Трумен Капотеның 1986 ж. жарық көрген «Жауапты тілектер» романы. Аяқталмаған туынды, американ әдебиетіндегі маңызды шығарма. Тарихы, құрылысы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Трумэн Капотенің 1986 жылғы романы. "Жауапты дұғалар" – американдық автор Трумэн Капотенің аяқталмаған романы, ол 1986 жылы Англияда және 1987 жылы АҚШ-та, автордың қайтысынан кейін жарияланды.
1986 novel by Truman Capote
Answered Prayers is an unfinished novel by American author Truman Capote, published posthumously in 1986 in England and 1987 in the United States.
Тарих
Кітаптың атауы романның эпиграфынан алынған: "Авильдық киелі Терезаға қатысты жауапсыз дұғаларға қарағанда жауап алған дұғаларға көбірек көз жастар төгіледі". Random House бас редакторы Джозеф М. Фокстың айтуынша, Капоте романға алғашқы келісімшартқа 1966 жылдың 5 қаңтарында қол қойды – бұл Marcel Proust-тың "Уақыттың іздеуінде" романына американ аналогы ретінде жоспарланған еді. Бұл келісім бойынша 1968 жылдың 1 қаңтарына дейін тапсыру мерзімі белгіленген 25 000 доллар көлемінде аванс қарастырылды. "Сық қанда" романының күтпеген табысы, "Қара және ақ бал" (1966 жылғы қарашада Плаза қонақүйінде өткен), түрлі тележобалар, қысқаша шығармалар және жеке мәселелердің күшеюі Капотенің 1968 жылғы мерзімін өткізіп жіберуіне себеп болды. 1969 жылдың шілдесінде 1966 жылғы келісімшарт қайта қаралып, 1973 жылдың қаңтарында тапсырылатын трилогия үшін "көп есе жоғары" 750 000 доллар аванс берілді. Тапсыру мерзімі 1974 жылдың қаңтарына, содан кейін 1977 жылдың қыркүйегіне дейін кейінге жылдырылды. 1971 жылғы мамырда "The Dick Cavett Show" бағдарламасында Капоте кітапты өзінің "өлгеннен кейінгі романы" деп атап, "Мен оны өлтіремін, немесе ол мені өлтіреді" деп түсіндірді. Кітап – сол дәуірдегі көрнекті әйелдер мен олардың күйеулеріне жақын дос және сенімді адам ретіндегі өзінің тәжірибесінен туған жоғары және төмен әлеуметтік топтардың араласуы туралы әңгіме. Бірінші тарауда ("Бұзылмаған монстрлар") 1940 жылдардағы Нью-Йорк әдеби ортасындағы жас жазушы П. Б. Джонстың "пикарестік" ерліктері суреттеледі. П. Б. Джонс ("Жауап алған дұғалар" романын жазу процесіндегі") және "әйелдер мен ерлердің екеуімен де қарым-қатынасқа түсетін" "бисексуалдық іздеуші", оның әдеби мансабына көмектесе алатын болса. Сәйкесінше, Кэтрин Энн Портер мен Теннесси Уильямс екеуі де жала жабушылықпен бейнеленген. 1975 жылы Капотенің алкогольге, есірткіге және жеке тәртіпсіздікке құмарлығы көптеген адамдарды "Жауап алған дұғалар" кітабын жариялау ниетінен бас тартқанына және жазуды тоқтатқанына сендірді. 1975 және 1976 жылдары Капоте Гордон Лиштің тапсырысымен романның төрт тарауын ("Можаве", "La Cote Basque", "Бұзылмаған монстрлар" және "Кейт МакКлауд") Esquire журналына сатты. "Можаве" журналының 1975 жылғы маусымдық санында көп назарсыз жарияланды. Алайда, 1975 жылғы қарашада "La Cote Basque" басылғаннан кейін Капотенің достары мен таныстары арасында шок пен ашу туды, олар өздеріне негізделген кейіпкерлерді таныды. "Можаве" және "La Cote Basque" автордың әлеуметтік демеушілерінің, соның ішінде CBS басшысы Уильям С. Пейли, оның әйелі Бейб (содан кейін қатерлі ісікпен ауырып), Глория Вандербильт (көрсетілгендей, шынайысыздыққа толы), Happy Rockefeller және Ann Woodward жеке өміріндегі кемшіліктерді ашық көрсетті. Пейлилер енді Капотемен қарым-қатынас жасауын тоқтатты және достарын оқшаулатуға бастады. Кейіннен "Бұзылмаған монстрлар" және "Кейт МакКлауд" тараулары 1976 жылғы мамыр және желтоқсан айларында журналда жарияланды. Әдеби тұрғысынан алғанда, тараулар әртүрлі пікірлерге ие болды. Кейбіреулер, Капотенің өмірбаянын жазған Джеральд Кларк сияқты, "Жауап алған дұғалар" романын автордың "Сық қанда" романымен алғаш қолданған деректі романның шыңы деп санайды және оның талантының есірткіге тәуелділіктен арылу қабілетіне куәлік етеді. Норман Мейлер Капотенің техникасын жоғары бағалағанмен, әлеуметтік жағынан ескірген элитаның ерліктерінің көрінеу маңызсыз сюжетіне күмән келтірді.
The title of the book is taken from the novel's epigraph: "More tears are shed over answered prayers than unanswered ones", attributed to Saint Teresa of Avila. According to Random House senior editor Joseph M. Fox, Capote signed the initial contract for the novel on January 5, 1966—envisioned as a contemporary American analog to Marcel Proust's In Search of Lost Time. This agreement provided a $25,000 advance with a stipulated delivery date of January 1, 1968. Distracted by the unprecedented success of his "nonfiction novel" In Cold Blood amid the gestation of the Black and White Ball (at the Plaza Hotel in November 1966), various television projects, short pieces and increasing personal demons, Capote missed his 1968 deadline. In July 1969, the superannuated 1966 contract was renegotiated, granting a "substantially larger" $750,000 advance in exchange for a trilogy to be delivered in January 1973. The delivery date was further delayed to January 1974 and then September 1977. On The Dick Cavett Show in May 1971, Capote referred to the book as his "posthumous novel", explaining, "either I'm going to kill it, or it's going to kill me". The book is a tale of the mixing of high and low social classes, drawn from his experiences as best friend and confidant to prominent female socialites of the era and their husbands. The first chapter ("Unspoiled Monsters") chronicles the "picaresque" exploits of P. B. Jones, a young writer (enmeshed in the process of writing a novel, Answered Prayers) and "bisexual hustler" who "beds men and women alike if they can further his literary career" in the 1940s New York literary milieu; accordingly, both Katherine Anne Porter and Tennessee Williams are depicted in a vituperative light. By 1975, Capote's increasingly outrageous public behavior—fueled by alcohol, drugs and sexual indiscretion—led many to believe that he had no intention of ever publishing Answered Prayers and had essentially given up writing. Capote sold four chapters ("Mojave", "La Cote Basque", "Unspoiled Monsters", and "Kate McCloud") of the novel in progress to Esquire at the behest of Gordon Lish in 1975 and 1976. "Mojave" was published in the magazine's June 1975 issue to little fanfare. However, with the publication of "La Cote Basque" in the November 1975 issue, there was an uproar of shock and anger among Capote's friends and acquaintances, who recognized thinly veiled characters based on themselves. Both "Mojave" and "La Cote Basque" were exposés of the dysfunctional personal lives led by the author's social benefactors, including CBS head William S. Paley, his wife Babe (then terminally ill with cancer), Gloria Vanderbilt (depicted as being insufferably vacuous), Happy Rockefeller, and Ann Woodward. The Paleys never again socialized with Capote, and they led an exodus of ostracizing friends. Subsequently, "Unspoiled Monsters" and "Kate McCloud" were published in the periodical in May 1976 and December 1976, respectively. From a literary viewpoint the chapters received mixed reactions. Some, like Capote biographer Gerald Clarke, consider Answered Prayers to be the culmination of the factual novel form first employed by the author with In Cold Blood and a testimonial to his talent's ability to transcend substance abuse. Norman Mailer praised Capote's technique but questioned the seemingly frivolous plotline of escapades among the socially outmoded jet set.
Жоғалған тарауларға қатысты теориялар
Капоттің бұрынғы ұзақ көркем шығармаларымен салыстырмалы ұзындығы бар, Esquire журналында жарияланған үш тарауды Random House 1987 жылы «Жауап берілген дұғалар: аяқталмаған роман» деп жинақтады. Жоғалған тараулардың бірінің («Яхталар мен заттар») атауын алған, жарияланбаған қысқаша әңгіме кейіннен Нью-Йорк қалалық кітапханасының қолжазбалар мен мұрағаттар бөлімінде Капоттің қағаздарынан табылып, 2012 жылғы желтоқсандағы Vanity Fair журналында жарияланды. Өліміне дейін Капоте осы тараулардан достарына кешкі ас дастарқанында жиі оқып беретін, бірақ оның әңгіме айту шеберлігі соншалық, тыңдаушылардың көбісі ол шын мәнінде қолжазбадан оқып отыр ма, әлде сөздерін ойдан шығарып айта ма екенін ажырата алмайтын. Ол 1980 жылдардың басында Клей Фелкердің редакторы тұсында «Ата Фланаганның» тарауын Esquire журналына 35 000 долларға сатуға келісім берді; ол тек «бірнеше бөлшектерді түзету қажет» десе де, үзінді ешқашан ұсынылмады. Капоте сүйіктісі Джон О’Шианың 1977 жылы «Миға жасалған ауыр құлық» деген тарауын алып кеткенін және кейін қайтарып алу үшін сотқа жүгінгенін мәлімдеді, бірақ ол ақырында О’Шиамен келісіп, 1981 жылы сот ісін тоқтатты. Капотенің көп жылғы сенімді серігі Джоан Карсон романды 1980 жылдардың басында аяқтаған үш «өте ұзақ» тарауды («And Audrey Wilder Sang», «Yachts and Things» және «Father Flanagan's») оқығанын айтты. Өліміне бір күн қалғанда таңертең Капоте Карсонға толық роман салынған сақтау қоймасының кілтін беріп, «тараулар олар табылғысы келген кезде табылады» деді. Карсон Капотені нақты орны туралы сұрағанда, ол Манхэттен, Палм-Спрингс, Лос-Анджелес және Жаңа Орлеан сияқты ол жиі баратын әртүрлі жерлерді атады. Капотенің өлімінен кейін қолжазбаны жан-жақты іздеудің нәтижесі болмады. Редакторының алғы сөзінде Фокс «тартынғандай» тараулардың бір кезде болғанын, бірақ 1980 жылдардың басында Капоте оларды «әдейі жойғанын» болжады. Андреас Браун да Капотенің, мінсіздікке ұмтылатын адамның, «арасында уыстанбаған кезеңдерінде қолжазбаларды жойған болуы мүмкін» деп санайды. Капотенің азын-ау көптеген достарының (соның ішінде Энди Уорхол және Капотенің өмірлік серігі Джек Данфи) арасындағы үшінші және аздап қызықтыратын сенім – «La Cote Basque» басылымынан кейін туған жоғары қоғамның наразылығы Капотені соншалықты ауыр тигізді, ол «Кате МакКлаудты» аяқтағаннан кейін «Жауап берілген дұғалар» жұмысын тоқтатты және оны аяқтауға шамасы келмеді. Күнделігінде Уорхол Капотенің романына қатысты мас күйіндегі әңгімелерін жиі айтады, бірақ ол ешқашан сюжеттің нақты егжей-тегжейін біле алмады. Ол Бригид Берлинмен бір тараудың мазмұнын талқылады, ал Уорхол оның талқылауды жазбаға алмағанына ашуланды.
Comparable in length to Capote's earlier works of long fiction, the three chapters published in Esquire were collected by Random House in 1987 as Answered Prayers: The Unfinished Novel. An unpublished short narrative bearing the title of one of the missing chapters ("Yachts and Things") was later found among Capote's papers in the Manuscripts and Archives Division of the New York Public Library and published in the December 2012 issue of Vanity Fair, In the years prior to his death, Capote frequently read from these chapters to friends at dinners, but such was his gift of storytelling that few could discern whether he was actually reading from a manuscript or improvising. He arranged to sell "Father Flanagan's " to Esquire during Clay Felker's editorship in the early 1980s for $35,000; although he claimed that he only "needed to tighten a few screws," the excerpt was never submitted. Capote alleged that lover John O'Shea had absconded with "A Severe Insult to the Brain" in 1977 and subsequently sued for repossession, but he eventually reconciled with O'Shea and dropped the lawsuit in 1981. Longtime Capote confidante Joanne Carson contended that she read three "very long" chapters ("And Audrey Wilder Sang", "Yachts and Things", and "Father Flanagan's ") that completed the novel in the early 1980s. On the morning preceding his death, Capote handed a key to Carson for a safe deposit box or locker that contained the completed novel, stating that "[the chapters] will be found when they want to be found." When Carson pressed Capote for a precise location, he proffered myriad locations in various locales that he frequented, including Manhattan, Palm Springs, Los Angeles and New Orleans. An exhaustive search for the manuscript after Capote's death yielded nothing. In his editor's note, Fox "hesitantly" theorized that the chapters did exist at one juncture but were "deliberately destroyed" by Capote in the early 1980s. Andreas Brown likewise believes that Capote, a trenchant perfectionist, "may well have destroyed the manuscripts" during his intermittent periods of sobriety. A third and less tantalizing belief held by a minority of Capote's friends (including Andy Warhol and Capote's life partner Jack Dunphy) was that the high society backlash that followed the publication of "La Cote Basque" so traumatized Capote that he ceased all work on Answered Prayers after finishing "Kate McCloud" and was incapable of finishing it. In his diary, Warhol made frequent mention of drunken ramblings related to the novel by Capote, but he never was able to secure any serious plot details. He did discuss the contents of one of the chapters with Brigid Berlin, and Warhol was incensed that she did not tape the discussion.