Полы Брофи ісі: Өмірден ерте айырылу құқығы туралы сот шешімі
Paul Brophy
Пол Брофи – Массачусетс штатының өрт сөндірушісі, қайтыс болу құқығы туралы алғашқы сот ісіне себепкер болған пациент. Жансақтану және тағам беру туралы мәліметтер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Пол Брофи (27 сәуір 1937 - 23 қазан 1986) – Массачусетс штатындағы өрт сөндіруші. Ол, қалпына келу мүмкіндігі жоқ, тұрақты вегетациялық күйге түсті. Оның отбасы мен дәрігерлері арасындағы жағдайына қатысты пікір қарама-қайшылықтары өлімге кесілу құқығы туралы алғашқы сот ісіне бастап кетті. 1983 жылдың 22 наурызында Пол Брофи аса ауыр неврологиялық салдарлармен базальді артерия аневризмасының жарылуына ұшырады. Жарылудан кейін ол, қалпына келу мүмкіндігі жоқ, тұрақты вегетациялық күйге енді. Ол тамақ шайнай да, жұта да алмағандықтан, тамақтану және су ішу үшін асқазанға тамақтандыру түтігі енгізілді. Кейіннен, жоғары ми функциясының тіпті ең аз деңгейде болса да қалпына келуіне үміт болмағандықтан, оның отбасы гастростомиялық тамақтануын тоқтатуды сұрады. Бұл өтініш Брофидің ауызша түрде осындай нашар күйде өмір сүргісі келмейтінін айтқанына негізделген. Алайда, «Нью-Ингленд Синай» ауруханасы бұл өтінішті қабылдамады, нәтижесінде бірнеше сот процесі болды. Алғашқы сот Брофидің гастростомиялық түтікті алып тастауды қалағандығымен келіссе де, оны алып тастауға рұқсат бермеді, себебі ол өлім аузында емес еді. Бірақ, іс Массачусетс Жоғарғы Сотына жеткенде, Брофиді гастростомиялық түтікті алып тастауға келісетін басқа ауруханаға ауыстыруға рұқсат берілді. Брофи бірнеше күннен кейін қайтыс болды, ол тұрақты вегетациялық күйдегі адамға жасанды түрде тамақтандыру мен суландыруды тоқтатуға сот рұқсат бергеннен кейін қайтыс болған алғашқы американдық азамат болып тарихта қалды.
Paul Brophy (April 27, 1937 – October 23, 1986) was a firefighter in Massachusetts who entered a persistent vegetative state with no believed chance of recovery. Opposing viewpoints between his family and his doctors on how to deal with his condition sparked an early legal case on the right to die. On March 22, 1983, Paul Brophy sustained a basilar artery aneurysm rupture with very destructive neurologic consequences. Following the rupture he entered a persistent vegetative state with no chance of recovery. As he was unable to chew or swallow, a gastric feeding tube was eventually inserted into him to allow for nutrition and hydration. Later, when it became obvious that there was no hope for even a modest degree of higher brain function recovery, his family requested that his gastrostomy feedings be terminated, a request based on the fact that Brophy had verbally indicated that he would not want to exist in such a degraded state. However, the hospital, New England Sinai Hospital, denied the request, leading to a series of legal actions. While the first court to hear the case agreed that Brophy would have wanted the gastrostomy tube removed, it refused to authorize its removal, principally because he was not terminally ill. However, when the case went on further to the Supreme Judicial Court of Massachusetts, transfer of Brophy to another hospital facility that was agreeable to removal of the gastrostomy tube was authorized. Brophy died a number of days later, making him the first American to die after court authorized discontinuation of artificially supplied nutrition and hydration to a person in a persistent vegetative state.