Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық теміржол басшысы
American railroad executive
Александр Джонстон Кассат (8 желтоқсан 1839 – 28 желтоқсан 1906) – Пенсильвания темір жолының (PRR) жетінші президенті, 1899 жылдың 9 маусымынан 1906 жылдың 28 желтоқсанына дейін қызмет еткен.
Alexander Johnston Cassatt (December 8, 1839 – December 28, 1906) was the seventh president of the Pennsylvania Railroad (PRR), serving from June 9, 1899, to December 28, 1906.
Отбасы және ерте өмірі
Александр Кассат 1839 жылдың 8 желтоқсанында Пенсильвания штатының Питтсбург қаласында дүниеге келген. Ол Роберт Симпсон Кассаттың (кейін Кассат) және оның әйелі Кэтрин Кассаттың, бұрынғы Кэтрин Келсо Джонстонның жеті баласының ең үлкені болды. Үлкен Кассат 1662 жылы Жаңа Амстердамға келген француз гугеноты Жак Коссарттың ұрпағы болған, табысты акция брокері және жер спекулянты еді. Александрдың кіші қарындасы – импрессионист суретші Мэри Кассат. Олардың анасы Кэтрин банкир отбасынан шыққан, білімді және көп оқыған адам еді. Кассаттың жеті баласының ішінде Александр анасына "сыртқы келбеті мен мінезі" жағынан ең көп ұқсаған деп айтылады. 1856 жылы Александр Кассат азаматтық инженерияны оқуға Ренсселер политехникалық институтына түсті. Оның дипломдық жұмысы "Қысымды турбинаға шолу" деп аталды. 1859 жылдың жазында институтты бітіргеннен кейін әкесі оны отбасының бұрынғы көршісі, АҚШ-тың 15-ші президенті Джеймс Бьюкененмен кездесуге алып барды. 1860 жылдың күзінде Кассат Джорджия темір жолында геодезист немесе родман қызметіне орналасты. 1861 жылдың қаңтарында Джорджия штаты Одақтан бөлінуге дауыс берген кезде Кассат Джорджия темір жолының Далтон-Ноксвилл желісіндегі геодезист жұмысын тастап, Пенсильванияға қайтып келді және Американдық Азамат соғысы кезінде әскери қызметтен өтпеді.
Alexander Cassatt was born on December 8, 1839, in Pittsburgh, Pennsylvania. He was the eldest of seven children born to Robert Simpson Cassat (later Cassatt), and his wife Katherine Cassatt, the former Katherine Kelso Johnston. The elder Cassatt was a successful stockbroker and land speculator who was descended from the French Huguenot Jacques Cossart, who came to New Amsterdam in 1662. Alexander's younger sister was the impressionist painter Mary Cassatt. Their mother, Katherine, came from a banking family. She was educated and very well read. It was said that of the seven Cassatt children, Alexander most resembled his mother in "appearance and temperament". In 1856, Alexander Cassatt entered Rensselaer Polytechnic Institute to study civil engineering. His senior thesis was entitled "Review of Pressure Turbine". After graduating in the summer of 1859, his father took him to see James Buchanan, the 15th president of the United States who was a former neighbor of the family. By the fall of 1860, Cassatt had secured a position as a surveyor or rodman with the Georgia Railroad. By the time the State of Georgia voted to secede from the Union in January 1861, Cassatt had abandoned his work as surveyor on the Dalton Knoxville line of the Georgia Railroad and returned to Pennsylvania without seeing any military service during the American Civil War.
Пенсильвания темір жолы
Александр Дж. Кассат (көбінесе А. Дж. Кассат деп аталады) 1861 жылы Пенсильвания темір жолына (PRR) инженер ретінде кіріп, жылдам түрде жоғары лауазымдарға көтерілді. 1877 жылы Питтсбург теміржолы көтерілісі болған кезде ол вице-президент болды, ал 1880 жылға қарай PRR-дің бірінші вице-президенті атанды. Президенттікке тағайындалмағанына көңілі қалды және 1882 жылы компаниядан кетіп қалды. Ол болмаған кезде уақытын жылқы өсіруге арнады, бірақ сонымен қатар Нью-Йорк, Филадельфия және Норфолк темір жолын (NYP&N) ұйымдастырды – оңтүстік нарықтарын солтүстікпен байланыстыратын жаңа желі. PRR-де атқарушы лауазымда болмаса да, ол PRR директорлар кеңесіне сайланды және 1899 жылы президенттік қызметке қайта шақырылды. Кассат өкіметтік мерзімінде PRR-дің жалпы активтерін 276 миллион доллардан 594 миллион долларға дейін екі еседен астам арттырды, ал жол және жабдықтарға инвестициялар шамамен 150 пайызға өсті. Нью-Йорктан Филадельфия, Харрисбург және Альтуна арқылы Питтсбургке дейінгі бағыт бойындағы жол екі жолмен салынды, ал Вашингтон, округ Колумбияға дейінгі бағыт төрт жолмен салынды (ол "Пенсильванияның кең жолы" деп белгілі болды). Көптеген басқа да желілер екі жолмен салынды, жүйенің дерлік барлық бөлігі жақсартылды. Жаңа жүк желілері стансалардан өтуден аулақ болды, тегіс келіңкір жолдар жойылды, қиылыстардағы қозғалысты жеңілдету үшін эстакадалар салынды, терминалдар қайта жобаланды және тағы да көптеген өзгерістер жасалды. Кассат PRR-дің электрлендіру бағдарламасын бастады, нәтижесінде бұл теміржол АҚШ-тағы ең электрлендірілген жүйеге айналды. Алайда, Кассаттың басшылығымен PPR-дің ең маңызды жетістігі – PRR магистральдық желісін Нью-Йорк қаласына жеткізген, көптен күткен Хадсон өзенінің астындағы туннельдерді жоспарлау және салу болды. Лонг-Айленд темір жолындағы бақылау үлесін сатып алуы және Ист-Ривердің астындағы туннельдерді салу Лонг-Айлендте PRR қалалық желісін құруға мүмкіндік берді. Кассат 1906 жылы қайтыс болды, Нью-Йорктегі әсем Пенсильвания станциясының құрылысы аяқталмас бұрын. PRR президенті лауазымына Джеймс МакКреа тағайындалды.
Alexander J. Cassatt (usually styled A. J. Cassatt) joined the Pennsylvania Railroad (PRR) in 1861 as an engineer and rapidly rose through the ranks. He was a vice president in 1877 when the Pittsburgh Railway riots broke out, and had become PRR's first vice president by 1880. He was disappointed to be passed over for the presidency and resigned from the company in 1882. During his absence he devoted his time to horse breeding but still was able to organize the New York, Philadelphia and Norfolk Railroad (NYP&N), a new line that connected southern markets with the north. Despite no longer being an executive with PRR, he was elected to the PRR's board of directors and was recalled in 1899 to serve as president. Cassatt more than doubled the PRR's total assets during his term, from $276 million to $594 million, while track and equipment investment increased by almost 150 percent. The route from New York through Philadelphia, Harrisburg and Altoona to Pittsburgh was made double tracked throughout; the route to Washington, D. C. made four tracked (it was known as "Pennsy's Broad Way"). Many other lines were double tracked; almost every part of the system was improved. New freight cutoffs avoided stations; grade crossings were eliminated; flyovers were built to streamline common paths through junctions; terminals were redesigned, and much more. Cassatt initiated the PRR's program of electrification which led to the road being the United States' most electrified system. However the PPR's great accomplishment under Cassatt's stewardship was the planning and construction of the long awaited tunnels under the Hudson River that brought PRR's trunk line into New York City. His purchase of a controlling interest in the Long Island Rail Road and the construction of tunnels under the East River facilitated the creation of a PRR commuter network on Long Island. Cassatt died in 1906, several years before his grand Pennsylvania Station in New York City was completed. He was succeeded as PRR's
president by James McCrea.
Құрылыс инженері
1861 жылдың көктемінде Кассат Пенсильвания темір жолының инженерлік корпусына қабылданды, ол бұрынғыдай жалғау темір жолында өлшеуші болып жұмыс істеді. Осы кезеңде Одақ әскерін шақыру кезінде Кассаттың Пенсильвания жасағына қалай шақырылмағаны белгісіз, бірақ 1864 жылы ол Филадельфия мен Эри темір жолының орталық бөлімінде жұмыс істеу үшін резидент-инженер ретінде Пенсильванияның Реново қаласына ауыстырылды. 1866 жылы Кассат Оил-Крик және Аллегейни өзендері темір жолының қозғаушы күш және жабдықтар жөніндегі бастығы болды, ол 1864 жылы жаңадан құрылған Уоррен және Франклин темір жолы болды. Аймақта мұнай және көмір кен орындарының табылуына байланысты темір жол қарқынды дамыды. 1867 жылы Кассат Альтунадағы Пенсильвания темір жолының қозғаушы күш және жабдықтар жөніндегі бастығы болып тағайындалды, оның жылдық жалақысы 3000 доллар ($=) болды, ал пойыз бригадасының мүшесі аптасына 10 доллардан да аз ($=) табыс тапты. Кассат осы қызметте болған кезеңде Лоис Бьюкененге үйленді, ол дін қызметкері Эдвард Й. Бьюкенен мен Энн Элиза Фостердің қызы еді. Лоис Бьюкенен – Америка Құрама Штаттарының 15-ші президенті Джеймс Бьюкененнің немересі, ал анасы арқылы белгілі ән жазушы Стивен Фостердің немересі болды. Олардың екі ұлы мен екі қызы болды. 1872 жылы Кассат Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды.
In the spring of 1861, Cassatt had been hired as part of the Engineer Corps of the Pennsylvania Railroad, again as a rodman where he worked on the Connecting Railway. It is unknown how Cassatt managed to avoid the Pennsylvania militia draft during the Union mobilization in this period but in 1864, Cassatt was transferred to Renovo, Pennsylvania, as a resident engineer to work on the middle division of the Philadelphia and Erie railroad. In 1866, Cassatt became superintendent of motive power and machinery for the Oil Creek and Allegheny River Railway, recently reorganized in 1864 as the Warren and Franklin Railroad which was growing rapidly due to the discovery of oil in the region and coal mining. In 1867, Cassatt was appointed as superintendent of motive power and machinery for the Pennsylvania railroad in Altoona with a salary of $3,000 per year ($=) when a trainman made less than $10 a week ($=). Sometime during Cassatt's tenure as superintendent, he married Lois Buchanan, daughter of the Rev. Edward Y. Buchanan and Ann Eliza Foster. Lois Buchanan was a niece of James Buchanan, 15th President of the United States, and through her mother, a niece of songwriter Stephen Foster. The couple had two sons and two daughters. In 1872, Cassatt was elected as a member to the American Philosophical Society.
Честербрук фермасы
Кассат жылқыға құмар және түлкі аулауды ұнататын адам болған. Ол Пенсильвания штатының Бервин қаласының сыртында орналасқан Честербрук фермасына ие болған, онда таза қанды жарыс жылқыларын өсірген. Бүгінде бұл жерде Честербрук фермасы деген атпен кеңсе ғимараттары мен үйлер салынған тұрғын аудан орналасқан. Филадельфиялық сәулетші Фрэнк Фурнесс жобалаған бастапқы негізгі қора сақталған және қалпына келтірілген. (Фурнесс Кассаттың Риттенхаус алаңындағы таунхаусын да жобалаған.) Кассат бастапқыда «Мырза Келсо» деген псевдониммен жарысқа қатысқан, ал оның жылқылары «Келсо қорасынан» шыққан деп есептелген. Ол 1886 жылғы Прекнес Stakes жеңімпазы «Бард» пен 1889 жылғы Белмонт Stakes жеңімпазы «Эрик» жылқыларының иесі болған. Сонымен қатар, ол 1875, 1876, 1878 және 1880 жылдарғы Прекнес Stakes, сондай-ақ 1891 жылғы Белмонт Stakes жеңімпазы «Фоксфордты» өсірген. Таза қанды жылқыларын жарысқа қатырудан басқа, Кассат 1895 жылы National Steeplechase Association ұйымын құруға көмектескен, ол тік жарға қатысты жарыстарды ұйымдастырған. Ол сондай-ақ Хакни понисін АҚШ-қа әкелуге жауапты болды. 1878 жылы ол Ұлыбританиядан 239 Stella атты жылқыны сатып алып, Филадельфияға жеткізген. 1891 жылы Кассат пен бірнеше Хакни жылқысын ұнататын адамдар Америка Хакни Жылқы Қоғамын құрған. Бұл ұйым мен тіркеу жүйесі бүгінге дейін жалғасуда, ал штаб-пәтері Кентукки штатының Лексингтон қаласында орналасқан.
Cassatt was a horse enthusiast and fox hunter who owned Chesterbrook Farm, outside Berwyn, Pennsylvania, where he bred Thoroughbred racehorses. The property is today the site of a subdivision with office buildings and homes using the Chesterbrook Farm name. The original main barn designed by Philadelphia architect Frank Furness has been maintained and restored. (Furness also designed Cassatt's Rittenhouse Square townhouse.) Cassatt initially raced under the pseudonym, Mr. Kelso, and his horses as from the Kelso Stable. He owned the 1886 Preakness Stakes winner, The Bard, and the 1889 Belmont Stakes 1889 winner, Eric. As well, he bred the winner of the 1875, 1876, 1878, and 1880 Preakness Stakes and Foxford, who won the 1891 Belmont. In addition to flat racing his Thoroughbreds, in 1895 Cassatt helped found the National Steeplechase Association to organize competitive steeplechase racing. He was also responsible for the introduction of the Hackney pony to the United States. In 1878 he acquired 239 Stella in Britain and brought her to Philadelphia. In 1891, Cassatt and several fellow Hackney enthusiasts founded the American Hackney Horse Society. The organization and registry continues to this day, with its headquarters now in Lexington, Kentucky.
Өлім және жерлеу
Кассат 1906 жылдың тамыз айының басынан бері денсаулығы нашарлап, отбасымен бірге Мэн штатының Бар-Харбор қаласында демалып жүрді. Сол жерде ол екі немересі – Кассат пен Кэтрин Стюарттан – коклюш жұқтырды. Оның жағдайы ушығып, оны қарап тексеру үшін мамандар шақырылды. Қыркүйек айының ортасына қарай жағдайы жақсарған сияқты болды. Кассаттың дәрігері, доктор Дж.Х.Муссер, оған Адамс-Стокс синдромын, уақытша гипоксияның бір түрін диагноз қойды, және желтоқсан айының басынан бастап оған медбике үнемі қарап тұрды. Отбасы мен достары оның денсаулығы үшін жиі уайымдады, бірақ Кассат жақын арада сауығып кететінін айтты. Рождество қарсаңында Кассат машинамен саяхаттап қайтып келгенде, өзін жақсы сезінгенін мәлімдеді, бірақ доктор Муссер күмәнданды. 28 желтоқсан күні, жұма, таңертең Кассат өзін жақсы сезінбеді және қайтадан төсекке жатуға шешім қабылдады, бірақ ол әйелі мен қызына ешқандай ерекше ауыру шағымдаған жоқ. Ол көңілді болғандықтан, Пенсильвания темір жолының басқа лауазымды тұлғаларымен әдеттегі іскерлік кездесулерін өткізуден бас тартты. Олар желтоқсан айының көп бөлігінде Риттенхаус скверіндегі оның резиденциясына кездесуге келіп тұрғандықтан, олар алаңдаған жоқ. Оның немерелері Кассаттың үйіндегі ойын бөлмесіне шапқылап кетіп барар алдында онымен сәлемдесті. Біраз уақыттан кейін Кассат ұйықтап қалды, және аз уақыттан соң ғана оның әйелі оның бетінің өте ақшыл болғанын байқап, медбикені шақырды. Медбике тексергеннен кейін оның қайтыс болғанын анықтады. Доктор Муссер шақырылды, бірақ ол медициналық көмек көрсетудің қажеті жоқ деп шешті. Кассаттың қайтысына медициналық түсіндірмелер берілсе де, теміржол және қаржы салаларындағы көптеген әріптестері оның "Пенсильвания [Теміржол] жүйесінің қызметкерлерінің пара алуы туралы сенсациялық ақпараттардан кейін жүрегі ауырып қайтыс болғанын" дереу мәлімдеді. Қызметші доктор Муссерді және Кассаттың көмекшісі Уильям А. Паттонды оның өлімі туралы хабардар етті. Содан кейін бұл жаңалық Филадельфиядағы Брод-стрит станциясындағы Пенсильвания станциясының қызметкерлеріне жеткізіліп, бүкіл Америка Құрама Штаттарына телеграмма арқылы таратылды. Ол Пенсильвания штатының Брин-Мор қаласындағы Құтқарушы шіркеуінің зиратына жерленді. Оның әйелі 1920 жылы қайтыс болды.
Cassatt had been feeling unwell since early August 1906, while he was vacationing with his family in Bar Harbor, Maine. There, he had contracted whooping cough from his two grandchildren, Cassatt and Catherine Stewart. His condition became serious, and specialists were called to examine him. He seemed to have recovered by the middle of September. Cassatt's physician, Dr. J. H. Musser, had diagnosed him with Adams Stokes syndrome, a form of temporary hypoxia, and from early December onwards, he was attended regularly by a nurse. His family and friends were often worried about his health, but Cassatt protested that he would soon recover. On Christmas Eve, Cassatt went for a drive and returned insisting that he felt much refreshed, though Musser had his doubts. On the morning of December 28, a Friday, Cassatt did not feel well and decided to return to bed, though he did not complain to his wife and daughter, who were with him, of any particular pain. He was supposedly cheerful and decided to forgo his usual business meetings with other officials of the Pennsylvania Railroad, who had been coming to his residence on Rittenhouse Square regularly to meet him for much of December, so they did not seem alarmed. His grandchildren visited him before scampering away to the playroom in the Cassatt townhouse. A short time later Cassatt fell asleep, and it was only a short time later that Cassatt's wife noticed he looked very pallid, and summoned the nurse, whose examination quickly determined he was dead. Dr. Musser was summoned, but he also determined that no medical aid would be useful. Despite the medical explanations for Cassatt's passing, many of his business colleagues in the railroad and financial industries immediately asserted that he had died "of a broken heart due to the sensational revelations of grafting by officials of the Pennsylvania [Railroad] system" that had come to light during recent investigations into the coal industry by the Interstate Commerce Commission. A servant called both Musser and Cassatt's assistant William A. Patton to inform them of his death. The news was then relayed to the employees of the Pennsylvania Station at Broad Street Station in Philadelphia and from there telegraphed throughout the United States. He was interred in the Church of the Redeemer Cemetery in Bryn Mawr, Pennsylvania. His widow died in 1920.
Мұра
Мэриленд штатының Балтимор қаласындағы Грамерси сарайы 1902 жылы Александр Кассат салған. «Нью-Йорк Таймс» газеті Кассаттың басқа теміржол магнаттарымен салыстырғанда аса бай адам болмағанын хабарлады, Пенсильвания темір жолының қызметкерлері оның қайтыс болған кезде 5 миллион доллардан аспайтынын айтты (бұл 2022 жылы кем дегенде 173,9 миллион долларға бағаланады). Кассат өзінің байлығының көп бөлігін 1882 және 1899 жылдар аралығында, «Pennsy» компаниясында жұмыс істемей тұрғанда жинаған, себебі ол «Union Switch and Signal Company», «United States Metallic Packing Company», «Pennsylvania Steel Company» және «Cambria Steel Company» сияқты теміржол жабдықтарын өндіретін компаниялардың акцияларына инвестиция салған. 1910 жылы Пенсильвания темір жолы Адольф Александр Вайнманның жасаған Кассаттың мүсінін Нью-Йорк қаласының жаңа Пенсильвания вокзалындағы нишаға орнатқан. Нишаның астында мына жазу болған:
Gramercy Mansion in Baltimore, Maryland, was built by Alexander Cassatt in 1902. The New York Times reported that Cassatt was, relative to other railroad magnates, not an extraordinarily wealthy man, citing officials at the Pennsylvania Railroad who stated at his death that he was worth no more than $5 million (though this would at least be equivalent to $173.9 million in 2022). Evidently, Cassatt built most of his fortune between 1882 and 1899, when he was no longer employed by the Pennsy, as he had invested in stock of railroad supply manufacturers such as the Union Switch and Signal Company and the United States Metallic Packing Company, the Pennsylvania Steel Company, and the Cambria Steel Company. In 1910, the Pennsylvania Railroad erected a statue of Cassatt, by Adolph Alexander Weinman, in a niche at New York City's new Pennsylvania Station. An inscription below the niche read:
Қазіргі уақытта мүсін Пенсильвания штатының Стресбург қаласындағы Пенсильвания теміржол музейінде сақталуда.
The statue is currently located at the Railroad Museum of Pennsylvania in Strasburg, Pennsylvania.