Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық сериялық кісі өлтіруші (1932–1984)
American serial killer (1932–1984)
Марджи Велма Барфилд (туған аты Булард; 29 қазан 1932 – 2 қараша 1984) – американдық сериялық кісі өлтіруші, бір адамды өлтіргені үшін сотталған, бірақ кейін барлығы алты адамды өлтіргенін мойындаған. Барфилд 1976 жылы өлім жазасы қайта орнатылғаннан кейін АҚШ-та өлім жазасына кесілген алғашқы әйел болды. Ол сондай-ақ, уытталған инъекция арқылы өлім жазасына кесілген алғашқы әйел де болды.
Margie Velma Barfield (née Bullard; October 29, 1932 – November 2, 1984) was an American serial killer who was convicted of one murder but eventually confessed to six murders in total. Barfield was the first woman in the United States to be executed after the 1976 resumption of capital punishment She was also the first woman to be executed by lethal injection.
Өмір және кісі өлтіру
Велма Барфилд Солтүстік Каролина штатының Истовер қаласында дүниеге келді, бірақ Файетвиллдің жанында өсті. Барфилдтің әкесі физикалық зорлық көрсеткені айтылады, ал анасы Лилиан Буллард бұған араласпады. Ол 1949 жылы Томас Беркке үйленіп, осылай қашып құтылды. Жұбайлардың екі баласы болды және Барфилд гистерэктомиядан өткенге дейін, содан кейін арқасы ауыруын бастан өткергенге дейін бақытты болды. 1970 жылы Барфилд жесір Женнингс Барфилдке тұрмысқа шықты. Олардың некесі бір жылға да жетпегенде, Дженнингс 1971 жылдың 22 наурызында жүрек ауруынан қайтыс болды. 1974 жылы Барфилдтің анасы Лилиан Буллард қатысты диарея, құсу және жүрек айну белгілерін көрсетті, бірақ бірнеше күннен кейін толық жазылып кетті. Сол жылы, Рождество маусымында Буллард тағы да осы белгілермен ауырды, бірақ 1974 жылдың 30 желтоқсанында ауруханаға түскеннен кейін бірнеше сағаттан соң қайтыс болды. 1976 жылы Барфилд қарттарға күтім жасауды бастады, Солтүстік Каролина штатының Ламбертон қаласында Монтгомери мен Долли Эдвардстарға жұмыс істеді. Монтгомери ауырып, 1977 жылдың 29 қаңтарында қайтыс болды. Оның күйеуі қайтыс болғаннан кейін бір айдан астам соң Доллиде Буллардқа ұқсас белгілер пайда болды және ол 1 наурызда қайтыс болды. Кейін Барфилд Долли Эдвардсты өлтіргенін мойындады. Ол Лилиан Буллардты, Долли Эдвардсты және Джон Генри Лиді өлтіргенін де мойындады, бірақ тек Тейлорды өлтіргені үшін сотталып, кінәлі деп танылды.
Velma Barfield was born in Eastover, North Carolina, but was raised near Fayetteville. Barfield's father reportedly was physically abusive and her mother, Lillian Bullard, did not intervene. She escaped by marrying Thomas Burke in 1949. The couple had two children and were reportedly happy until Barfield had a hysterectomy and developed back pain. In 1970, Barfield married a widower, Jennings Barfield. Less than a year after their marriage, Jennings died on March 22, 1971, from heart complications. In 1974, Lillian Bullard, Barfield's mother, showed symptoms of intense diarrhea, vomiting and nausea, only to fully recover a few days later. Later that year, during the Christmas season, Bullard fell ill again with the same symptoms, but died in the hospital a few hours after being admitted on December 30, 1974. In 1976, Barfield began caring for the elderly, working for Montgomery and Dollie Edwards in Lumberton, North Carolina. Montgomery fell ill and died on January 29, 1977. Just over a month after the death of her husband, Dollie experienced symptoms identical to those of Bullard and died on March 1. Barfield later confessed to the murder of Dollie Edwards. Although she subsequently confessed to the murders of Lillian Bullard, Dollie Edwards, and John Henry Lee, she was tried and convicted only for the murder of Taylor.
Тұтқындалу және өлім жазасына кесу
Барфилд Солтүстік Каролина штатының Рали қаласындағы Орталық түрмеде қашып кетуге бейім тұтқындар мен психикалық аурулары бар тұтқындарға арналған бөлімде қамалды, себебі сол кезде өлім жазасына кесілген әйелдерге арналған бөлімше болған жоқ және ол штаттың жалғыз әйел өлім жазасына кесілген қылқысы болды. Кейіннен Солтүстік Каролинадағы әйелдер түзеу мекемесінде әйелдерге арналған өлім жазасы бөлімшесі құрылды. Өлім жазасы кезінде Барфилд шын ниетпен христиан дініне келді. Соңғы жылдарын ол тұтқындарға рухани көмек көрсетуге арнады, бұл үшін Билли Грэм оны мақтады. Барфилдтің христиандық миссиядағы қатысы соншалықты кең болғандықтан, оның жазасын өмір бойына түрмеде отыруға өзгертуге тырысты. Барфилдтің шағымы федералды сотта қабылданбағаннан кейін, ол адвокаттарына АҚШ Жоғарғы Сотына шағымданудан бас тартуды бұйырды. Орталық түрмеде. Ол өлім жазасын орындау алдында мынадай мәлімдеме жасады: "Баршамыз көптеген ауырсынулар басынан өткенін білемін, барлық отбасылар байланыста, мен кешірім сұраймын және осы алты жыл бойы мені қолдаған барлық адамдарға алғыс айтамын."
Barfield was imprisoned at Central Prison in Raleigh, North Carolina, in an area for escape prone prisoners and mentally ill prisoners, as there was no designated area for women under death sentences at the time and she was the state's only female death row inmate. A death row unit for female inmates in North Carolina was subsequently established at the North Carolina Correctional Institution for Women. During her stay on death row, Barfield became a devout Christian. Her last few years were spent ministering to prisoners, for which she received praise from Billy Graham. Barfield's involvement in Christian ministry was extensive enough that an effort was made to obtain a commutation to life imprisonment. After Barfield's appeal was denied in federal court, she instructed her attorneys to abandon a further appeal to the U. S. Supreme Court. at Central Prison. She released a statement before the execution: "I know that everybody has gone through a lot of pain, all the families connected, and I am sorry, and I want to thank everybody who have been supporting me all these six years."