Советтік оқу-жаттығу ұшағы Яковлев УТ-2

Кіріспе

Яковлев УТ-2 (Яковлев УТ-2; НАТО-ның "Mink" деп аталатын белгісі) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі стандартты советтік оқу ұшағы, бір қозғалтқышты, екі орындық, төмен қанатты моноплан. Ол 1937 жылдан бастап 1950 жылдары Яковлев ЯК-18 ұшағымен алмастырылғанға дейін Кеңес Әуе күштерінде пайдаланылды.

Даму

Бұрынғы U 2 (Po 2) бипланы жылдам заманауи ұшақтарды оқытуға жарамсыз болды, ал оның орнын толтыру үшін UT 2 оқу ұшағы ретінде жобаланды. Жаңа ұшақты ОКБ-115-те Александр Сергеевич Яковлевтің командасы жасады. Бастапқыда AIR 10 деп аталған, ол AIR 9 үлгісіне негізделген, бірақ одан қарапайым, тандемді ашық кабиналарымен, сондай-ақ жапсырмалары мен клапандары жоқ болды. Ол алғаш рет 1935 жылдың 11 шілдесінде ұшты. 1935 жылғы бәйгеде жеңіске жеткен AIR 10, шағын өзгерістерден кейін Кеңес Әуе күштерінің стандартты оқу ұшағы ретінде қабылданды. Яковлев жұмыс істеген Алексей Иванович Рыковтың жағдайы нашарлағаннан кейін, AIR әріптері Я әріптерімен алмастырылды, нәтижесінде AIR 20, Я 20 (Я 20) болып өзгерді. AIR 10-ның ағаш және металдан жасалған құрылымы өндірісті жеңілдету үшін тек ағаштан жасауға бейімделді, ал AIR 10-ның 120 а.к. Renault қатарлы қозғалтқышы прототипте 112 кВт (150 а.к.) Shvetsov M 11E радиалды қозғалтқышымен, ал алғашқы өндіріс ұшақтарында 82 кВт (110 а.к.) M 11Gs қозғалтқышымен ауыстырылды. Сериялық өндіріс 1937 жылдың қыркүйегінде басталды. Кеңес Әуе күштері ұшаққа UT 2 (учебно-тренировочный, оқу-жаттығу) деген таңба берді. UT 2 ұшуы қиын және оңай спиральға түсе алатын. UT 2 1940 үлгісінде алдыңғы фюзеляж ұзартылып, проблеманы түзету үшін 93 кВт (125 а.к.) M 11D радиалды қозғалтқышына ауыстырылды. Жақсартуларға қарамастан, басқару мен ұшу сипаттамалары күрделі болып қалды. Басқару мен тұрақтылықты одан әрі жақсарту үшін 1941 жылы жаңа UT 2M (жаңартылған) нұсқасы әзірленді және ол өндірістегі бастапқы UT 2-нің орнын басты. Қанаттың пішіні қайта жобаланды, алдыңғы жиегі иілген, артқы жиегі тік, ал тік стабилизаторы кеңейтілді. 1937 мен 1946 жылдар аралығында бес зауытта барлық типтегі 7243 UT 2 ұшағы өндірілді. 1950 жылдары UT 2 ұшағының орнына Як-18 бастапқы және Як-11 жетілдірілген оқу ұшақтары келді. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін және кейін UT 2 ұшақтары азаматтық ұйымдарда қолданылды, ал соғыстан кейін UT 2 ұшақтары Польша және Венгрия Әуе күштерінде де пайдаланылды.

The preceding U 2 (Po 2) biplane was no longer a suitable trainer for the faster modern aircraft entering service, and to fill the role, the UT 2 was designed as a trainer. The new aircraft was designed by Alexander Sergeevich Yakovlev's team at OKB 115. Originally designated AIR 10, it was based upon the AIR 9, but it was simpler, with tandem open cockpits, also omitting slats and flaps. It first flew on 11 July 1935. The AIR 10 won the competition in 1935 and, after minor changes, was accepted as the standard Soviet Air Force trainer. With the disgrace of Alexey Ivanovich Rykov under whom Yakovlev had been working, the initials AIR were replaced with Ya making what would have been the AIR 20 the Ya 20 (Я 20). The wood and metal mixed construction of the AIR 10 was simplified to use only wood to facilitate production, and the AIR 10s 120 hp Renault inline engine was replaced with the 112 kW (150 hp) Shvetsov M 11E radial on the prototype, and the 82 kW (110 hp) M 11Gs in early production aircraft. Serial production started in September 1937. The Soviet VVS (Air Force) assigned the aircraft the designation UT 2 (uchebno trenirovochnyi {учебно тренировочный}, trainer). The UT 2 was not easy to fly and easily entered into spins. The UT 2 model 1940 featured a lengthened forward fuselage, and a change to the 93 kW (125 hp) M 11D radial to attempt to rectify the problem. Despite improvements, the handling and flight characteristics remained challenging. To further improve handling and stability, the new UT 2M (modernized) variant was developed in 1941 and it replaced the original UT 2 in production. The wing planform was redesigned, with a swept leading edge and a straight trailing edge, and the vertical stabilizer was enlarged. 7,243 UT 2 of all types were produced in five factories between 1937 and 1946. In the 1950s, the UT 2 was replaced by the Yak 18 primary trainer and the Yak 11 advanced trainer. Before and after World War II the UT 2 was used by civilian organizations, and after the war, UT 2s were also operated by the Polish and Hungarian Air Forces.

Тірі қалған әуе кемелері

Монинодағы Орталық әуе күштері мұражайында, Архангельское сарайының жанындағы Вадим Задорогный атындағы техникалық мұражайда, сондай-ақ Хорватияның Загреб қаласындағы Никола Тесла техникалық мұражайында осындай экспонаттар қойылған.