Daihatsu Midget – жапон автокөлігі, кішкентай жүк көлігі. 1957-де пайда болған, үш дөңгелекті, 250cc қозғалтқышты, бір орынды көлік туралы толық ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Daihatsu Midget – жапондық Daihatsu автокөлік өндірушісі жасаған бір орындық шағын жүк көлігі, кейіннен микрован/кей жүк көлігіне айналған. Midget деген атпен жылдар бойы бірнеше түрлі көлік шығарылған, бірақ олардың барлығында бір немесе екі орындық, пайдалы мақсаттағы, жабық немесе жартылай жабық кабинасы болған.
The Daihatsu Midget is a single seater mini truck, later a microvan/kei truck made by Japanese automaker Daihatsu. Several distinct vehicles have borne the Midget name over the years, but all have had in common a single or two seat utilitarian design, with an enclosed or semi enclosed cab.
DK/DS сериясы
1957 жылдың тамызында түпнұсқа DKA Midget ұсынылды. Ол үш дөңгелек, бір орындық, есігі жоқ кабина және рульдік басқарумен жабдықталған. Қозғалтқышы 250 куб.см көлемді, ауамен салқындатылатын, екі тактілі, бір цилиндрлі (ZA) конструкциясынан тұрды. 1959 жылдың тамызынан бастап ол ыңғайлырақ DSA үлгісімен алмастырылды, ол есіктермен және ZA қозғалтқышының қуаттырақ нұсқасымен жабдықталған. Жүк көлемі де артты, A DK үлгісі «My Neighbor Totoro» (1988) фильмінде пайда болды. Сонымен қатар, сирек кездесетін екі орындық (DSAP) нұсқасы да болды, онда жолаушы орындығы жүргізушінің сол жағына, одан артқа орналасқан. Бұл жолаушылар салонының ұзындығын арттыруды талап етті, соның салдарынан жүк салуға арналған кеңістік азайды. DSV – панельді фургон нұсқасы да бар еді.
In August 1957 the original DKA Midget was introduced. It featured three wheels, a single seat, a doorless cab, and handlebar steering. The engine was an air cooled two stroke single cylinder design of 250 cc (ZA) which produced Beginning in August 1959 it was replaced by the more comfortable DSA, which has doors and a more powerful version of the ZA engine. Maximum cargo capacity was also increased, from A DK model appears in My Neighbor Totoro (1988). There was also a rare two seat version (DSAP), with the passenger seat offset to the left behind the driver. This required a longer passenger compartment, which encroached on the cargo area. There was also the DSV, a panel van version.
MP сериясы
1959 жылдың қазан айында MP2 Midget Жапонияда руль, есіктер және екі адамға арналған орындықтар сияқты жаңа мүмкіндіктермен жаңартылды. Бұл модель 1959 жылдың сәуірінен бастап АҚШ-та MPA ретінде сатылды, бірақ ол "Daihatsu Trimobile" деп таныстырылды. Мысалы, Boeing және Lockheed сияқты компаниялар осы кішкентай көліктерді өз өндіріс орындарында пайдаланды. Қозғалтқыш бұрынғыдай ауамен салқындатылатын, екі тактілі, бір цилиндрлі (ZA) конструкциясынан тұрды, бірақ қосымша жабдықтар оны жайпақ қозғалысқа ие етті. DSA үлкен қымбат MP нұсқаларымен қатар 60-жылдардың басына дейін өндірілді. Сондай-ақ, панельді фургон нұсқасы да қол жетімді болды. MP дизайнына енгізілген келесі өзгерістер MP3 моделін жасады, ол 305 см³ көлемді үлкен ZD қозғалтқышымен жабдықталды. 1960 жылдың мамырында ұзын MP4 пайда болды, ол есіктерінде терезелермен жабдықталған. 1961 жылдың тамызында есіктер өзгертілді, оларға үшбұрышты желдеткіш терезе және хромдалған бүйірлік жолақ қосылды. 1962 жылдың қыркүйегінде MP5 соңғы нұсқасы ұсынылды. Ол бұрынғы MP4-тен сәл үлкен болды, максималды ұзындығы және жүк көлемі ұлғайтылды. Шындығында, барлық корпус панельдері қандай да бір өзгеріске ұшырады, жаңа шамдар орнатылды, есіктер қайта жобаланды, алдыңғы бөлігі бұрышталып, дөңгелектендірілді, есік алдындағы кеңістікте үлкен желдеткіштер жасалды және матамен қапталған емес, қатты металл шатыр орнатылды. MP5 фаралар және басқа да жерлерде хромды әрлеулермен де жабдықталды. 1963 жылдың сәуір айында екі тактілі қозғалтқышқа автоматты май қосу жүйесі енгізілді. 1969 жылдың тамызында жаңа қауіпсіздік ережелері жарықтандыруды өзгертуді, жүргізуші үшін бас тіреуін және қауіпсіздік белбеулерін талап етті. Midget I Жапониядан тыс жерлерде "Bajaj", "Tri Mobile" немесе "Bemo" (Индонезияда Bemo авторикша таксилері ретінде қолданылады) аттарымен сатылды. Бұл жапондық Daihatsu автокөлік өндірушісінің ең төмен бағалы және практикалық көліктерімен танымал алғашқы машиналарының бірі. Тайландтағы өндіріс 1959 жылы басталды, ал Индонезия, Пәкістан және көптеген басқа елдер де одан кейін ілесіп кетті. Kөптеген жағдайларда авторикша ретінде (немесе "тук-тук") қолданылатын Midget Оңтүстік Азиядағы қоғамдық көліктің танымал символы болды. Жоғары жылдамдыққа есептелмеген, үш дөңгелегі бар бұл тар көлік, үлкен көліктердің арасымен өтуге өте ыңғайлы. Бұл түпнұсқалық тук-туктерді қазіргі заманда табу қиын. Тайландта Midget MP4 әлі де Чиангмай қаласында Chinnaraje Midget және Бангкокта TukTuk Midget MP4 ретінде өндірілуде. Жаңартылған нұсқасы, MP5, Бангкоктағы TukTuk (Thailand) Co., Ltd. компаниясымен де өндіріледі.
In October 1959 the MP2 Midget was introduced in Japan updated with such features as a steering wheel, doors, and seating for two. This model had already been sold in the United States since April 1959, as the MPA, although it was marketed as the "Daihatsu Trimobile". Companies such as Boeing and Lockheed used these little vehicles inside of their plants, for instance. The engine was the same (ZA) air cooled two stroke one cylinder design with but an extra made for a sluggish vehicle. The DSA continued to be built alongside the more expensive MP variants into the early sixties. There was again a panel van version also available. Subsequent revisions to the MP design were soon made, resulting in the model MP3 which has the larger ZD engine of 305 cc which produced In May 1960 the longer MP4 arrived, featuring roll up door windows. In August 1961 the doors were modified, now incorporating a triangular vent window and a chromed side strip. In September 1962 the final iteration, the MP5, arrived. It was again somewhat larger than the earlier MP4, with maximum length up to and cargo space increased by , to a total of As a matter of fact, nearly all body panels were altered in some way, with new marker lights installed, redesigned doors, a blunter and more rounded front, bigger vent openings in front of the doors' leading edge, and finally a solid metal roof rather than the earlier fabric covered opening. The MP5 also gained more chrome trim, around the headlamps and elsewhere. April 1963 saw the introduction of automatic oil mixing for the two stroke engine. In August 1969 new safety regulations required certain lighting changes, a driver's side headrest, and seatbelts. The Midget I has also been sold outside Japan as the "Bajaj", "Tri Mobile", or "Bemo" (Bemos in Indonesia are used as autorickshaw share taxis). It is one of the first cars manufactured by the Japanese automaker Daihatsu, known for its low cost, practical vehicles. Thai production began in 1959, with Indonesia, Pakistan, and many other countries soon following. Almost exclusively used as an autorickshaw (or 'tuk tuk') the Midget was also a well known icon of public transportation in South Asia. Not meant for performance, this narrow vehicle does weave through larger traffic well, despite the fact that it only has three wheels. These original tuk tuks are a little harder to find in modern times. In Thailand the Midget MP4 is still in production as a Chinnaraje Midget in Chiang Mai and as a TukTuk Midget MP4 in Bangkok. The facelifted version, known as MP5 is also still manufactured by the TukTuk (Thailand) Co., Ltd. in Bangkok.
Екінші буын (K100; 1996-2001)
1996 жылдан 2001 жылға дейін Daihatsu төрт дөңгелекті kei Midget моделін, төрт доңғалақты жетекпен және кондиционермен қоса жасады. Kei автомобильдері ретінде, олар 660 куб.см. көлемді қозғалтқыштармен жабдықталған. Midget II 1993 жылы Токио мотор-шоуында концепт ретінде таныстырылды. Қозғалтқыштың екі түрі бар, олар инжекция түрімен ерекшеленеді, оның бірі электрондық. Екеуі де ені мен биіктігі бірдей, бірақ EFI (Электрондық отын инъекциясы) нұсқасы 75 мм қысқа. Олар бір немесе екі орындық конфигурацияда, автомат және механикалық беріліс қораптарымен қол жетімді. Midget көбінесе Жапониядағы барлардың иелері қолданады, себебі олар сыра шамын тасымалдауға өте ыңғайлы. Midget дизайны ерекше, қосалқы дөңгелегі алдыңғы бөлігіне орнатылған.
From 1996 to 2001, Daihatsu manufactured a four wheeled kei Midget with four wheel drive as well as air conditioning as options. As Kei cars, they were equipped with 660 cc engines. The Midget II was introduced as a concept at the 1993 Tokyo Motor Show. There are two types of engine available, differentiated by the injection type, one being electronic. Both are identical in width and height, but the EFI (Electronic Fuel Injection) version is shorter by 75 mm. They are available in either one or two seater configurations, with automatic and manual transmissions available. The Midget is often used by owners of bars in Japan, as they are a perfect size to haul around kegs. The design of the Midget is somewhat unusual with the spare tire mounted on the front.