Америкалық журналист Кларина Николс және құқықтар жолындағы күресі
Clarina I. H. Nichols
Америкалық журналист Кларина Николс (1810-1885) – әйелдер құқығы, тоқтаушылық және күлдіруге қарсы қозғалыстардың белсенді қайраткері. Тарихы қайта қаралып жатыр.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Америкалық журналист
American journalist
Кларина Ирен Говард Николс (25 қаңтар 1810 – 11 қаңтар 1885) – журналист, лоббист және 19-ғасырдың ортасындағы үш маңызды реформа қозғалысына қатысқан қоғамдық спикер: ішімдікке тойымсыздыққа қарсы күрес, құлдықтан азат ету және осы екі қозғалыстың қатарынан туындаған әйелдер қозғалысы. Өз заманында Энтонидің «Әйелдер сайлау құқығының тарихы» еңбегінде жеке тарауға ие болған Николс 1900 жылдан бері көзден жасырын қалды және оның теңдік құқыққа қосқан үлесі тек соңғы кезде ғана қайта қаралып жатыр.
Clarina Irene Howard Nichols (January 25, 1810 – January 11, 1885) was a journalist, lobbyist and public speaker involved in all three of the major reform movements of the mid 19th century: temperance, abolition, and the women's movement that emerged largely out of the ranks of the first two. Though prominent enough in her time to merit her own chapter in Anthony's History of Woman Suffrage, Nichols has been overlooked since 1900 and only recently have her contributions to equal rights undergone a reassessment.
Өмірбаян
1810 жылы Вермонт штатының Вест Тауншенд қаласында, Жаңа Англияның өркендеген отбасында дүниеге келген Кларина Николс, ерте некеге шыққаннан кейін қиын жағдайға түсті. Өзін және балаларын "әйелдер еңбекақысымен" – ұқсас жұмыс үшін ерлер алған жалақының жартысынан үштен біріне дейін – қамтамасыз ете отырып, 1845 жылы Вермонт штатының Браттлборо қаласындағы "Виндхэм округі демократы" газетінде жазуға кірісті. Ол газеттің редакторы және баспагері Джордж Николске үйленді; ол денсаулығына келіп, жұмыс істей алмай қалғанда, газеттегі міндеттерін тыныш түрде өз мойнына алды. Жаңа мамандығы арқасында ол сол кездегі түрлі реформалық қозғалыстармен – ұстамдылық, әйелдер құқығы, құлдыққа қарсы күрес, киім мен тамақтану реформасы – танысып, олардың көпшілігін қабылдады. Ол Шығыста жаңадан құрылған әйелдер қозғалысын ұйымдастыруға көмектесті. 1852 жылдың қазан айында ол Вермонт штатының заң шығарушы органына ұсынылған бірнеше петицияның біріншісін ұйымдастырды, ол әйелдерге мектеп жиналыстарында дауыс беру құқығын беруді көздеді. 1854 жылғы Канзас-Небраска заңы Оңтүстіктен тыс жерлерде құлдықты орнату қаупін тудырғанда, Кларина Николс отбасын көшіріп, Канзаста пионер және белсенді болып кетті. Оның күш-жігері асырап алған штатын әйелдер құқығының алдыңғы қатарына итермеледі, оған Сьюзан Б. Энтони мен Элизабет Кэди Стэнтон сияқты әйелдердің құрметі мен қолдауына ие болды. Өмірінің барлық кезеңінде Кларина Николс мұғалім, лектор, редактор, жазушы, фермер, дәрігер және заңгер, мемлекеттік қызметкер, мұқтаж қара нәрестелер мен жесірлер үйінің меңгерушісі және "Жер асты жолының" кондукторы қызметтерін атқарды. Ол 1885 жылы Калифорнияда қайтыс болды, онда ол соңына дейін пионерлік жұмыстар жасады және белсенділік танытты. Ол Канзас штатының Квиндаро қаласында тұрғанда "Жер асты жолының" белсенді станциясының бастығы және кондукторы болды. Ол Каролина есімді бостандық іздеуші әйелдің үйіне келгенін баяндайтын хат қалдырды. Каролинаның құл иесі мен басқа құл аулаушылар қала шетінде оны іздеп жүрді. Кларина Каролинаны бір түн бойы бос цистернада жасырып, қауіпсіз болғаннан кейін солтүстікке жол салғанын айтады.
Born in West Townshend, Vermont in 1810, into a prosperous New England family, Clarina Nichols fell on hard times after a disastrous early marriage. Supporting herself and her children on "women's wages" — one half to one third what men received for similar work — she began writing for a newspaper in Brattleboro, Vermont, the Windham County Democrat in 1845. She married the editor and publisher, George Nichols; when he became an invalid, she quietly took over his duties at the paper. Through her new profession, she was introduced to various reform movements of the day — temperance, women's rights, anti slavery, dress and diet reform — and embraced many of them. She helped organize the fledgling women's movement in the East. In October 1852, she helped organize the first of several petitions submitted to the Vermont legislature to give women the right to vote in school meetings. When the Kansas Nebraska Act of 1854 threatened to establish slavery outside of the South, Clarina Nichols uprooted her family to become a pioneer and activist in Kansas. Her efforts helped catapult her adopted state into the forefront of women's rights, gaining the respect and support of such women as Susan B. Anthony and Elizabeth Cady Stanton. During the course of an ever busy life, Clarina Nichols served as teacher, lecturer, editor, writer, farmer, lay doctor and lawyer, government clerk, matron in a home for destitute black children and widows, and conductor on the Underground Railroad. She died in 1885 in California, where she pioneered and agitated to the end. She was an active Underground Railroad Station Master and Conductor while living in Quindaro, Kansas. She left a letter telling about a time when a Freedom Seeker named Caroline was brought to her house. Caroline's slave master and other slave hunters were camped on the edge of town and looking for her. Clarina tells of hiding Caroline in an empty cistern overnight and then sending her on the road North as soon as it was safe.