Антуан Франсуа Альфред Лакруа: Француз геологы және минералогы
Alfred Lacroix
Антуан Лакруа: француз геологы, минералог (1863-1948). Париж университетінде білім алған, профессор және зертхана директоры болған. Геология, минералогия.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз минералогы және геологы (1863–1948) Антуан Франсуа Альфред Лакруа.
French mineralogist and geologist (1863–1948)
Antoine François Alfred Lacroix
Білім
Лакруа 1889 жылы Парижде Фердинанд Андре Фукеден докторлық диссертациясын қорғады. Фуке Лакруа оның қызына үйленсе ғана диплом беруге келісті.
Lacroix completed a D. s Sc. in Paris in 1889, as student of Ferdinand André Fouqué. Fouqué only agreed to the graduation if Lacroix would marry his daughter.
Мансап
1893 жылы ол Париждегі Жардн дес Плантесте минералогия профессоры, ал 1896 жылы Жоғары Оқулар Мектебінің (École des Hautes Études) минералогиялық зертханасының директоры болып тағайындалды. Ол әлемнің әртүрлі аймақтарында, әсіресе Пиренейлерде, жанартау құбылыстарымен және магмалық жыныстармен байланысты минералдарға, метаморфизмнің әсеріне және минералды тамырларға ерекше назар аударды. Ғылыми журналдарға жариялаған көптеген еңбектерінде ол Мадагаскардың минералогиясы мен петрологиясын зерттеді және Мартиникадағы жарылыстар туралы "La Montagne Pelée et ses éruptions" (Париж, 1904) атты толыққанды және жан-жақты кітап шығарды. Оның өсиеті өзінің зор қарапайымдылығын көрсететін соңғы тілекке ие: "Мен тек отбасымның қатысуымен, ешқандай рәсімсіз жерленгім келеді. Бұл менің әріптестерім, шәкірттерім және достарыма деген немқұрайлылығымды білдірмейді, бірақ мен сыртқы шараларға көп мән бермеймін. Мен олардан тек естеліктерінде маған шамалы орын табуларын сұраймын, бұл жұмыстан және күнделікті өмірден алшақтамай-ақ жасауға болады." Альфред Лакруа 1948 жылғы 18 наурызда отбасылық мазарда жерленді, онда есімі жазылмаған, Монпарнас зиратында (3-ші бөлім, концессия 871 P 1827).
In 1893, he was appointed professor of mineralogy at the Jardin des Plantes, Paris, and in 1896 director of the mineralogical laboratory in the École des Hautes Études. He paid especial attention to minerals connected with volcanic phenomena and igneous rocks, to the effects of metamorphism, and to mineral veins, in various parts of the world, notably in the Pyrenees. In his numerous contributions to scientific journals he dealt with the mineralogy and petrology of Madagascar, and published an elaborate and exhaustive volume on the eruptions in Martinique, La Montagne Pelée et ses éruptions (Paris 1904). His will includes a final wish that testifies to his great modesty: “I recall that I want to be buried without ceremony of any kind, in the presence of my family only. This does not mean that I am indifferent to my colleagues, pupils and friends, but I attach little value to external events. I only ask them to devote a small place to me in their memories, which can be done without leaving one's work and normal life.” Alfred Lacroix was buried on 18 March 1948 in the family vault, which has no nominal inscription, at the cimetière du Montparnasse (3rd division, concession 871 P 1827).
Үлестер
Альфред Лакруаның еңбектері кең көлемді болды және минералогия, геология, петрология, вулканология және ғылым тарихы сияқты әртүрлі ғылыми салаларды қамтыды. Ол минералдық түрлер туралы түсінікті қайта анықтап, байытты және минералдардың табиғаттағы пайда болуын, қауымдастықтарын, генезисін және түрленуін түсіну үшін түрлі бақылау әдістерін біріктірудің маңыздылығын атап өтті. Ол тау жыныстарының құрамында минералдардың рөлі туралы егжей-тегжейлі зерттеулер жүргізді, бұл минералогия мен петрография арасындағы алшақтықты жоюға көмектесті. Лакруаның, әсіресе Пиренейлердегі, контактілік метаморфизмді зерттеуі осы геологиялық процесті түсінуге үлкен үлес қосты. Оның еңбегі сондай-ақ метаморфизмде минералдандырушылар мен жарылу магмаларынан шыққан ұшқыш заттардың маңызды рөл атқарғанын көрсетті. Альфред Лакруа жер шарындағы жанартаулардың атқылауын және олардың шығаратын материалдарын жан-жақты зерттеді. Пеле тауындағы зерттеулері дөңгелектердің пайда болуы мен "nuées ardentes" (пирокластикалық ағымдар) туралы жаңа түсініктер берді. Ол жарылыс жыныстарын жіктеуде маңызды рөл атқарды, бұл олардың өзара байланысын және қалыптасу жағдайларын анықтауға көмектесті. Лакруаның білімі пегматиттердің пайда болуына дейін жетіп, ол Мадагаскар пегматиттерін зерттеді, калий және натрий-литий пегматиттерін ажыратты. Ол сондай-ақ латериттердің қалыптасуын түсінуге маңызды үлес қосты, тропикалық климаттағы силикатты тау жыныстарының өзгеруі кезінде темір және алюминий гидроксидтерінің шоғырлануын түсіндірді. Жер бетіндегі тау жыныстарына деген қызығушылығы оны метеориттерді зерттеуге итерді, онда ол тас метеориттерді рационалды түрде жіктеу үшін сол принциптерді қолданды. Сонымен қатар, ол Париждегі Табиғи тарих мұражайында кең көлемді минералогия және петрографиялық коллекцияларды жинақтады және сақтады.
Alfred Lacroix's work was extensive and covered various scientific areas, including mineralogy, geology, petrology, vulcanology, and the history of sciences. He redefined and enriched the concept of mineral species and emphasized the importance of integrating various methods of observation in understanding minerals' occurrence, associations, genesis, and transformations in nature. He conducted detailed studies on the role of minerals in the composition of rocks, bridging the gap between mineralogy and petrography. Lacroix's research in contact metamorphism, particularly in the Pyrénées, contributed to our understanding of this geological process. His work also supported the theory that mineralizers and volatile emanations from eruptive magmas played a crucial role in metamorphism. Alfred Lacroix extensively studied volcanic eruptions and the materials ejected by volcanoes worldwide. His investigations on Mount Pelée shed light on the formation of domes and "nuées ardentes" (pyroclastic flows). He played a significant role in the classification of eruptive rocks, which helped determine their relationships and conditions of formation. Lacroix's expertise extended to the formation of pegmatites, and he notably studied Madagascar pegmatites, distinguishing between potassium and sodium lithium pegmatites. He also made significant contributions to the understanding of laterite formation, explaining the concentration of iron and aluminum hydroxides during the alteration of silicate rocks in tropical climates. His interest in terrestrial rocks led him to the study of meteorites, where he applied the same principles to classify stony meteorites rationally. Additionally, he curated extensive mineralogy and petrography collections at the Museum of Natural History in Paris.
Саяхат және зерттеу
Альфред Лакруа – әлемнің әр түрлі аймақтарында геологиялық және минералогиялық зерттеулер жүргізген оқиғалы саяхатшы. Оның саяхаттары оны Шотландия, Англия, Ирландия, Скандинавия, Солтүстік Америка (Канада және АҚШ), Германия, Грекия, Кіші Азия, Жапония, Малайя және Яваға жеткізді. Ол колониялық минералогияның негізін қалаушы болды, Мартиника, Гваделупа, Гвинея, Мадагаскар және Индокитай сияқты аймақтарды зерттеді. Осы сапарлардағы байқаулары ғылыми білімді едәуір байытты. Оның маңызды жаңалығының бірі – Мадагаскарда уран минералдарын анықтап, зерттеуі болды.
Alfred Lacroix was an adventurous traveler who conducted geological and mineralogical research in various regions worldwide. His journeys took him to Scotland, England, Ireland, Scandinavia, North America (Canada and the USA), Germany, Greece, Asia Minor, Japan, Malaya, and Java. He was a pioneer in colonial mineralogy, exploring regions like Martinique, Guadeloupe, Guinea, Madagascar, and Indochina. His observations during these travels greatly enriched scientific knowledge. One of his notable discoveries was the identification and study of uranium minerals in Madagascar.
Ғылым тарихына қосқан үлесі
Алфред Лакруа ғылыми зерттеулерінен өзге, ғылым тарихына да терең қызығушылық танытқан. Ол Ғылым академиясының хатшысы ретіндегі міндеттерін қайтыс болған мүшелерінің өмірбаянын жазу арқылы орындады. Осы саладағы еңбектерінің нәтижесінде француз геологтары, минералогтары және табиғаттанушыларының өмірі мен еңбегіне арналған, құрамында төрт томдық "Фигуры де Савант" атты тартымды зерттеулер жинағы жарық көрді.
Apart from his scientific research, Alfred Lacroix had a deep interest in the history of sciences. He fulfilled his responsibilities as the Secretary of the Academy of Sciences by writing biographies of deceased members. His work in this area resulted in four volumes of captivating studies titled "Figures de Savants," which focused on the lives and contributions of French geologists, mineralogists, and naturalists.
Алғыс пен құрмет
Альфред Лакруаның ғылыми қауымдастыққа қосқан үлесі кеңінен танылды. Ол көптеген марапаттарға ие болды, оның ішінде "Құрмет легионының" "Ұлы офицері" атағын алды. Ол түрлі академиялардың мүшесі болды және шамамен алпыс университеттен, шетелдік институттардан және ғылыми қоғамдардан құрметті мүшелік пен "honoris causa" докторлық дәрежесін алды. Сонымен қатар, ол бірнеше халықаралық ғылыми ұйымдардың корреспонденті болды. Өмірі бойында ол бірнеше беделді медальдарға ие болды, соның ішінде Пенроуз медалін алды.
Alfred Lacroix's contributions to the scientific community were widely recognized. He received numerous accolades, including being a "Grand Officier" of the Legion of Honor. He held memberships in various academies and received honorary memberships and doctorates "honoris causa" from around sixty universities, foreign institutes, and learned societies. He was also a correspondent of several international scientific organizations. He received several prestigious medals during his career, including the Penrose Medal.
Жеке өмір
Алфред Лакруаның өмірінің соңғы жылдары жеке трагедиямен белгіленді, өйткені ол 1944 жылдың желтоқсан айында әйелін жоғалтты. Оның әйелі ұзақ сапарлары мен зерттеулеріндегі адал серігі және ынтымақтасы болған. Лакруа жауапкершілігі жоғары, ашық ойлы, әділ және мейірімді адам ретінде танымал еді. Ол өткір зиялылыққа ие болған және кейде сәл ирониялық юморды көрсететін. Оның студенттері мен әріптестері оған терең құрмет пен сыйлылықпен қарады, және ол француз ғылымында ұзаққа созылатын мұра қалдырды.
The later years of Alfred Lacroix's life were marked by personal tragedy, as he lost his wife in December 1944. His wife had been his loyal companion and collaborator throughout his extensive travels and research. Lacroix was known for his conscientiousness, open mindedness, fairness, and kindness. He had a sharp intellect and occasionally displayed a slightly ironic sense of humor. His students and colleagues held deep respect and admiration for him, and he left an enduring legacy in the world of French science.
Мұра
Альфред Лакруаның минералогия, геология және петрология салаларындағы новаторлық еңбегі, сондай-ақ ғылыми зерттеулерге берілгендігі француз ғылымында есімді қалдырды. Оның кеңінен жинаған коллекциялары мен жазған еңбектері болашақ ғалымдарды шабыттандырып, білім беруді жалғастыруда. Оның құрметіне Азия жыландарының бір түрі – Oligodon lacroixi, сондай-ақ Антарктиданың Тейлор аңғарындағы Лакруа мұздығы аталды.
Alfred Lacroix's pioneering work in mineralogy, geology, and petrology, along with his dedication to scientific research, left an indelible mark on the world of French science. His extensive collections and writings continue to inspire and educate future generations of scientists. A species of Asian snake, Oligodon lacroixi, is named in his honor, as is the Lacroix Glacier in the Taylor Valley of Antarctica.
Қоғам
Антуан Лакруа 1930 жылы Андре Мари Ампердің достары қоғамын құрылған негіздеуші мүшелерінің бірі болды, ол Франциядағы алғашқы ғылым мұражайы – Лион қаласына жақын орналасқан Ампер мұражайын дамыту мақсатында құрылған еді.
Antoine Lacroix was one of the founder members in 1930 of the Society of Friends of André Marie Ampère which was created to develop the first science museum in France, the Ampère Museum close to Lyons.