Итальян армиясының "Bersaglieri" әскері – бұл мергендер тобы. 1836 ж. құрылған, ерекше кең қабақ киімдерімен танылады. Тарихы, қалыптасуы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Берсальери, жеке Bersagliere, ("нұсқаулы мерген") – Италия армиясының жаяу әскер корпусындағы мергендер тобы. Олар 18 маусым күні 1836 жылы генерал Алессандро Ферреро Ла Марморамен Сардиния Корольдік армиясында қызмет ету үшін құрылды, кейіннен ол Корольдік Италия армиясы болды. Оларды киім үлгісінде киетін, қара батыс қаперцайли қауырсындарымен әшекейленген кең қапталды шляпаларынан тануға болады. Қауырсындар сондай-ақ олардың жауынгерлік шлемдеріне де бекітіледі.
Special troop of marksmen in the Italian Army
The Bersaglieri, singular Bersagliere, (, "sharpshooter") are a troop of marksmen in the Italian Army's infantry corps. They were originally created by General Alessandro Ferrero La Marmora on 18 June 1836 to serve in the Royal Sardinian Army, which later became the Royal Italian Army. They can be recognized by their distinctive wide brimmed hats decorated with black western capercaillie feathers, which is worn with the dress uniform. The feathers are also applied to their combat helmets.
Сипаттама
Берсальери корпусы 1836 жылы құрылған кезде жоғары жылдамдықты жеңіл жаяу әскер болып есептелді, ал олардың ерекше жағдайы соғыс тактикасының өзгеруімен бірге дамыды. XIX ғасырда Берсальерилер шабуыл жасаушылар немесе ұрысқа баруға дайын әскерлер ретінде қолданылып, бір орыннан екінші орынға жүгіріп өтті. Күрделі мүйіз дауысы жүйесі олардың бөлімдерін жеке немесе біріктіріп, жылдам түрде орналастыруға және басқаруға мүмкіндік берді. Жүгіру дәстүрі бүгінге дейін парадтарда және казармалық міндеттерді орындау кезінде сақталған. Бірінші дүниежүзілік соғыста Берсальерилердің бір бөлігі велосипедтік әскер ретінде қызмет етті, бұл оларға маневрлік соғысты тиімді жүргізуге көмектесті. Суық соғыс кезінде Берсальерилер тек механикаландырылған жаяу әскер ретінде ғана қолданылды. Берсальерилер парадтар мен әскери татуировкалардағы ерекше өнерлерімен танымал, олар әрқашан шерудің орнына жүгіреді, ал кең полякті қара шапандарынан жүздеген қара каперцайли қауырсыны төгіледі. Бұл қауырсындар Берсальерилердің ұрыс шлемдерінде де қолданылады. Бұрын олар әскери мақсатта қолданылып, жасыру үшін және мергеннің көзін күннен қорғау үшін пайдаланылған. Бүгінде олар – жаңа сарбаздарды тартуға және олардың арасындағы әскери рухты нығайтуға септігін тигізетін құрмет белгісі.
The Bersaglieri Corps were a high mobility light infantry at their inception in 1836, with their specific situation evolving with changes in warfare. In the nineteenth century, Bersaglieri acted as skirmishers or shock troops, moving from place to place by running. An elaborate system of bugle calls allowed their units to be deployed and commanded quickly, singly or in combination. The tradition of running continues today in parades and during barracks duty. In World War I, some Bersaglieri served as bicycle troops, better to execute their mission of maneuver warfare. During the Cold War, the Bersaglieri were exclusively employed as mechanized infantry. Bersaglieri are well known for their extraordinary performances in parades and military tattoos, always running instead of marching, with hundreds of black capercaillie feathers flowing from their wide brimmed black hats. These feathers are also worn on Bersaglieri combat helmets. They once served a military purpose, acting as camouflage and as a sunshade for the marksman's shooting eye. Today, they are a badge of honour, attracting new recruits and fostering esprit among their wearers.
Шығуы мен тарихы
Салыстырмалы түрде кедей Сардиния Корольдігі көптеген кавалерияға мүмкіндік ала алмады, сондықтан жылдам қозғалатын мергендер корпусы қажет болды. Бұл әскерлер жоғары физикалық және мергендік дағдылары бойынша жаттықтырылды. Француздық жаяу шассирлері сияқты, олардың тәуелсіздігі мен бастамашылығы ынталандырылды, осылайша тікелей басқару мен бақылау қажет емес, еркін формацияларда жұмыс істей алды. Олар жеке-жеке атып, дәстүрлі қатарлы жаяу әскердің 40 оғының орнына 60 оқ алып жүрді. Алғашқы форма қара түсті, шеттері бар шляпалардан тұрды, олар "вайра" деп аталды. Бұл шляпалар семсер соққысынан бас қорғауға арналған еді. Берсальеридің алғашқы ресми көрсетілімі 1836 жылдың 1 шілдесінде өткен әскери парадта болды. Бірінші рота Торино қаласынан жылдам, биік қадаммен (минутына 180 қадам) өтті, осы жылдамдық екінші дүниежүзілік соғыс және одан кейін де Берсальерилерде қолданылады. Қазіргі заманғы Берсальерилер парадтарда және тіпті казармалық міндеттерді орындағанда да жүгіреді – олай етпесе жазаланады. Бұл жаңа корпус король Карл Альбертке үлкен әсер етті, ол оларды бірден Пьемонттың тұрақты армиясына енгізді. Корпус тез өсіп, 1852 жылға қарай әрқайсысында төрт ротадан тұратын 10 батальонға жетті. Он тоғызыншы ғасыр бойы Берсальерилер баяу қозғалатын қатарлар мен колонналарды алдын ала тексерушілердің рөлін атқарды, бірақ қажет болған жағдайда арнайы шабуыл тобы ретінде де әрекет етті. Олар бастапқыда тау әскерлері ретінде де қызмет етуге арналған еді, альпинист Жан Антуан Каррел Берсальери болды. 1872 жылы Альпини корпусы құрылғанда екі элиталық корпус арасында күшті бәсеке пайда болды.
The relatively poor Kingdom of Sardinia could not afford large numbers of cavalry, so a quick moving infantry corps of marksmen were needed. These troops were trained to high physical and marksmanship standards. Like the French chasseurs à pied, a level of independence and initiative was encouraged so that they could operate in looser formations, in which direct command and control was not required. They fired individually and carried 60 rounds instead of the standard 40 rounds of traditional line infantry. The first uniform was black with brimmed hats, called "vaira". These were intended to defend the head from sabre blows. The first public appearance of the Bersaglieri was on the occasion of a military parade on 1 July 1836. The First Company marched through Turin with the rapid, high stepping gait (180 paces/minute) still used by the Bersaglieri in World War II and later. The modern Bersaglieri still run both on parade and even during barracks duty – on penalty of punishment if they do not. The new corps impressed King Charles Albert, who immediately had them integrated as part of the Piedmontese regular army. The corps grew rapidly and by 1852 there were already 10 battalions, each with four companies. Throughout the nineteenth century the Bersaglieri filled the role of skirmishers, screening the slow moving line and column formations, but acting as special shock troops if required. They were originally intended to serve as mountain troops, as well; the climber Jean Antoine Carrel was a Bersagliere. When the Alpini Corps were created in 1872 a strong rivalry arose between the two elite corps.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде бар болғаны 12 Берсальери полкі тоғыз жаңадан құрылған полкпен күшейтілді және Италия майданында көзге түсіп шайқасты. Берсальери полктерінің 210 000 мүшесінің арасында 32 000-ы қаза тауып, 50 000-ы жараланды. Италияның Бірінші дүниежүзілік соғыстан соңғы тірі қалған ардагері Дельфино Боррони Болония қаласынан шыққан 6-шы Берсальери полкінің мүшесі болды. Бенито Муссолини де майданда Берсальер ретінде қызмет еткен және жараланған адамдардың бірі еді. 1917 жылы Синай және Палестина науқанына Берсальеридің 1-ші Берсальери полкінің дербес батальондарынан құралған жасақ жіберілді, ол генерал Эдмунд Алленби басқаратын Мысыр экспедициялық корпусына қосылды. Олардың "негізінен саяси" рөлі – "Иерусалим және Бетлехемдегі христиан шіркеулеріне қатысты мұрагерлік діни құқықтарды" бекіту болды.
During World War I, the 12 existing Bersaglieri regiments were augmented by nine newly raised regiments and fought with distinction on the Italian Front. Of the 210,000 members of Bersaglieri regiments, 32,000 were killed and 50,000 wounded during the war. Italy's last surviving World War I veteran, Delfino Borroni, was a member of the 6th Bersaglieri Regiment from Bologna. Another member who served as Bersagliere on the front (and was wounded) was Benito Mussolini. A contingent of Bersaglieri drawn from the autonomous battalions of the 1st Bersaglieri Regiment was sent to participate in the Sinai and Palestine Campaign in 1917, where they were attached to the Egyptian Expeditionary Force commanded by General Edmund Allenby. Their "mainly political" role was to assert "hereditary ecclesiastical prerogatives in connection with the Christian churches at Jerusalem and Bethlehem."
Берсальеридің арнайы бөлімдері
Соғыс басталған кезде жеті Берсальери полкі дивизияларға немесе армия корпустарына тағайындалды, ал төрт Берсальери полкі 1915 жылғы 20 мамырда Арнайы Берсальери дивизиясын (Divisione Speciale Bersaglieri) құрды. Төрт полкке 1-ші тау артиллерия полкінің IV тау артиллерия тобы ("Мондови") және кішігірім қолдау бөлімшелері қосылды. 1916 жылдың 11 ақпанында төрт полк екі бригадаға біріктірілді: I Берсальери бригадасы 6-шы және 12-ші Берсальери полктерінен, ал II Берсальери бригадасы 9-шы және 11-ші Берсальери полктерінен құралды. Бір жылға жетпеген уақыттан кейін дивизия 1916 жылғы 5 наурызда стандартты жаяу әскер дивизиясына айналдырылды, "Пимонте" және "Аоста" жаяу әскер бригадалары Берсальери бригадаларын алмастырды, олар кейіннен басқа Берсальери бөлімшелері сияқты, қажеттілікке қарай дивизиялар мен армия корпустарына қосылды.
At the outbreak of war seven Bersaglieri regiments were assigned to divisions or army corps, while four Bersaglieri regiments formed on 20 May 1915 the Special Bersaglieri Division (Divisione Speciale Bersaglieri). The four regiments were joined by IV Mountain Artillery Group ("Mondovì") of the 1st Mountain Artillery Regiment and minor support units. On 11 February 1916 the four regiments were grouped together in two brigades: the I Bersaglieri Brigade consisted of the 6th and 12th Bersaglieri regiments, while the II Bersaglieri Brigade consisted of the 9th and 11th Bersaglieri regiments. After not even a year of existence the division was transformed on 5 March 1916 into a standard infantry division, with the infantry Brigade "Piemonte" and Brigade "Aosta" replacing the Bersaglieri brigades, which afterwards were attached, like other Bersaglieri units, to divisions and army corps as needed. Division Regiment Battalions Notes Special Bersaglieri Division(Divisione Speciale Bersaglieri) 6th Bersaglieri Regiment VI BattalionXIII BattalionXIX Battalion 11 Feb. 1916: formed the I Bersaglieri Brigade with the 12th Bersaglieri Regiment 9th Bersaglieri Regiment XXVIII BattalionXXX BattalionXXXII Battalion 11 Feb. 1916: formed the II Bersaglieri Brigade 11th Bersaglieri Regiment XXVII BattalionXXXIII BattalionXXXIX Battalion 12th Bersaglieri Regiment XXI BattalionXXIII BattalionXXXVI Battalion 11 Feb. 1916: formed the I Bersaglieri Brigade with the 6th Bersaglieri Regiment IV Mountain Artillery Group 1st Mountain Artillery Regiment
Бөлім Полк Батальондар Ескермелер
Арнайы Берсальери дивизиясы (Divisione Speciale Bersaglieri)
6-шы Берсальери полкі VI батальон XIII батальон XIX батальон
1916 жылғы 11 ақпан: 12-ші Берсальери полкімен I Берсальери бригадасын құрды
9-шы Берсальери полкі XXVIII батальон XXX батальон XXXII батальон
1916 жылғы 11 ақпан: II Берсальери бригадасын құрды
11-ші Берсальери полкі XXVII батальон XXXIII батальон XXXIX батальон
12-ші Берсальери полкі XXI батальон XXIII батальон XXXVI батальон
1916 жылғы 11 ақпан: 6-шы Берсальери полкімен I Берсальери бригадасын құрды
IV тау артиллерия тобы 1-ші тау артиллерия полкі
At the outbreak of war seven Bersaglieri regiments were assigned to divisions or army corps, while four Bersaglieri regiments formed on 20 May 1915 the Special Bersaglieri Division (Divisione Speciale Bersaglieri). The four regiments were joined by IV Mountain Artillery Group ("Mondovì") of the 1st Mountain Artillery Regiment and minor support units. On 11 February 1916 the four regiments were grouped together in two brigades: the I Bersaglieri Brigade consisted of the 6th and 12th Bersaglieri regiments, while the II Bersaglieri Brigade consisted of the 9th and 11th Bersaglieri regiments. After not even a year of existence the division was transformed on 5 March 1916 into a standard infantry division, with the infantry Brigade "Piemonte" and Brigade "Aosta" replacing the Bersaglieri brigades, which afterwards were attached, like other Bersaglieri units, to divisions and army corps as needed. Division Regiment Battalions Notes Special Bersaglieri Division(Divisione Speciale Bersaglieri) 6th Bersaglieri Regiment VI BattalionXIII BattalionXIX Battalion 11 Feb. 1916: formed the I Bersaglieri Brigade with the 12th Bersaglieri Regiment 9th Bersaglieri Regiment XXVIII BattalionXXX BattalionXXXII Battalion 11 Feb. 1916: formed the II Bersaglieri Brigade 11th Bersaglieri Regiment XXVII BattalionXXXIII BattalionXXXIX Battalion 12th Bersaglieri Regiment XXI BattalionXXIII BattalionXXXVI Battalion 11 Feb. 1916: formed the I Bersaglieri Brigade with the 6th Bersaglieri Regiment IV Mountain Artillery Group 1st Mountain Artillery Regiment
Географиялық таралуы
1914 жылы 1-ші Берсальери полкі өзінің базасын Санремодан Неапольге, Ливиядағы болашақ орналасу аймағына жақын болу үшін көшірді, ал 5-ші Берсальери полкі Анконадан Санремодағы бос казармаларға орналасты.
In 1914 the 1st Bersaglieri Regiment moved its depot from Sanremo to Naples to be closer to its upcoming area of deployment in Libya, while the 5th Bersaglieri Regiment moved from Ancona into the vacant barracks located at Sanremo.
Соғыс аралығы
Соғыстан кейін тоғыз соғыс уақытындағы полк таратылды және қалған полктердегі Берсальери батальондарының саны полк сайын екіге дейін азайтылды. Жеңіл жаяу әскердің жаңа рөлі Италияның мобильді соғысқа берген міндеттемесінің бір бөлігі ретінде көрінді. Соғыстан кейінгі Берсальери велосипедшілерге айналдырылды және кавалериямен бірге «Селери» (шапшаң) дивизияларында күресті. Жоғары рухқа және шабуылға ұмтылысқа ие элиталық бөлімдер 1915–18 жылдардағы окоп соғысы сияқты тактикалық тұйықталуды бұзудың бір жолы ретінде қарастырылды. Берсальери Италияға атты әскермен де, танктермен де қызмет ете алатын жоғары даярланған құрамаларды ұсынды. 1939 жылы брондалған дивизиялар құрылғанда, Берсальери мен мобильді соғыс арасындағы байланыс жалғасты. Әрбір жаңа брондалған және моторизацияланған дивизияға бір Берсальери полкі бекітілді.
After the war the nine wartime regiments were disbanded and the number of Bersaglieri battalions in the remaining regiments reduced to two per regiment. A new role was seen for the light infantry as part of Italy’s commitment to Mobile Warfare. The post war Bersaglieri were converted into bicycle troops to fight alongside cavalry in the Celeri (fast) divisions. Elite units with high morale and an aggressive spirit were seen as one way to break such tactical stalemates as the trench warfare of 1915–18. The Bersaglieri gave Italy highly trained formations suitable for service with both cavalry and tanks. When the armoured divisions were formed in 1939, the link between the Bersaglieri and mobile warfare continued. Each new armoured and motorised division was allocated one Bersaglieri regiment.
Соғыс аралығы
Бір Берсальери полкі, 3-ші Берсальери, 1935 жылдың қазан айында Итало-Эфиопия соғысының екінші кезегіне қатысты, генерал Итало Гарибольди басқаратын 30-шы жаяу әскер дивизиясының құрамында Эритреядан басып кірді. Олар Рождестволық шабуыл және Амба Арадам шайқасы сияқты шайқастарға қатысты. 1936 жылдың наурыз айында полк Ашил Стараче басқарған Шығыс Африка жылдам колоннасына қосылу үшін Асмараға қайтарылды.
A single Bersaglieri regiment, the 3rd Bersagleri, took part in the Second Italo Ethiopian War in October 1935, invading from Eritrea as part of the 30th Infantry Division Sabauda under General Italo Gariboldi. There, they took part in the Christmas Offensive and the Battle of Amba Aradam, among others. The regiment was detached and sent back to Asmara in March 1936 to join a new unit, the East Africa Fast Column under Achille Starace.