Кіріспе

Daihatsu Midget – жапондық Daihatsu автокөлік өндірушісі жасаған бір орындық шағын жүк көлігі, кейіннен микрован/кей жүк көлігіне айналған. Midget деген атпен жылдар бойы бірнеше түрлі көлік шығарылған, бірақ олардың барлығында бір немесе екі орындық, пайдалы мақсаттағы, жабық немесе жартылай жабық кабинасы болған.

DK/DS сериясы

1957 жылдың тамызында түпнұсқа DKA Midget ұсынылды. Ол үш дөңгелек, бір орындық, есігі жоқ кабина және рульдік басқарумен жабдықталған. Қозғалтқышы 250 куб.см көлемді, ауамен салқындатылатын, екі тактілі, бір цилиндрлі (ZA) конструкциясынан тұрды. 1959 жылдың тамызынан бастап ол ыңғайлырақ DSA үлгісімен алмастырылды, ол есіктермен және ZA қозғалтқышының қуаттырақ нұсқасымен жабдықталған. Жүк көлемі де артты, A DK үлгісі «My Neighbor Totoro» (1988) фильмінде пайда болды. Сонымен қатар, сирек кездесетін екі орындық (DSAP) нұсқасы да болды, онда жолаушы орындығы жүргізушінің сол жағына, одан артқа орналасқан. Бұл жолаушылар салонының ұзындығын арттыруды талап етті, соның салдарынан жүк салуға арналған кеңістік азайды. DSV – панельді фургон нұсқасы да бар еді.

MP сериясы

1959 жылдың қазан айында MP2 Midget Жапонияда руль, есіктер және екі адамға арналған орындықтар сияқты жаңа мүмкіндіктермен жаңартылды. Бұл модель 1959 жылдың сәуірінен бастап АҚШ-та MPA ретінде сатылды, бірақ ол "Daihatsu Trimobile" деп таныстырылды. Мысалы, Boeing және Lockheed сияқты компаниялар осы кішкентай көліктерді өз өндіріс орындарында пайдаланды. Қозғалтқыш бұрынғыдай ауамен салқындатылатын, екі тактілі, бір цилиндрлі (ZA) конструкциясынан тұрды, бірақ қосымша жабдықтар оны жайпақ қозғалысқа ие етті. DSA үлкен қымбат MP нұсқаларымен қатар 60-жылдардың басына дейін өндірілді. Сондай-ақ, панельді фургон нұсқасы да қол жетімді болды. MP дизайнына енгізілген келесі өзгерістер MP3 моделін жасады, ол 305 см³ көлемді үлкен ZD қозғалтқышымен жабдықталды. 1960 жылдың мамырында ұзын MP4 пайда болды, ол есіктерінде терезелермен жабдықталған. 1961 жылдың тамызында есіктер өзгертілді, оларға үшбұрышты желдеткіш терезе және хромдалған бүйірлік жолақ қосылды. 1962 жылдың қыркүйегінде MP5 соңғы нұсқасы ұсынылды. Ол бұрынғы MP4-тен сәл үлкен болды, максималды ұзындығы және жүк көлемі ұлғайтылды. Шындығында, барлық корпус панельдері қандай да бір өзгеріске ұшырады, жаңа шамдар орнатылды, есіктер қайта жобаланды, алдыңғы бөлігі бұрышталып, дөңгелектендірілді, есік алдындағы кеңістікте үлкен желдеткіштер жасалды және матамен қапталған емес, қатты металл шатыр орнатылды. MP5 фаралар және басқа да жерлерде хромды әрлеулермен де жабдықталды. 1963 жылдың сәуір айында екі тактілі қозғалтқышқа автоматты май қосу жүйесі енгізілді. 1969 жылдың тамызында жаңа қауіпсіздік ережелері жарықтандыруды өзгертуді, жүргізуші үшін бас тіреуін және қауіпсіздік белбеулерін талап етті. Midget I Жапониядан тыс жерлерде "Bajaj", "Tri Mobile" немесе "Bemo" (Индонезияда Bemo авторикша таксилері ретінде қолданылады) аттарымен сатылды. Бұл жапондық Daihatsu автокөлік өндірушісінің ең төмен бағалы және практикалық көліктерімен танымал алғашқы машиналарының бірі. Тайландтағы өндіріс 1959 жылы басталды, ал Индонезия, Пәкістан және көптеген басқа елдер де одан кейін ілесіп кетті. Kөптеген жағдайларда авторикша ретінде (немесе "тук-тук") қолданылатын Midget Оңтүстік Азиядағы қоғамдық көліктің танымал символы болды. Жоғары жылдамдыққа есептелмеген, үш дөңгелегі бар бұл тар көлік, үлкен көліктердің арасымен өтуге өте ыңғайлы. Бұл түпнұсқалық тук-туктерді қазіргі заманда табу қиын. Тайландта Midget MP4 әлі де Чиангмай қаласында Chinnaraje Midget және Бангкокта TukTuk Midget MP4 ретінде өндірілуде. Жаңартылған нұсқасы, MP5, Бангкоктағы TukTuk (Thailand) Co., Ltd. компаниясымен де өндіріледі.

Екінші буын (K100; 1996-2001)

1996 жылдан 2001 жылға дейін Daihatsu төрт дөңгелекті kei Midget моделін, төрт доңғалақты жетекпен және кондиционермен қоса жасады. Kei автомобильдері ретінде, олар 660 куб.см. көлемді қозғалтқыштармен жабдықталған. Midget II 1993 жылы Токио мотор-шоуында концепт ретінде таныстырылды. Қозғалтқыштың екі түрі бар, олар инжекция түрімен ерекшеленеді, оның бірі электрондық. Екеуі де ені мен биіктігі бірдей, бірақ EFI (Электрондық отын инъекциясы) нұсқасы 75 мм қысқа. Олар бір немесе екі орындық конфигурацияда, автомат және механикалық беріліс қораптарымен қол жетімді. Midget көбінесе Жапониядағы барлардың иелері қолданады, себебі олар сыра шамын тасымалдауға өте ыңғайлы. Midget дизайны ерекше, қосалқы дөңгелегі алдыңғы бөлігіне орнатылған.