Александр Агрикола (1446-1506) – фламанд композиторы, Ренессанс өкілі. Франко-фламанд стиліндегі шығармалары Еуропаға кең тарады. Биографиясы, музыкасы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нидерланд композиторы (1457/8–1506)
Netherlandish composer (1457/8–1506)
Александр Агрикола (/ə/'/g//r//ɪ//k//ə//l//ə/; шын аты Александр Акерман; шамамен 1446 – 15 тамыз 1506) – Франко-Фламанд стилінде шығармалар жазған Ренессанс дәуірінің Нидерланд композиторы. Габсбургтер музыкалық мекемесі Grande chapelle-нің көрнекті мүшесі болған ол, 1500 жылдар шамасында белгілі композитор атанды және оның музыкасы Еуропа бойынша кеңінен таралды. Ол сол заманғы маңызды діни және әлемдік стильдердің барлығында музыка жазды.
Alexander Agricola (/ə/'/g//r//ɪ//k//ə//l//ə/; born Alexander Ackerman; c. 1446 – 15 August 1506) was a Netherlandish composer of the Renaissance writing in the Franco Flemish style. A prominent member of the Grande chapelle, the Habsburg musical establishment, he was a renowned composer in the years around 1500, and his music was widely distributed throughout Europe. He composed music in all of the important sacred and secular styles of the time.
Өмір
Агрикола Гент қаласында тұратын бай саудагер Лижбет Напстың заңды емес ұлы еді. Ол шамамен 1450 жылдардың соңында дүниеге келген болуы мүмкін және оның Ян есімді бір бауыры болған. 1538 жылы алғаш жарияланған естелік мотет оның 1506 жылы қайтыс болғанда 60 жаста болғанын көрсетті, бірақ бұл ортағасырлық дәстүрге байланысты болуы мүмкін, онда 60 саны маңызды саналған. Ол музыкалық білімін Генттегі Сент-Николас шіркеуінен алған болуы мүмкін, себебі анасы 1467 жылы оның музыкалық мекемесіне үлкен үлес қосыпты. 1474 жылы герцог Галеаццо Мария Лоренцо де Медичиге белгілі бір «Александр де Аламанья» туралы ұсыныс хат жазды. Кейіннен бұл сәйкестік күмәнді болды, өйткені Миландық құжаттарда осы Алессандро д’Алеманьяның тегі көрсетілмеген, ал Агрикола Германиядан емес, Фландриядан шыққан. 1492 жылдың сәуір айында Франция королі VIII Карл Пьетро де Медичиге Агриколаны қайтаруды сұрап хат жазды, бұл оның бұрынғы белгісіз мерзімге француз корольдік капелласында қызмет еткенін көрсетеді. Агрикола 1492 жылдың маусым айында қысқа уақытқа Неапольде болды, бірақ король Ферранте VIII Карлдың өтініші бойынша одан бас тартуға мәжбүр болды. Ферранте 1493 жылы VIII Карлдан Агриколаны қайта сатып алуға тырысты, бір кезде оған жылына 300 дукат жалақы ұсынды. Алайда, 1493 жылдың қалған бөлігінде Италиядағы жағдай нашарлағандықтан (келесі жылы соғыс басталды) Феррантенің ынтасы суыды және ол Агриколаға Неапольге келмеуін айтты. Оған қарамастан, Агрикола 1494 жылы Неапольге (қазір Феррантенің ұлы Альфонсо басқаратын) қайтып келген сияқты, ол ақпан мен наурыз айлары аралығында біраз уақыт болды. Осыдан кейін Агрикола туралы жазбалар 1500 жылдың көктеміне дейін тоқтап қалды, ол Бургундия герцогы болған Филипп Кереметпен бірге қызмет етті, ал 1504 жылы оның анасы қайтыс болғаннан кейін Кастилия королі болды. Агрикола Филипптің кең аумағындағы саяхаттарында онымен бірге болды, оның ішінде 1501 және 1506 жылдары Испанияға екі сапар бар еді, ал бірінші сапарда Франция, екіншісінде Англия арқылы өтті. Ол әріптес композитор Пьер де ла Румен бірге қызмет етті және оған бірдей жалақы төленді; сонымен қатар, ол Горинхем мен Валенсиендегі жұмыстардан да пайда тапты. Агрикола, Ла Ру және Жоскеннің шығармалары Филипптің Испанияға екінші сапарынан бұрын дайындалған B–Br MS 9126 хор кітабының көп бөлігін құрайды.
Agricola was the son, born out of wedlock, of Lijsbette Naps, a wealthy female merchant who lived in Ghent. He was probably born sometime in the late 1450s and had a brother named Jan. A commemorative motet first published in 1538 gave his age as 60 at the time of his death in 1506, but that may be due to a medieval convention concerning the number 60. He may have received his musical training from the parish church of St Nicolas in Ghent, as his mother made a substantial donation to its musical establishment in 1467. In 1474 Duke Galeazzo Maria wrote a letter of recommendation for a certain "Alexander de Alamania" to Lorenzo de' Medici. That identification has since been questioned because the Milanese documents do not record the surname of this Alessandro d'Alemagna, and Agricola is from Flanders, not Germany. In April 1492 Charles VIII of France wrote a letter to Pietro de Medici asking for the return of Agricola, which implies that he had been serving in the French royal chapel for an unknown duration beforehand. Agricola was briefly in Naples in June 1492, although King Ferrante had to relinquish him at the request of Charles VIII. Ferrante tried to reacquire Agricola from Charles VIII during 1493, at one point offering him a salary of 300 ducats a year. However Ferrante's enthusiasm cooled during the rest of 1493 as the situation in Italy deteriorated (war broke out in the next year) and he told Agricola to not come to Naples. Despite this, Agricola seemed to have returned to Naples (now ruled by Ferrante's son Alfonso) in 1494, staying for some time between February and March. After this the paper trail for Agricola runs cold until the spring of 1500, when he took a position with Philip the Handsome, who was Duke of Burgundy and became King of Castile upon the death of his mother in law in 1504. Agricola accompanied Philip on his travels through his extensive lands, which included two trips to Spain in 1501 and 1506, passing through France during the first trip and England in the second. He served alongside fellow composer Pierre de la Rue, and was paid the same salary; he also received benefices in Gorinchem and Valenciennes Works by Agricola, La Rue and Josquin make up the bulk of the choir book B–Br MS 9126, which was prepared just before Philip's second trip to Spain.
Байланысты мектептер мен композиторлар
Агрикола Бургундия мектебі мен Нидерландтың Джоскин ұрпағының стилі арасындағы сирек кездесетін ауыспалы тұлғалардың бірі, ол нақтылы екі стильде де музыка жазған. Агриколаның стилі, әсіресе карьерасының бастапқы кезеңінде, Иоганн Окегемнің стилімен байланысты, ал өмірінің соңына қарай Жоскин де Презге тән кең таралған еліктеуді қолдана бастады. Оның көптеген шығармаларының нақты мерзімі белгілі болмаса да, ол Окегемге көбінесе тән емес, күрделі, ритмикалық түрлі-түсті контрапункт тәсілдерін жиі қолданды. Дегенмен, Окегемнен өзгеше, ол 1500 жылдар шамасында кең таралған кезде, басқа композиторлар сияқты қайталау, тізбек және әсем еліктеуді пайдалануға дайын болды.
Agricola is one of the few transitional figures between the Burgundian School and the style of the Josquin generation of Netherlanders who actually wrote music in both styles. Agricola's style is related to that of Johannes Ockeghem, especially early in his career, and towards the end of his life he was writing using the pervasive imitation characteristic of Josquin des Prez. While few of his works can be dated precisely, he does use many of the non imitative, complex, rhythmically diverse contrapuntal procedures more often associated with Ockeghem. Unlike Ockeghem, however, he was willing to employ repetition, sequence, and florid imitation in the manner of the other composers who were working around 1500 when the technique became widespread.
Жанрлары
Агрикола көптеген массалар, мотеттер, мотет-әндер, рондо мен бержерет сияқты сол кездегі қалыптасқан формалардағы зайырлы әндер, басқа да әндер мен аспаптық музыка жазды. Оның аспаптық музыкасының көп бөлігі Жиль Биншуа немесе Оккегемнің зайырлы музыкасына негізделген. Осы туындылардың көптегені 15 ғасырдың соңында кең танымал болды.
Agricola wrote masses, motets, motet chansons, secular songs in the prevailing formes fixes such as rondeaux and bergerettes, other chansons, and instrumental music. Much of his instrumental music was based on secular music by Gilles Binchois or Ockeghem. Many of these pieces had become quite popular in the late 15th century.