1928 ж. түсірілген "The Crowd" фильмі – тарихи маңызы бар, қайта жаңартылған туынды. АҚШ Ұлттық фильмдер тізіміне енген, Берлин кинофестивалінде көрсетілді. Жария доменде!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1928 жылы түсірілген фильм
1928 film
Кевин Браунлоу мен Дэвид Гилл 1981 жылы "Көпшілік" фильмін қалпына келтірді, және ол Карл Дэвис жазған музыкамен бірге шықты. 1989 жылы бұл фильм АҚШ Ұлттық кино тізіліміне "мәдени, тарихи немесе эстетикалық тұрғыдан маңызды" болғаны үшін Конгресс кітапханасы таңдаған алғашқы 25 фильмнің қатарына кірді. 2020 жылдың ақпан айында фильм Видордың шығармашылық жолына арналған ретроспективалық көрсетілімнің бөлігі ретінде 70-ші Берлин халықаралық кинофестивалінде көрсетілді. 2024 жылы фильм АҚШ-та авторлық құқығынан босатылды.
Kevin Brownlow and David Gill restored The Crowd in 1981, and it was released with a score by Carl Davis. In 1989, the film was one of the first 25 selected by the Library of Congress for preservation in the United States National Film Registry for being "culturally, historically, or aesthetically significant". In February 2020, the film was shown at the 70th Berlin International Film Festival, as part of a retrospective dedicated to Vidor's career. The film entered the public domain in the United States in 2024.
Сюжет
1900 жылы 4 шілдеде дүниеге келген Джон Симс он екі жасында әкесінен айырылып қалады. 21 жасында ол Нью-Йоркке жолға шығады, ол жерде ол өзінің ата-бабасы әрқашан сенгендей маңызды адам болатынына сенімді. Басқа бір қайық жолаушысы оған басқалардан ерекшелену үшін жақсы болу керектігін айтады. Джон "Атлас" сақтандыру компаниясының көптеген кеңсе қызметкерлерінің бірі болып жұмысқа орналасады. Берттің әріптесі оны Кони Айлендке екі рет шақырады. Джон Мэриге қатты ғашық болып, кездесудің соңында оған ұсыныс жасайды; ол қабылдайды. Берт неке бір-екі жылға созылады деп болжайды. Рождество қарсаңында Мэридің анасы мен Джонмен қарым-қатынасы жақсы емес екі ағасымен бірге шағын пәтерде кешкі асқа жиналғанда, жағдай нашарлайды. Джон Бертке арақ алуға барады. Сол жерде бір қыз оған қарап, оның келбетіне риза болып, би билей бастайды. Джон үйге кеш оралады, әрі мас күйінде келеді. Мэридің отбасы үйге қайтып кетті, ал ол оған оны түсінбейтіндерін айтады. Олар Рождестволық сыйлықтарды алмасады, ал Джон оған мақтау айтады, бірақ ол қарапайым нәрсе істегенде оған айқайлайды. Сәуірде олар айтысып, Мэри кетуге қауіп төндіреді және Джонның апатиясынан шошып, ренжіді, өйткені ол оны тоқтатуға тырыспайды. Мәриям Жүніске жүкті екенін айтқанда, екеуі татуласады. Ол ұл туып, Келесі бес жыл ішінде ерлі-зайыптылардың қызы және 8 доллар табысы болады, бірақ Мэри Джонның жетіспеушілігіне, әсіресе Бертке қарағанда, және Джонның болашағы туралы үлкен әңгімесіне риза емес. Ақырында Джон жарнамалық ұраны үшін 500 доллар ұтып алады; және отбасына сыйлықтар сатып алады. Ол мен Мэри балаларын үйге асығып барып, сыйлықтарын көруге шақырғанда, қызын жүк көлігі соқты. Джон қайғыдан қатты күйзеліп, жұмыста жұмыс істей алмайды. Жазасын алса, ол бас тартады. Джон басқа жұмыс табады, бірақ олардың ешқайсысын ұстай алмайды. Мэридің ағалары оған бірден жұмыс ұсынды, бірақ Джон "мүсіркеме" деп қарастыратын жұмысты қабылдауға тым мақтанады. Ашулы күйінде Мэри оны шапалақпен шапалайды. Джон серуенге шығып, өзін-өзі өлтіруді ойлайды, бірақ оның ұлы онымен бірге кетеді. Баланың оған деген шексіз сүйіспеншілігі оны жағдайды қайта қарастыруға мәжбүр етеді, ал ол өз ойын өзгертеді. Джон сэндвич тақтасын тасушы болып жұмыс істейді және үйге оралады, оның оптимизмі жаңартылады, тек Мэри ағаларымен бірге кетіп бара жатқан кезде ғана. Ол үйден шығып кетеді, бірақ одан әрі бармайды. Ол Джонды тастап кету үшін оны қатты жақсы көреді. Келісуші отбасы водевиль комедиялық шоуға қатысады, соңғы кадрда олар күлімсіреп күледі және күліп жатқан адамдардың көпшілік қауымына жоғалады.
Born on the Fourth of July, 1900, John Sims loses his father when he is twelve. At 21, he sets out for New York City, where he is sure he will become somebody important, just as his father had always believed. Another boat passenger tells him he will have to be good in order to stand out from the crowd. John gets a job as one of many office workers of the Atlas Insurance Company. Fellow employee Bert talks him into a double date to Coney Island. John is so smitten with Mary, he proposes to her at the end of the date; she accepts. Bert predicts the marriage will last a year or two. A Christmas Eve dinner in their tiny apartment with Mary's mother and two brothers, with whom John is not on friendly terms, ends badly. John goes to Bert's to get some liquor. A young woman there throws herself at him, complimenting him on his looks, and starts to dance with him. John returns home very late and very drunk. Mary's family has gone home, and she tells him that they do not understand him. They exchange Christmas gifts and John compliments her, but yells at her when she does something trivial. In April, they quarrel and Mary threatens to leave, and is shocked and hurt by John's apathy when he does not try to stop her. The couple reconciles when Mary tells John that she is pregnant. She gives birth to a son. Over the next five years, the couple have a daughter and an $8 raise, but Mary is dissatisfied with John's lack of advancement, especially compared to Bert, and in light of John's big talk about his prospects. Finally, John wins $500 for an advertising slogan; and buys presents for his family. When he and Mary urge their children to rush home to see their gifts, their daughter is killed by a truck. John is so overcome with grief, he cannot function at work. When reprimanded, he quits. John gets other jobs, but cannot hold onto any of them. Mary's brothers reluctantly offer him a position, but John is too proud to accept what he deems a "charity job". In a fit of rage, Mary slaps him. John goes for a walk, contemplates suicide, but his son goes with him. The child's unconditional love for him makes him rethink his situation, and he changes his mind. John gets work as a sandwich board carrier and returns home, his optimism renewed, only to find Mary about to leave with her brothers. She steps out of the house, but no further. She loves John too much to abandon him. The reconciled family attends a vaudeville comedy show, with the final shot showing them overcome with laughter, and lost in the crowded audience of laughing people.
Өндіріс
"Көпшілік" режиссер Кинг Видордың ойымен туды және оның бұрынғы фильмі, сыншылар тарапынан жоғары бағаланған, кассалық табысқа ие болған "Ұлы шеру" фильмінің сәттілігінен кейін түсірілді. Видор әйел рөліне MGM-мен келісімшартта жұмыс істейтін актриса, сонымен қатар Видордың екінші әйелі Элеонора Бордманды таңдады. Видордың 1920 жылдары MGM-дегі үлкен қаржылық жетістіктері оған ерекше сценарийді эксперименталды фильм ретінде өндіріс жетекшісі Ирвинг Тальбергке сатуға мүмкіндік берді. MGM басшысы Луис Б. Майер фильмнің көңіл көтермейтін тақырыбы мен бақытты соңының болмауына байланысты оны ұнатпағандықтан, студия фильмді шамамен бір жыл бойы шығарудан ұстап тұрды. Бірақ "Variety" басылымы осы пікірмен келіспей, оны "ұзын, оқиғасыз, ешнәрсе айтпайтын, көңіл көтермейтін фильм" деп сипаттады. Содан бері "Көпшілік" американдық кино тарихындағы ең ұлы, ең мәңгілік үнсіз фильмдердің бірі деп киносыншылар тарапынан мақталып келеді. Француз режиссері Жан-Люк Годардтан 1960 жылдары қарапайым адамдар туралы неліктен көп фильм түсірілмегенін сұрағанда, ол: "«Көпшілік» бұрыннан жасалған, оны қайта түсірудің қажеті жоқ" деп жауап берді. Дегенмен, фильм шыққан кезде, Ұлы депрессия басталғанға дейін, көрермендер «Көпшілік» фильміндегі шындықтан гөрі, ойын-сауық іздеп жүрді, бұл шындық екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ғана фильм жасаушылар тарапынан қайта қабылданатын болды. Алайда, 1928 жылы көрсетілгеннен кейінгі айларда фильм өндіріс шығындарынан екі есе көп табыс әкелді. Сол кезде дыбысты фильмдердің пайда болуы кино өндірісін түбірімен өзгертті. Алғашқы дыбыс жазу техникасының шектеулеріне байланысты «Көпшілік» фильміндегі камера қозғалысының жаңалықтары тағы он жыл бойы ешкімге жете алмады. Видор Джон және Мэри Симс кейіпкерлерін 1934 жылы түсірілген «Біздің күнделікті нанымыз» фильмінде басқа актерлермен қайта пайдаланды. Ол сондай-ақ британдық «Голливуд» деректі фильмдер сериясының (1980 ж.) бір бөлімінде фильмнің түсірілуі туралы ойлы сұхбат берді.
The Crowd was conceived by director King Vidor and filmed after the success of his previous film, the critically acclaimed box office success The Big Parade. For his female lead, Vidor selected Eleanor Boardman, an MGM contract actress and also Vidor's second wife. Vidor's great financial success at MGM in the 1920s allowed him to sell the unusual scenario to production head Irving Thalberg as an experimental film. MGM chief Louis B. Mayer reportedly disliked the film for its bleak subject matter and lack of a happy ending, and the studio held the film from release for almost a year. but the trade publication Variety disagreed and described the film as "a drab actionless story of ungodly length and apparently telling nothing." Since then, The Crowd has been hailed by film critics as one of the greatest, most enduring silent films in American cinematic history. French director Jean Luc Godard, when asked in the 1960s why more films were not made about ordinary people, he responded, "The Crowd had already been made, so why remake it?" Yet, at the time of its release, just before the start of the Great Depression, audiences were already seeking escapist entertainment over the realism portrayed in The Crowd, a stark realism that filmmakers would not embrace again until after World War II. The film, however, proved to be popular enough during the months after its distribution in 1928 that it grossed twice its production costs. The arrival of sound films at the same time combined to radically change filmmaking. Due to the limitations imposed by early sound filming techniques, The Crowds innovations in camera movement would not be equaled for another decade. Vidor used the John and Mary Sims characters again, with different actors, in his 1934 film Our Daily Bread. He also provided an insightful interview on the making of the film in a segment of the British documentary series Hollywood (1980).
Саундтрек
Композитор Карл Дэвис 1981 жылы фильм үшін оркестрлік музыка жазды, және ол 1980-жылдардың соңында MGM мен британдық Thames Silents үнсіз фильмдер сериясымен бірлесіп бейнежазбада жарық көрді.
Composer Carl Davis created an orchestral score for the film in 1981, and it was released on video in conjunction with MGM and British television Thames Silents series in the late 1980s.
Үй медиасы
The Crowd 1980-ші жылдары MGM Silent Classics сериясының бір бөлігі ретінде VHS форматында шықты, Карл Дэвис жазған жаңа музыкасымен бірге. Ол сонымен қатар The Wind фильмімен бірге екі фильмнен тұратын LaserDisc жинағы ретінде де жарық көрді. Қазіргі таңда Warner Bros. MGM-нің барлық нұсқаусыз фильмдерінің, оның ішінде осы фильмнің тарату құқығын өз қолында ұстап тұр.
The Crowd was released on VHS as part of the MGM Silent Classics series in the 1980s, with a new score by Carl Davis. It was also released as part of a double bill LaserDisc package with The Wind. Warner Bros. currently holds distribution rights to all of MGM's silent films, including this one.