Яковлев УТ-1: кеңестік әскери-әуе күштерінде қолданылған 1937-40жылдарғы оқу ұшағы. А.Яковлевтің командасымен жасалған, бисерлі, маневрлі ұшақ туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Яковлев УТ-1 – 1937 жылдан 1940-жылдардың соңына дейін Кеңес Әуе күштерінде пайдаланылған бір орындық оқу-жаттығу ұшағы.
The Yakovlev UT 1 (Яковлев УТ 1) was a single seater trainer aircraft used by the Soviet Air Force from 1937 until the late 1940s.
Даму
Яковлев UT 1 ұшағын Александр Сергеевич Яковлев басқаратын команда бір орындық, күрделі жаттығу және акробатикалық ұшақ ретінде жобалады. Алғашқы прототипі, AIR 14 деп белгіленген, 1936 жылдың басында ұшырылды. AIR 14 – төмен қанатты, кішкентай моноплан, бекітілген дөңгелекті шассисі, дәнекерленген болаттан жасалған фюзеляжы және ағаштан жасалған қанаттары бар болатын. Бірқатар өзгерістерден кейін AIR 14 өндіріске қабылданды. Басқа да жақсартулармен қатар, 75 кВт (100 а.к.) қуаты бар Швецов М 11 радиальды қозғалтқышы, күштірек 86 кВт (115 а.к.) қуаты бар М 11Г қозғалтқышымен ауыстырылды. Ұшақ UT 1 (учебное тренировочное, бастапқы/күрделі жаттығу ұшағы) деген атау алды. Бұл атауға қарамастан, ол бастапқы жаттығуға жарамды емес еді. UT 1, UT 2 және I 16 сияқты истребительдер арасындағы көпір ретінде қолданылды. Оны ұшу оңай болған жоқ, нақты басқаруды қажет етті, осылайша қарапайым жаттығу ұшақтары мен маневрлеуге қолайлы, бірақ ұшуы қиын I 16 арасындағы идеалды кезеңді құрады. 1939 жылы ұшақтың басқаруын жақсарту үшін қозғалтқыш 26 см (10 дюйм) алға жылжытылды. Өндіріс барысында 112 кВт (150 а.к.) қуаты бар M 11E қозғалтқышы да пайдаланылды. Кеңес ұшқыштары Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін UT 1 ұшағымен бірнеше рекордты жасады, оның кейбіреулері гидроұшақ нұсқасымен жасалған. 1936 жылдың желтоқсаны мен 1940 жылдың желтоқсаны аралығында барлығы 1241 ұшақ салынды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, 1941 жылдан бастап, UT 1 барлау үшін де қолданылды. Кейбіреулері қанат астына орнатылған пулеметтермен немесе тіпті екі басқарылмайтын ракетамен жабдықталғаннан кейін, импровизацияланған соғыс машинасы ретінде пайдаланылды. 1942 жылдың ақпан айында шамамен 50 UT 1 ұшағы мастерханаларда екі пулемет және екі төрттік ракетамен жабдықталған, УТ 1Б (УТ 1б) жер шабуылына арналған ұшақтарға айналдырылды. Олар Севастополь мен Кавказдағы Қара теңіз флоты авиациясында қолданылды. 1942 жылдың желтоқсан айында аман қалғандары қарусыздандырылды.
The Yakovlev UT 1 was designed as a single seater advanced trainer and aerobatic airplane by the team led by Alexander Sergeyevich Yakovlev. The first prototype, designated the AIR 14, was flown in early 1936. The AIR 14 was a small low winged monoplane with a fixed tailwheel undercarriage, with a welded steel fuselage and wooden wings. After some changes, the AIR 14 was accepted for production. Among other improvements, the 75 kW (100 hp) Shvetsov M 11 radial was changed to the more powerful 86 kW (115 hp) M 11G. The plane received the designation UT 1 (uchebno trenirovochnyi {учебно тренировочный}, primary/advanced trainer); despite this designation, it was not suitable for primary training. The UT 1 was used as a transitional type between the UT 2 and fighters like the I 16. It was not easy to fly, requiring precise piloting, thus forming an ideal intermediate between basic trainers and the maneuverable but difficult to fly I 16. In 1939 the plane was modified by moving the engine 26 cm (10 in) forward, which improved its handling. During production, the 112 kW (150 hp) M 11E engine was also used. Soviet pilots broke several records with the UT 1 before World War II, some with its floatplane variant. In total, 1,241 aircraft were built between December 1936 and 1940. During World War II, from 1941, the UT 1 was also used for reconnaissance. Some were used as improvised combat machines, after fitting with underwing machine guns or even two unguided rockets. In February 1942, about 50 UT 1 were converted in workshops as improvised UT 1B (УТ 1б) ground attack planes, fitted with two machine guns and two four rockets. They were next used in Black Sea Fleet aviation in Sevastopol and Caucasus. The survivors were disarmed in December 1942.