Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Румын жазушысы (1924–1993)
Romanian writer (1924–1993)
Эуген Барбу (20 ақпан 1924 – 7 қыркүйек 1993) – румын заманауи романист, әңгімелер авторы, журналист және Румын академиясының корреспондент мүшесі. Академияға мүшелігіне қатысты оның «Incognito» романында плагиат жасады деген айыптаулар мен негізін қалап, басқарған «Săptămâna» және «România Mare» газеттеріндегі антисемиттік науқандары қызу пікір тудырды. Ол шәкірті Корнелиу Вадим Тюдормен бірге ұлтшыл «Үлкен Румыния партиясын» (PRM) құрды. Оның ең белгілі шығармалары – «Гроапа» (1957) және «Принципель» (1969) романдары. Неореализмнің ықпалы байқалатын Барбудың прозасы Матею Каражияле, Тюдор Аргези және Курцио Малапарте еңбектерімен салыстырылды. Дегенмен, бірқатар сыншылар оны біркелкі емес деп бағалады, Барбудың архаизмдерге құштарлығы мен өзгеретін повество стилін ескерді. Барбу бірнеше фильм сценарийлерін де жазды, олардың кейбіреулері әйелі, актриса Марга Барбуның (Флорин Пирсичтің «Маргелату» сериясы) басты рөлде ойнаған фильмдеріне арналды.
Eugen Barbu (; 20 February 1924 – 7 September 1993) was a Romanian modern novelist, short story writer, journalist, and correspondent member of the Romanian Academy. The latter position was vehemently criticized by those who contended that he plagiarized in his novel Incognito and for the anti Semitic campaigns he initiated in the newspapers Săptămâna and România Mare which he founded and led. He also founded, alongside his disciple Corneliu Vadim Tudor, the nationalist Greater Romania Party (PRM). His most famous writings are the novels Groapa (1957) and Principele (1969). Barbu's prose, in which the influence of neorealism has been noted, drew comparison to the works of Mateiu Caragiale, Tudor Arghezi, and Curzio Malaparte. It was however, considered unequal by several critics, who took into measure Barbu's preference for archaisms, as well as his fluctuating narrative style. Barbu also wrote several film scripts, some of which were for films starring his wife, the actress Marga Barbu (Florin Piersic's Mărgelatu series).
Жас шағы мен әдебиеті
Жазушы және журналист Н. Креведияның ұлы Барбу Бухарест қаласында дүниеге келді. Ол Бухарест университетінің заң факультетінде қысқа ғана уақыт оқыды, содан кейін 1947 жылы әдебиет факультетін бітірді; кейін солшыл баспасөзде журналист болып жұмыс істеді. Ол Спутник бағдарламасы сияқты советтік жетістіктерін мақтаған ерте туындыларымен және бұл қолдауға ие болғаннан (кейін ынталандырылғаннан) кейін ұлтшыл көзқарасқа көшкенімен белгілі болды. Ол цензура жүйесінде де жұмыс істеді, кейбіреулердің пікірінше, ол осы қызметін әдеби қарсыластарына қарсы ешқандай шектеусіз қолданды.
The son of writer and journalist N. Crevedia, Barbu was born in Bucharest, and briefly attended the University of Bucharest's Faculty of Law, and then graduated from the Faculty of Letters (1947); he subsequently worked as a journalist for the left wing press. — he was noted for his early writings in praise of Soviet achievements such as the Sputnik program, and his progressive move to a more nationalist tone as this became condoned (and later encouraged). He was also involved in the censorship apparatus, a position which, some have argued, he used indiscriminately against his literary rivals.
Ресми тағайындаулар
Оның "Принципеле" романы Фанариоти дәуірінде өріледі және Георгиу Деж билігі мен Дунай-Қара теңіз каналының еңбек лагерлеріне ирониялық сілтеме ретінде қабылданып, белгілі бір либералдану кезеңінде режим тарапынан мақұлданды, бірақ 1971 жылғы шілде тезистері салдарынан бұл кезең үзіліп қалды. Сол кезде ол "Luceafărul" журналының редакторы болып жұмыс істеді, алайда жас жазушылармен ұзаққа созылған және әйгілі даулардан кейін қызметтен алынды (өйткені режим соңғыларының сенімін сақтауға қызығушылық танытты). Ол бірнеше рет Ұлы Ұлттық Ассамблеяға сайланды, бірақ плагиат скандалы оны қайтадан осы лауазымға ұсынуға мүмкіндік бермеді. 1977 жылы Барбу Гердер сыйлығын жеңіп алып, осы сыйлықтың арқасында өзінің шәкірті Тюдорға Венада бір жылдық оқуға стипендия беруге қол жеткізді.
His Principele novel, set during the Phanariote era, was interpreted to be an ironic reference to Gheorghiu Dej's rule and the labor camps of the Danube–Black Sea Canal, and was condoned by the regime during a period of relative liberalization — cut short by the July Theses of 1971. At the time, he was also an editor of Luceafărul, before being dismissed following his prolonged and notorious conflicts with younger writers (while the regime was interested in ensuring the latter's confidence). He was several times elected to the Great National Assembly, until the plagiarism scandal prevented him from being again proposed for the office. In 1977, Barbu won the Herder Prize, which permitted him to offer his protégé Tudor a scholarship year in Vienna.
Плагиаттық жанжал және Săptămâna
1979 жылы România Literară журналында арнайы бөлім жарияланды, онда «Инкогнито» еңбегінен алынған мәтін мен кеңестік жазушы Константин Паустовскийдің аудармасынан алынған мәтін бірге келтірілді; екі бөлім де дерлік толықтай бірдей деп есептелді. Осыдан туған дау-жанжал әдеби ортаны қоздырды және осыған ұқсас, сондай-ақ кейінгі даулы мәселелерге жиі сілтеме ретінде пайдаланылды. (соңғысының ішінде 1977 жылы ол «ешқандай маңызы жоқ адам» деп атаған Пауль Гома да болды). Барбудың poleмикалық мақалалары көбінесе ұятсыз тілмен жазылған, ал олардың мазмұны Чуашескуға Владимир Тисманяну «ұлтшылдық» деп сипаттаған ұлттық қолдау көрсетті. Осының салдарынан Барбу мен Тюдор Securitate-тің назарына ілікті.
In 1979, România Literară published a special section in which it placed side by side a text from Incognito and one taken from a translated work by the Soviet writer Konstantin Paustovsky; the two sections were considered virtually identical. The ensuing scandal animated the literary world, and has often been cited as a reference for similar and more recent controversies. (the latter included Paul Goma, whom, in 1977, he called "a non entity"). Barbu's polemic articles were often obscene in tone, and their message offered Ceauşescu a nationalist support which Vladimir Tismăneanu has identified as "chauvinistic". consequently, Barbu and Tudor came under the attention of the Securitate.
Революциядан кейінгі кезең
1989 жылғы Румыния революциясынан кейін Барбу мен Тюдор жаңа ұлттық ағымның идеологтары ретінде пайда болды, олар бұрынғы ресми дискурста болған тақырыптарды қайталады, ал коммунизмге сілтемелерді бір жағына тастайды. 1992 жылдан бастап қайтыс болғанға дейін Барбу Румынияның депутаттар палатасында Ұлы Румыния партиясының Бухарест өкілі болып қызмет етті. 2005 жылдың басында, оның өлімінен он бір жыл өткен соң, сатирикалық журнал Academia Cațavencu Securitate файлын ашып, жариялады, бұл Барбуның кәмелетке толмаған қыздармен жыныстық қатынаста болғанын көрсетеді. Тюдор бастапқыда Securitate мұрағаттарын зерттеу жөніндегі ұлттық кеңеске бұл табылғанның шынайы екенін түсіндіруді сұрады және оң жауап алды.
After the Romanian Revolution of 1989, Barbu and Tudor emerged as ideologists of a new nationalist trend, which largely repeated themes present in previous official discourse, while casting aside references to communism. Between 1992 and the time of his death, Barbu served in the Romanian Chamber of Deputies as representative of the Greater Romania Party for Bucharest. In early 2005, eleven years after his death, the satirical magazine Academia Cațavencu uncovered and publicized a Securitate file which seems to indicate that Barbu had sexual encounters with underage girls, provided by Tudor and paid for their services. Tudor initially called on the National Council for the Study of the Securitate Archives to explain if the find was real, and received a positive answer.