Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотландтық шіркеу қызметкері және ақын Хораций Бонар /h//ə/'/r//eɪ//ʃ//ə//s// /'/b//ɒ//n/, /ɑr//, /'/b//ɒ//n//ər/ (19 желтоқсан 1808 – 31 шілде 1889), Роберт Мюррей Макшейннің замандасы және танысы, шотландтық шіркеу қызметкері және ақын болған. Ол негізінен өте көп ән жазғандықтан еске алынады. Достары оны Хорас Бонар деп білген. Уағыздаушылыққа лицензия алған ол бір кезде Лейт қаласында миссионерлік жұмыс істеді, ал 1837 жылдың қараша айында Томас Чалмерстің шіркеуді кеңейту жобасымен байланысты құрылған жаңа Солтүстік шіркеуінің пасторы ретінде Келсоға қоныстанды. Ол уағыздаушы ретінде өте танымал болды және көп ұзамай бүкіл Шотландияда белгілі болды.
Scottish churchman and poet
Horatius Bonar /h//ə/'/r//eɪ//ʃ//ə//s// /'/b//ɒ//n/,/ɑr//, /'/b//ɒ//n//ər/ (19 December 180831 July 1889), a contemporary and acquaintance of Robert Murray M'cheyne was a Scottish churchman and poet. He is principally remembered as a prodigious hymnodist. Friends knew him as Horace Bonar. Licensed as a preacher, he did mission work in Leith for a time, and in November 1837 he settled at Kelso as minister of the new North Church founded in connection with Thomas Chalmers's scheme of church extension. He became exceedingly popular as a preacher, and was soon well known throughout Scotland.
Өмір
Ол Шотландияның акциздік солиситоры Джеймс Бонардың (1758–1821) және оның әйелі Марджори Пайотт Мэйтлендтің ұлы болды. Отбасы Эдинбургтің Браутон ауданында тұрды. Ол Шотландия шіркеуінде 364 жыл қызмет еткен дін қызметкерлерінің ұзақ әулетінен шыққан. Он бір баланың бірі болған оның ағалары Джон Джеймс пен Эндрю Александр да Шотландияның еркін шіркеуінің дін қызметкерлері болды. Хораций Эдинбург университетінде діни білім алды және 1838 жылы Келсодағы Солтүстік шіркеуінде Шотландия шіркеуінің дін қызметкері болып тағайындалды. 1843 жылғы бөлініс кезінде ол ресми шіркеуден шығып, Шотландияның еркін шіркеуіне қосылды. 1866 жылы ол Эдинбургтегі жаңа салынған Чалмерс ескерткіш шіркеуіне көшті. Ол 1843 жылы Джейн Кэтрин Ландиге үйленді және олардың тоғыз баласының бесеуі тікелей қатарынан қайтыс болды. Өмірінің соңына қарай, олардың қалған қыздарының бірі бес кішкентай баласымен жесір қалды және ол ата-анасымен бірге тұруға оралды. 1853 жылы Бонар Абердин университетінен діни ілімдер докторының құрметті дәрежесін алды. Ол 1889 жылдың 31 шілдесінде Гранждегі Палмерстон жолының 10 нөмірлі үйінде қайтыс болды. Олар бірге Канонгейт шіркеуінің қорасында Александр Бонардың (және оның ата-анасының) жерлеу орнында, шығыс бөлімінің төменгі жағында жерленген.
He was the son of James Bonar (1758–1821), Solicitor of Excise for Scotland, and his wife Marjory Pyott Maitland. The family lived in the Broughton district of Edinburgh. He came from a long line of ministers who served a total of 364 years in the Church of Scotland. One of eleven children, his brothers John James and Andrew Alexander were also ministers of the Free Church of Scotland. Horatius studied Divinity at University of Edinburgh and was ordained as a minister for the Church of Scotland in 1838 at the North Church in Kelso. In the Disruption of 1843 he left the established church and joined the Free Church of Scotland. In 1866 he moved to the newly built Chalmers Memorial Church in Edinburgh. He married Jane Catherine Lundie in 1843 and five of their (nine) young children died in succession. Towards the end of their lives, one of their surviving daughters was left a widow with five small children and she returned to live with her parents. In 1853, Bonar received an honorary Doctor of Divinity degree from the University of Aberdeen. He died at this home, 10 Palmerston Road in the Grange, 31 July 1889. They are buried together in the Canongate Kirkyard in the lair of Alexander Bonar (and his parents), near the bottom of the eastern extension.
Қызмет
Ол Шотландия шіркеуінің қызметіне қабылданды. Бастапқыда ол Лейттегі Сент-Джонс қауымындағы миссионерлік жұмыстың жетекшісі болып тағайындалды және Келсо қаласына қоныстанды. 1843 жылғы бөлініс кезінде ол еркін шіркеуге қосылды, ал 1867 жылы колледждегі ұстазы, доктор Томас Чалмерстің есімімен аталатын Чалмерс ескерткіш шіркеуін басқару үшін Эдинбургке көшті. 1883 жылы ол Шотландия еркін шіркеуінің Бас жиналысының модераторы болып сайланды.
He entered the Ministry of the Church of Scotland. At first he was put in charge of mission work at St. John's parish in Leith and settled at Kelso. He joined the Free Church at the time of the Disruption of 1843, and in 1867 was moved to Edinburgh to take over the Chalmers Memorial Church (named after his teacher at college, Dr. Thomas Chalmers). In 1883, he was elected Moderator of the General Assembly of the Free Church of Scotland.