Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ренессанс композиторы, жаяу әскер дивизиясы. Ровиго (roˈviːɡo) – Солтүстік-шығыс Италияның Венето аймағындағы қала және коммуна, осы атпен аталатын провинцияның орталығы.
the Renaissance composerthe infantry division
Rovigo (roˈviːɡo, ; ) is a city and comune in the Veneto region of Northeast Italy, the capital of the eponymous province.
География
Ровиго қаласы Полесин деп аталатын аласа жазықта, Венециядан оңтүстік-батысқа және Падуадан оңтүстік-оңтүстік-батысқа қарай теміржолмен, сондай-ақ Адиджетто каналының жанында орналасқан. Ровиго коммунасы Адриат теңізінің батысында, Адиже және Бьянко каналы өзендерінің арасында жатыр, бірақ Фениль-дель-Турко бөлігі Бьянко каналының оңтүстігіне дейін созылып жатыр. Полесин – Адиже және По өзендерінің төменгі ағысы мен теңіз арасындағы аласа жазықтың атауы; атаудың шығу тегі көп талқыланады, көбінесе тек Ровиго провинциясына қатысты қолданылады, бірақ кейде Адрия және Феррара қалаларына да таратылады.
Rovigo stands on the low ground known as Polesine, by rail southwest of Venice and south southwest of Padua, and on the Adigetto Canal. The comune of Rovigo extends between the rivers Adige and Canal Bianco, west of the Adriatic Sea, except the frazione of Fenil del Turco that extends south of the Canal Bianco. Polesine is the name of the low ground between the lower courses of the rivers Adige and Po and the sea; the derivation of the name is much discussed, generally applied only to the province of Rovigo, but is sometimes extended to the near towns of Adria and Ferrara.
Тарих
Ровиго (латын әрпімен Роdigium және Rhodigium) алғаш рет 838 жылғы 24 сәуірдегі Равеннадан келген құжатта айтылған; атаудың шығу тегі белгісіз. 920 жылы Адрия епископы Паоло Каттанео қаласы венгр шабуылдарынан қираған соң, оны уақытша тұрғын үйі ретінде таңдады; ол бұйырған бекіністер 945 жылы аяқталды. Ровиго виконттары 1130 жылдары Эсте үйінің атынан кірпіштен жасалған қабырғалар салды. Қазіргі Torre Donà – сол кезде салынған қамалдың қалдығы; оның биіктігі 66 метр, егер құрылыс мерзімі дұрыс болса, сол кездегі ең биік кірпіш мұнара болған болуы мүмкін. 1194 жылы Ровиго Феррара герцогы Аззо VI д’Эстедің ресми иелігіне көшті, ол Ровиго графы атағын алды. Эсте билігі 1482 жылы венециялықтар қаланы қоршауға алып, 1484 жылғы бейбіт келісім арқылы иелігін сақтап қалғанда аяқталды. Эстелер Камбрей лигасының соғысы кезінде қаланы қайтарып алғанмен, 1514 жылы оралған венециялықтар француз революциясына дейін иелігін сақтады. 1806 жылы Наполеон I Бонапарт оны генерал Анн Жан Мари Рене Савари үшін герцогтік үлкен феодқа айналдырды. 1815 жылы австриялықтар оны патшалық қала етіп жариялады. 1815-1866 жылдардағы Ломбардия-Венеция Корольдігінің құлауымен Ровиго 1866 жылы Италия Корольдігіне қосылды; сол жылы теміржол арқылы Падуа, Феррара, Верона (Легнаго арқылы) және Чиоггия (Адрия арқылы) қалаларымен байланысты. 1900 жылдары алғашқы заманауи өнеркәсіптер құрылды, олардың ең маңыздысы қант фабрикасы болды. 1927 жылы коммуна аумағы жақын жердегі муниципалитеттерді қоса кеңейтілді. 1937 жылы Адиджетто каналының бағыты қаланың батыс жағына ауыстырылды және бұрынғы бағыттың орнына Corso del Popolo деп аталатын үлкен даңғыл салынды. 1943-1945 жылдары Ровиго Италия Социалдық Республикасының құрамында болды және 1946 жылдан бері Италияда. 1950-1960 жылдары Ровиго қарқынды дамыды және екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Венето аймағындағы қалалардың арасындағы ең жоғары урбанизация деңгейіне ие болды.
Rovigo (both Rodigium and Rhodigium in Latin script) appears to be first mentioned in a document from Ravenna dating April 24, 838; the origin of the name is uncertain. In 920 it was selected as his temporary residence by the bishop of Adria, Paolo Cattaneo, after the destruction of his city by Hungarian marauders; the fortifications he ordered were already finished in 945. The viscounts of Rovigo built a line of brick walls in the 1130s in the name of the House of Este. The current Torre Donà is a remnant of the castle built some time in between; it is 66 m high and it may have been the highest brick tower at that time if the date of construction is correct. In 1194 Rovigo became a formal possession of Azzo VI d'Este, duke of Ferrara, who took the title of conte (count) of Rovigo. The Este authority ended in 1482, when the Venetians took the place by siege and retained possession of it by the peace of 1484. Although the Este recovered the city during the War of the League of Cambrai, the Venetians, returning in 1514, retained possession until the French Revolution. In 1806 Napoleon I Bonaparte created it a duché grand fief for general Anne Jean Marie René Savary. The Austrians in 1815 made it a royal city. With the fall of the 1815–1866 Kingdom of Lombardy–Venetia, Rovigo was annexed to the Kingdom of Italy in 1866; in the same year it was connected by railway to Padua, Ferrara, Verona (through Legnago), and Chioggia (through Adria). In the 1900s the first modern industries were established, the most important of which was a sugar refinery. In 1927 the territory of the comune was extended including close municipalities. In 1937 the course of the Adigetto Canal was diverted to the west edge of the town and a large avenue called Corso del Popolo was built in place of the former course. In the years 1943–1945 Rovigo was part of the Italian Social Republic and it has been in Italy since 1946. In the 1950s and 1960s Rovigo had a dramatic development and it had the highest urbanization rate among the towns in the Veneto region after World War II.
Жақын маңдағы ауылдар
Барчесса Кандиани, Бассо Кавалло, Боара Полесине, Боария Сан Марко, Борсеа, Брага Кантонаццо, Бусо, Бусовеккьо, Ка'Бьянка, Ка'Матте, Ка'Лунга, Кампанья Терци, Кампаньяцца, Кантонаццо, Каполавия, Ка'Рангон, Конкадирам, Корте Лаццарини, Фениле Морозина, Фениль дель Турко, Гранзетте, Григнано Полесине, Громпо, Громоло, Ле Кассетте, Ле Джарель, Ле Сорболаро, Л'Ольмо, Лусия, Мардимаго, Ровердикрэ, Сан Систо, Санта Либера, Санта Рита, Сант'Аполлинаре, Сарзано және Спианата.
Barchessa Candiani, Basso Cavallo, Boara Polesine, Boaria San Marco, Borsea, Braga Cantonazzo, Buso, Busovecchio, Ca'Bianca, Ca'Matte, Ca'Lunga, Campagna Terzi, Campagnazza, Cantonazzo, Capolavia, Ca'Rangon, Concadirame, Corte Lazzarini, Fenile Morosina, Fenil del Turco, Granzette, Grignano Polesine, Grompo, Grumolo, Le Cassette, Le Giarelle, Le Sorbolaro, L'Olmo, Lusia, Mardimago, Roverdicrè, San Sisto, Santa Libera, Santa Rita, Sant'Apollinare, Sarzano and Spianata.
Спорт
Ровиго – «Регби Ровиго» клубының туған жері, қаланың регби командасы «Топ-10» жарысында 13 рет жеңіске жеткен. Команда регби әлемінің көптеген белгілі тұлғаларын, соның ішінде Наас Бота мен жаттықтырушы Карвин Джеймсті өздеріне тартты. Футбол, жүзу, гандбол, бейсбол және роллер-хоккей сияқты басқа да спорт түрлері де кең таралған. «Россо Блу» деп аталатын бейсбол командасы «А» сериясы деңгейінде өнер таныстыруда. «Ровиго Бейсбол» клубында ойнаған танымал американдық ойыншылар: Натан Карделла (Фресно, Калифорния) және Марк Перакки (Сан-Франциско, Калифорния). Ровиго – Италияда гейл футбол клубы ашқан алғашқы қала. «Аскаро Ровиго Гейл Футбол Клубы» 2011 жылдың 2 маусымында құрылды. «Rovigo GAA» президенті және негізін қалаушы Рафаэлло Франко сол жылы бал айына Ирландияға сапар шекті, онда ол «Крок Парк» стадионында футбол матчын тамашалады. Ол үйге «O’Neills» доппен және Италияда GAA клубын құру арманымен оралды. Екі жылдың ішінде құрылған клубтың, құрамында 90% итальяндық ойыншы бар футбол командасы, GAA ұсынатын барлық мүмкіндікті пайдаланып, күннен-күнге дамып келеді. Команданың түстері – қызыл және көк.
Rovigo is home of Rugby Rovigo, the city's rugby team has won the Top10 competition 13 times. The team has attracted many famous from around the rugby world, including Naas Botha and the coach Carwyn James. Other practiced sports include football/soccer, swimming, handball, baseball and roller hockey. The "Rosso Blu" as the baseball team is known is at the level of Serie "A" competition. Notable American players who have played for Rovigo Baseball include: Nathan Cardella (Fresno, Ca.) and Mark Peracchi (San Francisco, Ca). Rovigo is the first Italian city to have a Gaelic football club. Ascaro Rovigo Gaelic Football Club was founded on June 2, 2011. President and founder of Rovigo GAA Raffaello Franco went to Ireland for his honeymoon that year where he watched a football game at Croke Park – he returned home with an O'Neills ball and a dream to set up a GAA club in Italy. Within two years the resulting club's football team of about 90% Italian players are going from strength to strength as they embrace every code that the GAA has to offer. The team colours are red and blue.
Көлік
Ровиго теміржол станциясы 1866 жылы ашылған, Падуа-Болон темір жолының бөлігі болып табылады және тағы екі бағытқа қатынайтын түйіспе станциясы да болып табылады. Шығысқа қарай, Адрия және Чиоггияға қарай Ровиго-Чиоггия темір жолы, ал батысқа қарай, Легнаго және Веронаға қарай Верона-Легнаго-Ровиго темір жолы жүреді.
Rovigo railway station, opened in 1866, forms part of the Padua–Bologna railway, and is also a junction station for two other lines. Heading eastwards, towards Adria and Chioggia, is the Rovigo–Chioggia railway, and heading west, towards Legnago and Verona, is the Verona–Legnago–Rovigo railway.