Кіріспе
Джерром Керн, Клиффорд Грей және Гай Болтонның музыкалық комедиясы «Салли» – Джерром Керннің музыкасы, Клиффорд Грейдің сөздері және Гай Болтонның пьесасы (19 ғасырдағы «Салли біздің аллеяда» атты қойылымнан шабыттанған), сондай-ақ Бэдди Де Сильва, Энн Колдуэлл және П. Г. Вудхаус қосымша сөздерімен жазылған. Сюжеттің негізінде жаңылысқандық жатыр: Салли, қарапайым қыз, Нью-Йорктегі Alley Inn мейрамханасында ыдыс жуушы болып жұмыс істейді. Ол әйгілі шетелдік балерина болып көрінеді және Зигфелд Фоллизіне қосылып, атақ-даңққа (және махаббатқа) жетеді. Бұл – кедейліктен байлыққа дейінгі оқиға, балет – оқиғаның басты бөлігі, ал той – финал. «Look for the Silver Lining» әні Керннің ең танымал әндерінің бірі болып саналады. Рик Бесоянның 1959 жылғы сатирикалық мюзиклі «Little Mary Sunshine»-де бұл ән пародияланып, «Look for a Sky of Blue» деп аталады. Бұл қойылым алғаш рет 1920 жылы Бродвейде Флоренц Зигфельдтің қоюымен сахнаға шықты және 570 рет көрсетілді, сол кезге дейін Бродвейдегі ең ұзақ сахналаған қойылымдардың бірі болды. Шоу Мэрилин Миллер үшін дебюттік рөл ретінде жоспарланған. Ол Лондонда сәтті өтті және Бродвей мен Вест-Эндте бірнеше рет қайта қойылды, бірақ 1950 жылдан бері оның қойылымдары азайып кетті. Мюзикл 1925 жылы үнсіз фильмге, ал 1929 жылы музыкалық фильмге бейімделді.
Sally is a musical comedy with music by Jerome Kern, lyrics by Clifford Grey and book by Guy Bolton (inspired by the 19th century show, Sally in our Alley), with additional lyrics by Buddy De Sylva, Anne Caldwell and P. G. Wodehouse. The plot hinges on a mistaken identity: Sally, a waif, is a dishwasher at the Alley Inn in New York City. She poses as a famous foreign ballerina and rises to fame (and finds love) through joining the Ziegfeld Follies. There is a rags to riches story, a ballet as a centrepiece, and a wedding as a finale. "Look for the Silver Lining" continues to be one of Kern's most familiar songs. The song is lampooned by another song, "Look for a Sky of Blue," in Rick Besoyan's satirical 1959 musical Little Mary Sunshine. The piece was first produced in 1920 on Broadway by Florenz Ziegfeld, and ran for 570 performances, one of the longest runs on Broadway up to that time. The show was designed as a debut star vehicle for Marilyn Miller. It had a successful London run and was revived several times on Broadway and in the West End, although it has had few productions since the 1950s. The musical was adapted into a 1925 silent film and a 1929 musical film.
Бастапқы және бастапқы өндіріс
Керн, Болтон және Вудхаус Принцесса театрында бірнеше музыкалық комедияны бірлесіп жасады. Сюжеті бұл ертерек "Принцесса мюзиклдерінің" қарапайымдылығын "Зигфелд ақымақтықтарының" салтанаттылығымен үйлестірді. Музыкалық қойылымда Керннің бұрынғы спектакльдерінен алынған материалдар қайта пайдаланылды, соның ішінде "Look for the Silver Lining" және "Whip poor will" (De Sylva сөздерімен, "Zip Goes a Million" сәтсіздігінен); "The Lorelei" (Анн Колдуэлл сөздерімен); және "You Can't Keep a Good Girl Down" және "The Church 'Round the Corner" (Вудхаус сөздерімен). Грей музыкадағы жаңа әндердің сөздерін жазды. Зигфельдтің өтінішімен Виктор Герберт үшінші актідегі "Көбелек биінің" музыкасын жазуға шақырылды. Музыкалық комедияны Флоренц Зигфельд сахнаға қойды, ол 1920 жылдың 21 желтоқсанында Бродвейдегі Нью-Амстердам театрында алғаш рет көрсетілді. Ол 570 қойылымға дейін сахналандырылды, ол сол кезге дейін Бродвейдегі ең ұзақ сахналанып жүрген қойылымдардың бірі болды. 1924 жылы жабылуына дейін (қайта қоюларды есептегенде) ол 1920-ші жылдардың ең табысты бес қойылымының қатарына іледі. Бұл қойылым 22 жасар Мэрилин Миллердің музыкалық комедиядағы дебюті ретінде жоспарланған. Миллер 1936 жылы қайтыс болғанға дейін Бродвей сахнасындағы жұлдыз болып қала берді.
Кейінгі туындылар
Музыкалық комедия 1921 жылы Лондондағы «Уинтер Гарден» театрында сәтті қойылым көрсетті, оның басты рөлдерін британдық музыкалық комедияның көрнекті актерлері Джордж Гроссмит-младший және Лесли Хенсон сомдады, бұл қойылым 387 рет сахналанды. 1923 жылы ол Австралияда да жақсы қабылданды, оны J. C. Уильямсон компаниясы ұйымдастырды. 1923 жылы (Нью-Амстердам театрында) және 1948 жылы Бродвейде, сондай-ақ 1942 жылы (Принц театрында) және 1952 жылы (Оксфордтың жаңа театрында) Лондонда қайта қойылды. Басқа қойылымдардың ішінде 1944 жылы Лос-Анджелесте LACLO Production, ал 1988 жылы «Академия» театрында Бродвейден тыс концерттік қойылым болды.
Бейімделулер
1925 жылы осы атпен шыққан үнсіз романтикалық комедиялық фильмде Коллин Мур ойнады, ал режиссері Альфред Э. Грин, продюсері Мурдың күйеуі Джон МакКормик болды. Сценарийді Джун Матис бейімдеді. 1929 жылғы музыкалық фильм нұсқасы – толыққанды дыбыстық және түсті фильмдердің арасында үшіншісі болды. Ол Керннің үш әнін ("Күміс қабатты ізде", "Салли" және "Жабайы роза") сақтап қалды. Фильм үшін жаңадан жазылған музыканың қалған бөлігін Аль Дубин мен Джо Берк жазды. Миллерді Warner Brothers компаниясы өте жомарт ақыға (бір сағатына 1000 доллар, барлығы 100 000 доллар) рөлін қайта ойнауға шақырды. 1930 жылы фильм Джек Окидің ең үздік көркемдік режиссерлігі үшін «Оскар» сыйлығына ұсынылды. «Салли» 1953 жылғы 6 сәуірде «Темір жол сағаты» бағдарламасында көрсетілді. 30 минуттық радиолық қойылымда Гордон Макрей мен Люсиль Норман басты рөлдерді ойнады.