Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Клод Дебюссидің фортепианолық композициясы
Piano composition by Claude Debussy
L'isle joyeuse, L. 106 («Қуаныш арал») – Клод Дебюссидің 1904 жылы соло фортепианоға арнап жазған шығармасы. Жан-Антуан Уоттоның «Китераға аттану» картинасы шығармаға шабыт берген деп саналады, Дебюсси Афродитаның туған жері саналатын аралға саяхат жасаған топтың және келгеннен кейін сезімге толы махаббат одақтарын қайта жасайды. Джим Самсонның (1977) пікірінше, «шығармадағы негізгі байланыс – толық тондық шкалаға, лидиялық ладқа және диатоникалық шкалаға негізделген материалдар, лидиялық лад осы екеуінің арасында тиімді делдал қызметін атқарады».
L'isle joyeuse, L. 106 (The Joyful Island) is a piece for solo piano by Claude Debussy composed in 1904. It is assumed that the painting The Embarkation for Cythera by Jean Antoine Watteau served as inspiration for the piece, with Debussy reimagining a group's journey to the island considered Aphrodite's birthplace, and their subsequent ecstatic unions of love upon arrival. According to Jim Samson (1977), the "central relationship in the work is that between material based on the whole tone scale, the lydian mode and the diatonic scale, the lydian mode functioning as an effective mediator between the other two."
Ашылу, 1 98-шы тармақтар
Кіріспе бүкіл тондық контекст жасайды. Бұл A лидиялық контекстке өтеді, ол 15–21 такт аралығында G табиғиының қосылуы арқылы 21-ші тактта жаңа мотивтің бүкіл тондық контекстіне ауысады. Бұл A лидиялық контекст A-дағы бүкіл тондық режимден A мажор контекстіне өтуге көмектеседі, осы контекст 67-ші такттағы екінші тақырыпта сирек кездесетін лидиялық D ноталарымен өңделеді.
The introduction creates a whole tone context. This changes to an A Lydian context which, in bars 15–21, transitions, through the addition of G natural, to the whole tone context of a new motive at bar 21. This A Lydian context serves to transition from the whole tone mode on A to the A major context, inflected by occasional Lydian Ds, of the second theme at bar 67.
Орта, шынайы 99159
Сыртқы бөлімдерде қолданылмаған толық тондық шкаланың тағы бір транспозициясы пайдаланылады, бұл одан әрі гармониялық контрастқа мүмкіндік береді.
The other transposition of the whole tone scale, avoided in the outer sections, is used and provides further harmonic contrast.
Қайталау, 160-шы тақталар
Екінші тақырып таза А мажорда пайда болады, бұл – шығарманың соңғы тоналдық мақсаты. Бастапқы ко́далар соңына дейін күшейе түсіп, жандана түседі. Ол күшті тремоломен аяқталады, грациялар тобы фортепианоның ең жоғары регистріндегі А ноталарының екі октавасына дейін көтеріледі, содан кейін жылдам, соңғы арпеджио орындалады. Бұл арпеджио екінші тақырыптың алғашқы пайда болуында ырғақ ретінде қолданылған, бірақ енді төменнен ойнатылып, пернетақтадағы ең төменгі нотаға (A0) айқын түседі.
The second subject appears in pure A major, the "ultimate tonal goal of the piece". The opening codas "louder and more animatedly until the very end". It ends with a loud tremolo, a group of grace notes ascending to two octaves of A notes in the highest registers of the piano, and a quick, final arpeggio, the same arpeggio used to accompany the first use of the second subject, played downwards, hitting the lowest note on the keyboard (A0) markedly.