Полокросс – командалық спорт, біріктіретін поло мен лакросс элементтерін. Ат үстінде ойналады, мақсаты – допты қарамасының қақпасына тигізу. Оңтүстік Африкада танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Поло мен лакростың элементтерін біріктіретін командалық спорт, Оңтүстік Африканың Батыс Кейп аймалындағы елді мекен.
Team sport combining polo and lacrosse
the settlement in Western Cape, South Africa
Полокросс – поло және лакросс спортының қосындысынан құралған командалық ойын. Ол ашық алаңда, ат үстінде өтеді. Әрбір ойыншы допты ұстап алып жүруге арналған, жіп тормен жабдықталған, қамыс немесе шыны талшықтан жасалған таяқ қолданады. Доп көбікті резеңкеден жасалған, диаметрі шамамен 10 сантиметрге жуық. Ойынның мақсаты – допты қарсыластың қақпа тіректерінің арасына лақтырып, гол соғу.
Polocrosse is a team sport that is a combination of polo and lacrosse. It is played outside, on a field (the pitch), on horseback. Each rider uses a cane or fibreglass stick to which is attached a racquet head with a loose, thread net, in which the ball is carried. The ball is made of sponge rubber and is approximately four inches across. The objective is to score goals by throwing the ball between the opposing team's goal posts.
Халықаралық полокрос кеңесі (IPC)
IPC 1976 жылғы 21 маусымда Австралияның Квинсленд штатында құрылды.
IPC was formed in Queensland, Australia on 21 June 1976.
Ережелер
Полодан өзгеше, ойыншыларға жарақат алған жағдайда ғана бір атпен ойнауға рұқсат етіледі. Жылқының бойына шектеу жоқ, алайда полокросс аттары көбінесе 16 сағаттан төмен болады. Барлық тұқымдағы жылқылар полокросста ойнайды, ал Австралиялық жылқысы Австралиядағы ең танымал тұқым болып саналады. Айғырларға ойнауға рұқсат жоқ. Команда алты ойыншыдан тұрады, олар үш ойыншыдан тұратын екі топқа бөлінеді. Әр топ алты-сегіз минуттық 2, 3 немесе 4 чукка ойнайды, бұл турнир ережелеріне байланысты. Әр команданың екі тобы әр чуккада алаңға кіріп, шығып отырады. Матч төрт, алты немесе сегіз чуккадан тұрады. Әр топтың үш ойыншысы №1 (шабуыл), №2 (орта алаң – қорғаныс пен шабуылдың үйлесімі) немесе №3 (қорғаныс) позициясында ойнайды. Орталық аймақтың ұзындығы 100 метрді құрайды. Гол соғу және орталық аймақты бөлетін сызық айыппұл немесе отыз метрлік сызық деп аталады. Гол қақпалары 8 фут қашықтықта орналасқан. Гол үшін допты қақпа алдындағы 11 метрлік жартылай шеңберден лақтыру керек. Бұл жаттығу екі ойыншыдан тұратын және допты қайтару үшін қабырғадағы белгілерді пайдаланатын жабық алаңда жүргізілді. Қақпалар – әр алаңның соңына ілінген, созылған баскетболдық торлар еді. Таяқтар – бұрынғы поло таяқтары, олардың соқпағы алынып, сквош ракеткасының басымен ауыстырылған. Олар допты жинау үшін пайдаланылатын терең емес торы бар еді. Ойынның мақсаты – теннис допынан сәл үлкен допты алып, аренаның соңына жеткізіп, торға салу еді. Бұл жаттығудың ашық алаңдағы ат спорты ретіндегі мүмкіндігін түсінген жұбайлар Австралияға таяқтар, доптар және ережелер кітабымен оралды. Олар белгілі атшы және поло ойыншысы Альф Питтиден көмек сұрады. Көп сағаттық талқылаулар, жаттығулар, сынақтар мен қателіктерден кейін, олар бір атты пайдаланатын және кез келген жастағы адам ойнай алатын жаңа ойынды ойлап тапты. Олар бұл ойынды полокросс деп атады. Олардың мұқият жоспарлауынан кейін Питти 1939 жылы Сидней маңындағы Инглеберн спорт алаңында алғашқы полокросс көрсетілімін өткізуге көмектесті. Ойынға деген қызығушылық пен ынта жоғары болғандықтан, клуб мүшелерінің барлығы жаңа ойынды ойнай бастады. 1939 жылы Инглбернде алғашқы полокросс клубын құру үшін жиналыс өткізілді. Осы жиналыста ойын ережелерінің алғашқы кітабы жасалды. Буррадо Австралияда құрылған келесі полокросс клубы және қазіргі күні Австралиядағы ең ұзақ жұмыс істейтін клуб болып табылады. 1962 жылы Уолча Австралияның Қызыл Крест чемпионатында Леннон кубогын жеңген алғашқы клубтық команда атанды. Сол кезде төрт Гудвин бауыр – Пол, Морис, Ноэль және Брайан, Боб Гилл мен Джон Никсон Солтүстік Жаңа Англияның №1 командасы ретінде ойнады. Оңтүстік Африкадағы полокросс 1950 жылдардың басында басталды. Оңтүстік Африкаға алғашқы халықаралық сапар 1968 жылы Родезиядан, ал 1971 жылы Австралиядан жасалды. Полокросс 1978 жылы Ұлыбританияға оралды, ол Суррейдегі Пони клубының екі бөлімшесіне енгізілді. Ол Пони клубы деңгейінде ойнала берді, оның танымалдығы бірте-бірте өсті. 1980 жылдардың басында Зимбабве (бұрынғы Родезия) және Оңтүстік Африкадан келген полокросс ойыншылары Ұлыбританияда Пони клубынан тыс полокросс клубтарының құрылуына ықпал етті, ал 1985 жылы Ұлыбританияның Полокросс қауымдастығы құрылды. Полокросс сол кезде өзінің чемпионаты бар Пони клубының ресми іс-шарасына айналды. Полокросс Финляндияда, Францияда, Германияда, Жаңа Зеландияда, АҚШ-та, Канадада, Норвегияда, Нидерландыда, Папуа-Жаңа Гвинеяда, Индонезияда, Уругвайда, Вануатуда, Зимбабведе, Ұлыбританияда, Замбияда, Италияда және Оңтүстік Африкада ойналады.
Unlike polo, players are allowed only to play one horse, except in the case of injury. There is no restriction on the horse's height, although polocrosse horses are generally smaller than 16hh. Horses of all breeds play polocrosse and the Australian Stock Horse is the most popular breed playing in Australia. Stallions are not permitted to play. A team consists of six players, divided into two sections of three who each play either 2, 3 or 4 chukkas of six to eight minutes, depending on the rules of the tournament, with the two sections from each team alternating on and off the field each chukka. A match comprises four, six or eight chukkas. The three players in each section play the position of a No. 1, attack, a No. 2, midfield (a combination of defence and offence), or a No. 3, defence. The middle area is 100 yards long. The line separating the goal scoring and centre areas is called the penalty or thirty yard line. Goal posts are eight feet apart. To score, the ball must be thrown from outside an 11 yard semicircle in front of the goal. The exercise was played indoors with two riders a side and markers on the wall from which the ball bounced back into play. The goals were elongated basketball nets hung at each end of the arena. The sticks were old polo sticks that had the polo mallet removed and replaced with a squash racquet head. This had a shallow string net, which they used to scoop up the ball. The idea was to scoop up the ball, which was a little larger than a tennis ball, ride with it to the end of the arena and drop it into the net to score. Realising the possibilities of this exercise as an outdoor horse sport, the couple returned to Australia with sticks, balls and rule books and sought the assistance of Alf Pitty, a well known horseman and polo player. After many hours of discussion, practising, much trial and error and revision of the rules, they finally came up with a new game using only one horse and able to be played by a person of any age. They called the new game polocrosse. After all their careful designing, Pitty then helped to give the first recorded polocrosse demonstration at Ingleburn Sports Ground near Sydney in 1939. Interest and enthusiasm was so great that it was not long before all the club members were practising this new game. A short time later in 1939 a meeting was called at Ingleburn to form the first polocrosse club. At this meeting the first book of the rules of the game was established. Burradoo was the next polocrosse club to be established in Australia and is now the longest running club in Australia. In 1962 Walcha became the first club team to win the Lennon trophy at the Australian Red Cross championships at Maitland, when the four Goodwin brothers, Paul, Maurice, Noel and Brian together with Bob Gill and John Nixon played as the North New England No 1 team. Polocrosse in South Africa started in the early 1950s. The first international tour of South Africa was in 1968 by Rhodesia and followed by the Australians in 1971. Polocrosse finally made it back to the United Kingdom in 1978, when it was introduced to two branches of the Pony Club in Surrey. It continued to be played at Pony Club level, with its popularity slowly growing. The arrival of polocrosse players from Zimbabwe (formerly Rhodesia) and South Africa in the UK in the early 1980s led to the establishment of polocrosse clubs outside of the Pony Club, and in 1985 the UK Polocrosse Association was formed. Polocrosse became an official Pony Club activity with its own championship at around the same time. Polocrosse is also played in Finland, France, Germany, New Zealand, the United States, Canada, Norway, the Netherlands, Papua New Guinea, Indonesia, Uruguay, Vanuatu, Zimbabwe, United Kingdom, Zambia, Italy and South Africa.
Ирландиядағы полокросс
1990 жылы полокросс Ирландияға келді. 1990 жылы Дэвид пен Айвор Янг ағайындары Вексфорд графтығындағы тұрғын үйлі ат спорты демалысын ұйымдастыру бизнесіне қосымша туристік тартымдылық ретінде полокроссты Ирландияға енгізді. Дэвид Ұлыбританиядағы ат спорты журналында полокросс туралы мақала оқыған. Осы ойын туралы көбірек білуге қызығушылық танытқан екі ағайын бес аптадан кейін Хортаун Хауста австралиялық жаттықтырушы Берни Уэхтрицты шақырды. Бастапқыда ойын тек Вексфорд окруғындағы Хортаун Хауста ойналды, бірақ Лимерик окруғының Ратканнон аймағынан Брайан МакМахон бұл жаңа ойын туралы естігенге дейін көп уақыт өтпеді, содан кейін Лимерик полокросс клубы құрылды. Осыдан кейін полокросс Ирландияда жылдам дамыды, соның ішінде Типперри (Клонмель, Типперри округі), Каррикмайнс (Оңтүстік Дублин), Уотерфорд (Трамор, Уотерфорд округі), Бирр (Бирр, Оффли округі) және үш жаңа клуб ашылды: Корк клубы (Хоп аралы, Корк округі), Тирелла (Тирелла, Даун округі) және Экус (Оңтүстік Дублин).
In 1990 polocrosse came to Ireland. Brothers David and Ivor Young introduced polocrosse to Ireland in 1990 as an additional tourism attraction to their residential equestrian holiday business in County Wexford. David had just read an article on Polocrosse in a UK equestrian magazine. Interested to learn more about this game, the two brothers had an Australian coach, Bernie Uechtritz, at Horetown House some five weeks later. In the early stages, the game was only played at Horetown House, County Wexford, but it was not long before Brian McMahon of Rathcannon in County Limerick heard about this new game, and Limerick Polocrosse Club was the next club to be established. From here polocrosse expanded rapidly in Ireland, with several other clubs springing up, including Tipperary (based in Clonmel, County Tipperary), Carrickmines (based in South Dublin), Waterford (based in Tramore, County Waterford), Birr (Based in Birr, County Offaly) and three new recent additions: the Cork Club (based on Hop Island, County Cork), Tyrella (based in Tyrella, County Down) and Equus (based in South Dublin).