Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джордж Генри Бокер (6 қазан 1823 – 2 қаңтар 1890) – американдық ақын, драматург және дипломат.
American poet, playwright, and diplomat
George Henry Boker (October 6, 1823 – January 2, 1890) was an American poet, playwright, and diplomat.
Әдебиетті тану
1848 жылы оның «Өмір сабақтары және басқа да өлеңдер» атты алғашқы өлеңдер жинағы жарық көрді. Сонымен қатар, ол Байард Тейлор мен Ричард Генри Стоддардпен танысты, олар ұзақ жылдарға созылған достық қарым-қатынас құрды. Бұл жас жігіттер тобы ресми журналистикалық сынға қарамастан бір-бірін қолдап, ынталандырды. Әдеби өмірге енген Бокер қажырлы еңбек етіп, жазуға кірісті. Оның алғашқы пьесасы «Калайнос» 1848 жылы екі рет басылып шықты, ал келесі жылы 10 мамырда Лондонның «Садлерс Уэллс» театрында Сэмюэл Фелпс қойды. Бұл трагедия испан және мавр халқы арасындағы нәсілдік мәселелерді бейнелеуімен ерекшеленеді. Одан кейін тағы да пьесалар жарық көрді. Келесі сахналаған пьеса – «Кәсіпкерлік» (1850) комедиясы болды. Осы кезеңде жазылған тағы екі трагедия – «Анн Болейн» (1850) және «Леонор де Гусман» (1853). Осы уақыт аралығында достарымен хат алмасып, Бокер поэзиялық және драмалық стиль арасындағы айырмашылықты анықтауға тырысты. Бірақ Бокер театр талаптарына толығымен бағынбады; ол әлі де поэзиялық ишараттың адалдығы мен тікелей диалогтың қажеттілігі арасында қырылысқа түскен ақынның руымен сахнаға келді. «Франческа да Римини» (1853) – оның ең көп есте қалатын пьесасы. Бұл Дантенің «Тозақ» поэмасының бесінші кантосындағы Паоло мен Франческаның оқиғасына негізделген өлең трагедиясы. Бокер бастапқы нұсқасын, «оқу нұсқасы» деп атап жариялады, бірақ сахна үшін тікелейлігі мен драмалық ағыны жоғары актерлік нұсқаны пайдаланды. Бұл оқу нұсқасының ақындық бейнесі мен театр талаптары арасындағы келісімге мүмкіндік берді. «Франческа да Римини – біздің ең көрнекті өлең драмаларымыздың бірі, әрине, ХХ ғасырға дейін жазылған ең жақсы американдық романтикалық трагедия». Америка Азамат соғысы Бокердің қаламын ғана Одақ мүддесіне бұрмады, сонымен қатар оны демократтан берік республикашылға айналдырды. Шындығында, оның есімі Филадельфиядағы Республикалық партияның жаңғыруымен тығыз байланысты. Оның «Соғыс өлеңдері» жинағы 1864 жылы жарық көрді. 1862 жылы Бокердің жетекшілігімен Одақ Лигасы клубы құрылды; оның күш-жігері арқасында қаланың соғысқа деген ынтасы осы жерде шоғырландырылды; 1863 жылдан 1871 жылға дейін ол хатшы қызметін атқарды; 1879 жылдан 1884 жылға дейін президент болды. Бірақ Бокердің ойлары поэзиямен де байланысты болды. 1869 жылы Бокер «Кенигсмарк», «Асқырлар туралы аңыз» және басқа да өлеңдер жинағын шығарды, бұл оның шетелден оралғанға дейін драмалық мансабын аяқтады.
In 1848 his first volume of verse, The Lessons of Life, and other Poems, was published. Also, he met Bayard Taylor and Richard Henry Stoddard, who would be long lasting friends. This group of young men supported and encouraged each other in the face of official journalistic criticism. Launched in the literary life, Boker began to write assiduously. His first play, Calaynos, went into two editions during 1848, and the following year was played by Samuel Phelps at Sadler's Wells Theatre, London, May 10. This tragedy is notable for its depiction of the racial issues between the Spanish and the Moors. This was soon followed by other plays. The next to be staged was a comedy, The Betrothal (1850). Two other tragedies from this time are Anne Boleyn (1850) and Leonor de Guzman (1853). During this time, in correspondence with his friends, Boker was determining to himself the distinction between poetic and dramatic style. But Boker was not wholly wed to theatrical demands; he still approached the stage in the spirit of the poet who was torn between loyalty to poetic indirectness, and necessity for direct dialogue. Francesca da Rimini, (1853) is the play he is most well remembered for. It is a verse tragedy based on the story of Paolo and Francesca from the fifth canto of Dante's Inferno. Boker published the original version, called the reading version, but used an acting version for the stage which had more directness and dramatic flow. This allowed for a compromise between the poet of the reading version and the demands of the theatre. "Francesca da Rimini is one of our finest verse dramas, certainly the best American romantic tragedy written before the twentieth century." The American Civil War not only turned Boker's pen to the Union Cause, but changed him politically from a Democrat to a staunch Republican. In fact, his name is closely interwoven with the rehabilitation of the Republican party in Philadelphia. His volume "Poems of the War," was issued in 1864. In 1862, the Union League Club was founded, with Boker as the leading spirit; through his efforts the war earnestness of the city was concentrated here; from 1863 to 1871 he served as its secretary; from 1879 to 1884 as its president. But Boker's thoughts were also concerned with poetry. In 1869, Boker issued Königsmark, The Legend of the Hounds and other Poems, and this ended his dramatic career until his return from abroad.
Дипломатиялық қызмет
Президент Улисс Грант Бокерді АҚШ министрі ретінде Константинопольге жіберді (оның тағайындалуы 3 қараша 1871 жылы) – бұл оның ұлттық қызметінің танылуымен байланысты ерекше құрмет. Ол онда төрт жыл қалды, "сол уақытта сириялықтардың американдық азаматтарға келтірген зиянына өтемақы алды және екі шартты сәтті саяхаттады, біреуі қылмыскерлерді экстрадициялауға, ал екіншісі – екінші мемлекеттің билігіндегі әлсіз елдердің азаматтығына қатысты". Бокердің түрік пейзажы мен мәдениетіне деген бастапқы құштарлығы шексіз болды, бірақ кейіннен тіл білмеуі және аудармашыларға сенімсіздігі оның наразылығына себеп болды. Үкімет оны басқа лауазымға ауыстыруға дайын болғанда, ол Түркияны тастап кетуге қуанды. Бұған қарамастан, ол дипломатиялық шеберлігін жетілдірді және жеке байланыстарды орнатудағы қабілетін көрсетті. 1875 жылы ол Ресейге ауыстырылды, бұл одан беделді лауазым саналды. 1876 жылғы американдық сайлаудың нәтижесінде құрылған жаңа саяси басшылық Бокерге жағымсыз қарады. Ресей императоры Александр II-нің қолдауына қарамастан, Бокер 1878 жылы елге қайтарылды.
President Ulysses S. Grant sent Boker to Constantinople, as U. S. Minister (his appointment dated November 3, 1871)—an honor undoubtedly bestowed in recognition of his national service. Here he remained four years, "and during that time secured the redress for wrongs done American subjects by the Syrians, and successfully negotiated two treaties, one having reference to the extradition of criminals, and the other to the naturalization of subjects of little power in the dominions of the other." Boker's initial enthusiasm for Turkish scenery and culture was unbounded, but after a time, his ignorance of the tongue, and distrust of interpreters, contributed to his frustration. By the time his Government was ready to transfer him to another post he was glad to leave Turkey. Despite this, he had developed his diplomatic skills and shown a talent for cultivating personal contacts. In 1875, he was transferred to Russia, which was considered a more prestigious position. The new political administration resulting from the 1876 American election viewed Boker unfavorably. Despite securing support from Emperor Alexander II of Russia, Boker was recalled in 1878.
Кейінгі жылдар
1878 жылдың 15 қаңтарында Бокер дипломатиялық өмірден шығып, АҚШ-қа қайтып келді. Ол сол кезде көңілсіздікке түсіп, әдеби және дипломатиялық мансабының сәтсіз аяқталғанын сезінді. 1882 жылы Лоуренс Барретт «Франческа да Римини» пьесасын қайта қойды. Бұл Бокерге және оның басқа да туындыларына халықтың қызығуын арттырып, бірнеше кітабын қайта басып шығаруға себеп болды. 1884 жылы ол Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. Филадельфиядағы үйі – сол кездегі әдеби орталықтардың бірі – Түркияда болған кезінен естеліктерді сақтап, Константинопольден әкелінген кілемдермен, перделердегі араб өрнектерімен және қабырғадағы түсті матамен әсемделген. Бокер сонымен қатар өмірінің соңғы жылдары Филадельфияның Механикалық Ұлттық банкінің директоры қызметін атқарды. Бокер 1890 жылдың 2 қаңтарында Филадельфияда қайтыс болды және Лорел-Хилл зиратына жерленді. Бұған дейін айтылған туындыларынан өзге, Бокер жүздеген сонет жазды. Оның өлімінен кейін қолжазба күйінде табылған «Күнәлі махаббат тізбегі» атты жинағы 1927 жылы жарияланды. Ол Генри Уодсворт Лонгфеллоумен теңестіріліп, американдық сонет өнерінің көрнекті шеберлерінің бірі саналады.
On January 15, 1878, Boker withdrew from diplomatic life, returning to the United States. At this time he was depressed, feeling that both his literary and diplomatic careers had been failures. In 1882 Lawrence Barrett mounted a revival of Francesca da Rimini. This brought more public interest in Boker and his other work, which necessitated the reprinting of several of his books. In 1884, he was elected as a member to the American Philosophical Society. His home in Philadelphia—one of the literary centres of the time,—bore traces of his Turkish stay—carpets brought from Constantinople, Arabic designs on the draperies, and rich Eastern colours in the tapestried chairs. Boker was also a director of the Mechanics National Bank of Philadelphia for several years later in his life. Boker died on January 2, 1890, in Philadelphia and was interred at Laurel Hill Cemetery. In addition to the works already mentioned, Boker also wrote hundreds of sonnets. A collection of these, Sequence on Profane Love, was discovered in manuscript after his death, and published in 1927. He has been compared to Henry Wadsworth Longfellow as one of the premier American sonnet writers.