықаралық адам құқықтары жөніндегі үкіметтік емес ұйым. Ол заң арқылы ұлттық және халықаралық адам құқықтары стандарттарын дамытуға жұмыс істейтін 60 көрнекті заңгерден тұратын тұрақты топ – оның ішінде жоғары дәрежелі судьялар, адвокаттар және ғалымдар бар. Комиссия мүшелері өздерінің тәжірибесімен, білімімен және адам құқықтарына берілгендігімен танымал. Комиссияның құрамы әлемнің географиялық әртүрлілігі мен көптеген құқықтық жүйелерін көрсете алуға бағытталған. Комиссияға Женевада (Швейцария) орналасқан Халықаралық хатшылық қолдау көрсетеді, оның құрамында әртүрлі юрисдикциялар мен құқықтық дәстүрлерден келген заңгерлер бар. Хатшылық пен Комиссия заңгерлер мен судьялардың адам құқықтарын қорғау және құқықтың үстемдігін нығайтудағы рөлін күшейтуге бағытталған адвокаттық және саяси жұмыстарды жүзеге асырады. Сонымен қатар, ICJ-ның 70-тен астам елде ұлттық бөлімдері мен филиалдары бар. ICJ жұмысының құқықтық сипатын ескере отырып, осы бөлімдердің мүшелері көбінесе заңгерлерден құралған. 2013 жылдың сәуір айында Далай-лама мен Тибет үшін халықаралық науқан ICJ-ға «Ақиқат нұры» сыйлығын табыс етті. Бұл сыйлық Тибет мәселесіне ерекше үлес қосқан ұйымдарға беріледі. Қазіргі ICJ президенті – профессор Роберт Голдман. Бұрынғы президенттерге БҰҰ Адам құқықтары комитетінің бұрынғы мүшесі сэр Найджел Родли (2012–2017), профессор Педро Никкен (2011–2012) және БҰҰ Адам құқықтары жөніндегі бұрынғы жоғарғы комиссары және Ирландия президенті Мэри Робинсон (2008–2011) кіреді.

Тарих

ICJ, соғыстан кейінгі бөлінген Берлиннің идеологиялық майданында дүниеге келді және 1952 жылы Батыс Берлинде өткен «Халықаралық заңгерлер конгресінен» кейін құрылды. Конгрессті «Еркін заңгерлерді зерттеу комитеті» (ICJF) ұйымдастырды – соғыстан кейінгі Германияның Кеңес аймағындағы адам құқықтарын бұзуды зерттеуге міндеттенген неміс заңгерлерінің тобы. Конгресс барысында делегаттар әлемнің басқа аймақтарындағы адам құқықтарын бұзуды зерттеу үшін ICJF жұмысын кеңейтуге келісті. Осы мақсатта бес мүшеден тұратын «Конгресс тұрақты комитеті» тағайындалды және 1953 жылы тұрақты комитет адам құқықтарын қорғауға арналған тұрақты ұйым ретінде «Халықаралық заңгерлер комиссиясын» (ICJ) құрды, құқықтық мемлекет принципіне сүйене отырып. 106 конгресс делегатының назарындағы маңызды мәселелердің бірі – Батыс Германия заңгері және ICJF президентінің міндетін атқарушы доктор Вальтер Линзе ісі болды. Конгресс басталғанға дейін екі апта бұрын, 1952 жылдың 8 шілдесінде, қатысушыларды қорқыту мақсатымен доктор Линзе Шығыс Германияның барлау қызметімен ұрланып, КГБ-ға тапсырылды. Ұрлауды халықаралық қауым айыптағанына қарамастан, доктор Линзе 1953 жылы Мәскеуде «жасаушылық» айыбымен өлім жазасына кесілді. 1955 жылы ICJ «Жалған түстермен» атты есеп жариялады, онда «Халықаралық демократиялық заңгерлер қауымдастығы және оның еншілес ұйымдары Комиссия жұмысының негізін құрайтын қағидаларға қарама-қарсы принциптерге сүйенеді. Халықаралық демократиялық заңгерлер қауымдастығы бұл мәселеде ашық пікір білдірмесе де, Кеңес коммунизмінің принциптерін қорғайды және қолдайды» делінген. ICJ бастапқыда Американдық еркін заңгерлер қоры арқылы Орталық барлау агенттігінен жартылай қаржыландырылды, бірақ ЦРУ-ның рөлі ICJ мүшелерінің көпшілігіне белгісіз болды. Аллен Даллес және Джон Дж. МакКлой сияқты американдық негізін қалаушылар оны француз қарсыласына байланысты солшыл француз заңгерлері құрған Халықаралық демократиялық заңгерлер қауымдастығына қарсы құрал ретінде қарастырды. Бұрынғы ЦРУ офицері Филип Аги ICJ-ны «ЦРУ құрып, пропагандалық операциялар үшін бақылап отырған» деп есептеді. ЦРУ қаржыландыруы 1967 жылы жарияланды, бірақ ұйым Бас хатшы Шон МакБрайд басшылығымен және Форд қорының қаржыландыруымен реформа кезеңінен кейін осы ақпараттан аман қалды. 1970 жылдан 1990 жылға дейін Ниалл МакДермот Бас хатшы болды, ол Шон МакБрайдты алмастырды. МакДермот ICJ-ны ЦРУ-мен байланысынан алып, халықаралық адам құқықтары қозғалысының алдыңғы қатарына шығарды. 1978 жылы ICJ Төрешілер мен адвокаттардың тәуелсіздігі орталығын (CIJL) құрды. Ол БҰҰ-ның сот төрелігінің тәуелсіздігі жөніндегі негізгі қағидаларын және адвокаттар рөлі жөніндегі негізгі қағидаларын әзірлеуге және қабылдауға үлкен үлес қосты, сондай-ақ оларды іске асыру үшін жұмыс істеуге міндетті. 1980 жылы ICJ Еуропа Кеңесі Парламенттік Ассамблеясының Адам құқықтары жөніндегі сыйлығын алды. 1986 жылы ICJ халықаралық құқықтағы белгілі сарапшылар тобын жинап, Экономикалық, әлеуметтік және мәдени құқықтар туралы халықаралық пактіге қатысушы мемлекеттердің міндеттемелерінің сипатын және ауқымын қарастырды. Кездесуде экономикалық, әлеуметтік және мәдени құқықтар саласындағы халықаралық құқықты басшылыққа алатын Экономикалық, әлеуметтік және мәдени құқықтар туралы халықаралық пактіні іске асыру жөніндегі Лимбург қағидалары қабылданды. 1990 жылдары ICJ-ның бастамалары нәтижесінде бірқатар маңызды халықаралық оқиғалар орын алды. Олардың ішінде БҰҰ-ның барлық адамдарды күштеп жоғалтудан қорғау туралы декларациясы және Венада өткен Адам құқықтары жөніндегі дүниежүзілік конференциясының іс-қимыл жоспарының Халықаралық қылмыстық сотты құру бойынша жұмыс жасау туралы ұсынысы бар. Бұл 1992 жылы БҰҰ қолдауымен ICJ ұйымдастырған жазасыздық туралы халықаралық конференцияның тікелей нәтижесі болды, онда Вена конференциясынан «жазасыздық шеңберін түпкілікті бұзу үшін халықаралық қылмыстық сот құруды» сұраған шағым қабылданды. 2006 жылдың қарашасында ICJ ЛГБТ құқықтары үшін Йогьякартада халықаралық кездесу өткізді және 2007 жылдың наурызында «Йогьякарта қағидаларын» жариялады. ICJ сонымен қатар Адам құқықтарын және халықаралық гуманитарлық құқық бұзушылықтарының құрбандарына арналған құқық қорғау және өтеу шараларын іске асыру қағидаларын және нұсқауларын әзірлеуді бастады, олар БҰҰ Адам құқықтары комиссиясында қаралып жатыр және 1993 жылы Адам құқықтары саласындағы БҰҰ сыйлығын алды.