Калифорниядағы Капитан Джек бекінісі – Модок тайпасының 1873 жылғы соғыстағы соңғы тірегі. Тарихи орын, геноцидтен қорған, Лава Бедс ұлттық ескерткіші.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Калифорния штатындағы археологиялық орын, АҚШ.
Archaeological site in California, United States
Капитан Джектің бекінісі – Тюлелейк пен Канби, Калифорния арасында орналасқан Модок халқының соңғы тірегі. Қазір Лава Бедс ұлттық ескерткішінің құрамына кіретін бұл бекініс, сонымен қатар Капитан Джек деп аталған Модок тайпасының басшысы Кинтпуаштің есімімен аталады. 1873 жылғы Модок соғысы кезінде Капитан Джек 53 Модок жауынгерімен және әйелдер мен балалардан тұратын 160 адамдық топпен бірге АҚШ армиясына, олардың санын 10 есеге асырып түскен күшіне қарсы бірнеше ай бойы қарсы тұра алды. Модоктар бұл аймаққа Калифорниядағы геноцид басталғанға дейін аң аулап, өмір сүрген дәстүрлі жерлеріне қайта оралды. 19 ғасырдың ортасында АҚШ үкіметінің өкілдері мен жеке азаматтардың көмегімен Калифорнияның мыңдаған түпкілікті халқы жүйелі түрде қырғынға ұшырады. Мемлекеттік билік пен жасақтар жергілікті халыққа қарсы жасалған көптеген қатыгездіктерді ынталандырып, көтермелеп, одан әрі жалғастырды.
Captain Jack's Stronghold was a holdout of the Modoc people that is located between Tulelake and Canby, California. The stronghold, which is now part of Lava Beds National Monument, is named for Native American chief Kintpuash who was also known as Captain Jack. During the Modoc War in 1873, Captain Jack along with 53 Modoc warriors, and numerous women and children in a band of 160, managed to hold out against the United States Army which outnumbered them by as much as 10 to 1 for several months. The Modoc retreated to this area because it was part of their traditional territory where they had hunted and lived before the start of the California genocide, when agents of the United States government assisted by private citizens began the systematic killing of thousands of indigenous peoples of California in the mid 19th century. Many of the brutal acts carried out against native populations were encouraged, tolerated, and perpetuated by state authorities and militias.
Тарих
1872 жылдың қарашасындағы Жоғалған өзен шайқасынан кейін капитан Джектің тобы бірнеше ай бойы бекіністің маңында орналасты. Модоктар лава алаптарын қорғаныс бекінісі ретінде пайдаланды, себебі бұл жердің ландшафты қиын, нығайтуға жарамды тастар мен күйісөздерден қашуға мүмкіндік беретін таралған жолдар бар еді. 1873 жылдың 17 қаңтарында АҚШ армиясының 225 әскери қызметшісі, Орегон және Калифорния штатынан 104 еріктілердің қолдауымен, Бірінші бекініс шайқасында 51 Модок жауынгерінен жеңіліске ұшырады. Барлығы 35 ақ адам қаза тауып, көптегені жараланды, ал Модоктардың арасында өлгендер мен ауыр жараланғандар болған жоқ. Екінші бекініс шайқасы 15-17 сәуірде өтті. Қосымша күштер келгеннен кейін, АҚШ әскерлері бекіністің бұлағын басып алып, Туле көліне баратын жолды жапты. Шабуыл нәтижесінде бір офицер мен алты сарбаз қаза тауып, он үш әскери қызметші жараланды. Хабарлағандай, Модоктардың арасындағы жалғыз құрбан – балтамен ашуға тырысқанда жарылған снарядтан қаза тапқан бала және аурудан қайтыс болған бірнеше Модок әйелдері болды. Су көзінен үзіліп қалған Модоктар 17 сәуірде қашып кетті. Олар АҚШ әскерлері бекініске соңғы шабуылға дайындалып, бір позициядан екіншісіне ауысқанда күзетілмеген жарықты пайдаланды. Келесі бірнеше аптада топтың көп бөлігі ұсталды. Соңғы топқа капитан Джек, Джон Шончин, Блэк Джим және Бостон Чарли кірді, олар 1873 жылдың 1 маусымында толыққанды тұтқындалды. 1873 жылдың сәуір айында бейбіт келіссөздер кезінде генерал Эдвард Кэнби мен пастор Элеазер Томасқа қастандық жасағаны үшін айыпталғаннан кейін капитан Джек және оның үш серігі 1873 жылдың 3 қазанында Форт-Кламатта дарға асылды. Кэнби – үнді соғыстарында қаза тапқан АҚШ-тың жалғыз генералы.
After the Battle of Lost River in November 1872, Captain Jack's band settled into the area around stronghold for several months. The Modoc used the lava beds as a defensive stronghold because of the rough terrain, rocks that could be used in fortification, and irregular pathways to evade pursuers. On January 17, 1873 a combined U. S. Army command of 225 soldiers supported by 104 Oregon and California volunteers were defeated by 51 Modoc warriors at the First Battle of the Stronghold. A total of 35 Whites were killed and many wounded while the Modoc suffered no deaths or serious injuries. The Second Battle of the Stronghold took place on April 15–17. After getting additional reinforcements, the US force captured the stronghold's spring as well as cutting off access to Tule Lake. The attack resulted in the death of one officer and six enlisted men while thirteen soldiers were wounded. Reportedly the only Modoc casualty was a boy who was killed when a cannonball he tried to open with an axe, exploded and several Modoc women who died from sickness. After being cut off from their only water sources, the Modoc escaped on April 17. They used a crevice that had been left unguarded while US troops were moved from one position to another in preparation for the final assault on the stronghold. Over the next few weeks, most of the band were caught. The last group, which was made up of Captain Jack, John Schonchin, Black Jim, and Boston Charley, were finally captured on June 1, 1873. After being convicted of murdering General Edward Canby and Reverend Eleazer Thomas at a peace parley in April 1873, Captain Jack and the three others were hanged on October 3, 1873, at Fort Klamath. Canby would be the only US general to be killed in the Indian Wars.
Тарихи орны
1 маусымда 1932 жылы Капитан Джек бекінісі "Калифорния тарихи ескерткіші №9" деп жарияланды.
On June 1. 1932, Captain Jack's Stronghold was designated "California Historical Landmark #9".