Ұлыбритания Әскери-теңіз күштерінің "Волверин" эсминецінің тарихы

Кіріспе

Корольдік теңіз флотының жойғышы

HMS Wolverine – Корольдік теңіз флоты үшін салынған, Admiralty модификацияланған W классының жойғыш кемесі. Ол 1917–18 жылдарғы Төтенше соғыс бағдарламасының 14-ші Жойғыш кемелерге арналған тапсырысы бойынша 1918 жылдың сәуір айында Джеймс Сэмюэл Уайт & Co Ltd компаниясынан тапсырылған төрт жойғыш кемелің бірі болды. Бұл есімді алып жүрген Корольдік теңіз флотының жетінші кемесі. Алғаш рет 1798 жылы қарулы бриг үшін қолданылған, ал соңғы рет 1917 жылы соқтығысу салдарынан батып кеткен жойғышқа тиесіл болған.

Құрылыс

"Вулверин" кемесінің қадағы 1918 жылдың 8 қазанында Джеймс Сэмюэл Уайт және Ко. Лтд. кеме жасаушылығында, Каус, Уайт аралында салынды. 1919 жылдың 17 шілдесінде суға жіберілді. Кеменің жалпы ұзындығы 312 фут (95 м), ені 29.5 фут (9 м) болды. Орташа сусыру тереңдігі 9 фут (3 м) және толық жүктемеде 11.25 фут (3.4 м) жетті. Стандартты ығысу салмағы 1,140 тонна, толық жүктемеде 1,550 тоннаға дейін жетті. Үш White Foster типіндегі су түтікті қазандықтармен және Parsons дөңгелекті бу турбиналарымен жабдықталған, екі винтті қозғайтын қуатты қамтамасыз етті. Максималды жобаланған жылдамдығы белгіленбеген. Маймен қыздырылатын және 320-370 тонналық жанармай қоймасына ие болды. Бұл аралықта және U 47-ден кейін ештеңе хабарланбады. 1941 жылдың сәуірінде "Вулверин" SC 26 конвойының эскорт күштерімен бірге тағайындалды. U 46, U 74 және U 73 суасты қайықтарының үздіксіз шабуылдары кезінде алты кеме батып, бірнеше кеме зақымдалды. 5 сәуірде, гидролокаторлық байланыс орнатылғаннан кейін, "Вулверин" және "Скарбороу" U 76 суасты қайығына тереңдік зарядтарын тастады. U 76 1940 жылы су бетіне шықты. Экипажы құтқарылғаннан кейін, U-76 кемесі кормасымен батып кетті. 1942 жылдың ақпанында "Вулверин" қысқа қашықтықтағы эскорт (SRE) роліне бейімделді. Бұрынғы өзгерістерді күшейту үшін, кормадағы торпедалық аппараттар бір QF 12 фунт 12 cwt теңіздік пулеметімен ауыстырылды, 'Y' пулеметі тереңдік зарядтары мен сақтауға арналған қосымша орын үшін алынып тасталды, 2 фунттық "помпалар" кеменің ортасынан екі Оерликон 20 мм зениттік пулеметтерімен алмастырылды, ал 'A' пулеметі "Хеджхог" суастына қарсы минометімен ауыстырылды. Көпірге Type 271 нысананы көрсету радиолокаторы қосылды, бұл Type 286M әуе шабуылы ескерту радиолокаторының мүмкіндіктерін арттырды. Сәуір айында жаңа капитаны, коммандер П. В. Греттонның (соғыстан кейін вице-адмирал болып тағайындалып, рыцарь атағына ие болды) басшылығымен жаттығулар мен оқулар өтті. Шілдеде Жерорта теңізіндегі операциялар үшін Гибралтарға көшті. Тамыз айында "Вулверин" "Педестал" операциясына қатысты. Конвойды эскорттау кезінде су бетінде суасты қайық анықталды. Кеме итальяндық "Дагабур" суасты қайығына шабуыл жасап, батырды. Кеме корма бөлігіне ауыр зақым алды және сол жақ турбинасы істен шықты. Уақытша жөндеу үшін Гибралтарға өз күшімен оралды, содан кейін бірнеше ай Девонпортта докқа қойылды. Гибралтарда болған кезінде ол алты Гибралтар және алты Оңтүстік Атлантика конвойларын эскорттады, олардың үшеуі шабуылға ұшырады. Желтоқсан айында жөндеу жұмыстары аяқталғаннан кейін Батыс жағалауда конвойді қорғау міндеттеріне кірісті. 1943 жылдың ақпанында Оңтүстік Африканың Фритаун қаласына ауыстырылды. Конвойді эскорттау міндеттерін орындау үшін қаңтар айына дейін станцияда қалды, содан кейін Ұлыбританияға жөндеуге қайтты. Осы кезеңде 17 конвойды эскорттады, олардың екеуі шабуылға ұшырады. 1944 жылдың қаңтарында "Вулверин" жөндеу үшін Ұлыбританияға оралды, содан кейін Батыс жағалауында эскорт міндеттерін қайтадан атқаруға кірісті. 1945 жылдың қаңтарында Ла-Манш пен Оңтүстік-Батыс бағыттарында суастына қарсы патрульдеуге қатысты, содан кейін Еуропадағы соғыс аяқталғанға дейін осы міндетті атқаруды жалғастырды. Мамыр айында операциялық қызметтен алынып, сату туралы шешімді күтіп, резервке жіберілді.

Wolverines keel was laid on 8 October 1918 at the James Samuel White & Co. Ltd. Shipyard in Cowes, Isle of Wight. She was launched on 17 July 1919. She was 312 feet (95 m) overall in length with a beam of 29.5 feet (9 m). Her mean draught was9 feet (3 m), and would reach 11.25 feet (3 m) under full load. She had a displacement of 1,140 tons standard and up to 1,550 full load. She was propelled by three White Foster type water tube boilers powering Parsons geared steam turbines developing driving two screws for a maximum designed speed of She was oil fired and had a bunkerage of 320 to 370 tons. This gave a range of between at and at Nothing further was heard from U 47 after this time. In April 1941 Wolverine deployed with and , the escort force for Convoy SC 26. Under sustained attacks by U 46, U 74 and U 73 six ships were sunk and several others were damaged. On 5 April, after sonar contact was made, Wolverine and Scarborough depth charged U 76 was launched in 1940. to the surface. U 76 sank by the stern after her crew was rescued. In February 1942 Wolverine was converted to a short range escort (SRE). To augment the earlier changes, the replacement of the after bank of torpedo tubes with a single QF 12 pounder 12 cwt naval gun and the landing of 'Y' gun for additional space for depth charge gear and stowage, the 2 pounder "pompoms" were replaced with two Oerlikon 20 mm cannons amidships and the 'A' gun was replaced with a Hedgehog anti submarine mortar. A Type 271 target indication radar was added on the bridge to augment the Type 286M air warning radar. In April she undertook training and practice under her new captain, Commander P W Gretton (promoted to Vice Admiral and knighted after the war). In July she moved to Gibraltar for operations in the Mediterranean. In August Wolverine took part in Operation Pedestal. While escorting she detected a submarine on the surface. She carried out a ramming attack and sank submarine Italian submarine Dagabur. She suffered major bow damage and her port turbine was disabled. She returned to Gibraltar under her own power for temporary repair, followed by several months in dock at Devonport. During her stay at Gibraltar she escorted six Gibraltar and six South Atlantic convoys, three of which were attacked. After repairs completed in December she was employed in Western Approaches convoy defence duties. She served mainly on local escort assignments until her transfer to Freetown, South Africa in February 1943. She remained on station performing convoy escort duties until January when she returned to the UK for a refit. During this period she escorted 17 convoys, two of which were attacked. In January 1944 Wolverine returned to Britain for a refit, before returning to escort duty with Western Approaches. In January 1945 she was engaged in anti submarine patrols in the Channel and Southwest Approaches, where she continued to the end of the war in Europe. In May she was withdrawn from operational service, paid off into reserve pending a decision on disposal.

Тарату

"Волверин" жеңіс күнінен кейін жою тізіміне қосылып, 1946 жылдың 28 қаңтарында "Вест оф Шотландия" кемелерді бұзу компаниясына сатылды. 1946 жылдың қыркүйегінде ол Трун қаласындағы кемелерді бұзу алаңына сүйретілді.