Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Audacious класының орталық батареялық броненосцы Британдық Корольдік теңіз күштерінің сегізінші HMS Vanguard кемесі, 1870 жылы Эдвард Рид жасаған орталық батареялық броненосц. 1875 жылы кеме жазғы саяхаты кезінде тұманды күйде басқа броненосцпен соқтығысып, батып кетті. Кеме экипажының ешкім қаза болған жоқ, бірақ кеме командирі өмірінің соңына дейін басқа кемеге командирлік етпеді. Кеменің құлғындары Ирландия жағалауындағы Kish маяғының жанында жатыр және Ирландияның Ұлттық ескерткіштер заңымен қорғалады.
Audacious class central battery ironclad
The eighth HMS Vanguard of the British Royal Navy was an central battery ironclad battleship, by Edward Reed launched in 1870. In 1875, the ship was sunk during a summer cruise in a collision in fog with the ironclad None of the crew were lost, but the commanding officer of the ship never commanded another vessel in his career. The wreck lies near the Kish lightship off the coast of Ireland and is protected under the Irish National Monument Act.
Дизайн және құрылыс
Vanguard перпендикулярлар арасында 85 метр (280 фут) ұзын болды. Оның ені 16 метр (54 фут) және алдыңғы бөлігінде 7 метр (22 фут), артқы бөлігінде 7 метр (23 фут) суы тартылды. Кеме әдеттегідей .
Vanguard was 280 feet (85 m) long between perpendiculars. She had a beam of 54 feet (16 m) and a draught of 22 feet (7 m) forward and 23 feet (7 m) aft. The ship normally displaced .
Қозғалтқыш
Авангард екі цилиндрлі горизонтальді, бір реттік кеңейту, қайтымды білікті және 6 тікбұрышты қазандықтармен жабдықталған, олар екі бұранданы қозғаған. Қозғалтқыштың жалпы жобаланған қуаты Vanguard-қа максималды жылдамдық берді.
Vanguard was with two sets of 2 cylinder horizontal single expansion, return connecting rod and 6 rectangular boilers that drove twin screws. The engine had a total designed output of which gave Vanguard a maximum speed of .
Қызмет тарихы
"Авангард" – капитан Ричард Докинстің басқаруымен, 1875 жылғы 27 тамызда Кингстаун (қазіргі Дун Лаухер) портынан үш басқа броненос кемемен бірге шығып, Ирландия жағалауында жазғы саяхатқа бет түзеді. Адмирал Тарлтон басқаратын эскадрилья Квинстаунға (Кобх) бағыт алды, онда саяхат аяқталуы тиіс болған. Олар Киш маяғынан өткен кезде, қатты тұман түсіп, көріну қашықтығы кеме ұзындығынан да азайды. "Авангардтың" әпкесі – "Темір герцог" – өзінің бағытынан ауып бара жатқанын байқап, өз орнына қайта оралды. Оның бу машинасының ақауы тұман дабылын жұмыс істемей қалдырды, сондықтан ол өз орналасқан жері мен бағытын басқа кемелерге хабарлай алмады. Шамамен 12:50-де "Авангард" кемесінің қараушысы алдында тікелей желкенді кемеді көрді. "Авангард" одан қашу үшін бұрылғанда, "Темір герцог" тұманнан оның сол жағынан, аса жақын жерден шықты. Соқтығысудан қашу мүмкін емес еді. "Темір герцогтың" су астындағы тарауы "Авангардтың" қазандықтар жанындағы корпусын жарып жіберді. "Темір герцог" бірнеше минуттан кейін босатылды, тек аз ғана зақым алды. Алайда "Авангард" суға батып бара жатты. Оның сорғылары минутына 3000 фунт (23 кг/с) су шығара алатын, бірақ су ағыны минутына 50 тоннадан (847 кг/с) асты. Сорғылар бу машинасымен жұмыс істеді, ол соқтығысқаннан кейін он минуттан соң, машина бөлімі суға батқаннан кейін тоқтады. "Авангард" және "Темір герцог" екі кеме де барлық қайықтарын түсірді. Эвакуация жақсы тәртіппен аяқталды, капитан Докинс 360 шамасындағы экипаждың соңғысы болып кетті, ал жалғыз құрбан болған – оның жоғалып кеткен иті. "Солқын" және "Гектор" тұманға қарай жүріп кетті және Квинстаунға жеткенде ғана кеменің суға батқанын білді. Соқтығысқаннан кейін 70 минут өткен соң "Авангард" теңіз түбінде 50 метр тереңдікте жатты. Оның мачталарының ұштары әлі де су бетінен көрініп тұрды. Адмиралтейство кемені көтеруге болатынына сенімді болды және су астына түсу операцияларын бастады, бірақ олар көп ұзамай тоқтатылды. Капитан Докинс соқтығысқаннан кейін кемесін құтқару үшін жеткілікті шаралар жасамағаны үшін әскери сотта айыпталды және ешқашан басқа кемеге командирлік қызметке тағайындалмады. Алайда, замандас қоғамдық пікір оған көңіл жарыққысы келді. Ылғалданған кеме 1985 жылы қайта табылды. Кеме Ирландияның Ұлттық ескерткіштер заңымен қорғалған және оған су астына түсу үшін Ұлттық ескерткіштер қызметінен лицензия алу қажет.
Vanguard — under the command of Captain Richard Dawkins, sailed out of Kingstown (now Dún Laoghaire) harbour on 27 August 1875 in company with three other ironclads, , and The ships were part of the First Reserve Squadron and were on a summer cruise around the Irish coast. The squadron — under the command of Admiral Tarleton, was en route to Queenstown (Cobh), County Cork where the cruise would finish. As they passed the Kish lightship, a heavy fog came down which restricted visibility to less than a ship's length. Vanguards sister ship — Iron Duke — noticed she was drifting off course and began returning to her proper station. A problem with her steam plant rendered her foghorn inoperable, and could not be used to alert the other vessels of her position or course. At about 12:50, a look out on Vanguard spotted a sailing ship directly ahead. As Vanguard turned to avoid it, Iron Duke appeared out of the fog on her port side less than away. Collision was unavoidable. Iron Dukes underwater ram tore open Vanguards hull near her boilers. Iron Duke freed herself after a few minutes, sustaining only minor damage. Vanguard, however, was sinking. Her pumps could move water at a rate of 3,000 lb/min (23 kg/s) but the flooding exceeded 50 long tons per minute (847 kg/s). The pumps were powered by the engines, which shut down ten minutes after the collision when the engine room flooded. Vanguard and Iron Duke both launched all boats. The abandonment was completed in good order with Captain Dawkins the last of the 360 crew aboard to leave and the only casualty was his dog which was lost. Warrior and Hector sailed on in the fog and only learned of the sinking upon reaching Queenstown. Seventy minutes after the collision, Vanguard rested on the seabed 165 feet (50 m) deep. The tips of her masts were still visible above the surface. The Admiralty was confident that the ship could be raised and diving operations started, but were soon abandoned. Captain Dawkins was blamed at the court martial for not doing enough to save his vessel following the collision, and never received command of another vessel. Contemporary popular opinion, however, was sympathetic towards him. The wreck was rediscovered in 1985 and lies in of water. The wreck is protected under the Irish National Monument Act, and a licence from the National Monuments Service is required to dive it.