Кеңес әскери-теңіз авиациясы: тарихы, құрылуы (1912-1918), Бірінші және Азамат соғыстарындағы рөлі. Теңіз күштерінің авиациясы туралы маңызды мәліметтер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Советтік Теңіз Әуе Күштері (AV MF, орыс тілінде Авиация военно-морского флота, немесе Aviatsiya voyenno morskogo flota, сөзбе-сөз "әскери теңіз флотының авиациясы") – Кеңес Теңіз Флотының әуе күштерінің бір бөлімі болды.
Soviet Naval Aviation (AV MF, for Авиация военно морского флота in Russian, or Aviatsiya voyenno morskogo flota, literally "aviation of the military maritime fleet") was the naval aviation arm of the Soviet Navy.
Шығу тегі
Ресейдегі алғашқы әскери-теңіз авиациялық бөлімшелері 1912–1914 жылдары Балтық флоты мен Қара теңіз флотының құрамында құрылды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде гидроұшақтар Қара теңізде барлау, жағалау және порттық нысандарды, сондай-ақ жау кемелерін бомбалау және ату, суасты кемелерін және жау ұшақтарын әуежайларда жою мақсатында қолданылды.
The first naval aviation units in Russia were formed in 1912–1914 as a part of the Baltic Fleet and the Black Sea Fleet. During World War I, the hydroplane units were used in the Black Sea for conducting aircraft reconnaissance, bombing and firing at coastal and port installations and enemy ships, and destroying submarines and enemy aircraft on the airfields.
Азамат соғысы мен соғыстар аралығы
Тұрақты совет теңіз авиациясы 1918 жылы құрылды. Олар Ресей азамат соғысына қатысып, Петроград, Балтық теңізі, Қара теңіз, Волга, Кама өзені, Солтүстік Двина және Онега көліндегі шайқастарда кемелермен және армиямен бірлесіп әрекет етті. Жаңадан құрылған совет теңіз авиациясы тек 76 ескірген гидроұшақтан тұрды. Аз ғана және техникалық жағынан жетілмегендіктен, көбінесе кемелер мен армияны жабдықтау үшін қолданылды. 1920 жылдардың екінші жартысында теңіз авиациясының құрамы кеңейе бастады. Оларға жаңа барлау гидроұшақтары, бомбалаушылар және истребительдер берілді. 1930 жылдардың ортасында советтер Балтық флотында, Қара теңіз флотында және Тынық мұхиты флотында теңіз авиациясын құрды. 1938-1940 жылдары теңіз авиациясының маңызы зор өсті және совет теңіз күштерінің маңызды бөлігіне айналды. Осы кезде советтер торпедалық және бомбалық авиацияның құрамалары мен бөлімшелерін құрды. Ұлы Отан соғысының басында, Тынық мұхиты флотынан басқа барлық флоттарда барлығы 1445 ұшақ болды.
The regular Soviet naval aviation units were created in 1918. They participated in the Russian Civil War, cooperating with the ships and the army during the combats at Petrograd, on the Baltic Sea, the Black Sea, the Volga, the Kama River, Northern Dvina and on the Lake Onega. The newborn Soviet Naval Air Force consisted of only 76 obsolete hydroplanes. Scanty and technically imperfect, it was mostly used for resupplying the ships and the army. In the second half of the 1920s, the Naval Aviation order of battle began to grow. It received new reconnaissance hydroplanes, bombers, and fighters. In the mid 1930s, the Soviets created the Naval Air Force in the Baltic Fleet, the Black Sea Fleet and the Soviet Pacific Fleet. The importance of naval aviation had grown significantly by 1938–1940, to become one of the main components of the Soviet Navy. By this time, the Soviets had created formations and units of the torpedo and bomb aviation. At the beginning of the Great Patriotic War, all of the fleets (except for the Pacific Fleet) had a total of 1,445 aircraft.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Морская авиация (Морская авиация) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Кеңес Әскери-теңіз флотының әуе күші болды. Мұндай әуе бөлімшелері Баренц, Балтық және Қара теңіздеріндегі әскери операциялар аймақтарында КСРО Военно-морской флотына (КСРО Әскери-теңіз флоты) және Охот теңізіндегі КСРО Әскери-теңіз жасағына әуе қолдау көрсетті. Ресей Әскери-теңіз авиациясы құрлықта, жағалауда және кемелерде орналасқан (тендерлік су ұшақтары мен катапульттік кемелер) гидроұшақтар мен ұшақтарды, сондай-ақ ұшатын қайықтарды басқарды. Әуе бөлімдері Қызыл Армияға қону және десант түсіру кезінде қолдау көрсету үшін құрлықта да операциялар жүргізді және соғыс уақытындағы арнайы тапсырмаларда қызмет етті. Морская авиациясы Солтүстік теңізден Баренц теңізіне және Тынық мұхиты арқылы Охот теңізіне совет әскерлеріне жабдықтар жеткізген одақтас конвойлеріне әуеден қорғаныш ұсынды. Атап айтқанда, Морская авиациясы Одессаны қорғауға (1941 жылғы маусым-қазан айлары), Қырым мен Қара теңіздегі операцияларға қатысты және соғыстың соңғы кезеңдерінде Еуропа және Тынық мұхиты майдандарында сәтті әуе шабуылдарын жүргізді. Соғыс барысында Морская авиациясы жауға батып кеткен кемелер мен экипаждар саны бойынша Кеңес Әскери-теңіз күштерінің басқа бөлімшелеріне қарағанда екі жарым есе көп зиян келтірді. 17 морская авиация бөлімі Кеңес гвардиясы атағымен құрметтелді, ал 241 адам Кеңес Одағының Батыры атағымен марапатталды (оның ішінде бес ұшқыш екі рет).
The Morskaya Aviatsiya (Naval Aviation) was the Soviet Navy's air service during World War II. Such air units provided air support to the Voyenno Morskoy Flot SSSR (Soviet Navy) in the theaters of operations in the Barents, Baltic and Black Seas and also to the Soviet Naval Detachment in the Sea of Okhotsk. Russian Navy Aviation managed all land, shore and vessel based (tender seaplanes and catapult vessels) hydroplanes and aircraft, as well as flying boats. The air units also conducted land operations in support of the Red Army during landings and disembarkations and served in special wartime operations. Naval Aviation provided some air cover to Allied convoys bringing equipment to Soviet forces from North Sea to the Barents Sea and via the Pacific Ocean to the Sea of Okhotsk. In particular, Naval Aviation was deployed in defense of Odessa (June–October 1941), in operations in the Crimea and the Black Sea and carried out successful air strikes in the last stages of the conflict on the European and Pacific Fronts. During the war, Naval Aviation delivered an immense blow to the enemy in terms of sunken ships and crews—two and a half times more than any other unit of the Soviet Navy. Seventeen naval aviation units were honored with the title of the Soviet Guards, while 241 men were awarded with the title of the Hero of the Soviet Union (including five pilots twice).
Қырғи қабақ соғыс
Су бетіндегі кемелерге қашықтықтан шабуыл жасау үшін Кеңес теңіз флоты теңіз авиациясы қолданысына арналған, көптеген бомбалаушыларды теңіздік рөлде қолдануда ерекшелік танытты. Киев класындағы кеңестік авианосецтер 1970 жылдардың соңында пайда болды және Як-38 VTOL истребительдерімен қоса 30-ға дейін ұшақ тасыды. Келесі кластағы кеңестік авианосецтер, Адмирал Кузнецов класы, Су-33 "Flanker D" және МиГ-29 "Fulcrum" сияқты дәстүрлі ұшақтарды қолдады. Туполев Ту-16 "Badger" және Ту-22М "Backfire" бомбалаушылары сияқты құрлықтағы ұшақтар жоғары жылдамдықты кемеге қарсы зымырандармен жарақталды. Бұрын Еуропа мен Солтүстік Америка арасындағы Солтүстік Атлант мұхитындағы коммуникация желілерімен жүретін НАТО жабдықтау конвойларын ұстауға арналған деп есептелген бұл ұшақтардың басты міндеті – кеңестік құрлықты АҚШ-тың авианосецтік топтарының шабуылдарынан қорғау болды. Кеңес Әскери-теңіз авиациясының соңғы командирі, генерал-полковник Виктор Павлович Потапов 1988 жылы тағайындалды. 1991 жылы Кеңес Одағының тарауымен оның мүліктік құралдары Ресей және Украинаның Әскери-теңіз авиациясын қоса алғанда, мұрагер елдердің қарулы күштеріне берілді.
To attack surface ships at long ranges, the Soviet Navy was unique in deploying large numbers of bombers in a maritime role for use by Naval Aviation. The Kiev class of Soviet aircraft carriers was deployed in the late 1970s and carried up to 30 aircraft including Yak 38 VTOL fighters. The next class of Soviet aircraft carriers, named the Admiral Kuznetsov class, supported more conventional aircraft such as the Su 33 "Flanker D" and the MiG 29 "Fulcrum". Land based aircraft such as the Tupolev Tu 16 "Badger" and Tu 22M "Backfire" bombers were deployed with high speed anti ship missiles. Previously believed to be interceptors of NATO supply convoys traveling the sea lines of communication across the North Atlantic Ocean between Europe and North America, the primary role of these aircraft was to protect the Soviet mainland from attacks by U. S. carrier task forces. The last commander of Soviet Naval Aviation, Colonel General Viktor Pavlovich Potapov, was appointed in 1988. With the dissolution of the Soviet Union in 1991, its assets were inherited by successor states' forces, including Russian and Ukrainian Naval Aviation.